Tibetan
།དཀར་པོའི་ཆོས་མཆོག་ཡོན་ཏན་བསགས་པ་སྟེ། །ཡོན་ཏན་ཡེ་ཤེས་སྟོབས་དང་གཟུགས་མཆོག་དང་། །རྫུ་འཕྲུལ་རྣམ་པར་འཕྲུལ་བ་བྱ་བའི་མཆོག །མངོན་ཤེས་མཆོག་ལྔ་ཐོབ་པ་དམ་པའི་ཚུལ། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་གར་དོང་། གང་ནས་ལྷགས། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་རབ་འབྱོར་གང་དུ་ཡང་འགྲོ་བ་མེད་པ་དང་། གང་ནས་ཀྱང་འོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དངོས་སུ་འགྲོ་འོང་དོན་དམ་པ་བཀག་པ་དང་། ཤུགས་ལ་ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་འགྲོ་འོང་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་བསྟན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་རབ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་བསྟན་པ་ནི། དབུ་མ་རྩ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྣམ་བཤད་ཡང་དག་ལྟ་བའི་འོད་ཟེར་ལས་འགྲོ་འོང་བརྟགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་གཉིས་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། ༈ །།གཉིས་པ་ཁྱད་ཆོས་གཞན་བཤད་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། རྟེན་འབྲེལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་གིས་སྟོང་པ། གང་ཟག་གི་བདག་གིས་སྟོང་པ། དངོས་པོའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ། དུས་ཀྱིས་སྟོང་པ། སྲིད་པའི་རྒྱུན་གྱིས་སྟོང་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཆོས་བདག་གི་ངོ་བོ་དགག དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྐྱེ་མཆེད་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག ཕུང་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག ཁམས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་རབ་བྱེད་ཀྱི་འབྲེལ་ནི། དེ་ལྟར་འགྲོ་བ་དང་། འགྲོ་བ་པོ་དང་། བགྲོད་པར་བྱ་བ་བཀག་མོད་ཀྱི་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ལྟ་བ་དང་། ལྟ་བ་པོ་དང་། བལྟ་བྱ་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ནི་ཆོས་མངོན་པ་ལས་གསུངས་པས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་དག་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདི་བཀོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་རབ་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་རིག་པས་དཔྱད་པ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། འདོད་པ་བརྗོད། སུན་འབྱིན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་དག་ལྟ་བ་དང་། བལྟ་བྱ་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་མངོན་པའི་མདོ་ལས། ལྟ་བ་མིག་དང་། ཉན་པ་རྣ་བ་དང་། སྣོམ་པ་སྣ་དང་། མྱོང་བར་བྱེད་པ་ལྕེ་དང་། རེག་པར་བྱེད་པ་ལུས་དང་། སེམས་པར་བྱེད་པ་ཡིད་ཅེས་པ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་འདོད་ལ། མདོ་སྡེ་པ་ནི་ལྟ་བ་མིག་གི་རྣམ་ཤེས་སོགས་སུ་འདོད་དེ། ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་དབང་པོ
Chinese
白色的殊胜之法积累功德，功德智慧力与殊胜之色，神变种种变化的行为殊胜，获得五种殊胜神通的圣者之行。如是等等广说。同样，有寿者们去哪里？从哪里来？他们说：尊者拉布觉任何地方也不去，任何地方也不来。世尊宣说了法。如是等等所说之义，实际上是遮止了胜义谛的来去，间接显示了世俗如幻的来去仅是名言，应知这是二谛双运。第三，显示论著的名称是：《中观根本慧论》的释论《真实见之光》中“观察去来”名为第二品之释。༈。第二，宣说其他的特征有五种：以缘起法之法无自性，以补特伽罗无自性，以事物自性无自性，以时间无自性，以有之相续无自性。第一，有两种：遮破法之自性，遮破其能立。第一，有三种：遮破处自性成立，遮破蕴自性成立，遮破界自性成立。第一，有三种，其中第一，论著的关联是：如是遮破了去者和所去处，即使如此，然则眼见和见者以及所见等内外之诸处，是经由法相论所说，心想是自性存在的。为了遮破彼等自性成立，因此造此论著。第二，论著的正文分二：第一，以理智分析，也有两种：陈述主张，宣说破斥。第一是：声闻部派认为眼见和所见等内外之诸处是自性存在的，因为在法相经中说：见是眼，听是耳，嗅是鼻，感受是舌，触是身，思考是意，这是毗婆沙宗所许。经部宗则认为见是眼识等等，内部的诸处是根。
English
Accumulating merit through the supreme white Dharma, virtues, wisdom, power, and supreme form, the best of actions, and the conduct of the noble ones who have attained the five supreme clairvoyances. Thus and so forth, it is extensively taught. Similarly, where do those with life go? From where do they come? They said: Venerable Rabjor, there is nowhere to go, and from nowhere to come. The Blessed One taught the Dharma. The meaning of these words is that the ultimate truth of going and coming is actually negated, and indirectly it shows that the conventional coming and going is merely a term, like an illusion. It should be understood that this is the union of the two truths. Third, the title of the treatise is shown: From the commentary on the Root Wisdom of the Middle Way, 'The Light of True View,' the examination of going and coming is called the explanation of the second chapter. ༈. Second, there are five other characteristics explained: emptiness of dependent origination of phenomena, emptiness of self of person, emptiness of self-nature of things, emptiness of time, and emptiness of the continuity of existence. First, there are two: refuting the nature of phenomena, and refuting its proof. First, there are three: refuting the establishment of the nature of the sense bases, refuting the establishment of the nature of the aggregates, and refuting the establishment of the nature of the elements. First, there are three, among which the first, the connection of the treatise is: Thus, going, the goer, and the object to be gone have been refuted, but even so, seeing, the seer, and the seen, etc., the inner and outer sense bases are said in the Dharma Abhidhamma, and it is thought that they exist by their own nature. In order to refute the establishment of their own nature, this treatise is composed. Second, the main text of the treatise is divided into two: First, there are two analyses by reason: stating the assertion, and explaining the refutation. The first is: The Shravaka schools think that seeing, the seen, etc., the inner and outer sense bases exist by their own nature, because it is said in the Dharma Abhidhamma Sutra: seeing is the eye, hearing is the ear, smelling is the nose, feeling is the tongue, touching is the body, and thinking is the mind, which is accepted by the Vaibhashika. The Sutra school thinks that seeing is the eye consciousness, etc., and the inner sense bases are the faculties.
Tibetan
་དྲུག་སྟེ། དེ་དག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལྟ་བར་བྱ་བའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འདོད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ལྟ་བ་འགོག་བྱེད་ཀྱི་རིག་པ་རྒྱས་པར་བཤད། རིག་པ་དེ་ཆོས་གཞན་ལ་བསྒྲེ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། མིག་ལྟ་བ་ཡིན་པ་དགག་པ། ཤེས་པ་ལྟ་བ་ཡིན་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། རང་མ་མཐོང་བའི་རྟགས་ཀྱིས་དགག ལྟ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་མིན་བརྟགས་ཏེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། ཕྱོགས་ཆོས་བསྒྲུབ། གཏན་ཚིགས་འགོད། མ་ངེས་པ་སྤོང་། དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་འདོད་པའི་ལྟ་བ་མིག་གི་དབང་པོ་དེ་རང་གི་བདག་ཉིད་ནི་དེ་ལ་ལྟ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ། རང་ལ་རང་གི་ལྟ་བའི་བྱ་བ་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་། དེ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གང་ཞིག་མིག་གི་དབང་པོ་དེ་ཆོས་ཅན། གཞན་གཟུགས་དག་ལ་ཅི་ལྟར་ལྟ་སྟེ་མི་ལྟ་བར་ཐལ། བདག་ཉིད་ལ་མི་ལྟ་བའི་ཕྱིར། བུམ་པ་བཞིན། གསུམ་པ་ནི། རང་ལ་མི་ལྟ་ཡང་གཞན་ལ་ལྟ་བ་མི་འགལ་ཏེ། མེས་རང་མི་བསྲེག་ཀྱང་གཞན་བུད་ཤིང་བསྲེག་པ་བཞིན་ནོ་སྙམ་ན། རང་ལ་མི་ལྟ་ཡང་གཞན་ལ་ལྟ་བ་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། མེས་རང་མི་བསྲེག་ཀྱང་། གཞན་བསྲེག་པའི་དཔེས་ནི་དོན་དེ་སྒྲུབ་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔར་སོང་བ་དང་། མ་སོང་བ་དང་། བགོམ་པ་ལ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་བཀག་པའི་རིག་པ་ཡིས། དཔེ་དེ་དང་ནི་དོན་ལྟ་བ་དང་བཅས་པ་ལ་ལན་བཏབ་ཅིང་སུན་དབྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རེ་ཞིག་བསྲེག་པ་མི་བསྲེག་ཏེ་ཞེས་སོགས་བསྲེག་བྱའི་ལས་བུད་ཤིང་དང་། རེ་ཤིག་བལྟ་བ་མི་བལྟ་སྟེ་ཞེས་སོགས་བལྟ་བྱའི་ཡུལ་གཟུགས་ལ་དུས་གསུམ་དུ་དཔྱད་པ་དང་། རེ་ཤིག་བསྲེག་པོ་མི་བསྲེག་སྟེ་ཞེས་སོགས་སྲེག་པར་བྱེད་པ་པོའི་མེ་དང་། རེ་ཤིག་ལྟ་པོ་མི་བལྟ་སྟེ་ཞེས་སོགས་ལྟ་བར་བྱེད་པ་པོ་མིག་ལ་རྣམ་གྲངས་གསུམ་དུ་བརྟགས་ན་དཔེ་དང་དོན་གཉིས་ཀ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། དེའི་ཕྱིར་མིག་དེ་ནི་གཟུགས་ལ་བལྟ་བས་བལྟ་བར་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་ཅི་ལྟར་རིགས་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཚེ་རང་གཞན་གཉིས་ཀ་ལ་ཅུང་ཟད་མི་ལྟ་བ་དེ་ནི་ལྟ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གཞན་ཡང་མིག་གཟུགས་ལ་བལྟ་བར་རྟོག་ན་ལྟ་བའི་བྱ་བ་དང་བཅས་པ་ལྟ་བའི་རང་བཞིན་ཞིག་གམ། དེ་དང་བྲལ་བ་ལྟ་བའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཞིག་བལྟ་ཞེས་རྟོག་དྲང་། དེ་ལ་མིག་ལྟ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ནི་གཟུགས་ལ་བལྟ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་
Chinese
六者，是说以彼等所行之境，可观看之色等外六处之故。二者分为二：广说遮止见解之理；将此理与其他法相比。初者分为二：破斥眼是见者；破斥识是见者。初者分为二：以不见自之理证破斥；考察是否为见之自性而破斥。初者分为四：立宗法；立论式；遣除不定；总结意义。初者是：分别说部所许之见者，眼之根，其自性并非是见彼，因自于自之见之作用相违故，且未见彼故。二者是：何者眼之根，彼为有法，如何观其他色等而成为不观？因不观自身故，如瓶。三者是：设若认为，虽不观自身，然观其他不相违，如火不烧自身，然烧其他薪柴。答：因极力成立虽不观自身，然观其他之故。火不烧自身，然烧其他之比喻，不能成立彼义，因以遮止过去、未来、现在所行之作用之理，已对彼比喻及与见相关之义作了回答和驳斥。即，暂且烧者不烧等，对所烧之业薪柴，以及暂且见者不见等，对所见之境色，于三时进行考察；以及暂且烧者不烧等，对能烧之火，以及暂且见者不见等，对能见者眼，若以三种类别进行考察，则比喻和意义二者皆不能成立之故。四者是：因此，眼彼以观色而成为能观者，此说如何能合理？因何时对自他二者皆不稍作观看，彼非能观者之故。二者是：又，若认为眼观色，则应如是辨别：是具有见之作用之见之自性，还是与之相离之非见之自性而观？其中，眼是具有见之自性者，并非仅是观色
English
Six, it is said that because of the objects of their activity, such as visible forms, which are the six external sources. The second has two parts: elaborately explaining the reasoning that refutes views; comparing this reasoning with other dharmas. The first has two parts: refuting that the eye is the seer; refuting that consciousness is the seer. The first has two parts: refuting with the reason of not seeing oneself; examining whether it is the nature of seeing and then refuting. The first has four parts: establishing the subject-property; establishing the argument; eliminating the uncertain; summarizing the meaning. The first is: The seer accepted by the Vaibhashikas, the eye faculty, its own nature is not seeing it, because the action of seeing oneself is contradictory, and because it is not seen. The second is: Whatever is the eye faculty, that is the subject, how does it see other forms and so on and become not seeing? Because it does not see itself, like a pot. The third is: If one thinks that although it does not see itself, it is not contradictory to see others, just as fire does not burn itself but burns other firewood. Answer: Because it strongly establishes that although it does not see itself, it sees others. The analogy of fire not burning itself but burning others cannot establish that meaning, because the reasoning that prevents the action of going in the past, future, and present has already answered and refuted that analogy and the meaning related to seeing. That is, temporarily burning does not burn, etc., examining the object of burning, firewood, and temporarily seeing does not see, etc., examining the object of seeing, form, in the three times; and temporarily burning does not burn, etc., examining the fire that burns, and temporarily seeing does not see, etc., examining the eye that sees, if examined in three categories, then both the analogy and the meaning cannot be established. The fourth is: Therefore, how can it be reasonable to say that the eye is the seer because it sees form? Because when one does not see oneself or others at all, it is not a seer. The second is: Also, if one thinks that the eye sees form, then one should distinguish: Is it the nature of seeing with the action of seeing, or is it seeing the nature of non-seeing separate from it? Among them, the eye, which has the nature of seeing, is not just seeing form.