Tibetan
་བྱེད་དྲང་། གསུམ་ཀ་ལྟར་ཡང་མི་འཐད་དེ། སྔར་དངོས་པོ་ཙམ་དང་དངོས་མེད་ཙམ་སྤྱིར་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང་། དངོས་འགལ་ལ་དགག་ཕྱོགས་ཀྱི་ཕུང་གསུམ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་དེ་གཉིས་ཀའི་དོན་བསྡུ་བ་ནི། མཚན་ཉིད་འཇུག་པ་མི་འཐད་པ་དེའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་མཚན་གཞི་མིན་ལ། མཚན་གཞི་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་དེའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པ་མིན་ཅིང་། དེ་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་དངོས་པོ་མིན་ལ་དགག་བྱ་དངོས་པོ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་དངོས་མེད་མ་ཡིན་ཞེས་སྦྱར་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་རིག་པ་དེ་ཆོས་གཞན་ལ་བསྒྲེ་བ་ནི་ས་ལ་སོགས་པ་ཁམས་ལྔ་པོ་དག་ཀྱང་ནམ་མཁའ་ལ་དཔྱད་པ་དང་མཚུངས་ཏེ། ས་ཡི་མཚན་ཉིད་སྔ་རོལ་ན། །ས་ནི་ཅུང་ཟད་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་སོགས་ཐམས་ཅད་སྔ་མ་ལྟར་སྦྱར་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་བཀག་པའི་དོན་དུ་ལྟ་བ་སྨད་པ་ནི་མ་རིག་པའི་རབ་རིབ་ཀྱིས་བློའི་མིག་ཉམས་པའི་བློ་ཆུང་གང་དག་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་ཀུན་རྫོབ་པ་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་ཉིད་དང་། དེ་བཀག་པའི་མེད་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བའི་གང་ཟག་དེ་ཡིས་ནི་ལྟ་བར་བྱ་བ་དོན་དམ་པ་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བ་དང་། ཞི་བ་མཐར་ཐུག་པ་མི་མཐོང་སྟེ། དགག་བྱ་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ལ་བལྟས་པས་སྤྲོས་བྲལ་ལྟ་བའི་མིག་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར། དམུས་ལོང་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལུང་དང་སྦྱར་བ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོའི་མདོ་ལས། ཡོད་དང་མེད་ཅེས་བྱ་བ་གཉིས་ཀ་མཐའ། །དག་དང་མ་དག་འདི་ཡང་མཐའ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་གཉིས་ཀའི་མཐའ་ནི་རྣམ་སྤངས་ནས། །མཁས་པས་དབུས་ལའང་གནས་པར་ཡོང་མི་བྱེད། །ཡོད་དང་མེད་ཅེས་བྱ་བར་རྩོད་པ་སྟེ། །དག་དང་མ་དག་འདི་ཡང་རྩོད་པ་ཡིན། །རྩོད་པར་གྱུར་པས་སྡུག་བསྔལ་ཞི་མི་འགྱུར། །རྩོད་པ་མེད་པར་གྱུར་པས་སྡུག་བསྔལ་འགག །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདིས་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་དུ་གྲུབ་པ་དགག་བྱའི་མཐར་ཐུག་ཏུ་བྱས་ནས་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་བསྟན་ཚུལ་ནི་སྔ་མ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། དབུ་མ་རྩ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྣམ་བཤད་ཡང་དག་ལྟ་བའི་འོད་ཟེར་ལས་ཁམས་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ལྔ་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།གཉིས་པ་ཆོས་བདག་གི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། འདོད་ཆགས་དང་ཆགས་པ་དགག འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དགག བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་རབ་བྱེད་ཀྱི་འབྲེལ་ནི། དེ་ལྟར་སྐྱེ་མཆེད་དང་། ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དག་བཀག་མོད་ཀྱི་དེ་དག་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་ཉིད་དེ། དེའི་རྟེན་ཅན་གྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟེན་མེད་ན་བརྟེན་པ་མེད་དེ། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་དང་བུ་མོའི་ཉོན་མོངས་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་གང་ལ་དམིགས་ནས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་ལས། དགེ་སློང་དག་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐོས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་རྟག་པར་ལྟུང་བ་ནི་མིག་གིས་གཟུགས་རྣམས་མཐོང་ནས་ཡིད་བདེ་བའི་གནས་སུ་མངོན་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་མངོན་པར་ཞེན་པར་གྱུར་ནས་འདོད་ཆགས་བསྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །ཆགས་པར་གྱུར་ནས་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་ལས་བྱུང་བའི་ལས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པས་སོ་སྙམ་ན། དེ་དག་ནི་དྲང་བའི་དོན་ཡིན་གྱི་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདི་བཀོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་རིག་པས་བསྒྲུབ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདོད་ཆགས་དང་ཆགས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག རིག་པ་དེ་ཆོས་གཞན་ལ་བསྒྲེ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། འདོད་ཆགས་དང་ཆགས་པ་སྔ་ཕྱིར་གྲུབ་པ་དགག ལྷན་ཅིག་ཏུ་གྲུབ་པ་དགག དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཆགས་པ་སྔར་ཡོད་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དགག འདོད་ཆགས་སྔར་ཡོད་ཀྱི་ཆགས་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདིར་འདོད་ཆགས་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ལ་ཆགས་པ་ནི་ཆོས་མངོན་པ་ལས་འདོད་ཆགས་ཀྱི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་དང་། བྱམས་ཆོས་དག་ལས་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་ཙམ་ལ་བཤད་ཀྱང་། འདིར་ནི་འདོད་ཆགས་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་གཙོ་སེམས་སུ་བྱས་ནས་བརྟག་པ་སྟེ། འདོད་ཆགས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན་ཆགས་པ་སྔར་ཡོད་པའམ་མེད་པ་ཞིག་ལ་རྟོག་དྲང་། དང་པོ་ལྟར་ན། གལ་ཏེ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྔ་རོལ་ན་འདོད་ཆགས་མེད་པའི་ཆགས་པ་ཞིག་ཡོད་ན། རྟེན་ཆགས་པ་གཙོ་སེམས་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བརྟེན་པ་སེམས་བྱུང་འདོད་ཆགས་ཡོད་དུ་རུང་བས་ཆགས་པ་སྔར་ཡོད་པའི་ཕྱིས་འདོད་ཆགས་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་ཡང་། འདོད་ཆགས་མེད་པའི་ཆགས་པ་ནི་སྲིད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ཆགས་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་རྟེན་ཆགས་པ་སྔར་ཡོད་པར་མ་གྱུར་ན་ཡང་བརྟེན་པ་འདོད་ཆགས་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། རྟེན་མེད་པའི་ཕྱིར། ཤིང་ཐོག་མེད་ན་དེའི་སྨིན་པ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་འདོད་
Chinese
也不合理。因为之前已经普遍否定了事物本身和非事物本身。并且，对于相互矛盾的事物来说，不可能存在否定的三个方面。第三，总结这两者的含义：因为不合理地应用定义，所以虚空不是定义的基础；因为没有定义的基础，所以不存在它的定义。因为这两者都不存在，所以它不是事物；因为要否定的事物不是非事物，所以它不是非事物。应该这样结合。第二，将这种理智与其他事物进行比较，例如，土等五种元素也与对虚空的分析相同。如“土的定义之前，土一点也不存在。”等等，所有这些都应该像之前一样结合。第三，批评将否定视为目的的观点：由于无明的昏暗，导致智慧之眼受损的那些小心眼的人，将内外所有世俗的事物都视为真实存在，并将否定它们视为不存在。这样的人无法看到应该看到的最究竟的、自性涅槃的、一切戏论寂灭的、以及寂灭的终极状态。因为他们只看到要否定的戏论的极端，所以他们没有不执著于戏论的智慧之眼，就像盲人一样。第二，与经文结合：《三昧王经》中说：“有和无这两个都是极端，清净和不清净这也是极端。因此，舍弃这二者的极端，智者也不会安住于中道。有和无被称为争论，清净和不清净这也是争论。一旦陷入争论，痛苦就不会平息，没有争论，痛苦才会止息。”这里说的是将成立事物和非事物作为否定的最终目标，而双运二谛的教导方式应该像之前一样理解。第三是：《中观根本慧论》的注释《正见之光》中，第五品《界品》的解释。第二，对法我之成立进行反驳，有三点：驳斥贪欲和执着，驳斥有为法的定义，驳斥作者和行为。第一点有三个方面，第一，论述的联系是：像这样，蕴、处、界都已经被否定了，但是
English
Neither is it reasonable in all three ways. Because previously, both things themselves and non-things themselves have been generally negated. And, for contradictory things, it is impossible to have three aspects of negation. Third, summarizing the meaning of these two: Because it is unreasonable to apply the definition, space is not the basis of definition; because there is no basis of definition, its definition does not exist. Because these two do not exist, it is not a thing; because the thing to be negated is not a non-thing, it is not a non-thing. It should be combined in this way. Second, comparing this intellect with other things, such as the five elements of earth, etc., are also the same as the analysis of space. As in, "Before the definition of earth, there is not even a little earth." etc., all of these should be combined as before. Third, criticizing the view of taking negation as the purpose: Those small-minded people whose eyes of wisdom are impaired by the darkness of ignorance, regard all mundane things inside and outside as truly existing, and regard negating them as non-existing. Such people cannot see the ultimate state that should be seen, the self-nature of Nirvana, the pacification of all elaborations, and the ultimate state of pacification. Because they only see the extreme of the elaboration to be negated, they do not have the eye of wisdom that is free from clinging to elaboration, just like a blind person. Second, combining with the scriptures: The Samadhiraja Sutra says, "Existence and non-existence are both extremes, purity and impurity are also extremes. Therefore, abandoning the extremes of both, the wise do not abide in the middle way either. Existence and non-existence are called disputes, purity and impurity are also disputes. Once caught in disputes, suffering will not be pacified, without disputes, suffering will cease." Here it says that establishing things and non-things as the ultimate goal of negation, and the way of teaching the union of the two truths should be understood as before. The third is: The explanation of the fifth chapter, the "Element Chapter," in the commentary on the Fundamental Wisdom of the Middle Way, "The Light of Correct View." Second, there are three points to refute the establishment of the self of phenomena: refuting desire and attachment, refuting the definition of conditioned phenomena, and refuting the agent and action. The first point has three aspects, first, the connection of the treatise is: Like this, the aggregates, sources, and elements have all been negated, but
Chinese
那些是自性存在的，因为能缘取它的所依之烦恼的缘故。如果无有能依，则所依也不存在，如同石女的儿子和女儿的烦恼一样。又，贪欲等烦恼所缘而生的因是存在的，如经中说：诸比丘，无闻的凡夫，恒常堕落，乃是眼睛看见诸色后，便对适意之处生起执着。生起执着后，便生起贪欲。生起贪欲后，便以身语意造作由贪欲所生的业。等等广说。如果有人这样想。那些是正直之义，如果详细观察，为了显示贪欲等不是自性成立的，所以才造作此论。第二（观察贪欲和执着是否自性成立）分二：第一，以理证成立（自性不成立）分二：遮破贪欲和执着自性成立，将此理证比配于其他法。第一（遮破贪欲和执着自性成立）分三：遮破贪欲和执着先后成立，遮破同时成立，总结要义。第一（遮破贪欲和执着先后成立）分二：遮破执着先于贪欲存在，遮破贪欲先于执着存在。第一（遮破执着先于贪欲存在）是：此处贪欲是心所生的烦恼，而执着是俱舍论中贪欲的异名，慈氏法类中说是仅是执着的念头。但此处是以和贪欲相应的主要心识来观察的。如果贪欲是自性存在的，那么执着是先前存在还是不存在呢？应如实分析。如果如第一种情况，如果贪欲之前存在没有贪欲的执着，那么，所依执着（主要心识）依靠能依心所贪欲是可以存在的，因为执着先前存在，之后贪欲才存在。没有贪欲的执着是不存在的，因为圣者阿罗汉们也有执着的缘故。如果如第二种情况，如果所依执着先前不存在，那么所依贪欲怎么会存在呢？因为没有所依的缘故。如同没有树木就没有果实一样。第二（遮破贪欲先于执着存在）是：如是贪
English
Those are inherently existent, because they are the object of the afflictions that depend on them. If there is no dependent, then there is no dependence, like the afflictions of a barren woman's son and daughter. Moreover, the cause of the arising of afflictions such as desire, which arise in dependence on something, exists. As it says in the sutra: "Monks, ignorant children who are not endowed with learning constantly fall because, having seen forms with their eyes, they become attached to what is pleasing to the mind. Having become attached, they generate desire. Having become attached, they perform actions born of desire with body, speech, and mind." And so on, extensively explained. If one thinks like that. Those are meanings that need interpretation, but if examined in detail, this treatise is composed to show that desire and so on are not established by their own nature. The second (examining whether desire and attachment are inherently established) is divided into two: First, establishing through reasoning (that they are not inherently established) is divided into two: refuting that desire and attachment are inherently established, and comparing this reasoning to other phenomena. The first (refuting that desire and attachment are inherently established) is divided into three: refuting that desire and attachment are established sequentially, refuting that they are established simultaneously, and summarizing the main points. The first (refuting that desire and attachment are established sequentially) is divided into two: refuting that attachment exists before desire, and refuting that desire exists before attachment. The first (refuting that attachment exists before desire) is: Here, desire is a mental affliction, while attachment is a synonym for desire in the Abhidharma, and in the Maitreya teachings, it is said to be merely a thought of attachment. But here, it is examined by considering the main consciousness that is in accordance with desire. If desire is inherently existent, then should attachment be analyzed as existing before or not existing? If it is like the first case, if there is attachment without desire before desire, then the dependent attachment (main consciousness) can rely on the dependent mental desire, because attachment exists before, and then desire exists later. Attachment without desire does not exist, because even noble Arhats have attachment. If it is like the second case, if the dependent attachment does not exist before, then how can the dependent desire exist? Because there is no dependent. Just as there is no fruit if there is no tree. The second (refuting that desire exists before attachment) is: Thus, desire