Tibetan
རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྟེན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རེ་ཞིག་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་དེ་དག་གི་རྟེན་དུ་མི་རུང་སྟེ། འདི་ལྟར་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པས་རང་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་རང་གི་ས་བོན་སྒོའམ། འོན་ཏེ་རང་ཉིད་ལ་སྒོ་བར་བྱེད་དམ། ཡང་ན་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེས་ཆགས་སོགས་ལ་དེ་དག་གི་ས་བོན་སྒོ་བར་བྱེད་དམ། འོན་ཏེ་དེས་འཇུག་ཤེས་གཞན་རྣམས་ལ་ཆགས་སོགས་ཀྱི་ས་བོན་སྒོ་བར་བྱེད་དམ། འོན་ཏེ་མིག་ཤེས་རང་གི་རིགས་འདྲ་ཕྱི་མ་ལ་སྒོ་བར་བྱེད་ཅེས་བརྟག་དྲང་། དང་པོ་ལྟར་ན་ཆགས་སོགས་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མིག་གི་རྣམ་ཤེས་ནི་ཆོས་ཅན། ཆགས་སོགས་ཕྱི་མ་སྐྱེད་པའི་ས་བོན་གྱི་གནས་སུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆགས་སོགས་ཕྱི་མའི་དུས་ན་འདས་པས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། སེམས་ཀྱིས་ས་བོན་གྱི་རྟེན་མི་བྱེད་པར་སེམས་བྱུང་གིས་ས་བོན་གྱི་རྟེན་བྱེད་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། རིག་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱོགས་གསུམ་པ་ཡང་ཁེགས་སོ། །བཞི་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བ་དང་འགགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་དང་དབང་པོ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམས་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕན་ཚུན་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། མིག་ཤེས་རིགས་འདྲ་སྔ་མ་དེ་རིགས་འདྲ་ཕྱི་མ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བ་དང་འགགས་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཇི་ལྟར་བར་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་ལ་ཡང་རིག་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་མེད་ན་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ནས་ཤི་འཕོས་ཏེ་འདོད་པར་སྐྱེ་བའི་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཚེ་སྐྱེ་བའི་སྲིད་པ་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ས་བོན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྔར་གྱི་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གནས་དང་བཅས་པ་འགགས་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རང་གི་རིགས་འདྲ་སྔ་མའི་བར་སྲིད་ཀྱི་སེམས་དགེ་བའམ་མ་བསྒྲིབས་ལུང་མ་བསྟན་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་འགགས་མ་བྱས་པས་དེ་དག་ལ་དེའི་ས་བོན་ཡོད་པར་མི་རིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་མེད་ན་འཕགས་པའི་ལམ་ལས་ལངས་པའི་རྗེས་ལས་སྐྱེས་པའི་སེམས་ཉོན་མོངས་ཅན་ཐོག་མར་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ས་བོན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། འཕགས་པའི་ལམ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན་དེ་ལས
Chinese
因为没有原因的缘故。如果说是进入的识是所依，那么，暂且眼识不能作为它们的所依，像这样贪欲等和自己一起出生的眼识，是为自己的种子开门呢？还是为自己开门呢？或者和它们一起出生的眼识为贪等开它们的种子之门呢？或者它为其他的进入识开贪等的种子之门呢？或者眼识为自己的同类后来的开门呢？这样考察。如果像第一种情况那样，贪等和一起出生的眼识是有法，不是产生后来的贪等的种子的处所，因为在后来的贪等的时候已经消失，没有实物的缘故。像第二种情况也不合理，因为心不作为种子的所依，心生作为种子的所依不合理的缘故。以那个道理，第三种情况也被否定了。第四种情况也不合理，因为进入的识等不是一起出生和灭亡的，因为境和根以及作意等是各别的，所以互相没有关系的缘故。第五种情况也不合理，因为眼识同类之前的和同类之后的，一起出生和灭亡是不合理的缘故。眼识怎么样，其他的进入识也应当知道。第二，如果没有阿赖耶识，从无想中死亡迁移，在欲界出生的连接的时候，出生的有情烦恼的识就没有种子了，因为之前的欲界的烦恼的种子是什么，那是和处所一起灭亡而没有的缘故，自己的同类之前的中有的心，善或者无覆无记是什么，那些没有和烦恼一起出生灭亡，所以在那些上面没有它的种子是不能理解的缘故。第三，如果如果没有阿赖耶识，从圣道中起来之后，产生的最初的烦恼的心是什么，那个就没有种子了，因为圣道现前的时候，从那
English
Because there is no cause. If it is said that the entering consciousness is the support, then, for the time being, eye consciousness cannot be the support of those, like this, eye consciousness born together with desire and so on, is it opening the door for its own seed? Or is it opening the door for itself? Or does the eye consciousness born together with them open the seed door for desire and so on? Or does it open the seed door of desire and so on for other entering consciousnesses? Or does the eye consciousness open the door for its own kind later? Examine it like this. If it is like the first case, the eye consciousness born together with greed and so on is a dharma, it is not the place of the seed that produces later greed and so on, because it has disappeared at the time of later greed and so on, because there is no real thing. Like the second case, it is also unreasonable, because the mind does not act as the support of the seed, and it is unreasonable for the mind-born to act as the support of the seed. With that reason, the third case is also negated. The fourth case is also unreasonable, because the entering consciousness and so on are not born and die together, because the object and the root and attention and so on are different, so there is no relationship with each other. The fifth case is also unreasonable, because the previous eye consciousness of the same kind and the later one of the same kind, it is unreasonable to be born and die together. How is the eye consciousness, other entering consciousnesses should also know. Second, if there is no Alaya consciousness, from the death of unconsciousness, at the time of the connection of birth in the desire realm, the consciousness of the sentient being born with afflictions has no seed, because what was the seed of the afflictions of the desire realm before, that is because it has disappeared and is gone together with the place, and the mind of the intermediate state before its own kind, what is good or unobscured and unspecified, those have not been born and died together with the afflictions, so it is incomprehensible that there is no seed of it on those. Third, if there is no Alaya consciousness, what is the first afflicted mind that arises after rising from the noble path, that has no seed, because when the noble path is manifested, from that
Tibetan
་གཞན་པའི་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ནི་འགགས་པས་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་གྱི་རྟེན་དུ་མི་རུང་ལ། འཕགས་པའི་ལམ་དེ་ཉིད་ནི་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ས་བོན་གྱི་གནས་སུ་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན་མཐོང་ལམ་སྐྱེས་པ་ན་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ས་བོན་རྒྱུན་ཆད་པས་དེའི་འོག་ཏུ་དགྲ་བཅོམ་པ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་གཏན་མི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་མཐོང་བའི་ལམ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་སྒོམ་པའི་ལམ་དོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལས་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མི་རུང་བ་ལ། འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་རུང་བ་དང་། ལེན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲིད་པ་མི་རུང་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། འདི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ། མི་གཡོ་བའི་ལས་རྣམས་ཀྱིས་རང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བག་ཆགས་བསྒོས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་ན་བག་ཆགས་བསྒོ་བའི་གཞིར་གྱུར་པའི་རྣམ་ཤེས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། འདི་ལྟར་འདུ་བྱེད་ཀྱིས་བསྒོས་པའི་བག་ཆགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལེན་པས་གསོས་བཏབ་སྟེ་ཡང་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལ་ལེན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲིད་པ་ཞེས་བརྗོད་ན། འདུ་བྱེད་ཀྱིས་བསྒོས་པའི་བག་ཆགས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ཚེའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མི་རུང་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྐྱེ་བ་ལེན་པ་མི་རུང་བ་དང་། འཆི་འཕོ་བ་མི་རུང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་སར་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བར་མི་རུང་བ་དང་། མཉམ་པར་བཞག་པའི་སར་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བར་མི་རུང་བ་དང་། གཟུགས་མེད་ཁམས་ལ་ཁྱད་པར་དུ་དཔྱད་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བར་མི་རུང་། སྦྱར་ཟིན་གྱི་དབང་པོ་རྣམས་གནས་པར་མི་རུང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མིང་གཟུགས་ཕན་ཚུན་བརྟེན་པར་མི་རུང་། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཟས་མི་རུང་བའོ། །དང་པོ་ནི། མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་བར་མའི་མངལ་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བར་མི་རིག་སྟེ། འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་ཡང་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཉིང་མཚམས་སྦྱར་ཟིན་པའི་དབང་པོ་རྣམས་མི་འདྲུལ་བ་ལ
Chinese
其他的入的识，世间的人们灭尽了，不能作为烦恼的种子的所依。圣道本身不是烦恼种子的处所，因为自性解脱的缘故，并且是烦恼的对治的缘故。因此，如果没有阿赖耶识，在生起见道时，所有烦恼和近烦恼的种子都会断绝，在那之后就像阿罗汉一样，烦恼永远不会产生。这样一来，仅凭见道本身就解脱了，所以修道就没有意义了。第二，业的遍一切烦恼不容许，受行之缘的识不容许，以及取之缘的有不容许这二者。第一是，如此这般，对于识，以福德和非福德，不动之业等，熏染了和自己相应的习气，如果将此称为行之缘的识，因为没有作为熏染习气之基础的识的缘故。第二是，如此这般，对于以行熏染的习气，以取滋养，显着地趋向于再次产生，如果将此称为取之缘的有，因为没有以行熏染的习气的缘故。第三，生的遍一切烦恼不容许有二，即受生不容许和死殁不容许。第一有三，即在未入定处结生不容许，在入定处结生不容许，以及对无色界特别观察。第一有四，即结生不容许，已结生的诸根安住不容许，识和名色互相依赖不容许，识的食不容许。第一是，在未入定的中有的胎中结生不容许，因为入的识不能结生的缘故，并且也不承认其他的识的缘故。第二是，已结生的诸根不坏
English
The other entering consciousness of worldly beings ceases and cannot serve as the basis for the seeds of affliction. The noble path itself is not recognized as the place of affliction seeds, because it is liberated by its very nature and because it has become the antidote to affliction. Therefore, if there is no Alaya-consciousness, when the path of seeing arises, the seeds of all afflictions and near afflictions will be cut off, and thereafter, like an Arhat, afflictions will never arise again. In that case, since the path of seeing itself liberates, the path of meditation is meaningless. Secondly, the all-pervasive affliction of karma is not permissible, the consciousness due to the condition of formation is not permissible, and the existence due to the condition of grasping is not permissible. The first is: Thus, for consciousness, if meritorious, non-meritorious, and unwavering actions imprint habitual tendencies that are in accordance with themselves, and if this is called consciousness due to the condition of formation, it is because there is no consciousness that serves as the basis for imprinting habitual tendencies. The second is: Thus, if the habitual tendencies imprinted by formation are nourished by grasping and manifestly tend to be reborn, and if this is called existence due to the condition of grasping, it is because there are no habitual tendencies imprinted by formation. Thirdly, the all-pervasive affliction of birth is not permissible, and there are two aspects: taking birth is not permissible and dying and transmigrating is not permissible. The first has three aspects: rebirth in a place of non-absorption is not permissible, rebirth in a place of absorption is not permissible, and a special examination of the formless realm. The first has four aspects: rebirth is not permissible, the faculties that have already been reborn cannot abide, consciousness and name and form cannot depend on each other, and the food of consciousness is not permissible. The first is: rebirth in the womb of an intermediate being who has not entered into meditative equipoise is not permissible, because the entering consciousness cannot cause rebirth, and also because other consciousness is not accepted. The second is: the faculties that have already been reborn do not decay