Tibetan
་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཇི་སྲིད་འཚོ་བའི་བར་དུ་གནས་པར་མི་རིག་སྟེ། དེ་དག་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་ཤེས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་ཤི་བའི་ལུས་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། མདོ་ལས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། མིང་དང་གཟུགས་མདུང་ཁྱིམ་ལྟར་གཅིག་ལ་གཅིག་བརྟེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདུག་པར་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེའང་མི་རུང་སྟེ། ཀུན་གཞི་ལས་གཞན་པའི་མིང་གཟུགས་ཀྱི་རྟེན་དུ་རུང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ནི། ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་གནས་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཟས་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་གཟུགས་མེད་ཁམས་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་སེམས་མེད་པའི་གནས་སྐབས་ལྔ་ན་རྒྱུན་ཆད་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཟས་སུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་སར་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བར་མི་རུང་བ་ནི་འདི་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་མཉམ་པར་བཞག་པའི་སར་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་སྦྲེལ་བར་བྱེད་པ་མི་འཐད་དེ། མཉམ་པར་བཞག་པའི་སར་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་སྦྲེལ་བ་ནི་དེའི་ས་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་བྱེད་པ་ཡིན་ན། ཀུན་གཞི་མེད་ན་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ས་བོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་གཟུགས་མེད་ཁམས་ལ་ཁྱད་པར་དུ་དཔྱད་པ་ནི། གཟུགས་མེད་བཞིར་སྐྱེས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་དགེ་བ་དང་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་སེམས་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་རྒྱུ་མེད་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དད་སོགས་དགེ་བ་དང་། ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ས་བོན་བསྒོ་བའི་གཞིར་གྱུར་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་འཆི་འཕོ་བ་མི་རུང་བ་ནི། ལེགས་པར་བྱེད་པ་དང་ཉེས་པར་བྱེད་པ་དག་འཆི་འཕོ་བའི་ཚེ་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་རྐང་པའི་མཐིལ་དང་། སྤྱི་བོ་ནས་དྲོད་རིམ་གྱིས་འདོར་བར་བྱེད་པ་དེ་མི་རུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་མི་རུང་བར་ཐལ་བ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བ་མི་རུང་བ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་འཇིག་རྟེན་པའི་རྣམ་པར་བྱང་བ་མི་རུང་སྟེ། འདོད་པ་སོགས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་འདི་ལྟར་འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བར་གཟུགས་ཀྱི་སེམས་མི་ཐོབ་པས་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བའི་སེམས་ཀྱིས
Chinese
等等的方式，直到生命终结都无法存在，因为没有能完全执持它们的识，譬如死尸一样。第三，经中说：识与名色如矛与房屋般互相依赖而存在，这也是不合理的，因为除了阿赖耶识之外，没有其他的识可以作为名色的所依。第四，三界有情赖以存在的识的食物将会缺失，因为根识在无色界不存在，而意识也在五种无心位中断绝，因此不能作为识的食物。第二，入定之处不能作为结生之处，即从这里死亡后，在入定之处受生，这种结生的连接是不合理的。在入定之处连接结生，是因为该地的意识是未入定的烦恼行为，如果没有阿赖耶识，就没有能作为这种识产生之因的种子。第三，特别分析无色界：生于无色界四处的有情相续中，所产生的善心和烦恼心，都将无因而生，因为没有作为信等善法和贪等烦恼的种子成熟之基础的识。第二，死亡转移是不合理的：行善者和作恶者在死亡转移时，按照顺序，最初从脚底和头顶逐渐散失温度，这是不合理的，因为没有其他的识来做这件事。关于三种遍计烦恼不合理的推论已经讲完。现在讲清净不合理，分为两种，第一，世间清净不合理，即对欲等离贪是不合理的。这是因为，如果没有对欲的贪执，就无法获得色界的禅定，因此在欲界活动所产生的善心中，
English
etc., cannot exist until the end of life, because there is no consciousness that can fully hold them. For example, like a dead body. Third, the sutra says: Consciousness and name and form exist in a mutually dependent manner like a spear and a house. This is also unreasonable, because other than the Alaya consciousness, there is no other consciousness that can serve as the basis of name and form. Fourth, the food of consciousness on which sentient beings of the three realms depend will be missing, because sense consciousness does not exist in the formless realm, and mind consciousness is also interrupted in the five unconscious states, so it cannot be used as food for consciousness. Second, it is unreasonable to connect rebirth in the state of meditative absorption, that is, after dying from here, taking rebirth in the state of meditative absorption. Connecting rebirth in the state of meditative absorption is unreasonable because the consciousness of that place is the action of afflictions that are not in meditative absorption. If there is no Alaya consciousness, there is no seed that can become the cause of the arising of such consciousness. Third, specifically analyzing the formless realm: Whatever good and afflicted minds arise in the continuum of sentient beings born in the four formless realms will arise without cause, because there is no consciousness that serves as the basis for maturing the seeds of good qualities such as faith and afflictions such as attachment. Second, death transference is unreasonable: When those who do good and those who do evil transfer at death, they gradually lose warmth, first from the soles of the feet and the crown of the head, respectively. This is unreasonable, because there is no other consciousness to do this. The inference that the three kinds of pervasive afflictions are unreasonable has been explained. Now, the unreasonable nature of purification is discussed in two parts. First, worldly purification is unreasonable, that is, it is unreasonable to be free from attachment to desire, etc. This is because, without attachment to desire, one cannot attain the samadhi of the form realm. Therefore, in the virtuous mind arising from activities in the desire realm,
Tibetan
་འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྩོམ་པ་ན་སེམས་དེ་ཡང་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་སེམས་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་དང་འགག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེས་བག་ཆགས་བསྒོས་པ་མེད་པས་དེའི་ས་བོན་ཅན་དུ་མི་རུང་ལ་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་སེམས་འདས་པ་ཚེ་རབས་དུ་མའི་སེམས་རིགས་མི་མཐུན་པ་དུ་མས་བར་དུ་ཆོད་པ་དེ་ཡང་འདས་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་ད་ལྟར་གྱི་མཉམ་པར་བཞག་པའི་སེམས་ཀྱི་ས་བོན་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་མེད་ན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། གཞན་གྱི་སྒྲ་ལ་རྟོག་པ་དང་། སོ་སོ་རང་གི་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེའི་རྒྱུ་ལས་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་འབྱུང་ངོ་། །ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་དེ་ཡང་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའི་མིང་ཅན་ཟག་མེད་སྐད་ཅིག་དང་པོ་དེའི་བདག་པོའི་རྐྱེན་དང་། རྒྱུའི་རྐྱེན་གཉིས་ཀ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐེག་བསྡུས་ལས་འབྱུང་བའི་རིགས་པ་ལྔ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གསུམ་པ་ནི། ཡང་ཕུང་པོ་ལྔའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པར་སྒྲུབ་བྱེད་བཞི་གསུངས་ཏེ། སྙོམས་འཇུག་གཉིས་དང་། འདུ་ཤེས་མེད་པ་ལས་ལངས་པའི་ཚེ་འཇུག་ཤེས་འབྱུང་བས་དེ་ལ་རྒྱུའི་རྐྱེན་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཀུན་གཞི་ལས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་དང་། དམིགས་པའི་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ནས་རྣམ་པ་གཞན་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ། རྣམ་པ་དེ་དམིགས་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་ལྟར་རྒྱུའི་རྐྱེན་ལ་ཡང་ལྟོས་ཤིང་དེ་ཡང་ཀུན་གཞིའི་ས་བོན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། ཆད་ནས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་གཉིད་དང་བརྒྱལ་བ་སངས་པ་ན་འཇུག་པའི་རྣམ་ཤེས་ཀུན་གཞི་ལས་འབྱུང་ངོ་། །ཞེས་པའོ། །འཁོར་བར་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པའི་ཡང་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ཀུན་གཞི་ཡོད་དོ་ཞེས་པ་ཀུན་ལ་སྦྱར་རོ། །ཀུན་གཞི་མེད་ན་འཇུག་པ་མི་འབྱུང་སྟེ། འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྡོག་པ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་སྤངས་པའི་ལྡོག་པ་དེ་གཉེན་པོའི་སེམས་སྐྱེས་པ་ན་རྟེན་མེད་པས་སྤང་རྒྱུའི་ས་བོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉེན་པོའི་སེམས་ཉིད་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་དང་འདྲེ་བར་ནི་མི་རུང་སྟེ། རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཕྱིར་དང་། གཉེན་པོ་ཉིད་དུ་མི་རུང་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དང་རིགས་མཐུན་པས་གནས་གྱུར་མི་རུང་བར་ཐེག་བསྡུས་སུ་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཟང་པོའི་སེམས། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔ་སྤངས་པ། །དེ་ལས་གཞན་པ་གསལ་བ་ལ། །སེམས་ནི་ཇི
Chinese
为了使欲望与贪欲分离而努力时，那个心也因为与在色蕴中活动的心一同生起和灭亡，所以它没有留下习气，因此不能成为它的种子。而且，在色蕴中活动的心，过去无数世的心识种类不同，被许多事物隔断，那也因为已经过去而不再存在，所以不能成为现在入定之心的种子。如果不存在阿赖耶识，那么超越世间的清净也不可能。如是说：“对其他声音的分别，以及各自如理作意，从那样的因中产生正确的见解。”这样说的教言也是不可能的。名为正确见解的无漏第一刹那的，其所有者的因和，生起之因两者都是不可能的。摄大乘论中出现的五种理证已经讲述完毕。第三是，又在五蕴的决择中说了四种成立的理由，即两种等持，以及从无想中起身之时，入定之识产生，因为对于它没有其他的生起之因，所以是从阿赖耶识中产生的。以及“依赖于所缘的因，而进入其他的形态”这句话，形态那样依赖于所缘的因，也依赖于生起之因，而那也是阿赖耶识的种子。以及“断绝之后产生”这句话，睡眠和昏厥醒来时，进入的识是从阿赖耶识中产生的。进入轮回和从轮回中返回，也是因为阿赖耶识存在。如果不存在阿赖耶识，那么进入是不可能的，因为行之因不能产生识等等。返回也是不可能的，因为舍弃烦恼种子的返回，当对治之心生起时，因为没有所舍弃的种子，所以没有舍弃的对象。对治之心本身不能与烦恼的种子相混合，因为自性清净，并且会成为无法对治的过失。在摄大乘论中说，因为与那相似，所以不能转变，如云：善良菩萨之心，舍弃五种识，从那之外的明亮处，心是怎
English
When striving to separate desire from attachment, that mind also cannot become its seed because it does not leave behind any imprints, as it arises and ceases together with the mind that operates in the form aggregate. Moreover, the mind that operates in the form aggregate, having been interrupted by many different types of consciousness from countless past lives, also cannot become the seed of the present meditative mind because it has passed and no longer exists. If the ālaya-vijñāna (storehouse consciousness) does not exist, then transcendence of the world is also impossible. As it is said, "Discrimination of other sounds, and individual proper attention, from such a cause arises correct view." That teaching is also impossible. The owner's cause and the cause of arising of the first moment of the uncontaminated, called correct view, are both impossible. The five reasonings that appear in the Compendium on the Great Vehicle have been explained. Thirdly, again, in the determination of the five aggregates, four reasons for establishment are stated, namely, the two samādhis, and when arising from the state of non-perception, the entering consciousness arises, because there is no other cause of arising for it, so it arises from the ālaya-vijñāna. And the statement, "Because it enters into another form depending on the object-condition," that form depends on the object-condition, and also depends on the cause of arising, and that is also the seed of the ālaya-vijñāna. And the statement, "Because it arises after ceasing," when awakening from sleep and fainting, the entering consciousness arises from the ālaya-vijñāna. Entering into saṃsāra and returning from saṃsāra are also because the ālaya-vijñāna exists. If the ālaya-vijñāna does not exist, then entering is impossible, because the cause of action cannot produce consciousness, and so on. Returning is also impossible, because the return of abandoning the seeds of affliction, when the antidote mind arises, there is no object to be abandoned because there is no seed to be abandoned. The antidote mind itself cannot be mixed with the seeds of affliction, because it is naturally pure, and it would be a fault of being unable to be an antidote. In the Compendium on the Great Vehicle, it is said that because it is similar to that, transformation is impossible, as it says: The mind of a good Bodhisattva, having abandoned the five consciousnesses, from the clear place other than that, how is the mind