Tibetan
། དེ་ལ་རེ་ཞིག་སོང་བའི་ལམ་ལ་ནི་མི་འགྲོ་སྟེ། འགྲོ་བའི་བྱ་བ་འགགས་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་སོང་བའི་ལམ་ལ་ཡང་འགྲོ་བ་མེད་དེ། འགྲོ་བའི་བྱ་བ་མ་སྐྱེས་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བགོམ་བཞིན་པའི་ལམ་ལ་ཡང་མེད་དེ། སོང་དང་མ་སོང་ལས་མ་གཏོགས་པའི་བགོམ་བཞིན་པར་ཤེས་པའམ་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདོད་པ་བརྗོད། དེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། སོང་བ་དང་མ་སོང་བ་ལ་འགྲོ་བ་མེད་ཀྱི་བགོམ་པ་ལ་ནི་འགྲོ་བ་ཡོད་པ་ཉིད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་གཡོ་བ་དེ་ཡང་བགོམ་པ་ལ་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཁྱབ་པ་བསྒྲུབ་པ་ནི་འགྲོ་བ་པོ་ཡུལ་གང་ན་སྔར་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་གཡོ་བ་ཡོད་པ་དེ་ན་འགྲོ་བ་ཡང་དམིགས་པའི་ཕྱིར། ཕྱོགས་ཆོས་བསྒྲུབ་པ་ནི་སྤྱིར་གཡོ་བ་ཙམ་མངོན་སུམ་གྱིས་དམིགས་ཤིང་དེ་འགག་པས་སོང་བ་ལ་ཡང་ཡོད་པ་མིན། མ་སྐྱེས་པས་མ་སོང་བ་ལ་ཡང་ཡོད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་འོས་མེད་པས་བགོམ་པ་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་པར་གྲུབ་བོ་སྙམ་ན། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ལས་ཚིག་དོན་དང་བཅས་ན་བྱ་ཚིག་དོན་གྱིས་སྟོང་། བྱ་ཚིག་དོན་དང་བཅས་ན་ལས་ཚིག་དོན་གྱིས་སྟོང་། གཉིས་ཀ་དོན་དང་བཅས་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའོ། །དང་པོ་ནི། འགྲོ་བ་པོ་ལྷ་བྱིན་ལྟ་བུ་གཅིག་ཡུལ་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་ན་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་གཅིག་ལས་མེད་པས་བྱ་བ་གཅིག་པོ་དེ་བགོམ་པ་ཞེས་པའི་ལས་ཀྱི་ཚིག་དང་འབྲེལ་ན་བགོམ་པ་ལ་འགྲོ་ཞེས་པའི་ངག་བརྗོད་བྱའི་དོན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པར་ནི་ཅི་ལྟ་བུར་ན་འཐད་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། འགྲོ་བའི་བྱ་བ་གཅིག་པོ་དེ་ནི་བགོམ་པ་ཞེས་པའི་ཚིག་གི་དོན་དུ་སོང་ཞིང་བྱ་བ་གཉིས་པ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲོ་བའི་བྱ་བ་བགོམ་པ་ཞེས་པའི་ལས་ཚིག་དང་འབྲེལ་དགོས་པ་ཅི་སྟེ་སྙམ་ན། གང་གི་ཚེ་སྟེ་གང་གི་ཕྱིར་ན་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་མེད་པའི་བགོམ་པ་ཞེས་པ་ལས་ཀྱི་ཚིག་ལ་བརྗོད་བྱའི་དོན་དང་ལྡན་པ་འཐད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། འགྲོ་ཞེས་པའི་ཚིག་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་བས་ཉེས་པ་དེར་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། རྒོལ་བ་གང་གིས་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་དང་མི་ལྡན་པས་བགོམ་པ་མིང་ཙམ་དུ་གྱུར་པ་ལ་འགྲོ་བ་ཞེས་པའི་བྱ་ཚིག་ལ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ཡོད་པར་འདོད་པའི་ཕྱོགས་དེ་ལ་བགོམ་པ་ཞེས་པའི་ལས་ཀྱི་ཚིག་ལ་འགྲོ་ཞེས་པའི་ཚིག་གི་དོན་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ནི་གཅིག་ལས་མེད་ལ། དེ་བགོམ་པ་མིང་ཙམ་དུ་གྱུར་པ་ལ་འགྲོ་ཞེས་པའི་བྱ་ཚིག
Chinese
因此，暂且不往已逝之路行进，因为行进的活动已经止息而无有了。也不往未逝之路行进，因为行进的活动尚未生起而无有了。也不往正行进之路行进，因为除了已逝和未逝之外，无法知晓或观照到正行进。第二（部分）有二：陈述主张，驳斥它。第一（部分）：在已逝和未逝之路没有行进，但在正行进时，确实存在行进，因为凡是运动，都存在于正行进之中。为了证实这个周遍关系，在任何地方，行者存在着先前具有特征的运动，在那里也能观察到行进。为了证实宗法，通常只是显现地观察到运动，并且由于它已止息，所以在已逝之路也不存在。由于它尚未生起，所以在未逝之路也不存在。因为没有其他可能性，所以可以确定它只存在于正行进之中，这样想的话。第二（部分）有三：如果宾语词有意义，那么动词就没有意义；如果动词有意义，那么宾语词就没有意义；如果两者都有意义，那么就会过于极端。第一（部分）：当像天授这样的行者前往另一个地方时，只有一个行进的活动，因此，如果这个唯一的活动与“正行进”这个宾语词相关联，那么“正行进”这个词语是否能与“行进”这个词所表达的意义相符呢？这不可能成立，因为唯一的行进活动已经成为了“正行进”这个词的意义，并且没有第二个活动。如果有人问，为什么行进的活动必须与“正行进”这个宾语词相关联呢？因为在没有任何行进活动的情况下，“正行进”这个宾语词不可能具有所表达的意义。第二（部分）：如果认为“行进”这个词与行进的活动相关联，就不会有这样的过失，那么反驳者，如果认为与行进的活动不相关联，仅仅是名称的“正行进”，却存在着“行进”这个动词所指的行进活动，那么对于这个观点来说，“正行进”这个宾语词就会没有“行进”这个词的意义，因为行进的活动只有一个，而它已经成为了仅仅是名称的“正行进”这个词的意义。
English
Therefore, one does not proceed on the path that has already passed, because the activity of proceeding has ceased and is no more. Nor does one proceed on the path that has not yet passed, because the activity of proceeding has not yet arisen and is no more. Nor does one proceed on the path that is being proceeded upon, because apart from what has passed and what has not passed, the act of proceeding cannot be known or observed. The second has two parts: stating the assertion, and refuting it. The first part: there is no proceeding on what has passed and what has not passed, but there is proceeding on what is being proceeded upon, because wherever there is movement, there is also proceeding. To establish its pervasion: wherever a traveler has a movement with prior characteristics, there also proceeding is observed. To establish the property of the subject: generally, mere movement is directly observed, and because it has ceased, it is not present in what has passed. Because it has not arisen, it is not present in what has not passed. Because there is no other possibility, it is established that it is only present in what is being proceeded upon, so it is thought. The second has three parts: if the object word has meaning, then the verb word is empty of meaning; if the verb word has meaning, then the object word is empty of meaning; if both have meaning, then it would be too extreme. The first part: when a traveler, like Devadatta, goes to another place, there is only one act of going, so if that one act is related to the object word "being proceeded upon," how could it be reasonable for the expression "being proceeded upon" to have the meaning expressed by the word "going"? It is not reasonable, because that one act of going has become the meaning of the word "being proceeded upon," and there is no second act. If one asks, why must the act of going be related to the object word "being proceeded upon"? Because when there is no act of going, it is not reasonable for the object word "being proceeded upon" to have the meaning expressed. The second part: if one thinks that the word "going" is related to the act of going, then that fault will not occur, then, opponent, if one asserts that the act of going is present in "being proceeded upon," which is merely a name because it is not related to the act of going, then for that position, the object word "being proceeded upon" would be without the meaning of the word "going," because there is only one act of going, and it has become the meaning of the word "being proceeded upon," which is merely a name.