Tibetan
འཆིང་བྱེད་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར། ཡང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། སེམས་པ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་ཡང་འགལ་ཏེ། གཅིག་ལ་ལྷན་ཅིག་དང་འདྲེས་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དབུས་མཐའི་འགྲེལ་པར། གཅིག་པུ་ཡང་ཡིན་ལ་དབྱེར་ཡོད་པའི་སྣ་ཚོགས་ཀྱང་ཡིན་པ་འགལ་ལོ། །ཞེས་པའི་རིགས་པ་དང་། མདོ་ལས། ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། སེམས་པ་གང་ཡིན་པ་དང་། རྣམ་ཤེས་གང་ཡིན་པའི་ཆོས་འདི་རྣམས་ནི་འདྲེས་པ་སྟེ་མ་འདྲེས་པ་མིན་ནོ་ཞེས་པའི་ལུང་གིས་བཀག་གོ །གཉིས་པ་ནི། མདོ་སྡེའི་བཙུན་པ་དཔལ་ལེན་ན་རེ། ཚོར་བ་སོགས་སེམས་བྱུང་གསུམ་ཉིད་རྫས་སུ་འདོད་དེ། ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། སེམས་པ་རྣམས་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པས་སོ། །ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་མཛོད་འགྲེལ་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་འདུན་པའི་རྩ་བ་ཅན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས་བྱུང་བ་རེག་པའི་ཀུན་འབྱུང་བ་ཅན་དྲན་པའི་བདག་པོ་ཅན་ཞེས་བཀའ་སྩལ་བ་དང་འགལ་ལོ་ཞེས་བཀག་གོ །གསུམ་པ་ནི། དཔལ་ལྡན་གྲགས་པ་ནི་སེམས་སེམས་བྱུང་རྫས་གཅིག་ཏུ་བཞེད་དེ། ཡིད་ཤེས་རྟོག་པའི་འཁོར་གྱི་སེམས་བྱུང་རྣམས་རྟོག་མེད་ཡིན་ན་དེས་རང་མཚན་དང་། རྟོག་པས་སྤྱི་མཚན་འཛིན་པས་དམིགས་པ་མི་མཚུངས་པར་འགྱུར་རོ། །རྟོག་པ་ཡིན་ན་རྟོག་པ་རྫས་དུ་མ་རྒྱུད་གཅིག་ལ་དུས་གཅིག་ཅར་དུ་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་ལས། རྣམ་འགྲེལ་དུ། རྟོག་གཉིས་ཅིག་ཅར་མཐོང་བ་མེད། །ཅེས་དང་། འདི་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོགས་པ་རྣམས། །རིམ་གྱིས་འབྱུང་བར་ཡང་དག་རྟོགས། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ། །དཔངས་ལོ་ཆེན་པོས། དེ་ཉིད་བློ་ཡུལ་དུ་བདེ་ལ། གཞུང་འདི་ཉིད་དུའང་། སེམས་ཀྱི་འཇུག་པ་སྟེ། ཞེས་དང་། སེམས་མངོན་པར་སྤྲོ་བ་སྟེ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སེམས་ཞི་བ་པ་ཞེས་པའི་བར་རྫས་གཅིག་ཏུ་གསལ་བར་སྟོན་པ་དུ་མ་ཞིག་གསུངས་ཤིང་། བསྡུ་བར་ཐ་དད་དུ་གསུངས་པ་ནི་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་དང་སྒོ་བསྟུན་པ་སྟེ། དོན་གསང་དུ། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་སར་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང་ཐུན་མོང་དང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡང་དབང་དུ་བྱས་ནས་མཛད་དོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གཞན་དུ་ན་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་ཀྱང་ཕུང་པོ་ལོགས་པར་མི་འཐད་ཅིང་། སེམས་ཙམ་གྱི་ཚུལ་ལ་གཟུགས་རྫས་སུ་མེད་པས་ཕུང་པོ་ཐ་དད་དུ་མི་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཞེད་དོ། །དཔལ་ལྡན་ས་སྐྱ་པཎྜི་ཏས་ཀྱང་། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྫས་གཞན་དུ་མེད་པར་གསུངས་ཤིང་། མཁས་གྲུབ་གཡག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཏུ་བཞེད་པས་
Chinese
因为不应成为束缚之故。又与“俱生之感受、认识、心”之教言相违，因为一者不应俱生与混合之故。第二，于《中边分别论》之释中，“既是唯一，又是可分的多种，相违。”之理，以及经部中，“感受、认识、心为何，以及识为何，这些法是混合的，不是不混合的。”之圣教所遮止。第二，经部之比丘友护说，感受等三种心所本身被认为是实体，因为“感受、认识、心等是俱生的”这样宣说了。如此说者被《俱舍论》的解释所遮止，其中说：“一切法都是以欲为根本，由作意而生，以触为集起，以念为所有者。”第三，吉祥称认为心与心所是同一实体，如果意识的分别之眷属的心所不是分别，那么它执持自相，而分别执持总相，因此所缘将不相同。如果是分别，那么多个分别实体将在同一相续中同时生起，然而，《释量论》中说：“二分别不一时见。”以及“如此分别诸法，如实了知次第生。”这样说与此相违。大译师邦说：“那在智慧的境界中是安乐的。”并且在这部论中也说：“心的进入是……”以及“心显现欢喜是……”等等，直到“心寂静者”之间，都清楚地显示为同一实体。在《摄类学》中说为不同，是为了与分别说者相顺应。在《秘密义》中说：“瑜伽行唯识宗的场所，是依于声闻等共同和不共同的自在而造作的。”就像那样。否则，不相应行也不应成为单独的蕴，并且在唯识宗的观点中，由于色不是实体，因此不会显示为不同的蕴。吉祥的萨迦班智达也说，心与心所不是不同的实体，并且智成犏等也同样认为。
English
Because it should not be a binding factor. Also, it contradicts the teaching of "co-emergent feeling, recognition, and mind," because one should not be co-emergent and mixed. Secondly, in the commentary on the "Distinguishing the Middle from the Extremes," "It is both singular and diverse, which is contradictory." This reasoning, as well as the scripture in the Sutra Pitaka, "Whatever is feeling, recognition, and mind, and whatever is consciousness, these dharmas are mixed, not unmixed," are prohibited. Secondly, the Sutra Pitaka monk Palden says, the three mental factors such as feeling are considered to be substances themselves, because it is said that "feeling, recognition, and mind are co-emergent." Such a statement is prohibited by the explanation of the Abhidharmakosha, which says, "All dharmas are rooted in desire, arise from attention, are caused by contact, and are possessed by mindfulness." Thirdly, Palden Drakpa considers mind and mental factors to be the same substance. If the mental factors of the conceptual retinue of mind-consciousness are non-conceptual, then it holds the self-character, and the conceptual holds the general character, so the objects will be different. If it is conceptual, then multiple conceptual entities will arise simultaneously in the same continuum, but in the Pramanavarttika it says, "Two concepts are not seen at the same time." and "Thus, distinguishing all dharmas, one truly knows that they arise in sequence." This contradicts what was said. The great translator Pang said, "That is blissful in the realm of wisdom." And in this treatise it also says, "The entry of the mind is..." and "The manifestation of joy of the mind is..." etc., until "the peaceful one of mind," it clearly shows as the same entity. Saying that they are different in the Compendium is to conform to the Vaibhashikas. In the Secret Meaning it says, "The place of Yogachara is made according to the common and uncommon freedom of the Shravakas etc." It's like that. Otherwise, non-associated formations should not be separate aggregates, and in the view of Mind-Only, since form is not a substance, it will not be shown as different aggregates. The glorious Sakya Pandita also said that mind and mental factors are not different substances, and Khedrup Yak and others also think the same.
Tibetan
མདོ་སྡེ་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་ལུགས་ལ། སེམས་སེམས་བྱུང་རྫས་གཞན་དུ་མེད་པ་ནི་གྲུབ་མཐའི་རྣམ་དབྱེ་ཕྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་སུ་སྣང་ངོ་། །འདི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ལུང་རིགས་ནི་སྡེ་བདུན་རབ་གསལ་དུ་རྒྱས་པར་བསྟན་ཟིན་པས་དེར་བལྟ་བར་བྱའོ། །མདོར་ན་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་ལུགས་ལ་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་གཟུགས་སེམས་ལས་རྫས་གཞན་དུ་འདོད་པའི་ཚེ་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་ཤེས་ལས་རྫས་གཞན་དུ་འདོད་པ་ཡིན་ལ། མདོ་སྡེ་པ་ཡན་ཆད་དུ་སྔོན་པོ་དང་སྔོན་པོའི་མི་རྟག་པ་རྫས་གཅིག་ཏུ་འདོད་པའི་ཚེ་སེམས་སེམས་བྱུང་གཉིས་རྫས་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་ནི་གནད་ཀྱི་དོན་ནོ། །སྤྱིའི་བཞི་པ་ནི། ཀུན་གཞིའི་འཁོར་དུ་ཀུན་འགྲོ་ལྔ་ཁོ་ན་འབྱུང་གི་དེ་ལས་གཞན་མི་འབྱུང་སྟེ། ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པ་ལྔ་ནི་དམིགས་པ་ཆད་པས་དམིགས་པ་མི་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་རྣམས་རྣམ་ཤེས་གསལ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཕྱིར། དགེ་བ་བཅུ་གཅིག་དང་། ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀུན་གཞི་དང་ངོ་བོ་མི་མཐུན་པས་སོ། །གཞན་འགྱུར་བཞི་ནི་གདགས་གཞི་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟོགས་དཔྱོད་སེམས་པ་ལ་གདགས་པ་ཡང་སེམས་པ་ཀུན་ལ་མི་འདོགས་ཀྱི་ཚོལ་ཞིང་སོ་སོར་རྟོག་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ལ་འདོགས་ལ་དེ་ལྟ་བུ་དང་ཀུན་གཞི་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་འཁོར་དུ་ཀུན་འགྲོ་ལྔ་དང་ཉོན་མོངས་པ་བཞི་འབྱུང་སྟེ། དོན་གསང་དུ། འདིའི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ནི་དགུ་ཁོ་ནའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལས་གཞན་མི་འབྱུང་བ་ལ་འདུན་པ་གསུམ་ལས་ཕྲད་པར་འདོད་པ་དང་། དོན་དུ་གཉེར་བའི་འདུན་པ་ནི་རིང་བ་ལ་དམིགས་ཤིང་ཉོན་ཡིད་ཉེ་བ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། མི་འབྲེལ་བའི་འདུན་པ་བྲལ་གྱིས་དོགས་པ་ལས་འབྱུང་བ་ལ། དེ་ཉོན་ཡིད་ལ་མེད་པས་སོ། །མོས་པ་སྔར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ལས་ངེས་པ་རྙེད་པ་ཡིན་པ་ལས་ཉོན་ཡིད་ལ་ཐེ་ཚོམ་དེ་མེད་པས་དང་། དེ་དང་དྲན་པ་ཡང་སྔར་མྱོང་བ་ལ་དམིགས་ཤིང་། ཡིད་ནི་སྔོན་མེད་པའི་རྫས་ལ་དམིགས་པས་སོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་སྔར་གཡེང་བ་ཡོད་པ་ལས་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ཡིན་ན་དེ་ཡིད་ལ་མེད་པས་སོ། །ཤེས་རབ་ནི་ལྡན་ཏེ་ལྟ་བ་དང་ལྡན་པས་སོ། །དགེ་བ་བཅུ་གཅིག་ནི་མི་ལྡན་ཏེ། སྒྲིབ་པ་དང་ངོ་བོ་མི་མཚུངས་པས་སོ། །ཁོང་ཁྲོ་དང་ཐེ་ཚོམ་ནི་མི་ལྡན་ཏེ། ཁོང་ཁྲོ་ནི་མི་དགའ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ཅིང་། ཡིད་ནི་བདག་ལ་ཆགས་པའི་དགའ་བའི་རྣམ་པར་འབྱུང་བ་དང་། ཐེ་ཚོམ་ནི་གཞན་དུ་དོགས་པ་དང་། ཡིད་ངོ་བོ་གཅིག
Chinese
经部宗及以上宗派的观点认为，心和心所不是不同的实体，这在区分宗派的观点中是显而易见的。关于此观点的论证，在《七部论释》中已经详细阐述，请参考该论著。总而言之，在毗婆沙宗的观点中，不相应行、色法和心识被认为是不同的实体，因此心所也必然被认为是与识不同的实体。而在经部宗及以上宗派的观点中，蓝色和蓝色的无常被认为是同一实体，因此心和心所被认为是同一实体，这是关键所在。第四个共同点是：在阿赖耶识的随行中，只有五遍行生起，除此之外没有其他的。这是因为五种对境各自确定，所缘中断，因此所缘不相同。并且，它们与明晰的识相同且相应。十一种善法、烦恼和近烦恼与阿赖耶识的体性不一致。四种转变是因为没有安立的基础。例如，寻伺被安立于心上，但并非所有的心都有寻伺，而是安立在寻求和分别的行相上，而阿赖耶识不具备这些特点。染污意的随行中，生起五遍行和四烦恼。《秘密经》中说：“此（染污意）的心所只有九个。”就是这个意思。除此之外没有其他的，因为希求三种中，相遇的希求和追求意义的希求缘于远处，而染污意缘于近处。不相关的希求产生于对分离的担忧，而染污意没有这种担忧。胜解是从先前的怀疑中获得确定的，而染污意没有这种怀疑。胜解和忆念也缘于先前的体验，而意缘于先前没有的事物。等持是从先前的散乱中产生的专注，而意没有散乱。智慧是具有的，因为它具有见解。十一种善法是不具有的，因为它们与染污是不同的体性。愤怒和怀疑是不具有的，因为愤怒是不悦意的行相，而意是执着于自我的喜悦的行相。怀疑是对其他的疑惑，而意是单一的体性。
English
According to the Sautrantika school and above, the mind and mental factors are not different entities, which is evident in the distinctions of philosophical tenets. The reasoning for this view has been extensively explained in the 'Seven Treatises,' so please refer to that work. In short, in the Vaibhashika school's view, non-associated formations, form, and consciousness are considered different entities, so mental factors must also be considered different entities from consciousness. However, in the Sautrantika school and above, blue and the impermanence of blue are considered the same entity, so the mind and mental factors are considered the same entity, which is the key point. The fourth common point is: In the retinue of the alaya consciousness, only the five omnipresent mental factors arise, and nothing else arises beyond that. This is because the five objects are each definite, the object is interrupted, so the objects are not the same. Also, they are the same as and correspond to the clear consciousness. The eleven virtuous qualities, afflictions, and near afflictions are not consistent with the nature of the alaya consciousness. The four transformations are because there is no basis for establishment. For example, investigation and analysis are attributed to the mind, but not all minds have investigation and analysis, but rather are attributed to the aspect of seeking and distinguishing, and the alaya consciousness does not possess these characteristics. In the retinue of the afflicted mind, the five omnipresent mental factors and the four afflictions arise. As the 'Secret Treatise' says, 'The mental factors of this (afflicted mind) are only nine.' That is the meaning. Nothing else arises beyond that because, of the three aspirations, the aspiration to encounter and the aspiration to pursue meaning are directed towards the distant, while the afflicted mind is directed towards the near. The unrelated aspiration arises from the fear of separation, but the afflicted mind does not have this fear. Faith is the attainment of certainty from previous doubt, but the afflicted mind does not have this doubt. Faith and mindfulness also focus on previous experiences, while the mind focuses on things that did not exist before. Samadhi is the concentration that arises from previous distraction, but the mind does not have distraction. Wisdom is present because it has views. The eleven virtuous qualities are not present because they are of a different nature from defilement. Anger and doubt are not present because anger is an unpleasant aspect, while the mind arises in the aspect of joy attached to the self. Doubt is suspicion of others, while the mind is of a single nature.