Tibetan
པ་གཞན་སྐྱེད་པར་ཡང་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བ་སྐྱེ་བཞིན་པས་རྩ་བའི་སྐྱེ་བ་བསྐྱེད་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་ཞིང་། ལྷག་མ་གཉིས་པོ་ལ་ཡང་གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་གནས་པའི་གནས། རྩ་བའི་གནས་པ་གནས་བྱེད་ན་ཞེས་སོགས་སྦྱར་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཉེས་སྤོང་བརྗོད། དེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། མདོ་སྡེ་པ་ན་རེ། འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་གནས་འཇིག་པ་ལ། མཚན་ཉིད་སྐྱེ་གནས་འཇིག་པ་གཞན་མེད་པས་ཐུག་མེད་དུ་མི་འགྱུར་ལ། འདུས་མ་བྱས་སུ་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟར་མར་མེ་སྣང་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་རང་དང་གཞན་གཉིས་ཀ་སྣང་བར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་ཡང་སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རང་དང་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་གཉིས་ཀ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གནས་པས་རང་དང་གཞན་གཉིས་ཀ་གནས་པ་དང་། འཇིག་པས་རང་དང་གཞན་གཉིས་ཀ་འཇིག་པ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དཔེ་མ་གྲུབ་པ་དང་། དོན་མི་འཐད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཁྱབ་བྱེད་མ་དམིགས་པས་དགག ཧ་ཅང་ཐལ་བས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྣམ་པར་དཔྱད་ན་མར་མེས་རང་དང་གཞན་སྣང་བར་བྱེད་པའི་དཔེ་མ་གྲུབ་སྟེ། འདི་ལྟར་མར་མེས་ཆོས་ཅན། རང་དང་གཞན་ཅི་ཞིག་སྣང་བར་བྱེད་དེ། རང་དང་གཞན་ལ་མུན་པ་མ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། སྣང་མུན་ཡུལ་གཅིག་ཏུ་འགལ་བས་མར་མེ་དང་ནི་ཡུལ་གཞན་གང་དག་ལ་མར་མེ་དེ་འདུག་པ་ན་བསལ་བྱའི་མུན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མུན་པ་མ་བསལ་ཡང་སྣང་བྱེད་ཡིན་པ་ཅི་འགལ་སྙམ་ན་དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། འཇིག་རྟེན་དུ་མུན་པ་སེལ་བས་སྣང་བྱེད་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྐྱེས་ཟིན་པའི་མར་མེས་མུན་པ་མི་སེལ་ཡང་སྐྱེ་བཞིན་པའི་མར་མེས་རང་དང་གཞན་ལ་མུན་པ་སེལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མར་མེ་སྐྱེ་བཞིན་པས་ཅི་ལྟར་མུན་པ་སེལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཚེ་སྟེ་གང་གི་ཕྱིར་ན་མར་མེ་སྐྱེ་བཞིན་པ་མུན་པ་དང་ཕྲད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མར་མེས་ཕྲད་པ་མེད་པར་ཡང་མུན་པ་སེལ་བར་བྱེད་པས་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་སོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟར་ན་འདི་ན་འདུག་པའི་མར་མེ་དེས་ཆོས་ཅན། གླིང་བར་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་ཀུན་ན་གནས་པའི་མུན་པ་ཐམས་ཅད་བསལ་བར་འགྱུར་ཏེ། མ་ཕྲད་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་མར་མེ་སྣང་བྱེད་ཡིན་པས་རང་དང་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་གཉིས་ཀ་སྣང་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་ན་མུན་པའང་ཆོས་ཅན། རང་དང་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་གཉིས་ཀ་
Chinese
也因为不能生起其他的生。因为生起的生正在生起，所以对于生起根本的生也应当同样说。对于其余二者，也应当加上“如果你的安住的处所，根本的安住正在安住”等等。第二分为二：说遮遣过失，破斥它。初者：经部师说，有为法的体相是生、住、灭，因为没有其他的体相生、住、灭，所以不会变成无穷，也不会变成无为法。如灯具有照亮自性的本性，因此能照亮自己和他人，同样，生的作用也是生的自性，因此能生起自己和他人的事物。同样，住也能使自己和他人安住，灭也能使自己和他人坏灭，也应当加上这些。第二分为二：譬喻不成和意义不合理。初者分为二：因为周遍没有确定而破斥，因为太过分而破斥。初者：如果详细分析，灯照亮自己和他人的譬喻是不成立的。如此，灯，作为有法，照亮自己和他人什么呢？因为没有遣除自己和他人的黑暗。因为明和暗在同一个处所相违，所以灯和那些其他的处所，灯在那里的时候，没有要遣除的黑暗。如果认为即使没有遣除黑暗也是照亮者，有什么相违呢？这也是不合理的，因为世间上说遣除黑暗的是照亮者。如果说已经生起的灯不能遣除黑暗，但是正在生起的灯能遣除自己和他人的黑暗。灯正在生起，如何能遣除黑暗呢？在什么时候，因为什么原因，灯正在生起的时候没有和黑暗相遇。如果认为即使灯没有相遇也能遣除黑暗，周遍是不确定的。如果是这样，那么在这里的灯，作为有法，将遣除洲际等等世间一切处所存在的所有的黑暗，因为没有相遇是相同的。第二：如果灯是照亮者，因此能照亮自己和他人的事物，那么黑暗也，作为有法，自己和他人的事物
English
Also because it cannot generate other births. Because the birth of birth is arising, so for generating the root birth, it should also be said in the same way. For the remaining two, it should also be added, "If your abiding place, the root abiding is abiding," and so on. The second has two parts: stating the refutation of faults, and refuting it. The first: The Sutra School says, the characteristics of conditioned phenomena are arising, abiding, and ceasing. Because there are no other characteristics of arising, abiding, and ceasing, it will not become infinite, nor will it become unconditioned. Just as a lamp has the nature of illuminating, so it illuminates both itself and others. Similarly, the function of birth is also the nature of birth, so it can generate both itself and other things. Similarly, abiding also makes both itself and others abide, and ceasing also makes both itself and others cease, and these should also be added. The second has two parts: the example is not established, and the meaning is unreasonable. The first has two parts: refuting because the pervasion is not ascertained, and refuting because it is too extreme. The first: If analyzed in detail, the example of a lamp illuminating itself and others is not established. Thus, the lamp, as a subject, illuminates what of itself and others? Because it has not dispelled the darkness of itself and others. Because light and darkness are contradictory in the same place, so the lamp and those other places, when the lamp is there, there is no darkness to be dispelled. If it is thought that even if darkness is not dispelled, it is still an illuminator, what contradiction is there? This is also unreasonable, because in the world, it is said that what dispels darkness is the illuminator. If it is said that the lamp that has already arisen cannot dispel darkness, but the lamp that is arising can dispel the darkness of itself and others. How can the lamp that is arising dispel darkness? At what time, for what reason, is the lamp that is arising not encountering darkness? If it is thought that even if the lamp does not encounter it, it can still dispel darkness, the pervasion is uncertain. If that is the case, then the lamp here, as a subject, will dispel all the darkness that exists in all places in the world, such as continents, because the non-encounter is the same. Second: If the lamp is an illuminator, so it can illuminate both itself and other things, then darkness also, as a subject, both itself and other things
Tibetan
སྒྲིབ་པར་འགྱུར་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་ཐལ། སྒྲིབ་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་མུན་པས་བདག་ཉིད་སྒྲིབ་པའི་ཕྱིར་དེ་མི་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྐྱེ་བས་རང་བསྐྱེད་པ་དགག སྐྱེ་བས་གཞན་བསྐྱེད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི་སྐྱེ་བས་རང་བསྐྱེད་པར་བྱེད་ན་རང་མ་སྐྱེས་པའམ་སྐྱེས་པ་ཞིག་གིས་བསྐྱེད་པར་བྱེད་དྲང་། དང་པོ་ལྟར་ན་སྐྱེ་བ་འདིས་ནི་ཆོས་ཅན། རང་གི་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟར་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེ་རང་ཉིད་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། ཅི་སྟེ་རང་སྐྱེས་པས་བསྐྱེད་པར་བྱེད་དོ་སྙམ་ན་སྐྱེ་བ་དེ་ཆོས་ཅན། ཅི་ཞིག་སྐྱེད་དུ་ཡོད་དེ་མེད་པར་ཐལ། སྐྱེས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ལས་ལ་དུས་གསུམ་དུ་བརྟག་སྟེ་དགག སྐྱེ་བ་ལ་སྐྱེ་བ་གཞན་ཡོད་མེད་དཔྱད་དེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། དུས་གསུམ་གྱི་ལས་ལ་སྐྱེ་བ་སྤྱིར་དགག སྐྱེ་བཞིན་པ་སྐྱེ་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་དགག དེ་ལ་རྟེན་འབྱུང་མི་རུང་བའི་སྐྱོན་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་དེས་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་བུམ་པ་ལྟ་བུ་གཞན་སྐྱེད་ན་དེ་སྐྱེས་པའམ། མ་སྐྱེས་པའམ། སྐྱེ་བཞིན་པ་གཅིག་བསྐྱེད་དྲང་། དེ་ལ་སྐྱེས་དང་མ་སྐྱེས་སྐྱེད་བཞིན་པ། ཅི་ལྟ་བུར་ཡང་མི་སྐྱེད་པ། དེ་ནི་སོང་དང་མ་སོང་དང་། བགོམ་པས་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། དུས་གསུམ་གྱི་དཔྱད་པ་འདིར་ཡང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་སྐྱེས་མ་སྐྱེས་ལས་གཞན་པའི་བུམ་པ་སྐྱེ་བཞིན་པ་བརྗོད་དེ། སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་དེ་སྐྱེ་བ་དོན་གཞན་གྱིས་བསྐྱེད་པར་བྱེད་དོ་སྙམ་ན། རྟེན་བུམ་པ་མ་སྐྱེས་པས་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་བུམ་པ་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་མེད་པ་དེའི་ཚེ་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་ནི་བུམ་པ་སྐྱེ་བཞིན་པ་འདི་ཞེས་ནི་ཅི་ལྟར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཚེ་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་འགའ་ཞིག་ཡོད་ན་དེ་དང་ལྡན་པས་བུམ་པ་སྐྱེ་བཞིན་པ་འདི་ཞེས་འབྱུང་བར་རིགས་ན་ཡང་སྐྱེ་བ་འདི་ནི་བྱེད་པོ་མེད་པར་རིགས་པའི་ངོ་བོའང་མིན་ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྟེན་བུམ་པ་མེད་པས་དེ་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། རང་གི་སྡེ་པ་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། འདི་ན་བདག་གམ་སེམས་ཅན་མེད། །ཆོས་འདི་དག་ནི་རྒྱུ་དང་བཅས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཚུལ་གྱིས། མུ་སྟེགས་པས་བརྟགས་པའི་རྟག་གཅིག་རང་དབང་ཅན་གྱི་གང་ཟག་གིས་སྟོང་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་མི་རྟག་པར་ཆོས་ཙམ་ཁོ་ནར་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། ཁྱོད་ཀྱིས་དེ
Chinese
遮蔽将要发生，对此毫无疑问，因为它是遮蔽者。如果承认，由于黑暗遮蔽自身，因此它将无法被看见。第二部分分为两点：驳斥生起自己，驳斥生起他者。第一点是，如果生起生起自己，那么是由尚未生起或者已经生起的事物来生起呢？如果是前者，那么这个生起，作为所立宗，如何生起自己的本体呢？因为它自己尚未生起。如果认为是由已经生起的自己来生起，那么这个生起，作为所立宗，有什么可以生起的呢？因为它已经存在了。第二部分分为两点：在三个时态中考察业，从而进行驳斥；考察生起是否有其他的生起，从而进行驳斥。第一部分分为三点：总体上驳斥三个时态的业的生起，分别驳斥正在生起的生起，以及消除对此的不能缘起的过失。第一点是：如果生起的行为生起其他的有为法，比如瓶子，那么是生起已经生起的、尚未生起的，还是正在生起的事物呢？对于此，已经生起、尚未生起、正在生起，无论哪种情况都不能生起。这就像已去、未去和行进一样进行分别阐述，因为这与三个时态的考察是相同的。第二点是：如果说存在一个不同于已生和未生的正在生起的瓶子，因为它具有生起的行为。那么，如果认为它是被其他的生起所生起，那么，由于作为所依的瓶子尚未生起，因此依赖于它的瓶子的生起行为是不存在的。在这种情况下，如何说“依赖于生起行为，这个瓶子正在生起”呢？因为如果在某个时候存在某种生起的行为，那么与其相关的瓶子才能被称为“正在生起”。然而，这种生起并非没有作者的理性的本质，因为作为所依的瓶子不存在，因此不存在生起的行为。第三点是：你们自己的宗派，世尊说：“此无我或有情，此等法皆具因。”以这种方式，揭示了远离外道所臆测的常一自在的补特伽罗，以缘起的方式，仅仅揭示了无常的法。而你
English
There is no doubt that obscuration will occur, because it is an obscurer. If admitted, since darkness obscures itself, it will not be seen. The second part is divided into two points: refuting arising itself, and refuting arising others. The first point is, if arising arises itself, then is it arisen by something that has not yet arisen or has already arisen? If it is the former, then this arising, as the subject of the proposition, how does it arise its own essence? Because it itself has not yet arisen. If it is thought that it is arisen by itself that has already arisen, then this arising, as the subject of the proposition, what can be arisen? Because it already exists. The second part is divided into two points: examining karma in the three times, thereby refuting; examining whether there are other arisings for arising, thereby refuting. The first part is divided into three points: generally refuting the arising of karma in the three times, separately refuting the arising that is arising, and eliminating the fault of not being able to arise dependently. The first point is: if the action of arising arises other conditioned dharmas, such as a vase, then does it arise something that has already arisen, has not yet arisen, or is arising? For this, having arisen, not yet arisen, arising, in any case, cannot arise. This is like separating and explaining gone, not gone, and going, because this is the same as the examination of the three times. The second point is: if it is said that there is a vase that is arising that is different from what has arisen and has not arisen, because it has the action of arising. Then, if it is thought that it is arisen by other arising, then, since the vase as the basis has not yet arisen, therefore the action of arising of the vase that depends on it does not exist. In this case, how can it be said that "depending on the action of arising, this vase is arising"? Because if there is some action of arising at some time, then the vase related to it can be called "arising". However, this arising is not the essence of reason without an agent, because the vase as the basis does not exist, therefore there is no action of arising. The third point is: your own sect, the Bhagavan said: "Here there is no self or sentient being, these dharmas all have causes." In this way, it reveals that it is far from the eternal, single, independent person conjectured by the heretics, and in the way of dependent arising, it only reveals the impermanent dharma. And you