Tibetan
ངས་རྣམས་འདོད་ཆགས་སྐྱེད་བྱེད་ཅིང་། །སྒྱུ་མ་ཇི་བཞིན་བུད་མེད་མི་ཤེས་སོ། །ཅི་ལྟར་བུ་མོ་གཞོན་ནུའི་རྨི་ལམ་ན། །བུ་ཕོ་བྱུང་ཞིང་ཤི་བ་དེ་མཐོང་ནས། །བྱུང་ནས་དགའ་ཞིང་ཤི་ནས་མི་དགའ་ལྟར། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་གྱིས། །ཅི་ལྟར་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་སྨིག་རྒྱུ་དང་། །སྒྱུ་མ་ཇི་བཞིན་རྨི་ལམ་ཅི་འདྲ་བར། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཤེས་བྱ་སྟེ། །མཚན་མ་སྒོམ་དང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དབུ་མ་པ་རང་ལུགས་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་ཁས་ལེན་ཚུལ་དང་། དེ་ཉིད་ལ་ཡང་རིག་པས་དཔྱད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་པས་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་བསྟན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དབུ་མ་རྩ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྣམ་བཤད་ཡང་དག་ལྟ་བའི་འོད་ཟེར་ལས། སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང་འཇིག་པ་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བདུན་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།གསུམ་པ་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་དགག་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་འབྲེལ་ནི། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་དག་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་ཉིད་དེ། མདོ་ལས། མ་རིག་པ་དང་འབྲེལ་བའི་སྐྱེས་བུ་གང་ཟག་འདི་ནི་བསོད་ནམས་དང་། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་དང་། མི་གཡོ་བ་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་འདུ་བྱེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པས། དེའི་རྒྱུ་ལས་དང་། དེའི་བྱེད་པ་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་པ་ལ། དཔྱད་ན་ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདི་བཀོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་རབ་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་རིག་པས་བསྒྲུབ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག་པ། དེ་གཉིས་ཕན་ཚུན་ལྟོས་གྲུབ་ཏུ་བསྟན་པ། རིག་པ་དེ་ཆོས་གཞན་ལ་བསྒྲེ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཕྱོགས་མཐུན་གྱི་བྱ་བྱེད་དགག་པ། ཕྱོགས་མི་མཐུན་གྱི་བྱ་བྱེད་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། སོ་སོའི་ཕྱོགས་མཐུན་གྱི་བྱ་བྱེད་དགག་པ། གཉིས་ཀའི་ཕྱོགས་མཐུན་གྱི་བྱ་བྱེད་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། དམ་བཅའ་འགོད་པ། འཐད་པ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱིར་ལས་འགའ་ཞིག་བྱེད་པ་ན་བྱེད་པ་པོ་ལ་བྱེད་པའི་བྱ་བ་དང་ལྡན་པས་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པ་དང་། མི་ལྡན་པས་མ་ཡིན་པ་དང་། གཉིས་ཀའི་བྱེ་བྲག་གིས་གཉིས་ཀར་གྱུར་པ་གསུམ་ལས་གཞན་མི་སྲིད་ལ། ལས་ལ་ཡང་བྱེད་པ་པོའི་བྱ་བ་དང་ལྡན་པས་ལས་ཡིན་པ་དང་། མི་ལྡན་པས་མ་ཡིན་པ་དང་། གཉིས་ཀའི་བྱེ་བྲག་གིས་གཉིས་ཀ་ལས་གཞན་མི་སྲིད་པས་དེ་གསུམ་ལ་བརྟགས་ནས་འགོག་པ་སྟེ། བྱ་བ་དང་ལྡན
Chinese
我等生起贪欲心，如幻术般不了解女人。犹如年轻少女的梦中，见到男孩出生并死去，出生后高兴，死后不高兴一样，要知道一切诸法都是如此。犹如乾闼婆城、阳焰和幻术，以及梦境一样，一切诸法都应如是了知，观想相状，而自性为空。如是说。应知中观自宗的世俗谛承许方式，以及对于此，也必须先以理智进行观察，从而显示二谛双运。中观根本慧论的释论，名为《真实见之光》，其中名为“观察生、住、灭”的，是第七品之释。第三，破斥作者与业有三：第一，解释品之间的关联：蕴、界、处等，实际上是存在的。经中说：“与无明相关的士夫补特伽罗，是福德，非福德，以及不动现行所造作的造作者。”如是说，因为有其因——业，以及有其作者的缘故。对此进行观察，为了显示业和作者并不成立，所以撰写此品。第二，解释此品的正文，分为二：第一，以理智进行论证，有三：破斥业和作者自性成立，显示二者相互依赖而成立，将此理智与其他法类比。第一，分为二：破斥顺同品的能作所作，破斥非顺同品的能作所作。第一，分为二：破斥各自的顺同品的能作所作，破斥二者的顺同品的能作所作。第一，分为二：立宗，解释理由。第一是：一般来说，在做某些业时，作者具有能作的行为，因此是作者，不具有则不是，以二者的差别而成为二者，除了这三种情况之外，不可能存在。对于业来说，也存在与作者的行为相应，因此是业，不相应则不是，以二者的差别而成为二者，除了这二者之外，不可能存在，因此对这三种情况进行观察而破斥，即具有行为。
English
We generate desire, and like illusions, we do not understand women. Just as in a young girl's dream, she sees a boy being born and dying, rejoicing at his birth and not rejoicing at his death, know that all phenomena are like that. Like a Gandharva city, a mirage, and an illusion, and like a dream, all phenomena should be understood in that way, contemplating appearances, while being empty of inherent existence. Thus it is said. It should be understood that the way the Madhyamaka's own system accepts conventional truth, and that for this, it is also necessary to first examine with reason, thereby showing the union of the two truths. The commentary on the Root Wisdom of the Middle Way, called "The Light of True Seeing," which is called "Examination of Birth, Abiding, and Cessation," is the explanation of the seventh chapter. Third, refuting the agent and action has three parts: First, the connection of the chapter is: aggregates, elements, and sources are indeed existent by their own nature. The sutra says: "The person, the individual, associated with ignorance, is the agent who manifestly performs meritorious deeds, non-meritorious deeds, and unwavering deeds." Thus it is said, because there is its cause, action, and because there is its agent. Examining this, in order to show that action and agent are not established, this chapter is composed. Second, explaining the text of the chapter, there are two parts: First, establishing with reason, there are three parts: refuting that action and agent are established by their own nature, showing that the two are established in dependence on each other, and comparing this reason to other phenomena. First, there are two parts: refuting the doer and the deed of the homogenous side, and refuting the doer and the deed of the heterogeneous side. First, there are two parts: refuting the doer and the deed of each of their homogenous sides, and refuting the doer and the deed of both of their homogenous sides. First, there are two parts: stating the proposition, and explaining the reason. The first is: in general, when performing some action, the agent possesses the action of doing, therefore it is the agent, and if it does not possess it, it is not, and it becomes both by the difference of the two, and it is impossible for anything other than these three to exist. For action, there is also correspondence with the action of the agent, therefore it is action, and if it does not correspond, it is not, and it becomes both by the difference of the two, and it is impossible for anything other than these two to exist, therefore, examining these three situations, it is refuted, that is, possessing action.