Tibetan
་བྱས་པས་མ་བྱས་པ་དང་འཕྲད་པའི་སྐྱོན་མེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་གསུངས་མོད། འོན་ཀྱང་འདིས་གསོན་པོའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་གཤིན་པོས་མི་མྱོང་བའི་ལན་དུ་སྣང་བས་མདོ་བསྟན་བཅོས་དང་འགལ་བ་སྤོང་མི་ནུས་སོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། རྒྱུད་གཅིག་གིས་བསྡུས་པ་དགོས་པ་ནི། འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་ལ་དགོངས་ལ། གསོན་པོས་གཤིན་པོའི་དོན་དུ་བྱས་པ་ནི་འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ལས་སུ་འགྱུར་གྱི་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་སུ་འགྱུར་བ་མི་སྲིད་པས་སྐྱོན་གཉིས་ཀ་ལས་གྲོལ་ལོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ས་བོན་གྱི་ཆ་ངོས་བཟུང་བ་དང་། དེའི་རང་བཞིན་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཀུན་གཞི་དེ་ཉིད་ཆོས་རྣམས་སྐྱེད་པའི་ནུས་པའི་བག་ཆགས་དང་ལྡན་པའི་ལྡོག་པ་ནས་ས་བོན་གྱི་ཆའོ། །འདིར་རེད་མདའ་བས། ས་བོན་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཀུན་གཞི་ནི་ནུས་པ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོར་གནས་ཀྱི་ཤེས་རིག་གི་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་པས་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་མེད་པ་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཆ་ལས་རྫས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུའི་རྐྱེན་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ནོ། །དེ་བས་ན་འདི་གཉིས་ཀྱི་རྫས་སོ་སོར་དམིགས་སུ་མེད་ཀྱང་། མཚན་ཉིད་ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་སྔ་རབས་པ་དག་གིས་འདི་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པར་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ལེགས་པར་བཤད་པ་མ་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཆ་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ཏུ་སྦྱོར་བའི་གཞི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཀུན་གཞི་ཡང་ཡིན་ལ། དམིགས་རྣམ་འཛིན་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་ཡིན། ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་ངོ་བོར་གྱུར་པས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ནི་ཀུན་གཞི་ཞེས་ཀྱང་བྱ། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་ཤེས་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །ཀུན་གཞིའི་ས་བོན་གྱི་ཆ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་སྦྱོར་བར་བྱེད་པའམ། འདི་ཡང་དེ་དག་གི་རྒྱུའི་དངོས་པོར་སྦྱོར་ཞིང་འདུ་བས་ཀུན་གཞི་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཤེས་རིག་མ་ཡིན་པས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་དང་། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་ཤེས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཞེད་དོ། །འདི་ལ་འདི་འདྲི་སྟེ། ཤེས་རིག་གི་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་ཅེས་པའི་དོན་སྤྱིར་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་པ་ལ་བྱེད་དམ། ཤེས་རིག་ལས་གཞན་གྱི་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་ལ་བྱེད། དང་པོ་ལྟར་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུའི་རྐྱེན་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་ཁས་བླངས་པ
Chinese
因为这样就没有和未做之事相遇的过失。虽然这样说了，但是，这似乎是回答了活着的人所作的业的果报，死者不会感受，因此不能避免与经部和论典相违背。那么，应该怎样呢？必须以一个相续所摄持，这是对牵引业而言。活着的人为死去的人所做之事，会变成成办业，不可能变成牵引业，因此从两个过失中解脱。第三，分为二：确定种子的部分和确定它的自性。第一，阿赖耶识本身，从具有产生诸法能力习气的侧面来说，是种子的部分。这里热达瓦说：种子的自性的阿赖耶识，只是以能力的体性而存在，没有成立为识的实体，因此没有对境和行相，不是可以从异熟分中说成是实体相同或相异，是作为一切烦恼法之因的因缘的自性。因此，虽然这两个的实体没有各自明确指定，但是，因为体相极其不同，所以以前的古人说这两个是一个本体而侧面不同，那些都不是善说，应当理解。其中，阿赖耶识的异熟分，因为是孩童们执著为我的基础，所以也是阿赖耶识，因为执持对境和行相，所以也是识。因为变成了业的习气完全成熟的体性，所以也是异熟。因此，它被称为阿赖耶识，也称为阿赖耶识的异熟识。阿赖耶识的种子分，是使一切烦恼法结合成果的实物，或者，这也是使它们结合成因的实物而积聚，所以是阿赖耶识本身，但不是识，所以不是阿赖耶识和异熟识，他是这样认为的。对此可以这样提问：没有成立为识的实体，这个意思是指一般没有成立为实体呢？还是指成立为识以外的实体？如果按照第一种说法，那么已经承认了是一切烦恼法之因的因缘的自性
English
Because in this way, there is no fault of encountering what has not been done. Although it is said like this, it seems to be answering that the dead do not experience the results of the actions done by the living, so it is impossible to avoid contradicting the Sutras and Treatises. Then, how should it be? It is necessary to be included in one continuum, which is meant for the propelling karma. What the living do for the dead will become accomplishing karma, and it is impossible to become propelling karma, so it is liberated from both faults. The third is divided into two: identifying the part of the seed and determining its nature. First, the Alaya itself, from the aspect of possessing the habit of the power to generate all dharmas, is the part of the seed. Here, Redawa says: The Alaya of the nature of the seed exists only as the nature of power, and has not been established as the substance of consciousness, so there is no object and aspect, and it is not to be said as the same or different substance from the aspect of maturation, it is the nature of being the cause and condition of all afflicted dharmas. Therefore, although the substances of these two are not specifically designated separately, because the characteristics are extremely different, the ancients said that these two are one entity with different aspects, those are not well said, and should be understood. Among them, the aspect of maturation of the Alaya is also the Alaya because it is the basis for children to cling to as self, and it is also consciousness because it holds objects and aspects. Because it has become the nature of the complete maturation of the habits of karma, it is also maturation. Therefore, it is called Alaya, and also called the maturation consciousness of Alaya. The seed part of the Alaya is what combines all afflicted dharmas into the fruit object, or this also combines them into the cause object and accumulates, so it is the Alaya itself, but it is not consciousness, so it is not the Alaya consciousness and the maturation consciousness, that is what he thinks. One can ask this: Not established as the substance of consciousness, does this mean that it is generally not established as a substance? Or does it mean that it is established as a substance other than consciousness? If according to the first statement, then it has been admitted to be the nature of the cause and condition of all afflicted dharmas.
Tibetan
་དང་འགལ་སྟེ། རྫས་སུ་མ་གྲུབ་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུའི་རྐྱེན་དུ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་མ་ལྟར་ན། བེམ་པོའི་རྫས་སུ་གྲུབ་པའམ། ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྫས་སུ་གྲུབ། དང་པོ་ལྟར་ན། རྣམ་སྨིན་གྱི་ཆ་ལས་རྫས་གཞན་དུ་ཐལ་བ་བཟློག་ཏུ་མེད་ཅིང་། ཕྱི་མ་ལྟར་ན་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་མ་གཏོགས་པ་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་ཁན་ལེན་པ་མེད་པས་མི་འཐད་དོ། །ས་བོན་གྱི་ཆ་དེ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཅིང་། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་མ་ཡིན་པར་འདོད་པ་ནི་ཐེག་བསྡུས་དང་འགལ་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། ཇི་ལྟར་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུའི་རྐྱེན་དུ་རྣམ་པར་བཞག་སྟེ། རྒྱུའི་རྐྱེན་གཞན་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། སྔ་མས་ཀུན་གཞི་ས་བོན་གྱི་ཆ་དང་། ཕྱི་མས་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཆ་བསྟན་པར་ཁྱེད་རང་གིས་ཀྱང་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཅིག་ཉིད་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཆོས་ལས་བྱུང་བའི་ཆ་ནས་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཆ་དང་། འབྲས་བུ་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཆ་ནས་ས་བོན་གྱི་ཆར་འཇོག་པར་དཔངས་ལོ་ཆེན་པོས་བཞེད་པ་འདི་ཉིད་གཞུང་གི་དོན་དུ་སྣང་བས་སྔ་རབས་པ་དག་འདི་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པར་བཞེད་པ་ནི་འཐད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཅིང་། ཐེག་བསྡུས་ལས། དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དོན་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་དེའི་རང་བཞིན་གཏན་ལ་དབབ་པ་ནི། འོ་ན་བག་ཆགས་བསྒོ་བའི་ཚུལ་ཇི་ལྟར་སྙམ་ན། འདི་ལ་ལྔ་སྟེ། བསྒོ་བའི་གཞི་དང་། སྒོ་བྱེད་དང་། བསྒོས་པའི་རྣམ་པ་དང་། རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང་། བསྒོས་པ་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཐེག་བསྡུས་ལས། བརྟན་ལུང་མ་བསྟན་བསྒོ་བྱ་བ། །སྒོ་བར་བྱེད་དང་འབྲེལ་བ་ལ། །སྒོ་བྱེད་དེ་ལས་གཞན་དུ་མིན། །འདི་ནི་བག་ཆགས་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་སྒོ་བྱེད་ཅེས་པ་སྔ་མ་བཞི་ཆར་གྱི་གསལ་བྱེད་དུ་སྦྱར་ཏེ་བརྟན་པ་ལ་སྒོ་བར་བྱེད། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ལ་སྒོ་བར་བྱེད། བསྒོ་བར་བྱ་བའམ་འོས་པ་ལ་སྒོ་བར་བྱེད། སྒོ་བར་བྱེད་པ་དང་རྒྱུད་གཅིག་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ་འབྲེལ་བ་ལ་སྒོ་བར་བྱེད། ཅེས་པ་སྟེ། བསྒོ་བའི་གཞི་ཁྱད་ཆོས་བཞི་ལྡན་དུ་གསུངས་ལ། དོན་གསང་ལས་དེའི་སྟེང་དུ།
Chinese
相违背，如果不是实有，那么就相违背于作为一切烦恼法之因的缘故。如果按照后者，要么是色法的实有，要么是俱不相应行的实有。如果按照前者，从异熟分来说，成为他体的过失是无法避免的，如果按照后者，除了有部宗之外，没有承认俱不相应行是实有的，因此不合理。种子分是作为一切烦恼法之因，如果认为不是阿赖耶识，那么就与《摄大乘论》相违背，该论中说：‘如阿赖耶识是一切烦恼法之因，同样，一切烦恼法也是阿赖耶识之因的缘，因为没有发现其他的因缘。’这样说，前者表示阿赖耶识的种子分，后者表示异熟分，这也是您自己承认的缘故。因此，阿赖耶识唯一一个，从由能生烦恼之法所生的角度来说是异熟分，从具有产生果烦恼之法的能力的角度来说是种子分，庞洛钦波（大依怙主）这样认为，这似乎是经论的意义，因此，古代的大德们认为这两者体性相同而反体各异是合理的。而且，《摄大乘论》中说：‘不可说是一是异的意义将要阐述。’第二，确定它的自性是：那么，如何理解习气熏染的方式呢？对此有五点：熏染之基，能熏染者，所熏染之相，详细分类，以及确定所熏染者。第一，如《摄大乘论》中说：‘恒常无记为所熏，与能熏者相关联，能熏非离彼，此乃习气之自性。’所说的能熏，要与前面四者结合起来解释，即对恒常者能熏，对无记者能熏，对可熏者或适合熏染者能熏，与能熏者同体且同时相关联者能熏。也就是说，所熏之基具有四种特点。而且，《义明》中在此基础上。
English
It contradicts, if it is not substantially existent, then it contradicts being the cause and condition of all defiled dharmas. According to the latter, it is either substantially existent as a form, or substantially existent as a non-associated compositional factor. According to the former, the fault of becoming another entity from the aspect of fruition is unavoidable, and according to the latter, except for the Vaibhashika school, no one acknowledges that non-associated compositional factors are substantially existent, so it is unreasonable. The seed aspect is the cause of all defiled dharmas, and if it is considered not to be the Alaya-consciousness, then it contradicts the "Compendium on the Great Vehicle," which says: 'Just as the Alaya-consciousness is the cause of all defiled dharmas, similarly, all defiled dharmas are also the cause and condition of the Alaya-consciousness, because no other cause and condition is found.' It is said that the former indicates the seed aspect of the Alaya, and the latter indicates the fruition aspect, which you yourself have acknowledged. Therefore, the Alaya-consciousness is the only one, from the aspect of arising from the dharma that can produce defilements, it is the fruition aspect, and from the aspect of having the ability to generate the fruit of defiled dharmas, it is the seed aspect. This is what the great master Pang Lo Chenpo (Great Protector) thinks, and it seems to be the meaning of the scriptures, so it is reasonable that the ancient great masters considered these two to be the same entity with different aspects. Moreover, the "Compendium on the Great Vehicle" says: 'The meaning of being neither the same nor different will be explained.' Second, determining its nature is: So, how is the method of imprinting habits understood? There are five points to this: the basis of imprinting, the imprinter, the aspect of what is imprinted, detailed classification, and determining what is imprinted. First, as the "Compendium on the Great Vehicle" says: 'The constant and unspecified are what is imprinted, related to the imprinter, the imprinter is not separate from it, this is the nature of habit.' The so-called imprinter should be combined with the previous four to explain, that is, the imprinter is for the constant, the imprinter is for the unspecified, the imprinter is for what can be imprinted or is suitable for imprinting, and the imprinter is for what is of the same continuum and simultaneously related to the imprinter. That is to say, the basis of imprinting has four characteristics. Moreover, in the "Meaningful Illumination," on top of that.