Tibetan
གི་ཚོགས་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་ཚིག་བླ་དྭགས་ལ་བཏགས་པའི་འདུ་བྱེད་དོ། །ཡི་གེའི་ཚོགས་ནི་དེ་གཉིས་ཀའི་གནས་ཡི་གེ་རྣམས་ལ་བཏགས་པའི་འདུ་བྱེད་དོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཉིད་ནི་འཕགས་པའི་ཆོས་མ་ཐོབ་པའི་གནས་སྐབས་ལ་བཏགས་པའི་འདུ་བྱེད་དོ། །འདི་ནི་མཛོད་ལས་མ་ཐོབ་པའི་ནང་ཚན་དུ་བྱས་ནས་འཕགས་ཆོས་མ་ཐོབ་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྫས་གྲུབ་པ་ལ་འདོད་ལ། སོ་སྐྱེའི་གང་ཟག་ལ་འཁྲུལ་པར་མི་བྱ་སྟེ། མངོན་པ་གོང་འོག་གཉིས་ཆར་གྱི་ལུགས་ལ་འདི་ཕུང་པོའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇུག་པ་ནི། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་རྒྱུན་མི་ཆད་པ་ལ་བཏགས་པའི་འདུ་བྱེད་དོ། །སོ་སོར་ངེས་པ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པ་ལ་བཏགས་པའི་འདུ་བྱེད་དོ། །འབྱོར་འབྲེལ་པ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ལ་བཏགས་པའི་འདུ་བྱེད་དོ། །མགྱོགས་པ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མྱུར་བར་བྱུང་བ་ལ་བཏགས་པའི་འདུ་བྱེད་དོ། །གོ་རིམ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་རེ་རེ་ནས་འབྱུང་བ་ལ་བཏགས་པའི་འདུ་བྱེད་དོ། །དུས་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་རྒྱུན་དུ་འབྱུང་བ་ལ་བཏགས་པའི་འདུ་བྱེད་དོ། །ཡུལ་ནི་ཤར་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་རྣམས་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་བཏགས་པའི་འདུ་བྱེད་དོ། །གྲངས་ནི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོ་ཐ་དད་པ་ལ་བཏགས་པའི་འདུ་བྱེད་དོ། །ཚོགས་པ་ནི། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་རྐྱེན་འདུས་པ་ལ་བཏགས་པའི་འདུ་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་འདོད་ཚུལ་ནི། མཛོད་ལས། ཐོབ་དང་མ་ཐོབ་སྐལ་མཉམ་དང་། །འདུ་ཤེས་མེད་སྙོམས་འཇུག་དག་དང་། །སྲོག་དང་མཚན་ཉིད་རྣམས་དང་ནི། །མིང་གི་ཚོགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་། །ཞེས་མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་བཅུ་བཞི་གསུངས་པ་ལས། དང་པོ་ཐོབ་པ་ནི། རང་གི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པའམ་རྒྱུད་ཀྱིས་མ་བསྡུས་པའི་འགོག་པ་གཉིས་གང་རུང་གང་ཟག་དེ་ལ་ལྡན་པར་བྱེད་པའི་རྫས་ཏེ་དཔེར་ན་བ་གླང་ལ་ཁལ་ལྡན་པར་བྱེད་པའི་ཐག་པ་ལྟ་བུའོ། །དབྱེ་ན་མ་ཐོབ་པ་དང་རྣམ་པར་ཉམས་པ་ལས་གསར་དུ་རྙེད་པ་དང་། ཐོབ་ཟིན་རྒྱུན་ལྡན་པའི་ཐོབ་པ་གཉིས་སོ། །ཐོབ་པ་ལས་བཟློག་པ་ནི་མ་ཐོབ་པ་སྟེ། ཆོས་གང་ལ་ཐོབ་པ་ཡོད་པ་དེ་མི་ལྡན་པའི་ཚེ་མ་ཐོབ་པ་རྫས་གྲུབ་ཏུ་འཇོག་པ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་མདོ་སྡེ་པ་ན་རེ། ཐོབ་པ་རྫས་གྲུབ་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པས་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་ན་རེ། མདོ་ལས། དེ་མི་སློབ་པའི་ཆོས་བཅུ་པོ་འདི་དག་སྐྱེད་ཅིང
Chinese
集合是指对于诸法差别的假名施设的行。文字的集合是指对于那二者的处所，文字等的假名施设的行。异生性是指对于未获得圣法的状态假名施设的行。这在《俱舍论》中被归为未获得的范畴，被认为是未获得圣法状态的实有。不要误认为是异生补特伽罗，因为在上下二部《俱舍论》的观点中，这属于蕴的范畴。进入是指对于因和果相续不断的假名施设的行。各别决定是指对于因和果各不相同的假名施设的行。顺合是指对于因和果随顺相应的假名施设的行。迅速是指对于因和果快速产生的假名施设的行。次第是指对于因和果一一产生的假名施设的行。时间是指对于因和果持续产生的假名施设的行。处所是指在东方等方位存在因和果的假名施设的行。数量是指对于诸行各自分别的假名施设的行。集合是指因和果的因缘聚合的假名施设的行。 第二，实有的观点是： 《俱舍论》中说：“得与未得及同分，无想等至并命根，及与诸性并众名。”这里讲了十四种不相应行。首先，得是指：无论是属于自相续还是不属于自相续的二种灭，使之与该补特伽罗相应的实法，例如使牛驮载重物的绳索。分类有：从未得或已失坏中新获得的得，以及已获得并持续存在的得两种。与得相反的是未得，即对于具有得的法，在不相应时，将未得安立为实有，这是毗婆沙宗的宗义。对此，经部师说：得作为实有存在的理由是什么？毗婆沙宗说：经中说：能生起这十种无学法，
English
The collection is the formation imputed to the nominal designation of the distinctions of all phenomena. The collection of letters is the formation imputed to the letters, etc., which are the places of both of those. Individuality is the formation imputed to the state of not having attained the noble Dharma. This is considered to be substantially existent in the state of not having attained the noble Dharma, having been made a category within the unattained in the Treasury [Abhidharmakośa]. Do not mistake it for an ordinary person, because in the system of both the upper and lower Abhidharma, this belongs to the category of aggregates. Entering is the formation imputed to the uninterrupted continuity of cause and effect. Individually determined is the formation imputed to the difference between cause and effect. Concordant is the formation imputed to the conformity of cause and effect. Rapid is the formation imputed to the quick arising of cause and effect. Order is the formation imputed to the arising of cause and effect one by one. Time is the formation imputed to the continuous arising of cause and effect. Place is the formation imputed to the very existence of cause and effect in the directions such as the east. Number is the formation imputed to the individual differences of the formations. Collection is the formation imputed to the collection of the causes and conditions of cause and effect. Secondly, the view of substantial existence is: From the Treasury [Abhidharmakośa]: "Attainment and non-attainment, commonality, the equipoise of non-perception, and life, and the characteristics, and also the collection of names." Here, fourteen non-associated formations are taught. First, attainment is: the substance that makes either of the two cessations, whether belonging to one's own continuum or not included in the continuum, correspond to that person, like a rope that makes an ox carry a load. The divisions are: newly acquired attainment from what has not been attained or has been completely lost, and the attainment that has already been attained and is continuously present. The opposite of attainment is non-attainment, that is, when a Dharma that has attainment is not associated, establishing non-attainment as substantially existent is the tenet of the Vaibhāṣika school. To this, the Sautrāntika says: What is the reason for the existence of attainment as substantially existent? The Vaibhāṣika says: In the sutra, it says: These ten Dharmas of the non-learner arise,
Tibetan
་སོ་སོར་ཐོབ་ལ་ཀུན་ཏུ་ལྡན་པས་ན་ཡན་ལག་ལྔ་རྣམ་པར་སྤངས་པའི་འཕགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ་ཞེ་ན། འོ་ན་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱིས་མ་བསྡུས་པ་དང་། གཞན་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ལ་ཡང་ཐོབ་པ་རྫས་གྲུབ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། མདོ་ལས། དགེ་སློང་དག་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་དང་ལྡན་པ། ཞེས་རྒྱས་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེར་ནི་དབང་བ་ཉིད་ལ་ལྡན་པའི་སྒྲར་གསུངས་སོ་ཞེ་ན། འོ་ན་མི་སློབ་པའི་ཆོས་ཀུན་ཏུ་ལྡན་པ་ལ་ལྡན་པ་རྫས་གྲུབ་པ་ཡོད་ཅིང་། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་དང་ལྡན་པ་ལ་ལྡན་པ་རྫས་གྲུབ་པ་མེད་ཅེས་པའི་ཁྱད་པར་གང་གིས་འབྱེད་དེ། དེ་གཉིས་ཀ་ལ་ལྡན་པ་རྫས་གཞན་པ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་མ་དམིགས་ཤིང་། མིག་ལ་སོགས་པ་ལྟར་བྱ་བའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་མ་དམིགས་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ལ་ཐོབ་པའོ་ཞེས་བྱའོ་ཞེ་ན། འོ་ན་འདུས་མ་བྱས་འགོག་པ་གཉིས་ཀྱི་ཐོབ་པ་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་དགག་སྒྲུབ་མཛོད་འགྲེལ་ལས་རྒྱས་པར་གསུངས་ཤིང་མཇུག་ཏུ། དེ་ལྟར་ན་ལྡན་པ་འདི་དང་དེ་འགོག་པ་མི་ལྡན་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བཏགས་པའི་ཆོས་ཡིན་གྱི་རྫས་ཀྱི་ཆོས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ན་རེ། འདི་གཉིས་ཀ་རྫས་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ན་འདི་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་སྐལ་མཉམ་ནི་སྔར་གྱི་རིས་མཐུན་པ་དང་། རྫས་སུ་གྲུབ་མ་གྲུབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་མ་གཏོགས་པ་འདྲ་སྟེ། མཛོད་འགྲེལ་ལས། སྐལ་བ་མཉམ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་རྫས་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འདྲ་བ་ཡིན་ཏེ། བསྟན་བཅོས་ལས་ནི་འདིའི་མིང་རིས་མཐུན་པ་ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །ལྷག་མ་བཅུ་པོའི་ངོ་བོ་ནི་གནས་སྐབས་ལ་བཏགས་པའི་འདུ་བྱེད་ཅེས་པའི་ཚབ་ཏུ་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྫས་ཞེས་སྦྱར་བ་མ་གཏོགས་པ་སྔ་མ་དང་འདྲའོ། །གསུམ་པ་རིག་པའི་གཞུང་ལུགས་ལ་དོགས་པ་གཅོད་པ་ནི། འོ་ན་ཚད་མ་སྨྲ་བའི་མདོ་སེམས་གཉིས་ཀྱིས་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་ཇི་ལྟར་ཁས་བླངས་སྙམ་ན། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་ལུགས་ཀྱི་རྫས་གྲུབ་དང་། མངོན་པ་སྨྲ་བའི་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ཀྱི་བཏགས་ཡོད་གཉིས་ཀ་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། ཚད་མ་སྨྲ་བའི་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ལ་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་དོན་ཤེས་གཉིས་ཀྱི་རྫས་སུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་དང་། སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ལ་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ཤེས་
Chinese
如果说，因为各自获得并且完全具备，所以被称为完全断除了五种支分的圣者。那么，没有被有情相续所摄持，以及被其他相续所摄持的，也会有获得实有的情况。因为经中广说：诸比丘，转轮圣王具备七宝。如果说，那里说的是具有就是拥有的意思。那么，不学之法完全具备，具备是实有，而具备七宝，具备不是实有，这有什么区别呢？因为对于这两者来说，具备作为其他的实物，就像色等一样，不是从自己的体性方面来确定的，也不是像眼睛等一样从作用方面来确定的，因为是相同的。如果说，诸法是产生的原因而获得的。那么，非缘起法，两种灭的获得就不存在了等等，在《俱舍论》的注释中有详细的说明，最后说：这样一来，具备这个和阻止它的不具备，在任何情况下都是假立的法，而不是实有的法。分别说者们说：这两个都是实有。为什么呢？因为这是我们的宗派。这样说的。第三，同分与之前的同类相似，除了是否实有之外，是相同的。如《俱舍论》的注释中说：所谓的同分，是有情众生的相似之处，论典中称其名为同类。这样说的。其余十个的体性，除了将“安立于状态的行”改为“状态的实物”之外，与之前相同。第三，断除对理智宗派的疑惑：如果说，量论师的经部，如何承认不相应行呢？既不承认分别说者的实有，也不承认经部的假有。因为量论师的经部认为，一切有为法都一定是意义和意识两种实物。而唯识宗认为，一切有为法都是意识
English
If it is said that because each obtains and is fully endowed, one becomes a noble being who has completely abandoned the five branches. Then, even that which is not included in the continuum of sentient beings, and that which is included in the continuum of others, would also have the attainment of substantial existence. Because the sutra extensively states: "O monks, the wheel-turning king is endowed with the seven precious things." If it is said that there, "endowed" is spoken of as having the meaning of possessing. Then, what is the difference between the fact that the non-learning dharma is fully endowed, and "endowed" is substantially existent, and the fact that being endowed with the seven precious things, "endowed" is not substantially existent? Because for both of these, "endowed" as another substance is not determined from the aspect of its own nature, like form and so on, and it is also not determined from the aspect of its function, like the eye and so on, because they are the same. If it is said that the dharmas are obtained as the cause of arising. Then, the attainment of the two unconditioned cessations would not exist, and so on, is explained in detail in the commentary on the Treasury of Knowledge, and at the end it says: "Thus, this 'endowed' and the 'not endowed' that prevents it are in every way imputed dharmas, and not substantial dharmas. The Vaibhashikas say: 'Both of these are only substantial.' Why? Because this is our tenet." Thus it is said. Third, co-nascent is similar to the previous homogeneity, except for the difference of whether or not it is substantially existent. As the commentary on the Treasury of Knowledge says: "The substance called 'co-nascent' is the similarity of sentient beings, and in the treatises it is called 'homogeneity'." Thus it is said. The nature of the remaining ten is the same as before, except that "actions imputed to the state" is replaced by "substance of the state." Third, dispelling doubts about the system of reasoning: If it is said, how do the Sutra school of the logicians accept non-associated formations? They do not accept either the substantial existence of the Vaibhashikas or the imputed existence of the Sutra school of the Abhidharma. Because the Sutra school of the logicians believes that all conditioned phenomena are definitely the substance of meaning and consciousness. And the Mind-Only school believes that all conditioned phenomena are consciousness.