Tibetan
་ཏུ་འཇུག་པས་རྣམ་པ་མི་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། ལྟ་བ་གཞན་བཞི་ནི་མི་ལྡན་ཏེ། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་རྟག་ཏུ་ལྡན་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྫས་གཉིས་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྟ་བ་ཀུན་བཏགས་གསུམ་ནི་མཐོང་སྤང་དང་ཡིད་ནི་སྒོམ་སྤང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེ་ཉོན་ཉི་ཤུའི་ལྡན་ཚུལ་ལ། བཅུ་པ་དང་པོའི་ཁྲོ་བ་དང་། འཁོན་འཛིན་དང་། འཚིག་པ་དང་། ཕྲག་དོག་དང་། རྣམ་འཚེ་ནི་མི་དགའི་རྣམ་པས་ཞུགས་པ་དང་། གཞན་ལྔ་དང་ཤེས་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ནི་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་པས་མི་འབྱུང་། མཁས་པ་ཁ་ཅིག ཡང་ཉོན་མོངས་པའི་རླབས་ཅུང་ཟད་བྲི་བ་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ན། ཉོན་ཡིད་ལ་དེ་མེད་པས་ཉི་ཤུ་པོ་མི་འབྱུང་ཞེས་གསུངས། ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་ལ་བཏགས་པའི་གཡེང་བ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་གཏི་མུག་ལ་བཏགས་པའི་བག་མེད་དང་། འདོད་ཆགས་ལ་བཏགས་པའི་རྒོད་པ་དང་། གཏི་མུག་གི་ཆ་མ་དད་པ་དང་། ལེ་ལོ་དང་། རྨུགས་པ་རྣམས་འབྱུང་སྟེ། བག་མེད་སོགས་ལྔ་འབྱུང་བ་མངོན་པ་གོང་མ་ལས་ཀྱང་བཤད་ཅིང་། མཛོད་དུ། རྨོངས་དང་བག་མེད་ལེ་ལོ་དང་། །མ་དད་པ་དང་རྨུགས་དང་རྒོད། །ཉོན་མོངས་ཅན་ལ་རྟག་ཏུ་འབྱུང་། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །འོ་ན་དོན་གསང་དུ། འདིའི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ནི་དགུ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་དང་། སུམ་ཅུ་པར། བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི། །ཉོན་མོངས་བཞི་དང་རྟག་ཏུ་འགྲོགས། །ཞེས་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ་སྙམ་ན། དེ་དག་ནི་ཐུན་མོང་བ་ཀུན་འགྲོ་ལྔའི་སྟེང་དུ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་རྩ་ཉོན་གྱི་ལྡན་ཚུལ་བགྲངས་པ་ཡིན་པས་མི་འགལ་ལ་གཞན་དུ་ན་ཤེས་རབ་ཀྱང་མི་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ་ལ་བཏགས་པའི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་འབྱུང་བ་འགལ་ལོ། །ངོ་ཚ་མེད་པ་དང་ཁྲེལ་མེད་ནི་གཅིག་ཏུ་མི་དགེ་བ་ཡིན་པས་མི་འབྱུང་ཞིང་། བརྗེད་ངེས་པ་ཡང་མི་འབྱུང་སྟེ། ཡིད་ནི་འདྲིས་པ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིད་ཀྱང་མི་འབྱུང་སྟེ། ཁམས་གོང་ན་མེད་ཅིང་། འདིའི་འཁོར་ལ་ཁམས་གསུམ་ན་མང་ཉུང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྱོད་པ་ཡང་མི་འབྱུང་སྟེ། མི་དགའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་དཔྱོད་ཀྱང་མི་འབྱུང་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཚོལ་བ་དང་། སོ་སོར་རྟོག་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པས་སོ། །ཞེས་དོན་གསང་དུ་བཤད་དོ། །འཇུག་ཤེས་ལ་བལྟ་འདོད་མེད་པར་གཟུགས་མཐོང་བ་ལྟ་བུ་རྐྱེན་ཉེར་གནས་དང་། བལྟ་འདོད་སྔོན་དུ་སོང་བས་གཟུགས་མཐོང་བ་ལྟ་བུ་ཡིད་སྔོན་སོང་གཉིས་ལས། དང་པོའི་འཁོར་དུ་ཀུན་འགྲོ་ལྔ་ལས་གཞན་མི་འབྱུང་སྟེ། འབྱུང་ལོང་མེ
Chinese
因为进入的方式不同。其余四种见解不具备，因为具有我见和常，所以不具备两种智慧的体性。三种俱生见是见道所断，而意是修道所断。二十种近烦恼的具足方式是，第十种中的第一种，忿怒、怀恨、恼怒、嫉妒和恼害是以不悦意的形态进入的。其余五种和不正知是因为向外看而不会产生。有些智者说，如果烦恼的波浪稍微减弱就是近烦恼，因为意中没有这些，所以二十种都不会产生。与认为“我是”的我慢相关的掉举，与贪欲和愚痴相关的放逸，与贪欲相关的掉举，以及属于愚痴的不信、懈怠和昏沉都会产生。放逸等五种产生，也在《阿毗达磨》中有所阐述。《俱舍论》中说：“愚昧和放逸、懈怠，不信以及昏沉和掉举，在有烦恼者中恒常产生。”因此。那么，在《义隐》中说：“此（指意识）的心所只有九种。”以及在《三十颂》中说：“与染污且无记的四种烦恼恒常相伴。”如果认为这有矛盾，那么，这些是共同的五遍行之上，列举了不共同的根本烦恼的具足方式，因此不矛盾，否则智慧也不会产生。这样一来，与智慧部分相关的我见产生就矛盾了。无惭和无愧是一概的不善，所以不会产生。遗忘也不会产生，因为意是缘于串习的。睡眠也不会产生，因为上界没有，而且此（指意识）的眷属在三界中没有多少之分。后悔也不会产生，因为是不悦意的形态。寻伺也不会产生，因为它们是寻求和分别的形态。这是《义隐》中所说的。进入识时，如不欲看而见色，是近取因；如欲看先有而见色，是意先有。这二者中，第一种的眷属中，除了五遍行之外，不会产生其他的，因为没有产生的机会。
English
Because the way of entering is different. The other four views are not possessed, because they possess the view of self and permanence, so they do not possess the two substances of wisdom. The three co-emergent views are abandoned by the path of seeing, while the mind is abandoned by the path of cultivation. The way of possessing the twenty near afflictions is that the first of the tenth, anger, resentment, vexation, jealousy, and harm enter in the form of displeasure. The other five and non-knowing do not arise because they look outward. Some wise people say that if the waves of affliction are slightly reduced, it is a near affliction, because there are none of these in the mind, so none of the twenty will arise. Distraction related to the pride of thinking "I am", carelessness related to desire and ignorance, agitation related to desire, and non-belief, laziness, and drowsiness belonging to ignorance will arise. The arising of the five such as carelessness is also explained in the Higher Abhidharma. In the Abhidharmakośa it is said: "Ignorance and carelessness, laziness, non-belief, and drowsiness and agitation, constantly arise in those with afflictions." Therefore. Then, in the Hidden Meaning it is said: "The mental factors of this (consciousness) are only nine." And in the Thirty Verses it is said: "It is always accompanied by the four defiled and indeterminate afflictions." If it is thought that this is contradictory, then these are the common five omnipresent ones, and the way of possessing the uncommon root afflictions is listed, so there is no contradiction, otherwise wisdom will not arise. In this way, it is contradictory that the view of self related to the part of wisdom arises. Shamelessness and lack of shame are entirely unwholesome, so they will not arise. Forgetfulness will also not arise, because the mind is focused on familiarity. Sleep will also not arise, because there is none in the upper realms, and there is not much difference between the retinues of this (consciousness) in the three realms. Regret will also not arise, because it is a form of displeasure. Investigation and analysis will also not arise, because they are forms of seeking and distinguishing. This is what is said in the Hidden Meaning. When entering consciousness, such as seeing form without wanting to see, is the proximate cause; such as seeing form because wanting to see comes first, is mind first. Among these two, in the retinue of the first, other than the five omnipresent ones, nothing else will arise, because there is no opportunity to arise.
Tibetan
ད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་དགེ་བའི་འཁོར་དུ་དང་པོ་ཉེར་གཅིག་དང་། རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་ཏེ། སྤྱི་རིགས་ལ་ཉེར་གསུམ་འབྱུང་ངོ་། །ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་འཁོར་དུ་དང་པོ་བཅུ་དང་། དུག་གསུམ་དང་། བཅུ་པ་ཕྱི་མ་དང་། རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་ཏེ་སྤྱི་རིགས་ལ་ཉེར་ལྔ་འབྱུང་གི་གཞན་མི་འབྱུང་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་གཞན་བཅུ་གསུམ་པོ་དང་འགྱོད་གཉིད་གཉིས་ཡིད་ཀྱི་ས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་བསྒྲིབས་པ་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་འཁོར་དུ་དང་པོ་བཅུ་དང་། རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་ཏེ་བཅུ་གཉིས་འབྱུང་ངོ་། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་དགེ་བའི་འཁོར་དུ་འདོད་ཁམས་སུ་དང་པོ་ཉེར་གཅིག་དང་། གཞན་འགྱུར་བཞི་འབྱུང་ངོ་། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་འཁོར་དུ་ཡང་སྤྱི་རིགས་ལ་དགེ་བ་བཅུ་གཅིག་ལས་གཞན་བཞི་བཅུ་འབྱུང་ངོ་། །མ་བསྒྲིབས་པའི་འཁོར་དུ་དང་པོ་བཅུ་དང་ཕྱི་མ་བཞི་འབྱུང་ངོ་། །སྤྱིའི་ལྔ་པ་ནི། སྤྱིར་རྫས་ཡོད་ལ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་དང་། བརྟན་པ་དང་། རིགས་པས་གྲུབ་པ་དང་། རང་རྐྱ་ཐུབ་པ་ལ་རྫས་ཡོད་དུ་བྱས་པ་བཞི་ལས། འདིར་ནི་དང་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་བྱུང་ཀུན་གྱིས་དོན་བྱེད་ནུས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་ཡིད་ཀྱིས་འཁོར་གྱི་འཇིག་ཚོགས་སུ་ལྟ་བ་ཡང་བརྟན་པས་རྫས་ཡོད་དུ་ཐལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་བྱུང་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རིགས་པས་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་བཞི་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བཏགས་ཡོད་ཀྱང་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་ལྟ་བུ་གནས་སྐབས་ལ་བཏགས་པ་དང་། བདག་མེད་ལྟ་བུ་བློས་བཏགས་པ་ལྟ་བུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་དང་། བུམ་པ་ལྟ་བུ་དེ་ལས་གཞན་པ་ལ་བཏགས་པ་དང་། གདགས་གཞིའི་ཆོས་ཀྱི་ཆ་ཤས་མ་དོར་བའི་ཆ་ལ་བཏགས་པའི་བཏགས་ཡོད་བཞི་ལས། འདིར་ནི་ཕྱི་མ་སྟེ། སློབ་དཔོན་བློ་བརྟན་གྱིས། གང་ཟག་གི་རང་གི་རྒྱུད་ལོགས་སུ་གྲུབ་པ་སོགས་དང་། རང་གི་རྒྱུད་ལོགས་སུ་མ་གྲུབ་པ་བཏགས་ཡོད་དུ་བཤད་པའི་དོན་ནོ། །དེ་ལ་རྫས་ཡོད་ནི་ཉེར་གཉིས་ཏེ་དང་པོ་བཅུ་དང་། དགེ་བ་ལས་གཏི་མུག་མེད་པ་དང་། ཕྱི་མ་གསུམ་མ་གཏོགས་པ་གཞན་བདུན་དང་། ལྟ་བ་མ་གཏོགས་པ་རྩ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ལྔ་པོ་རྣམས་སོ། །ལྷག་མ་ཉི་ཤུ་རྩ་དགུ་ནི་བཏགས་ཡོད་དེ། བསྡུ་བར་ངོ་ཚ་མེད་པ་དང་། ཁྲེལ་མེད་པ་དང་། མ་དད་པ་དང་། ལེ་ལོ་རྫས་ཡོད་དུ་གསུངས་པ་ནི་རང་དབང་དུ་འབྱུང་བ་ལ་དགོངས་ཞེས་དཔངས་ལོ་ཆེན་པོས་གསུངས་སོ། །སྤྱིའི་དྲུག་པ་ནི། ཁ་ཅིག འདོད་ཁམས་ན་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་མེད་པས་གཞན་ལྔ་བཅུའོ་ཞེས་གསུང
Chinese
因此。第二，五门识的善性眷属中，最初二十一，加上寻伺二者，总共有二十三。烦恼性的眷属中，最初十个，加上三毒，第十个（指慢）的后一个，寻伺二者，总共有二十五，其他不会产生，因为其他十三种烦恼和后悔、睡眠二者是意地的缘故。无覆无记的眷属中，最初十个，加上寻伺二者，总共有十二个。意识的善性眷属中，欲界中有最初二十一个，加上其他转变的四个。烦恼性的眷属中，也是总的来说，除了十一个善法之外，还有四十个。无覆性的眷属中，最初十个加上后来的四个。总的第五个是：总的来说，实有是指具有作用能力，稳固，通过理性能成立，能够独立自主的四种。这里不是第一个，因为所有的心所都具有作用能力。也不是第二个，因为烦恼意的眷属中的坏聚见也是稳固的，所以会成为实有。也不是第三个，因为所有心所也都是通过理性能成立的。因此是第四个。同样，假有也分为，如不相应行一样，安立在状态上的假有，如无我一样，通过心识安立的如增益安立的假有，如瓶子一样，安立在它之外的假有，以及在安立的基础的法的部分没有舍弃的部分上安立的假有四种。这里是最后一个，导师智稳说，对有情来说，自己的相续单独成立等等，以及自己的相续没有单独成立，是假有的意思。因此，实有是二十二个，即最初的十个，善法中没有愚痴，除了后三个之外的其他七个，以及除了见之外的五根本烦恼。剩余的二十九个是假有，归纳起来就是无惭、无愧、不信和懈怠被说是实有，是指它们是自主产生的，大译师邦洛这样说的。总的第六个是：有些人说，欲界中没有极度串习，所以有其他五十个。
English
Therefore. Secondly, in the virtuous retinue of the five sense consciousnesses, there are initially twenty-one, plus the two of investigation and analysis, making a total of twenty-three. In the afflicted retinue, there are initially ten, plus the three poisons, the latter of the tenth (referring to pride), and the two of investigation and analysis, making a total of twenty-five. Others do not arise because the other thirteen afflictions and the two of regret and sleep are of the mental ground. In the retinue of the obscured and non-specified, there are initially ten, plus the two of investigation and analysis, making twelve. In the virtuous retinue of the mental consciousness, in the desire realm, there are initially twenty-one, plus the four of other transformations. In the afflicted retinue, generally speaking, there are forty others besides the eleven virtuous dharmas. In the unobscured retinue, there are initially ten plus the latter four. The fifth of the generalities is: generally, substantial existence is defined as having the ability to perform functions, being stable, being established by reason, and being able to be independent. Here, it is not the first, because all mental factors have the ability to perform functions. Nor is it the second, because the view of the aggregation as a real self in the retinue of the afflicted mind is also stable, so it would be substantially existent. Nor is it the third, because all mental factors are also established by reason. Therefore, it is the fourth. Similarly, imputed existence is also divided into four types: like non-associated compositional factors, imputed on a state; like selflessness, imputed by mind, like superimposition; like a vase, imputed on something other than it; and imputed on the part of the basis of imputation that has not abandoned the part of the dharma. Here, it is the last, Master Lodro Ten said, for sentient beings, their own continuum being established separately, etc., and their own continuum not being established separately, is the meaning of imputed existence. Therefore, there are twenty-two substantially existent ones, namely the initial ten, the absence of ignorance from the virtuous dharmas, the other seven except for the latter three, and the five root afflictions except for view. The remaining twenty-nine are imputedly existent, which can be summarized as shamelessness, lack of embarrassment, lack of faith, and laziness being said to be substantially existent, which refers to their arising autonomously, as the great translator Panglo said. The sixth of the generalities is: some say that there is no extreme habituation in the desire realm, so there are fifty others.