Tibetan
ཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཡོད་པ་ཉིད་གྲུབ་པའམ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་སྟེ། འདི་ཡོད་པས་ཞེས་པ་རྒྱུའི་ཡོད་པ་དང་། འདི་འབྱུང་ཞེས་པ་འབྲས་བུའི་ཡོད་པས་བསྡུས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཡིན་པས་གཟུགས་བརྙན་ལྟར་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་གཞན་སྐྱེ་དགག་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་། རྟོག་གེ་བ་ཁ་ཅིག གཞན་སྐྱེའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རིག་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། མྱུ་གུ་དང་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་རང་ལས་གཞན་པའི་ས་བོན་དང་། སྣལ་མ་དང་། ཐགས་ཟངས་ལ་སོགས་པ་ལས་སྐྱེ་བ་མཐོང་བས་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲའོ། །འདིའི་ལན་ལ་འཇུག་པར་ཐོག་མར་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་བཤད་ནས། འཇིག་རྟེན་པའི་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱང་མི་འགྲུབ་ལ། མཐོང་ན་ཡང་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་རྣམ་གཞག་ཡིན་པས་གཞན་སྐྱེ་མེད་པ་དོན་དམ་བདེན་པའི་རྣམ་གཞག་ལ་མི་གནོད་ཅེས་རྒྱས་པར་འཆད་ཅིང་། འདིར་ནི་དོན་དམ་བདེན་པའི་རྣམ་གཞག་དེ་ཉིད་རིག་པས་བསྒྲུབས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། འབྲས་བུ་རྐྱེན་ལ་ཡོད་མེད་བརྟགས་ནས་དགག འབྲས་བུ་རྐྱེན་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་མིན་བརྟགས་ནས་དགག དེ་གཉིས་ཀའི་གྲུབ་དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། འབྲས་བུ་དེ་དག་རྐྱེན་ལ་ཡོད་པའམ་མེད་པ་ཞིག་སྐྱེ། དང་པོ་ལྟར་ན་རྐྱེན་དེ་དག་ལ་འབྲས་བུ་དེ་ཡོད་ན་དེ་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་ཡང་། རྐྱེན་དེ་རྣམས་ཉིད་སོ་སོ་བ་ལ་འབྲས་བུར་འདོད་པ་དེ་དག་ནི་མེད་པ་ཉིད་དེ། འབྲས་བུ་གཅིག་རྐྱེན་དུ་མ་ལ་ཡོད་ན་འབྲས་བུ་དུ་མར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྐྱེན་དེ་དག་རྣམས་འདུས་པ་ལ་ཡང་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཉིད་དེ། རེ་རེ་བ་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ན། འབྲས་བུ་མྱུ་གུའམ་སྣམ་བུ་དེ་ནི་རྐྱེན་སྣལ་མ་དང་། ས་བོན་ལ་སོགས་པ་ལས་ཅི་ལྟར་སྐྱེ་སྟེ། སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཐལ། རྐྱེན་རྣམས་ལ་ནི་གང་མེད་པ་སྟེ། རྐྱེན་དེ་རྣམས་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་ཅེས་ནི་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། ཅི་སྟེ་འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་དང་། སྣམ་བུ་དེ་ནི་རྐྱེན་ས་བོན་དང་སྣལ་མ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་ཡང་རྐྱེན་དེ་དག་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ན། རྐྱེན་མ་ཡིན་པ་མེ་དང་འཇག་མ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཀྱང་འབྲས་བུ་དེ་དག་རྒྱུ་མཚན་ཅིའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། འབྲས་བུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡང་འབྲས་བུ་རྐྱེན་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའམ་མ་ཡིན་པ་ཞིག་སྐྱེ
Chinese
并非直接，因为存在本身成立或者不存在，即，因为“此有故”所概括的因的存在和“此生”所概括的果的存在的事物是依缘而生，所以如影像般无自性。第二，驳斥世间所称的“他生”，世间人和一些论师说，他生的论证有什么用呢？因为见到芽和布等从不同于自身的种子和棉线、织机等产生，所以存在从他而生。对此的回答，首先要说明二谛的差别，世间人所见的从他而生也不成立，即使见到，那也是世俗谛的安立，因此，没有他生并不妨碍胜义谛的安立，对此进行详细阐述。此处，以理证成立胜义谛的安立有三：观察果在缘上存在与否而遮破，观察果是否为缘的自性而遮破，以及归纳二者的成立之义。第一：这些果是从缘上存在还是不存在而产生？如果是第一种情况，如果这些缘上存在果，那么从它产生是可以理解的。然而，这些缘本身各自所认为的果是不存在的，因为如果一个果存在于多个缘上，那么就会变成多个果，并且无法显现。这些缘聚合在一起也没有果，因为每一个单独的缘上都没有。如果是第二种情况，果，即芽或布，怎么能从缘，即棉线和种子等产生呢？因为没有产生。因为缘上什么都没有，即缘上没有果。不能说“周遍不成立”，因为如果果，即芽和布，即使没有缘，即种子和棉线等，也能从这些缘产生，那么为什么果不能从非缘的火和芦苇等产生呢？因为没有果这一点是相同的。第二：再者，果是从缘的自性还是非缘的自性而产生？
English
It is not direct, because existence itself is established or does not exist, that is, because the things encompassed by the existence of cause, which is "because this exists," and the existence of effect, which is "this arises," arise dependently, so they are without inherent existence like images. Second, refuting the "other-arising" that is known in the world, worldly people and some logicians say, what is the use of the reasoning that proves other-arising? Because it is seen that sprouts and cloth, etc., arise from seeds and cotton threads, looms, etc., that are different from themselves, so there is arising from others. In response to this, first explain the distinction between the two truths, and even the worldly people's seeing of arising from others is not established, and even if it is seen, it is a conventional truth, so the absence of other-arising does not harm the establishment of the ultimate truth, which is explained in detail. Here, there are three ways to establish the establishment of the ultimate truth with reason: refuting by examining whether the effect exists or does not exist in the cause, refuting by examining whether the effect is the nature of the cause or not, and summarizing the meaning of the establishment of both. First: Do these effects arise from existing or not existing in the cause? If it is the first case, if the effect exists in these causes, then it is understandable that it arises from it. However, the effects that these causes themselves consider to be separate do not exist, because if one effect exists in multiple causes, then it will become multiple effects, and it will not be able to appear. There is no effect even when these causes are assembled, because there is none in each individual cause. If it is the second case, how can the effect, that is, the sprout or cloth, arise from the cause, that is, the cotton thread and seed, etc.? Because there is no arising. Because there is nothing in the causes, that is, there is no effect in the causes. It cannot be said that "pervasion is not established," because if the effect, that is, the sprout and cloth, can arise from these causes even without the cause, that is, the seed and cotton thread, etc., then why can't the effect arise from non-causes such as fire and reeds? Because the absence of effect is the same. Second: Furthermore, does the effect arise from the nature of the cause or from the non-nature of the cause?