Tibetan
། དེ་ལ་གྲངས་ཅན་པ་དག་མྱུ་གུ་དང་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་ས་བོན་དང་། སྣལ་མ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་སྐྱེ་བས་འབྲས་བུ་རྐྱེན་ལ་ཡོད་དམ་མེད་སྙམ་པའི་བསམ་པ་ཡང་མི་འཇུག་གོ་སྙམ་ན། རྐྱེན་དེ་རྣམས་ལ་བདག་གི་ངོ་བོའམ་རང་བཞིན་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། ཡུལ་དུས་ཀྱི་ཆ་ཤས་དུ་མ་ཡོད་དགོས་པའི་རང་གི་ཆ་ཤས་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྐྱེན་རྣམས་ཆོས་ཅན། འབྲས་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཅི་ལྟར་ན་རྐྱེན་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། རྐྱེན་རྣམས་ཉིད་བདག་ཉིད་དངོས་མིན་ལས་ཏེ་རང་བཞིན་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་ནོ། །ཡང་གཉིས་པ་ལྟར་རྐྱེན་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཞིག རྐྱེན་དེ་དག་ལས་སྐྱེའོ་སྙམ་ན། རྐྱེན་མིན་རང་བཞིན་འབྲས་བུ་ནི། ཡོད་པ་མིན་ཏེ་མྱུ་གུ་དང་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་རྐྱེན་ས་བོན་དང་། སྣལ་མའི་རང་བཞིན་དུ་མེད་ན། རྐྱེན་མ་ཡིན་པས་མེ་དང་འཇག་མ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་འབྲས་བུ་མེད་པ་རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་ན། རྐྱེན་མ་ཡིན་པ་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ཁྱོད་ཀྱི་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་རྐྱེན་དང་རྐྱེན་མིན་གྱི་ངེས་པ་ཡོད་པས། དེའི་ལྟོས་ས་འབྲས་བུ་ཡང་ཡོད་དོ་སྙམ་ན། འབྲས་བུ་དེ་ལ་ལྟོས་པའི་རྐྱེན་མིན་དང་། རྐྱེན་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ་མེད་པར་ཐལ། ཁོ་བོ་ཅག་གིས་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པ་ཙམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་གྱི། རྣམ་པར་དཔྱད་ན་འབྲས་བུ་རྐྱེན་ལ་ཡོད་མེད་དང་། འབྲས་བུ་རྐྱེན་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་མིན་གྱི་སྐྱེ་བ་བཀག་པའི་ཚུལ་གྱིས་འབྲས་བུ་མེད་པས་ནའོ། །གཉིས་པ་ལུང་དང་སྦྱར་བ་ནི། ཅི་སྐད་དུ། འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་འབྱུང་གནས་ཀྱི་མདོ་ལས། གང་ནའང་སྟོང་པ་རིག་པ་མེད་པ་ནི། །ནམ་མཁའ་བར་སྣང་བྱ་ཡི་རྗེས་དང་མཚུངས། །གང་ནའང་ངོ་བོ་ཉིད་འགའ་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ནི་ནམ་ཡང་གཞན་གྱི་རྒྱུར་མི་འགྱུར། །གང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མི་རྙེད་པ། །རང་བཞིན་མེད་དེ་ཇི་ལྟར་གཞན་གྱི་རྐྱེན། །རང་བཞིན་མེད་པར་གཞན་གྱིས་ཅི་ཞིག་བསྐྱེད། །རྒྱུ་དེ་བདེ་བར་གཤེགས་པས་བསྟན་པ་འོ། །ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱང་མི་གཡོ་བརྟན་པར་གནས། །མི་འགྱུར་འཚེ་བ་མེད་ཅིང་ཞི་བ་སྟེ། །ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་ཤེས་པ་མེད་པ་སྟེ། །དེ་ལ་མི་ཤེས་འགྲོ་བ་རྨོངས་པར་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་རི་བོ་དག་ནི་མི་སྒུལ་བ། །དེ་བཞིན་ཆོས་རྣམས་རྟག་ཏུ་སྐྱོད་མི་ནུས། །འཆི་འཕོ་མེད་ཅིང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡི། །ཆོས་རྣམས་དེ་ལྟར་རྒྱལ་བས་རབ་ཏུ་བསྟན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ། ཆོས་གང་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འབྱུང་བ་མེད། །འཆི་འཕོ་མེད་ཅིང་རྒ་བར་འགྱུར་བ་མེད། །མི་ཡི་སེང་གེ་ཡིས་ནི་དེར་སྟོན་ཅིང་། །སེམས་ཅན་བརྒྱ་ཕྲག་དག་ནི་དེ་ལ་བཀོད། །གང་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་གང་ཡང་མེད། །གཞན་ཡང་མ་ཡིན་དུས་ཀྱང་མ་རྙེད་པ། །ནང་ན་མ་ཡིན་ཕྱི་རོལ་དག་ན་ཡང་། །མི་རྙེད་དེ་དག་ལ་ནི་མགོན་པོས་བཀོད། །བདེ་བར་གཤེགས་པས་ཞི་བའི་འགྲོ་གསུངས་ཀྱང་། །འགྲོ་བ་གང་ཡང་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །དེ་དག་འགྲོ་ལ་གྲོལ་བར་རྣམ་པར་གསུངས། །གྲོལ་ནས་སེམས་ཅན་མང་པོ་གྲོལ་བར་མཛད། །ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་རིགས་པས་བསྒྲུབ་པའོ། །གསུམ་པ་རབ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་བསྟན་པ་ནི། དབུ་མ་རྩ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྣམ་བཤད་ཡང་དག་ལྟ་བའི་འོད་ཟེར་ལས་རྐྱེན་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་དང་པོའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། ༈ །།གཉིས་པ་འགྲོ་འོང་དགག་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ་རབ་བྱེད་ཀྱི་འབྲེལ་ནི། དེ་ལྟར་རྐྱེན་བརྟག་པར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགྲོ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཤུགས་ལ་གྲུབ་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པ་གཙོ་ཆེ་བའི་འགྲོ་འོང་མེད་པ་དངོས་སུ་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ལ་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་འཐད་པ་བརྗོད་དགོས་སོ་སྙམ་པ་ལ་འགྲོ་འོང་རང་ལྡོག་ནས་དངོས་སུ་དགག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདི་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་རབ་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་རིག་པས་བསྒྲུབ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འགྲོ་འོང་འགོག་པའི་རིག་པ་རྒྱས་པར་བཤད། རིག་པ་བསྡུས་སྟེ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་ལྔ་སྟེ། ལས་ལ་དུས་གསུམ་དུ་བརྟགས་ནས་དགག བྱེད་པ་པོ་ལ་རྣམ་གྲངས་གསུམ་དུ་བརྟགས་ནས་དགག འགྲོ་འོང་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག འགྲོ་བའི་བྱ་བ་དང་འགྲོ་བ་པོ་གཅིག་དང་ཐ་དད་བརྟགས་ནས་དགག འགྲོ་བའི་བྱ་བ་གཅིག་དང་ཐ་དད་བརྟགས་ནས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ལམ་གསུམ་ལ་འགྲོ་བ་སྤྱིར་དགག་པ། བགོམ་བཞིན་པའི་ལམ་ལ་འགྲོ་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ནི་ལས་དང་བྱེད་པ་པོས་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་པས་དེ་ལ་ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་གཉིས་ཀྱིས་ཁྱབ་དགོས་ལ། དེ་ཡང་ལམ་ནི་བྱ་བའམ། འགྲོ་བ་འཇུག་པའི་གཞི་ལས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་འགགས་པ་སོང་བ་དང་། མ་སྐྱེས་པ་མ་སོང་བ་དང་། སྐྱེས་ལ་མ་འགགས་པ་བགོམ་བཞིན་པའི་ལམ་དང་གསུམ་ལས་མེད་པས
Chinese
因此，数论派认为，芽和布等是从种子和麻等自性中产生的，因此，果是否存在于缘中，这种想法也不成立。因为那些缘不具有自我的体性或自性，它们仅仅是依赖于必须存在众多时空部分的自身部分而假立的。因此，诸缘，法相，无论什么果，怎么会是缘的自性呢？不应该是，因为诸缘本身不是真实的自我，因为自性没有成立。如同石女的儿子一样。又，如果像第二种情况那样，某种不是那些缘的自性，从那些缘中产生，那么，不是缘的自性的果，是不存在的，因为如果芽和布等不是缘的种子和麻的自性，那么，由于不是缘，就与火和茅草等的自性相违。第三种情况是，如果不存在的果从缘中产生，那么，也会从不是缘的事物中产生。你这样说。因此，由于存在缘和非缘的确定性，所以认为作为其所依的果也是存在的。那么，依赖于那个果的非缘和缘怎么会存在呢？不应该存在，因为不存在。我们那样说，只是随顺世间的共称而已。如果进行分析，由于以遮止果存在于缘中与否，以及果是否是缘的自性的方式来遮止产生，所以果是不存在的。第二，与圣教结合。如《圣宝源经》中所说：无论何处，空性无有觉知，如同虚空，空中鸟迹。无论何处，无有任何自性，那也永远不会成为他者的因。谁的自性都不可得，无有自性，怎么会是他者的缘？无有自性，他者又如何产生？彼因是善逝所宣说。一切诸法亦不动，安住稳固，不变异，无害且寂静。如同虚空没有觉知，因此无知众生变得愚昧。如同诸山不动摇，同样诸法恒常不能动。没有死亡和转移，
English
Therefore, the Samkhyas think that sprouts and cloths, etc., are produced from the nature of seeds and flax, etc. Therefore, the idea of whether the result exists in the cause or not does not arise. Because those causes do not have the nature of self or own-being, they are merely imputed in dependence on their own parts, which must have many parts of space and time. Therefore, all causes, the subject of the proposition, how can the result be the nature of the cause? It should not be, because the causes themselves are not the real self, because the own-being is not established. Like the son of a barren woman. Again, if, as in the second case, something that is not the nature of those causes arises from those causes, then the result that is not the nature of the cause does not exist, because if sprouts and cloths, etc., are not the nature of the cause's seeds and flax, then, since it is not a cause, it contradicts the nature of fire and thatch, etc. The third case is that if a non-existent result arises from a cause, then it will also arise from something that is not a cause. That's what you say. Therefore, since there is a certainty of cause and non-cause, it is thought that the result, which is the basis of that, also exists. Then, how can the non-cause and the cause that depend on that result exist? They should not exist, because they do not exist. We say that only in accordance with the common parlance of the world. If we analyze, since the production is prevented by preventing the result from existing in the cause or not, and whether the result is the nature of the cause, the result does not exist. Secondly, combining with scripture. As it is said in the Holy Source of Jewels Sutra: Wherever there is emptiness and no awareness, it is like the sky, like the traces of birds in the sky. Wherever there is no own-being, that will never be the cause of another. Whose own-being cannot be found, without own-being, how can it be the cause of another? Without own-being, how can another produce anything? That cause is taught by the Sugata. All dharmas are also unmoving, abiding firmly, unchanging, harmless, and peaceful. Just as the sky has no awareness, so ignorant beings become foolish. Just as the mountains do not move, so all dharmas can never move. There is no death or transference,
Chinese
无生之法，如是胜者善宣说。如是等，以及：何法无生亦无灭，无死无迁亦无老。人中狮子于彼示，百千有情安置之。于何无有自性者，亦非他者时亦无。内中非有外亦无，于彼难觅怙主置。善逝虽说寂灭行，然亦不得有行者，如是宣说彼等脱。脱后令诸多有情脱。如是所说之义以理证成。第三显示品名者：名为《中观根本慧论释·真实见之光》中之“观因缘品”，即第一品之释也。 第二，破斥去来有三，其中第一，此品之关联是：如是于观因缘中，以缘起无生之显示，虽已间接成立无去等，然为于世间中名声尤著之去来之无有，作直接之成立，需说极成于他之道理，如是思惟，为从自身遣除去来而作直接之破斥，故说此品。第二，此品之正文有二：初以理证成有二：广说遮止去来之理，略示其理。初中有五：于业以三时观察而遮破，于作者以三种类别观察而遮破，遮破有去来之成立，于去之作用与去者，以一与异观察而遮破，于去之作用以一与异观察而遮破。初中有二：于三道普遍遮破去，于正行道别别遮破去。初者：去之作用是由业与作者所成办，故彼需由业与作者二者所周遍，且道亦是作用或去之所入之基，即是业，于彼，去之作用有已灭已逝者，未生未逝者，已生未灭正行之道三种。
English
The Dharma of no arising, thus the Victorious One has well proclaimed. Such as, and similarly: What Dharma has no birth and no arising, No death, no change, and no aging. The Lion of Men shows it there, And places hundreds of thousands of sentient beings in it. In what there is no self-nature whatsoever, Nor is it other, nor is it found in time. Not within, nor without, In those, the Protector places those who are difficult to find. Although the Sugata speaks of the peaceful going, No going is ever found, He speaks of those as liberated from going. Having liberated, he liberates many sentient beings. The meaning of what is said like this is proven by reason. The third is to show the name of the chapter: Called "Examination of Conditions" from the Commentary on the Root Wisdom of the Middle Way, The Light of True View, which is the explanation of the first chapter. Second, refuting going and coming has three parts. The first part concerns the connection of the chapter: Thus, in examining conditions, by showing that dependent arising has no birth, although the absence of going and so on is indirectly established, in order to directly establish the absence of going and coming, which is especially famous in the world, it is necessary to state the reasons that are extremely established to others. Thinking thus, in order to directly refute going and coming from oneself, this chapter is spoken. Second, the text of this chapter has two parts: First, establishing by reason has two parts: Explaining in detail the reasoning that prevents going and coming, Briefly showing the reasoning. The first has five parts: Examining actions in the three times and refuting them, Examining agents in three categories and refuting them, Refuting the proof of going and coming, Examining the act of going and the goer as one and different and refuting them, Examining the act of going as one and different and refuting them. The first has two parts: Generally refuting going on the three paths, Specifically refuting going on the path being traversed. The first is: The act of going is accomplished by action and agent, therefore it must be pervaded by both action and agent, and the path is also the basis for the act or the entry of going, that is, the action. In that, there are only three kinds of acts of going: those that have ceased and passed, those that have not arisen and not passed, and those that have arisen but not ceased, the path being traversed.