Tibetan
པའི་རྫས་སུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་སྔོན་པོའི་བྱས་མི་རྟག་ལྟ་བུ་གང་དུ་ཁས་ལེན་ཅེ་ན། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བས་སྔོན་པོ་ལས་རྫས་གཞན་དང་། མངོན་པ་སྨྲ་བའི་མདོ་སེམས་གཉིས་ཀྱིས་བཏགས་ཡོད་ཀྱི་འདུས་བྱས་སུ་ཁས་ལེན་ཀྱང་། ཚད་མ་སྨྲ་བའི་མདོ་སྡེ་པ་དོན་ལ་ཡོད་པའི་སྔོན་པོའི་བྱས་མི་རྟག་ནི་སྔོན་པོ་ཉིད་ཀྱི་རྫས་དང་། སེལ་ངོའི་བྱས་མི་རྟག་ནི་སྤྱི་མཚན་ཡིན་པས་འདུས་བྱས་སུ་ཡང་ཁས་མི་ལེན་པ་ནི་ཁྱད་པར་རོ། །གལ་ཏེ་ཚད་མ་སྨྲ་བའི་སེམས་ཙམ་པས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྟོང་གི་ཆོས་ཉིད་དེ་རྫས་སུ་གྲུབ་ཅིང་། དོན་ཤེས་གང་གི་ཡང་རྫས་སུ་མི་འདོད་པས་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་དུ་ཁས་ལེན་ནོ་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་དབྱིངས་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་ལ། ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་ཡིན་ན་ཕུང་པོའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པའི་འདུས་བྱས་སུ་ཁས་ལེན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྣམ་གྲངས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མདོར་བསྟན་པ་དང་། རྣམ་གྲངས་ཀྱི་དོན་སོ་སོར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གསུང་རབ་ལས། སེམས་དང་། ཡིད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་འབྱུང་བའི་དོན་ལ་དོན་གསང་ལས། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པར་འདི་གསུམ་ཆར་རྣམ་ཤེས་དྲུག་པོ་ཁོ་ནའི་མིང་དུ་བྱས་ནས་ངེས་ཚིག་གི་དབྱེ་བས། འབྱེད་པས་སམ་བསགས་པས་ན་སེམས་དང་། ཤེས་པས་ན་ཡིད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པས་ན་རྣམ་ཤེས་སོ། །དུས་ཀྱི་དབྱེ་བས། མ་འོངས་པ་སེམས་དང་འདས་པ་ཡིད་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བ་རྣམ་ཤེས་སོ། །བསྟན་ཚུལ་གྱི་དབྱེ་བས་ཁམས་བསྟན་པ་ན་སེམས་ཀྱི་ཁམས་བདུན་ཞེས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་བསྟན་པ་ན་ཡིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཅེས་དང་། ཕུང་པོ་བསྟན་པ་ན་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཞེས་སོ། །བྱེད་པའི་བྲེ་བྲག་གིས། རིང་དུ་འགྲོ་ཞིང་གཅིག་པུར་རྒྱུ། །གདུལ་བར་དཀའ་བའི་སེམས་འདུལ་བྱེད། །ཅེས་པ་ལྟར། རིང་དུ་འགྲོ་བས་ན་སེམས་དང་། ཆོས་རྣམས་སྔོན་དུ་ཡིད་འགྲོ་འོ། །ཞེས་པ་ལྟར་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཡིད་དང་། འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་པ་ལྟར་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བས་རྣམ་ཤེས་སོ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཐེག་ཆེན་པས་ནི་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པ་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་གྲངས་དང་། གཙོ་བོ་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་གྲངས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། གསུམ་ཆར་ཡང་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ཅར་གྱི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་བག་ཆགས་བསགས་པས་སེམས། དོན་ལ་སེམས་པས་སེམས། དམིགས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་རིག་པས་སེམས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དང་པོ་ཀུན་གཞི།
Chinese
因为一定是它的体性的缘故。那么，像青色的有为无常，在何处承认呢？分别说者承认青色之外的其他事物，经部和唯识二者也承认是假立的有为法。但是，量论师的经部师，对于实际上存在的青色的有为无常，认为是青色本身的体性，对于遮遣面的有为无常，认为是总相，因此不承认是有为法，这是差别。如果量论师的唯识宗认为，取舍二空的法性成立为体性，并且不希望任何事物知识的体性，因此承认是无表色，那就错了。因为法界是无为法，如果是无表色，就必须承认是属于蕴的有为法。第二，详细解释识蕴，分为两种：从名相的角度简要地说明，以及分别解释名相的意义。第一，经中说：心、意、识，对于出现的意义，《义藏》中说：在声闻乘中，这三者都是六识的名称，从词义的区分上说，因为辨别或积累，所以是心；因为了知，所以是意；因为能辨别，所以是识。从时间的区分上说，未来是心，过去是意，现在发生的是识。从教导方式的区分上说，在教导界时，称为七心界；在教导处时，称为意处；在教导蕴时，称为识蕴。从作用的差别上说，如《调心》中所说：远行且独行，难调伏的心调伏者。像这样，因为远行，所以是心；如“诸法意先行”所说，因为先行，所以是意；如“由行之缘而生识”所说，因为连接相续，所以是识。大乘则分为不依于主体的名相和依于主体的名相两种。第一种是，三者都是八识聚的名相，像这样，所谓的心，是因为积累习气而成为心；因为思虑意义而成为心；因为了知各种对境而成为心，第一个是阿赖耶识。
English
Because it is definitely its nature. So, where is it acknowledged, like the impermanence of blue phenomena? The Vaibhashikas acknowledge other substances besides blue, and the Sutra and Mind-only schools acknowledge it as a fabricated phenomenon. However, the Sautrantikas, who are proponents of valid cognition, consider the impermanence of blue phenomena that actually exists to be the nature of blue itself, and the impermanence of the negation aspect to be a general characteristic, so they do not acknowledge it as a fabricated phenomenon, which is the difference. If the Mind-only school, which is a proponent of valid cognition, thinks that the nature of the emptiness of the apprehended and the apprehender is established as a substance, and does not want the substance of any object of knowledge, so it acknowledges it as non-associated formation, then it is not so. Because the Dharmadhatu is unconditioned, and if it is non-associated formation, then it must be acknowledged as a conditioned phenomenon belonging to the aggregates. Second, the aggregate of consciousness is explained in detail in two ways: briefly explaining from the perspective of names, and explaining the meaning of each name separately. The first is: In the scriptures, it says: mind, intellect, and consciousness. Regarding the meaning of what appears, the Guhyartha says: In the Hearer Vehicle, all three are names for the six consciousnesses, and from the distinction of etymology, because of distinguishing or accumulating, it is mind; because of knowing, it is intellect; because of distinguishing, it is consciousness. From the distinction of time, the future is mind, the past is intellect, and the present is consciousness. From the distinction of teaching methods, when teaching the elements, it is called the seven mind elements; when teaching the sources, it is called the intellect source; when teaching the aggregates, it is called the consciousness aggregate. From the difference of actions, as it says in the Taming the Mind: The mind that travels far and alone, is difficult to tame, the tamer. Like this, because it travels far, it is mind; as it says, "Intellect goes before all phenomena," because it goes before, it is intellect; as it says, "Consciousness arises from the condition of formation," because it connects the continuum, it is consciousness. The Mahayana divides it into names that do not rely on the main entity and names that rely on the main entity. The first is that all three are names for all eight consciousness aggregates, like this, the so-called mind is mind because of accumulating habitual tendencies; it is mind because of contemplating the meaning; it is called mind because of knowing various objects, the first is the Alaya.
Tibetan
གཉིས་པ་ཉོན་ཡིད། གསུམ་པ་ཚོགས་དྲུག་གི་རྣམ་གྲངས་སོ། །ཡིད་ནི་དེ་མ་ཐག་པའི་རྟེན་བྱེད་པས་ཡིད་དང་། རང་གི་དམིགས་པ་རྟོགས་པས་ཡིད་ཅེས་བྱ་སྟེ། རྣམ་ཤེས་བརྒྱད་ཅར་གྱི་རྣམ་གྲངས་སོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཡུལ་སོ་སོར་རིག་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ་བརྒྱད་ཅར་གྱི་རྣམ་གྲངས་སོ། །གཉིས་པ་གཙོ་བོ་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་དོན་ནི། སེམས་ནི་ཀུན་གཞི་སྟེ་བག་ཆགས་བསགས་པ་དང་། སྣ་ཚོགས་པ་དང་། དོན་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པས་འདི་གསུམ་ཆར་ཀུན་གཞི་ཁོ་ན་ལ་ཚང་གི་གཞན་ལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཉོན་ཡིད་ལ་དོན་ལ་སེམས་པ་ཡོད་ཀྱང་སྣ་ཚོགས་པ་དང་། བག་ཆགས་བསགས་པ་མེད། ཚོགས་དྲུག་ལ་སྣ་ཚོགས་པ་དང་། དོན་ལ་སེམས་པ་ཡོད་ཀྱང་བག་ཆགས་བསགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཡིད་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དེ། དུས་རྟག་ཏུ་བདག་གི་རྣམ་པར་རློམ་སེམས་པས་ཡིད་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་ཉོན་ཡིད་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་ཀྱི་གཞན་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཀུན་གཞི་དང་། སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་ལ་བདག་ཏུ་རློམ་པ་ཙམ་ཡང་མེད། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ལ་བདག་ཏུ་རློམ་པ་ཙམ་ཡོད་ཀྱང་དུས་རྟག་ཏུ་བདག་ཏུ་རློམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཚོགས་དྲུག་སྟེ། དམིགས་པ་སྣ་ཚོགས་གསལ་བར་རིག་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་ཚོགས་དྲུག་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་ཀྱི་གཞན་ལ་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཀུན་གཞི་ལ་དམིགས་པ་སྣ་ཚོགས་རིག་པ་ཡོད་ཀྱང་གསལ་བ་མེད། ཉོན་ཡིད་ལ་གསལ་བར་རིག་པ་ཡོད་ཀྱང་དམིགས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་འདིར་ནི་གཙོ་བོ་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་དོན་གཟུང་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་དོན་སོ་སོར་བཤད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སེམས་ཀུན་གཞི་བཤད་པ། ཡིད་ཉོན་མོངས་ཅན་བཤད་པ། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་སྡོམ་ནི། རང་བཞིན་མཚན་ཉིད་དམིགས་རྣམ་དང་། །མཚུངས་ལྡན་འཇུག་ལྡོག་དབྱེ་བ་དང་། །རྣམ་གྲངས་སྒྲ་དོན་སྒྲུབ་བྱེད་དེ། །བཅུ་གཅིག་སྒོ་ནས་ལེགས་པར་བཤད། །ཅེས་པ་ལྟར་བཅུ་གཅིག་ལས། དང་པོ་རང་བཞིན་ནི། གསུང་རབ་ལས་ཆོས་དགེ་བ་དང་། མི་དགེ་བ་དང་། བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་དང་། མ་བསྒྲིབས་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་བཞི་གསུངས་ལས། འདི་ནི་མ་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་སྟེ། སུམ་ཅུ་པ་ལས། དེ་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་གློ་བུར་བ་རྣམས་ཀྱི་རྙོག་མ་ཅན་དུ་མ་བསྒྲིབས་པ་ཡིན་ལ། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ནི་དགེ་མི་དགེའི་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའོ། །གཉིས་པ་མ
Chinese
第二是染污意。第三是六识的名称。意，是因为作为紧接着的所依而称为意，以及因为能了知自己的对境而称为意，是八识的名称。识，是因为对各自的境产生觉知而称为识，也是八识的名称。第二，依赖于主要因素的名称之义是：心是阿赖耶，因为积聚习气，以及具有多样性，并且缘于事物。因为称为心，所以这三者都只在阿赖耶上具备，而在其他识上则不具备。虽然染污意具有缘于事物的心，但没有多样性和积聚习气。六识虽然具有多样性和缘于事物的心，但没有积聚习气。意是染污意，因为总是执著于我的相状而称为意，这只存在于染污意上，而其他识上则没有。阿赖耶和五根识甚至连执著于我的相状都没有。意识虽然有执著于我的相状，但不是总是执著于我。识是六识，因为能清晰地觉知各种对境而称为识，这只存在于六识上，而其他识上则没有。阿赖耶虽然能觉知各种对境，但不清晰。染污意虽然能清晰地觉知，但没有各种对境。因此，这里应当理解为依赖于主要因素的名称之义。第二，分别解释名称之义有三：解释心阿赖耶，解释意染污，解释识六识。第一，关于阿赖耶的总结是：自性、体性、对境、行相，相应、俱转、差别和，名称、词义、成立因，通过十一个方面来善加解释。如是所说共有十一个方面。第一，自性是：经藏中说，法有善、不善、有覆无记、无覆无记四种。这属于无覆无记，如《三十颂》中所说：它是被近分的、突发的烦恼所扰乱的，是无覆的。无记是指非善非恶的无记。第二，体
English
Secondly, the afflicted mind (nyon yid). Thirdly, the enumeration of the six consciousnesses (tshogs drug). Mind (yid) is called mind because it acts as the immediately preceding support, and because it understands its own object. It is a name for all eight consciousnesses. Consciousness (rnam par shes pa) is called consciousness because it cognizes individual objects, and it is a name for all eight consciousnesses. Secondly, the meaning of the enumeration based on the primary factor is: Mind (sems) is the ālaya (kun gzhi), because it accumulates karmic imprints, and because it is diverse, and because it focuses on objects. Because it is called mind, all three of these are complete only in the ālaya, and not in others. Although the afflicted mind has the mind that focuses on objects, it does not have diversity and the accumulation of karmic imprints. Although the six consciousnesses have diversity and the mind that focuses on objects, they do not have the accumulation of karmic imprints. Mind (yid) is the afflicted mind, because it always conceives of itself as "I," it is called mind, and this exists only in the afflicted mind, and not in others. The ālaya and the five sense consciousnesses do not even have the conception of "I." Although the mind consciousness has the conception of "I," it does not always conceive of itself as "I." Consciousness (rnam par shes pa) is the six consciousnesses, because it clearly cognizes various objects, it is called consciousness, and this exists only in the six consciousnesses, and not in others. Although the ālaya cognizes various objects, it is not clear. Although the afflicted mind cognizes clearly, it does not have various objects. Therefore, here, the meaning of the enumeration based on the primary factor should be understood. Secondly, there are three explanations of the meaning of the enumeration separately: explaining the mind, the ālaya; explaining the afflicted mind; explaining the consciousness, the six consciousnesses. First, the summary of the ālaya is: nature, characteristic, object, aspect, associated, co-emergent, difference, enumeration, term, meaning, and proof, are well explained through eleven aspects. As it is said, there are eleven aspects. First, the nature is: in the scriptures, there are four dharmas: virtuous, non-virtuous, obscured and unspecified, and unobscured and unspecified. This belongs to the unobscured and unspecified. As the Thirty Verses says: "It is unobscured by the disturbing influence of the near afflictions that are adventitious." Unspecified means unspecified as virtuous or non-virtuous. Second, the chara