Tibetan
་པས་མི་གསལ་བའི་ཕྱིར་བག་ཆགས་སྐྱེད་མི་ནུས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་འཕེན་བྱེད་ཁོ་ནས་མ་ཤིའི་བར་དུ་འབྱུང་ངོ་། །ཞེས་ཟེར་རོ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །གསུམ་པ་ནི། ཏིལ་དང་མེ་ཏོག་དྲི་ཞིམ་པོ་ལྷན་ཅིག་བཞག་སྟེ་དྲི་བསྒོས་པས་ཏིལ་ལ་མེ་ཏོག་གི་དྲིའི་རྒྱུན་ཆགས་པ་ལྟར་ཀུན་གཞི་དང་ཚོགས་བདུན་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་དུ་སྐྱེས་པ་རྣམས་སྐྱེ་འགགས་ལྷན་ཅིག་བྱས་པས་སྒོ་བྱེད་འགགས་ཀྱང་། དེ་དང་རིགས་འདྲའམ་རིགས་མི་འདྲའི་བག་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུན་ཀུན་གཞི་ལ་རྗེས་སུ་བཞག་པ་སྟེ། ཐེག་བསྡུས་སུ། བག་ཆགས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཞིག བག་ཆགས་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་བརྗོད་བྱ་ནི་ཅི་ཞེ་ན། ཆོས་དེ་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་དང་འགགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་སྟེ། དཔེར་ན་ཏིལ་དག་ལ་མེ་ཏོག་གིས་བསྒོས་པ་ཏིལ་དང་མེ་ཏོག་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་ཞིང་འགགས་ཀྱང་ཏིལ་རྣམས་དེའི་དྲི་གཞན་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཉིད་དུ་འབྱུང་བ་དང་། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་བག་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་ཞིང་འགགས་ཀྱང་སེམས་ནི་དེའི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཉིད་དུ་འབྱུང་བ་དང་། མང་དུ་ཐོས་པ་རྣམས་ཀྱི་མང་དུ་ཐོས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱང་ཐོས་པ་དེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་ཞིང་འགགས་ཀྱང་སེམས་ནི་དེ་རྗོད་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཉིད་དུ་འབྱུང་སྟེ། བག་ཆགས་དེས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པས་ཆོས་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟར་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཡང་ཚུལ་དེ་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །བཞི་པ་ནི་ཐེག་བསྡུས་སུ་གསུངས་པ། ཕྱི་དང་ནང་དང་མི་གསལ་བ། །གཉིས་དང་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་དང་ནི། །དམ་པའི་དོན་ཏེ་དེ་རྣམ་ཀུན། །ས་བོན་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་འདོད། །སྐད་ཅིག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་། །དེ་ནི་རྒྱུན་ཆགས་འབྱུང་བར་འདོད། །ངེས་དང་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་དང་། །རང་གི་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པ་འོ། །ཞེས་ཏེ། ཕྱིའི་ནི་སཱ་ལུ་དང་ཨུཏྤ་ལའི་རྩ་བ་སོགས་སོ། །ནང་གི་ནི་ཀུན་གཞི་ལ་ཡོད་པའོ། །མི་གསལ་བ་གཉིས་ནི་དགེ་མི་དགེའམ་ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་བྱང་དུ་མི་གསལ་བ་སྟེ། མ་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་ནི་ཕྱིའི་སྟེ་ཐ་སྙད་པའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཡིན་པས་སོ། །དོན་དམ་པ་ནི་ནང་གི་སྟེ་བརྟགས་བཟོད་པས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐད་ཅིག་པ་ནི་ཕྱི་ནང་གི་ས་བོན་གཉིས་ཀ་སྟེ། རྟག་པ་ལ་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་བས་སོ། །ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་ནི་ས་བོན
Chinese
因为不明显，所以不能产生习气，只有业的牵引才会发生直到死亡。如是说。如是说。第三，就像芝麻和香气扑鼻的花朵放在一起熏香，芝麻就会沾染上花朵的香味一样，阿赖耶识和七识所生的善、不善、无记之法，生灭同时发生，虽然门关闭了，但是和它相似或不相似的习气之流，会在阿赖耶识上留下痕迹。在《摄大乘论》中说：什么是习气？什么是习气所表达的含义呢？所表达的含义是，法和它同时生起和灭去，依靠它而产生的因缘。例如，用花朵熏芝麻，芝麻和花朵同时生起和灭去，但是芝麻会成为产生其他香味的因缘。以及，行使贪欲等的人，贪欲等的习气等和它同时生起和灭去，但是心会成为它的因缘。以及，广闻的人，广闻的习气也和听闻忆念同时生起和灭去，但是心会成为它陈述的因缘。就像习气完全掌握而被称为法执一样，对于阿赖耶识的行相也应当如是看待。如是说。第四，在《摄大乘论》中所说：外与内与不明显，二与世俗真实义，彼等一切诸品类，说为种子六种相。刹那与同时生起，彼乃恒常生起说，决定以及依于缘，以及成就自果也。也就是说，外在的是稻谷和乌巴拉花的根等。内在的是存在于阿赖耶识上的。不明显的二者是不明显是善非善，或者烦恼和清净，也就是无覆无记。世俗是外在的，因为是名言识的对境。胜义是内在的，因为是经过观察可以成立的。刹那是内外二者的种子，因为常法不会产生果。同时生起的是种子。
English
Because it is not obvious, it cannot generate habitual tendencies; only the propelling force of karma occurs until death. So it is said. So it is said. Third, just as sesame seeds and fragrant flowers are placed together for incense, and the sesame seeds become imbued with the fragrance of the flowers, the phenomena of good, non-good, and unspecified that arise in the Alaya consciousness and the seven consciousnesses occur simultaneously with arising and ceasing. Although the door is closed, the stream of habitual tendencies, similar or dissimilar to it, leaves traces on the Alaya consciousness. In the Compendium of Vehicles, it says: What is a habitual tendency? What is the meaning expressed by a habitual tendency? The meaning expressed is that the cause and condition that arise from the Dharma arising and ceasing simultaneously with it. For example, when sesame seeds are incensed with flowers, the sesame seeds and flowers arise and cease simultaneously, but the sesame seeds become the cause and condition for the arising of other fragrances. And, for those who engage in desire and so on, the habitual tendencies of desire and so on arise and cease simultaneously with it, but the mind becomes its cause and condition. And, for those who have heard much, the habitual tendencies of hearing much also arise and cease simultaneously with hearing and recollection, but the mind becomes the cause and condition for its statement. Just as habitual tendencies completely grasp and are called the clinging to phenomena, the same should be regarded for the aspect of Alaya consciousness. So it is said. Fourth, as stated in the Compendium of Vehicles: Outer and inner and non-manifest, Two and conventional reality and, Ultimate meaning, those all varieties, Are considered six aspects of seeds. Momentary and simultaneous arising, That is said to be constant arising, Determined and dependent on conditions, And accomplishing its own fruit. That is to say, the outer are the roots of rice and utpala flowers, etc. The inner is what exists on the Alaya consciousness. The two non-manifest are non-manifest as good or non-good, or afflictions and purification, that is, obscured and unspecified. Conventional is outer, because it is the object of nominal consciousness. Ultimate is inner, because it is established by being able to withstand examination. Momentary is both the outer and inner seeds, because permanence does not produce fruit. Simultaneously arising is the seed.
Tibetan
་དང་འབྲས་བུ་དུས་མཉམ་དུ་གནས་པ་ལ་བཤད་དེ། སྐད་ཅིག་གཞན་གྱི་བར་མ་ཆོད་པ་ལ་དགོངས་པར་མངོན་ནོ། །རྒྱུན་ཆགས་སུ་འབྱུང་བ་ནི་འགལ་རྐྱེན་དང་མ་འཕྲད་པ་དང་འབྲས་བུ་མ་བྱུང་གི་བར་དུའོ། །ཅི་སྟེ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འབྱུང་ན་ཀུན་ལས་ཅིས་མི་འབྱུང་ཞེ་ན། ནུས་པ་ངེས་པ་ལས་འགའ་ཁོ་ན་ལས་འགའ་འབྱུང་ངོ་། །ངེས་ཀྱང་རྟག་ཏུ་མི་འབྱིན་པ་ཅི་ཞེ་ན། རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པས་ཏེ། རྟག་ཏུ་རྐྱེན་ཉེ་བར་མ་ངེས་པས་སོ། །ས་བོན་དེའི་ས་བོན་ཅི་ཞེ་ན། རང་གི་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པ་སྟེ། ས་བོན་དང་ས་བོན་ཅན་ཐོག་མ་མེད་པས་སྔ་མས་ཕྱི་མ་བསྐྱེད་པའོ། །ཡང་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་བག་ཆགས་དང་། བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་དང་། སྲིད་པའི་ཡན་ལག་གི་བག་ཆགས་ཏེ་རིམ་པ་ལྟར། ལྷ་དང་མི་དང་འགྲོ་བའོ་ཞེས་སོགས་བརྗོད་པ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བའི་ས་བོན་དང་། ཉོན་ཡིད་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་དབང་གི་ཀུན་གཞི་ལ་བདག་གོ་སྙམ་པའི་རྒྱུ་དང་། བསོད་ནམས་སོགས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་དབང་གིས་འགྲོ་བ་དྲུག་ཏུ་མ་རིག་པ་ནས་རྒ་ཤིའི་བར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུའོ། །ཡང་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་སྲིད་པའི་ཡན་ལག་གི་བག་ཆགས་དེ་ཉིད་དང་། འཛིན་པ་གཉིས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཞེས་བྱ་བ་ཤེས་པ་ལས་གུད་ན་རང་རྒྱུད་པའི་གཟུང་བ་ཡོད་པར་ཞེན་ཅིང་། དེ་ཤེས་པས་རྟོགས་པར་ཞེན་པ་སྟེ་གཟུང་བར་འཛིན་པ་དང་འཛིན་པར་འཛིན་པ་དག་སྐྱེད་པའི་ས་བོན་དང་། དེ་སུམ་ཅུ་པར་གསུངས་པ། ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་འཛིན་གཉིས་ཀྱི། །བག་ཆགས་བཅས་པ་སྔ་མ་ཡི། །ཞེས་སོ། །ཡང་རྣམ་སྨིན་གྱི་བག་ཆགས་དང་། རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་བག་ཆགས་གཉིས་ཏེ། རིམ་པས་མི་དགེ་བ་དང་དགེ་བ་ཟག་བཅས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་ཀུན་གཞི་ཉིད་སྐྱེད་པའི་ས་བོན་དང་། དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་རྣམས་ཀྱིས་རང་དང་རིགས་འདྲ་སྐྱེད་པའི་ས་བོན་བཞག་པའོ། །ཡང་འདི་ཉིད་དུ་གནས་ངན་ལེན་ཉེར་བཞིར་ཡང་ཕྱེ་སྟེ་ཕྱིས་འཆད་དོ། །ལྔ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བག་ཆགས་ཀྱི་ངོ་བོ་དཔྱད་པ། གཅིག་དང་ཐ་དད་དཔྱད་པ། འཇོག་ཚུལ་དཔྱད་པའོ། །དང་པོ་ལ་མི་འཐད་པ་དགག་པ། འཐད་པ་འགོད་པ། རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། སློབ་དཔོན་རོག་སོགས། སྒོ་བྱེད་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་གྱིས་བསྒོས་པའི་བག་ཆགས་རང་དང་འདྲ་བར་ཡོད་དེ། འདི་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་དགེ་མི་དགེ་བག་ཆགས་ལ་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡང་དགེ་བས་བཞག་པའི་བག་ཆགས་དེ་དགེ་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་སྡུག་པ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་མི་དགེ་བ་ལ་ཡང་བཟློག་སྟེ་སྦྱར་རོ། །ཀུན
Chinese
是说因和果同时存在，意在说明没有其他刹那的间隔。持续产生是指没有遇到违缘，并且在果没有产生之前。如果持续产生，为什么不从一切产生呢？因为能力是确定的，所以仅仅从某些产生某些。即使确定了，为什么不总是产生呢？因为依赖于缘，所以缘并不总是临近。那个种子的种子是什么呢？是成就自己的果，因为种子和有种子的没有初始，所以先前的产生后来的。还有，显现表达的习气，以及我执的习气，以及有支的习气，按照次第，是天、人、有情等等，是产生各种表达的种子，以及烦恼意、坏聚见的力量，在阿赖耶识上认为有我的因，以及福德等的造作的力量，在六道中从无明到老死的产生之因。还有，业的习气就是有支的习气，以及二取习气，是指在识之外执着有自性的所取，并且执着通过识来证悟它，是产生执着所取和执着能取的种子。这在《三十颂》中说过：业的习气和二取的习气，具有习气是先前的。还有，异熟习气和因缘习气两种，按照次第，是不善和有漏善在其他生中产生阿赖耶识本身的种子，以及善、不善、无记各自安立产生自类之种子的。还有，在此处也分为了二十四种恶性状态，之后会讲解。第五个方面有三个：分析习气的自性，分析一和异，分析安立的方式。第一个方面有：驳斥不合理之处，安立合理之处，消除争论。第一个方面是：如罗睺罗等论师所说，被能作善、不善、无记所熏染的习气和自身是相同的，因为在此处说的是后续相关的善、不善习气，并且善所安立的习气就是善本身，因为它执持悦意的果。同样，对于不善也反过来应用。一切
English
It is said that cause and effect exist simultaneously, which is meant to explain that there is no interval of other moments. Continuous arising means not encountering obstacles and before the result has arisen. If it arises continuously, why doesn't it arise from everything? Because the ability is definite, so only some arise from some. Even if it is definite, why doesn't it always arise? Because it depends on conditions, so conditions are not always near. What is the seed of that seed? It is the accomplishment of its own fruit, because the seed and the seeded have no beginning, so the former produces the latter. Also, the habit of manifestation expression, and the habit of self-grasping, and the habit of the limb of existence, according to the order, are gods, humans, sentient beings, etc., are the seeds of producing various expressions, and the power of afflictive mind, view of the perishable aggregate, the cause of thinking there is a self on the basis of the alaya consciousness, and the power of meritorious deeds, etc., the cause of arising in the six realms from ignorance to old age and death. Also, the habit of karma is the very habit of the limb of existence, and the habit of the two graspings, which means clinging to the self-existent object apart from consciousness, and clinging to realizing it through consciousness, are the seeds of generating grasping the object and grasping the grasper. This is said in the Thirty Verses: The habit of karma and the habit of the two graspings, having habits is the former. Also, the habit of maturation and the habit of cause and condition are two, according to the order, the seeds of non-virtue and contaminated virtue generating the alaya consciousness itself in other lives, and the seeds of virtue, non-virtue, and neutral each establishing the production of their own kind. Also, here it is also divided into twenty-four kinds of bad states, which will be explained later. The fifth aspect has three: analyzing the nature of habits, analyzing one and different, analyzing the way of establishing. The first aspect has: refuting the unreasonable, establishing the reasonable, eliminating disputes. The first aspect is: As said by teachers Rahula, etc., the habits influenced by the acting virtue, non-virtue, and neutral are the same as themselves, because here it speaks of the subsequent related virtue and non-virtue habits, and the habit established by virtue is virtue itself, because it holds the pleasant fruit. Similarly, for non-virtue, apply it in reverse. All