Tibetan
ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་སྐྱེ་མཆེད་ཐ་སྙད་དུ་ཁས་ལེན་པའི་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་བསྟན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི་དབུ་མ་རྩ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྣམ་བཤད་ཡང་དག་ལྟ་བའི་འོད་ཟེར་ལས་དབང་པོ་བརྟགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་གསུམ་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། ༈ །།གཉིས་པ་ཕུང་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་རབ་བྱེད་ཀྱི་འགྲེལ་ནི། དེ་ལྟར་ཕྱི་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་བཀག་མོད་ཀྱི་ཆོས་མངོན་པ་ལས། འདུས་བྱས་གང་ཞེ་ན་ཕུང་པོ་ལྔའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ལ། དེ་ན་དེའི་ཁོངས་སུ་འདུས་པས་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དོ་སྙམ་ན། ཕུང་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདི་བཀོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་རབ་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་རིག་པས་བསྒྲུབ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་འགོག་བྱེད་རྒྱས་པར་བཤད། རིག་པ་དེ་ཆོས་གཞན་ལ་བསྒྲེ། རྩོད་ལན་གྱི་གནད་ཁྱད་པར་ཅན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་གཟུགས་ཕན་ཚུན་ལྟོས་གྲུབ་ཏུ་བསྟན་པ། དེ་གཉིས་ཕན་ཚུན་ཡོད་མེད་བརྟགས་ཏེ་དགག ཕན་ཚུན་འདྲ་མི་འདྲ་བརྟགས་ཏེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། དམ་བཅའ་མདོར་བསྟན། འཐད་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདིར་གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་འབྱུང་བ་དང་། གཟུགས་ནི་འབྲས་བུའི་གཟུགས་ལ་བྱ་སྟེ། གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྱུང་བ་ནི་མ་གཏོགས་པར་དེ་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པའི་འབྲས་བུའི་གཟུགས་དབང་པོ་ལྔ་དང་། དོན་ལྔ་སྟེ་བཅུའམ། ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་པའམ། རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་དང་བཅས་པ་ནི་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུའི་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་མ་གཏོགས་པར་དེ་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པའི་གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྱུང་བ་ཡང་མི་སྣང་ངོ་ཞེས་པ་གཉིས་ནི་དམ་བཅའ་སྟེ། སྒྲུབ་བྱེད་འོག་ནས་སྟོན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་མ་གཏོགས་པར་འབྲས་བུའི་གཟུགས་ཡོད་ན་འབྲས་བུའི་གཟུགས་ནི་རྒྱུ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རང་གི་རྒྱུ་ལས་གཞན་དུ་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་བཞིན་ནོ། །འདོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དོན་གང་ཡང་རྒྱུ་མེད་པ་ནི་ཡུལ་དུས་གང་ན་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འབྲས་བུའི་གཟུགས་ནི་མ་གཏོགས་པར་གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཞིག་ཡོད་པར་འདོད་ན་ནི། རྒྱུ་དེ་འབྲས་བུ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལས་ངོ་བོ་ཐ་ད
Chinese
应当知晓，这是在世俗层面，仅仅以幻化的方式，承认诸蕴为名言，从而阐述二谛双运。第三部分是《中观根本慧论》的释论，名为《正见之光》中，关于“观根品”的阐释，即第三品之释。 ༈ 。第二，破斥蕴自性成立，分三：第一，解释“品”的含义。如是，虽然遮破了内外诸处，但《法蕴论》中说：“何为有为法？即五蕴。”因此，五蕴是自性存在的。那么，由于包含在其中，诸处也应是自性存在的，如果这样认为，为了显示蕴非自性成立，故而造此“品”。第二，解释“品”的论典，分二：第一，以理证成立，分三：广说遮破色蕴之法；将此理证比附于其他法；显示辩论答复之关键差别。第一，分三：显示因果之色互相观待而成立；考察二者有无而遮破；考察二者同异而遮破。第一，分二：略标宗；广说道理。第一是：此处色的因是诸大种，色是指果之色。如果不依靠色的因——诸大种，则从彼（诸大种）之外，体性各异的果之色，即五根和五境这十种，或者法处所摄，或者无表色等，是无法作为所缘境的。同样，如果不依靠称为果之色者，则从彼（果之色）之外，体性各异的色之因——诸大种，也是不会显现的。这二者是宗，能立在下文阐述。第二是：如果色的因不依靠果之色而存在，那么果之色将成为无因，因为已经从自己的因之外成立了，如同瓶子和毛毯一样。这是不可能接受的，因为任何色等事物，在任何时间和地点都不可能无因而生。如果认为果之色不依靠色之因而存在，那么因将变得不观待果，因为从彼（果）之外，体性各
English
It should be known that this is on the conventional level, merely in an illusory way, acknowledging the aggregates as nominal designations, thereby elucidating the union of the two truths. The third part is the commentary on the 《Mūlamadhyamakakārikā》, called 《The Light of Right View》, the explanation of the chapter on "Examination of the Faculties", which is the explanation of the third chapter. ༈. Second, refuting the self-establishment of the aggregates, divided into three: First, explaining the meaning of "chapter". Thus, although the internal and external sense bases have been refuted, the 《Dharma Skandha》 says: "What is conditioned phenomena? It is the five aggregates." Therefore, the five aggregates are self-existent. Then, since they are included within them, the sense bases should also be self-existent. If one thinks this way, in order to show that the aggregates are not self-established, this "chapter" is composed. Second, explaining the treatise of the "chapter", divided into two: First, establishing through reasoning, divided into three: extensively explaining the method of refuting the form aggregate; comparing this reasoning to other phenomena; showing the key differences in debate and response. First, divided into three: showing that the form of cause and effect are mutually dependent and established; examining the existence or non-existence of the two and refuting them; examining the similarity and dissimilarity of the two and refuting them. First, divided into two: briefly stating the proposition; extensively explaining the reasons. The first is: Here, the cause of form is the elements, and form refers to the form of the effect. If one does not rely on the cause of form—the elements—then from beyond them, the form of the effect, which is different in nature, namely the ten kinds of the five sense faculties and the five objects, or that which is included in the dharma realm, or non-manifest form, etc., cannot be taken as an object of cognition. Similarly, if one does not rely on what is called the form of the effect, then from beyond it, the cause of form, which is different in nature—the elements—will also not appear. These two are the proposition, and the proof will be explained below. The second is: If the cause of form exists without relying on the form of the effect, then the form of the effect will become without a cause, because it has already been established from beyond its own cause, like a pot and a blanket. This is impossible to accept, because any phenomenon such as form cannot arise without a cause at any time or place. If one thinks that the form of the effect exists without relying on the cause of form, then the cause will become independent of the effect, because from beyond it, the nature is
Tibetan
ད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། འབྲས་བུ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ནི་འདིའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྒྱུའི་ཐ་སྙད་དུ་འཇོག་པ་འབྲས་བུ་ལ་ལྟོས་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། འབྲས་བུ་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྒྱུ་དགག རྒྱུ་ཡོད་མེད་ཀྱི་འབྲས་བུ་དགག གྲུབ་པའི་དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཡང་གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཞིག་ཡོད་ན་འབྲས་བུའི་གཟུགས་ཡོད་པའམ། མེད་པ་ལ་རྒྱུ་ཞིག་ཡོད་རྟོག་དྲང་། དེ་ལ་འབྲས་བུའི་གཟུགས་ཡོད་ན་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་ནི་རྒྱུ་ཡང་འཐད་པར་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་དེ། འབྲས་བུ་གྲུབ་ཟིན་ན་དེ་ལ་རྒྱུ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུའི་གཟུགས་མེད་ན་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་ནི་རྒྱུ་ཡང་འཐད་པར་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་དེ། རྟེན་མེད་པས་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུའི་གཟུགས་ཀྱང་རྒྱུ་ཡོད་པའམ་མེད་པ་ཞིག་ལ་འབྲས་བུར་འགྱུར་རྟོག་དྲང་། དང་པོ་ནི་མི་རུང་སྟེ། སྔར་དེ་ལ་རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་དེ་ལ་རྒྱུ་མེད་པ་ཡི་གཟུགས་དག་དཔྱད་ན་འཐད་པར་མི་རུང་ཞིང་། མ་དཔྱད་པ་སྣང་ངོར་ཡང་རུང་མིན་ཉིད་དེ། གཟུགས་དེ་རེས་འགའ་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པར་འདོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། གཟུགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པར་སྡུག་མི་སྡུག་དང་། ཐོགས་བཅས་ཐོགས་མེད་དང་། བསྟན་ཡོད་བསྟན་མེད་དང་། དུས་གསུམ་དང་སྔོ་སེར་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཡང་རྣམ་པར་བརྟགས་པར་མི་བྱ་སྟེ། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་གཟུགས་རིག་པས་དཔྱད་ན་མེད་པས་ཁྱད་པར་གྱི་གཞི་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། གཞན་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུ་འདིས་འབྲས་བུ་འདྲ་བའམ། མི་འདྲ་བ་ཞིག་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དྲང་། དེ་ལ་འབྲས་བུ་དང་འདྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་གཟུགས་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུའི་གཟུགས་རྒྱུའི་གཟུགས་དང་མི་འདྲ་བ་ཞིག་བསྐྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་སྲིད་པས་ཞི་བ་བསྐྱེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་རིག་པ་དེ་ཆོས་གཞན་ལ་བསྒྲེ་བ་ནི་ཚོར་བ་དང་ཚོར་བའི་རྒྱུ་རིག་པ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། འདུ་བྱེད་དང་དེའི་རྒྱུ་མ་རིག་པ་དང་། སེམས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། དེ་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་འབྲས་རྣམས་གཅིག་དང་ཐ་དད་དུ་དཔྱད་ན་མི་འཐ
Chinese
因此，不能成立，因为没有不依赖于结果的原因，因为将“这是这个的原因”作为原因的术语，必须依赖于结果。第二部分有三个方面：驳斥有无结果的原因，驳斥有无原因的结果，总结已成立的意义。第一部分是：如果有一个色法的因，那么结果的色法是有还是没有呢？如果有一个因，请如实思考。如果结果的色法存在，那么色法的因也不可能成立，因为如果结果已经成立，那么原因就没有意义了。如果结果的色法不存在，那么色法的因也不可能成立，因为没有所依，生起的作用就不会发生。第二部分是：同样，结果的色法也是依赖于有因还是无因而成为结果呢？如实思考。第一种情况是不允许的，因为之前已经说过它本身没有原因。第二种情况，如果分析那个没有原因的色法，那是不合理的，如果不分析，在显现上也是不合理的，因为那个色法有时会被看到。第三部分是：因此，想要证悟实性的瑜伽士，对于色法的差别之法的各种概念，如可爱不可爱，有碍无碍，可见不可见，三时和青黄等，都不应该进行分别观察，因为如果用智慧分析因果的色法，由于没有差别的基础，所以无法成立。第三部分是：此外，这个色法的因是产生相似的结果，还是产生不相似的结果呢？如实思考。其中，说与结果相似也是不合理的，因为因果的色法在定义上是不同的。说结果的色法产生与因的色法不相似的结果也是不合理的，因为那样会导致有为法产生寂灭。第二，将这种智慧与其他法进行比较，即感受和感受的因，觉知和与其一同产生的识，行和其因无明，心和识，以及与其一同产生的行等因果，如果分析它们是一还是异，那是不合理的。
English
Therefore, it cannot be established, because there is no cause that does not depend on the result, because the term "this is the cause of this" as a cause must depend on the result. The second part has three aspects: refuting the cause of having or not having a result, refuting the result of having or not having a cause, and summarizing the established meaning. The first part is: If there is a cause of form, then does the result's form exist or not? If there is a cause, please think truthfully. If the result's form exists, then the cause of form cannot be established, because if the result has already been established, then the cause has no meaning. If the result's form does not exist, then the cause of form cannot be established, because without a basis, the action of arising will not occur. The second part is: Similarly, does the result's form become a result by relying on having a cause or not having a cause? Think truthfully. The first case is not allowed, because it has already been said that it itself has no cause. The second case, if that form without a cause is analyzed, it is not reasonable, and if it is not analyzed, it is also not reasonable in appearance, because that form is sometimes seen. The third part is: Therefore, a yogi who wants to realize reality should not separately observe the various concepts of the characteristics of form, such as lovely and unlovely, obstructive and unobstructed, visible and invisible, the three times and blue and yellow, etc., because if the form of cause and effect is analyzed with wisdom, it cannot be established because there is no basis for distinction. The third part is: Furthermore, does this cause of form produce a similar result or an dissimilar result? Think truthfully. Among them, saying that it is similar to the result is also unreasonable, because the forms of cause and effect are different in definition. Saying that the result's form produces a result that is dissimilar to the cause's form is also unreasonable, because that would lead to conditioned phenomena producing cessation. Second, comparing this wisdom with other dharmas, namely feeling and the cause of feeling, perception and the consciousness that arises with it, formation and its cause ignorance, mind and consciousness, and the causes and effects such as the formations that arise with it, it is unreasonable to analyze whether they are one or different.