Tibetan
པའི་ཡན་ལག་ལྟ་བ་དང་། །ཤེས་པ་དང་ནི་གཏོད་པ་དང་། །གཡོ་བ་དང་ནི་རྟོགས་པ་དང་། །བདུན་པ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཡིན། །ཞེས་འབྱུང་ལ། དེ་ལ་སྲིད་པའི་ཡན་ལག་ནི་ཀུན་གཞི་ལས་གཞན་དུ་མི་འཐད་དེ། དེ་ལས་གཞན་དག་གིས་ནི་ལུས་ལེན་པ་སོགས་བྱེད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་རིག་པ་ནི། རིག་པ་དང་བྲལ་བའི་ལུང་ལ་ནི་དད་པས་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རྣམས་ཀྱང་ཡིད་ཆེས་པར་མི་འགྱུར་ན་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རྣམས་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། དེའི་ཕྱིར་རིག་པ་བརྗོད་དགོས་ཤེ་ན་འདི་ལ་གསུམ་སྟེ། བསྡུ་བར་འབྱུང་བའི་རིག་པ་བརྒྱད། ཐེག་བསྡུས་སུ་འབྱུང་བའི་རིག་པ་ལྔ། པན་ཀན་དུ་འབྱུང་བའི་རིག་པ་བཞི་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྣམ་པར་ངེས་པ་བསྡུ་བར། ལེན་དང་དོགས་པ་བསལ་བ་དང་། །ས་བོན་ལས་དང་ལུས་ཚོར་དང་། །སེམས་མེད་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་། །དེ་བཞིན་འཆི་འཕོ་མི་རུང་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་དང་པོར། སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ཆོས་ཅན། ལུས་ལེན་པ་མེད་པར་ཐལ། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཅི་སྟེ་མ་ངེས་ཏེ། འཇུག་པའི་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་གིས་ལེན་ཞེ་ན། དེ་ནི་རྒྱུ་ལྔས་མི་རུང་སྟེ། ཀུན་གཞི་སྔོན་སྐྱེ་བ་སྔ་མའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་ཞིང་། འཇུག་ཤེས་རྣམས་ནི་ད་ལྟ་བ་ཚེ་དེ་པའི་རྐྱེན་ལས་འབྱུང་བས་ན་ལུས་དེ་ལེན་དུས་ན་མ་སྐྱེས་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། དབང་པོ་དང་ཡུལ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་དབང་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྡེ་པ་ལ་གྲགས་པའི་ལུང་དུ་མར་བཀའ་སྩལ་པ་ལྟ་བུའོ། །འོ་ན་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ན། འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཅི་ཞེ་ན། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཚོགས་དྲུག་རྣམས་སོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། འཇུག་ཤེས་དྲུག་རྣམས་ཀྱི་ས་བོན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་དགོངས་ནས་རྗེས་སུ་ཞུགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འབྲས་བུས་རྒྱུ་སྟོན་པ་བཀྲེས་སྐོམ་གྱི་རེག་བྱ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་སོ། །དང་པོའོ། །ཡང་འཇུག་ཤེས་དྲུག་ནི་དགེ་མི་དགེར་དམིགས་པས་སྔོན་གྱི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་མ་བྱུང་སྟེ་འབྱུང་ན་ནི་རྣམ་སྨིན་ཡིན་པར་ལུང་མ་བསྟན་ཁོ་ནར་འགྱུར་དགོས་སོ་ཞེས་སོ། །གཉིས་པའོ། །ཡང་འཇུག་ཤེས་དྲུག་ལ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་རྣམ་སྨིན་གྱིས་བསྡུས་པ་མེད་དེ། དེ་ལྟ་བུ་སྣང་དུ་རུང་བ་ལས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་མ་བྱུང་བས་ལུས་ལེན་བྱེད་དུ་མི་
Chinese
的支分是见和，识与创造，动摇与了悟，第七是令趣入。如是说。其中，有支不应是阿赖耶识之外，因彼之外的其他不能作取身等事。二是理智，于离理智之圣教，信随者亦不生信，况随法者耶？故说理智，此有三，谓集论所出之八理智，摄论所出之五理智，般肯所出之四理智。初者，于决择品集中说：‘取与除疑惑，种子业与身受，无心等至与，如是死殁变。’如是说。其中初者，有情相续，是应立宗，无有取身，以无阿赖耶识故。若谓不定，谓由趣入之六识取耶？此由五因不成，谓阿赖耶识是从前生先前的行之因所生，而趣入识等是从现在彼生的缘所生，故取彼身时，未生故无有，如云：‘由根与境及作意之力，诸识乃趣入。’如是于部派中，如于著名之圣教中开示也。若尔，于分别诸识之支分时，行之缘故，识为何耶？若云识是六识耶？如是开示云何耶？谓就六趣入识之种子识而说，以随入之理，以果示因，如饥渴之触也。如是。初也。又六趣入识，以缘善不善故，非从先前的行之因所生，若生者，则应唯成异熟无记也。二是。又于六趣入识，全无有记别之异熟所摄者，以不缘如是所应缘故。是故，不由先前的业之因所生，故不能作取身。
English
The limbs of it are seeing and, knowledge and creation, agitation and understanding, the seventh is that which causes entry. Thus it is said. Among these, the limb of existence should not be other than the ālaya-vijñāna, because others besides it cannot perform actions such as taking a body. The second is intelligence, even those who follow a teaching devoid of intelligence with faith will not develop confidence, what need is there to mention those who follow the Dharma? Therefore, it is necessary to speak of intelligence, and there are three types of intelligence: the eight intelligences that appear in the Compendium, the five intelligences that appear in the Summary of the Great Vehicle, and the four intelligences that appear in the Pan-ken. The first is: In the Compendium of Determinations, it says: 'Taking and removing doubts, seed, karma, and bodily sensation, mindless absorption and, likewise, death and change are not permissible.' Thus it is said. Among these, the first is: The continuum of sentient beings, is the subject to be established, there is no taking of a body, because there is no ālaya-vijñāna. If it is said that it is not definite, and that the six entering consciousnesses take it? This is not permissible for five reasons, namely, the ālaya-vijñāna arises from the cause of the previous action of the previous life, and the entering consciousnesses arise from the condition of the present life, so when that body is taken, it has not yet arisen and is non-existent, as it is said: 'By the power of the senses, objects, and attention, the consciousnesses enter.' Thus, in the teachings famous among the schools, it was taught. If so, when distinguishing the limbs of consciousness, what is consciousness due to the condition of action? If it is said that consciousness is the six consciousnesses? How is it taught like that? It is said with reference to the seed consciousness of the six entering consciousnesses, in the manner of entering, showing the cause by the result, like the touch of hunger and thirst. Thus. The first. Again, the six entering consciousnesses, because they focus on virtue and non-virtue, do not arise from the cause of previous action, for if they did, they would only have to become unspecified ripening. The second. Again, among the six entering consciousnesses, there is no unspecified ripening included, because such a thing is not perceived from what is visible. Therefore, it does not arise from the cause of previous karma, so it cannot take a body.
Tibetan
འཐད་དོ། །གསུམ་པའོ། །ཡང་འཇུག་ཤེས་དྲུག་ནི་གནས་སོ་སོར་ངེས་པས་ན་ལུས་ལེན་ཅིང་འཛིན་པར་མི་རུང་སྟེ། གནས་གང་དང་གང་ལས་མིག་ཤེས་སོགས་འབྱུང་བ་དེ་དང་དེ་ཤེས་པས་ཟིན་གྱིས་གཞན་མ་ཟིན་པས་རོ་ལྟར་འགྱུར་རོ། །མི་འགྱུར་ཏེ། ལུས་ཀྱི་དབང་པོས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་ལས་དབང་པོས་འཛིན་སྙམ་ན། ལུས་དབང་དེ་ལུས་གཞན་འཛིན་བྱེད་དུ་མི་རུང་སྟེ། རང་ཉིད་ཀྱང་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བས་ན་མ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ལུས་ཀྱིས་གང་རེག་བྱ་འཇལ་བ་དེ་ལུས་ཤེས་ཀྱིས་ཟིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་གཞན་མ་ཟིན་པར་འགྱུར་བས་སོ། །བཞི་པའོ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་ལུས་འཛིན་པའི་ཉེས་པར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། མིག་ཤེས་སོགས་གཉིད་དང་བརྒྱལ་བ་སོགས་ན་མི་འབྱུང་བས་དེའི་ཚེ་མ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཤི་བ་ལྟར་རུལ་པར་འགྱུར་ཞིང་སད་པ་དང་སངས་པ་སོགས་ན་ཡང་ལེན་པར་ཐལ་བས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མི་རུང་སྟེ། ཚེ་གཅིག་ལ་ལུས་ལན་གཅིག་ཁོ་ན་འཛིན་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པའོ། །ལྔ་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཀུན་གཞི་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ལའང་སྐྱོན་ཡོད་དེ། དེ་ཡོད་ན་རེས་འགའ་འཇུག་ཤེས་ཀྱང་འབྱུང་བས་རྣམ་ཤེས་གཉིས་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདོད་དེ། འདི་ལྟར་ཁ་ཅིག་མཐོང་བར་འདོད་པ་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་དུ་འདོད་ཅིང་། དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་དབང་པོ་དྲུག་དང་ཡུལ་དྲུག་ཚོགས་པར་ཁྱད་པར་མེད་པ་ན་རྣམ་ཤེས་གང་རུང་གཅིག་དང་པོར་འབྱུང་བ་མི་རུང་སྟེ། ཤེས་པ་ཀུན་གྱི་རྒྱུ་ཚོགས་པར་ཁྱད་པར་མེད་པས་སོ། །རྣམ་འགྲེལ་དུ། འདིར་དོན་ཀུན་དང་གཅིག་ཅར་དུ། །འདུས་ཅན་དབང་རྣམས་ཡོད་པ་ན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདིས་ནི་རང་གི་སྡེ་བ་དག་དང་། མུ་སྟེགས་པ་ཁ་ཅིག རྒྱུད་གཅིག་ལ་ཤེས་པ་དུ་མ་ཅིག་ཅར་མི་སྐྱེའི་མྱུར་དུ་སྐྱེ་འགགས་བྱེད་པ་ཅིག་ཅར་དུ་འཁྲུལ་པས་སོ་ཞེས་སྨྲ་བའང་བསལ་ཅིང་། དེ་དག་ཀྱང་རྒྱས་པར་རྣམ་འགྲེལ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འོ་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཉིས་དུས་གཅིག་ཏུ་འབྱུང་བ་དེ་ནི་གནས་མེད་ཅིང་གོ་སྐབས་མེད་དོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་རིགས་མཐུན་པའི་ཤེས་པ་གཉིས་ཅིག་ཅར་དུ་མི་འབྱུང་བ་ལ་དགོངས་ཏེ། རྣལ་འགྲེལ་དུ། དེ་རྣམས་རིགས་མཐུན་པ་ཉིད་ལས། །ནུས་པ་ངེས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། རྣམ་ཤེས་ཅིག་ཅར་དུ་མི་འབྱུང་ན་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་མཐོང་བ་ལ་ཡང་གསལ་བར་ཡུལ་འཛིན་པར་མི་རུང་ངོ་། །དེ་ཅིས་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་མིག་ཤེས་སོགས་གཅིག་སྐྱེས་ན་དེའི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ
Chinese
合適。第三。又，進入識六者，因各自處所確定，故不應取身且執持，處所從何處及何處生眼識等，彼與彼識所攝，其他未攝故如木然。不應如是，以身體之官覺遍及一切，故思惟官覺執持耶？彼身官不應執持他身，以自身亦離識故，是故未攝。如是，身體所量之所觸，彼雖可令身識所攝，然以未攝其他故。第四。又，亦成再三執持身之過失，以眼識等睡眠及昏厥等時不生，故彼時以未攝故，如死屍般腐爛，且醒來及清醒等時亦成再次取身之過失。如是亦不應理，以曾承諾一生僅執持一次身故。如是說。第五。第二者，說有阿賴耶識亦有過失，若彼有，則有時亦生進入識，故成二種識同時生起耶？應許，如此，某些人欲見至了別，彼等之作意與六根及六境會合無有差別，故任何一種識皆不應首先生起，以諸識之因會合無有差別故。《釋量論》中云：「此處諸義與一時，具足諸根若有者。」此遣除自宗派及某些外道，謂一相續中諸識非同時生起，乃迅速生滅故同時錯亂之說，彼等亦當於《釋量論》中廣知。若爾，二種了別同時生起，彼無處且無機會，如是所說與聖教相違耶？彼乃指二種同類之識不同時生起，如《釋量論》中云：「彼等唯從同類性，功能決定成轉變。」如是。第三，若諸識不同時生起，則意之了別於見亦不應明瞭執持對境。何以故？如此，若一生眼識等，則彼之第二剎那
English
Agreed. Third. Furthermore, the six entering consciousnesses should not take and hold the body because their respective locations are fixed. From whatever location the eye consciousness and so on arise, that is what the consciousness grasps, and it becomes like wood because it does not grasp others. It should not be like that, because the body's senses pervade everything, so do you think the senses hold it? That body sense should not hold another body, because it is also separated from consciousness, so it is not grasped. Thus, whatever tangible object the body measures, even if it can be grasped by the body consciousness, it will not grasp others. Fourth. Also, it would be a fault of repeatedly grasping the body, because the eye consciousness and so on do not arise during sleep and fainting, so at that time, because it is not grasped, it rots like a corpse, and when waking up and becoming clear, it would be a fault of taking the body again. It is also unreasonable to do so, because it has been promised that one only grasps the body once in a lifetime. That's what it says. Fifth. The second is that there is also a fault in saying that there is an ālaya-vijñāna (store consciousness). If it exists, then sometimes entering consciousness also arises, so would two consciousnesses arise simultaneously? It is accepted, like this, some people want to see up to discernment, and there is no difference in the combination of their mental activity, the six senses, and the six objects, so any one consciousness should not arise first, because there is no difference in the combination of the causes of all consciousnesses. In the Pramāṇavārttika (Commentary on Valid Cognition), it says: "Here, all meanings and at the same time, if the aggregate senses are present." This refutes the statement of one's own school and some heretics that multiple consciousnesses do not arise simultaneously in one continuum, but that they arise and cease rapidly, so they are confused as simultaneous. These should also be known in detail in the Pramāṇavārttika. If so, the two discernments arise at the same time, but there is no place and no opportunity, so is what was said contradictory to the Holy Teachings? That refers to the fact that two consciousnesses of the same type do not arise simultaneously, as it says in the Pramāṇavārttika: "They only from the same type, the ability is definitely transformed." Like that. Third, if the consciousnesses do not arise simultaneously, then the mind's discernment should not clearly grasp the object in seeing. Why is that? Like this, if one eye consciousness and so on arises, then its second moment