Chinese
因为不是自性，所以与眼识相伴而行，因此才这样做，就像水的温度一样。而且，以信来把握所欲之事物也是自力，以眼识来把握所欲之事物是他力，理由如前所述。如是说。第二，学师饶和娘二人认为这不合理，如果说“力”是指那些互相之间产生觉悟差别的，那么就必须有互相帮助，如果也这样认为，就必须有同时的因果，因为不是那样。在对这个指责进行辩驳时，有人说：非常赞同同时的因果。因为在此处，心和心所被说成是互相一起产生和相应的因，并且在《摄大乘论》中说：阿赖耶识和一切烦恼之法，同时成为一个的因，就像灯焰产生，以及树心燃烧和矛与盾同时存在，互相依靠而不倒的比喻一样。如果同时没有因果，那么先后也没有因果。如果同时成立因果，那么在果实成立与否进行考察后，进行帮助和被帮助不合理，那么先后也一样，一个事物存在时，另一个事物不存在，因此帮助和被帮助也不合理。如是说。中观师寂护也说：像幼芽和它的影子，灯和它的光，土地和众生居住一样，有同时存在的因果。对此，首先不合理，因为意识取境也不一定是自性，因此会变成非自力，而且在心所中，像意识以信来取境一样，也会变成以他力来取境的差别，而且心以五遍行取境也会变成自力。如果认为那二者仅仅是互相依赖就是他力，那么一切都会变成仅仅是他力，因为它们一起产生，并且被说成是相应的因。衰老和年轻。心所取境的差别，那会变成他力，因为僧人不会思考。
English
Because it is not self-nature, it accompanies eye consciousness, and that is why it does so, just like the temperature of water. Moreover, grasping what is desired with faith is also self-power, and grasping what is desired with eye consciousness is other-power, for the reasons mentioned earlier. Thus it is said. Secondly, the teachers Ro and Nyak both consider this unreasonable, for if "power" means that they mutually generate differences in understanding, then there must be mutual assistance. If this is also accepted, there must be simultaneous cause and effect, because it is not so. In refuting this accusation, someone says: We very much agree with simultaneous cause and effect. Because here, mind and mental factors are said to arise together and be corresponding causes, and in the Compendium of Mahayana, it says: The alaya consciousness and all defiled dharmas simultaneously become the cause of one, just like the generation of a lamp flame, and the burning of the heartwood and the simultaneous existence of spear and shield, relying on each other without falling, as in the example. If there is no cause and effect simultaneously, then there is no cause and effect sequentially. If cause and effect are established simultaneously, then it is unreasonable to help and be helped after examining whether the fruit is established or not. Then the same is true sequentially, when one thing exists, the other thing does not exist, so helping and being helped is also unreasonable. Thus it is said. The Madhyamika master Shantarakshita also said: Like sprouts and their shadows, lamps and their light, land and the beings that dwell there, there are simultaneous cause and effects. To this, firstly, it is unreasonable, because the consciousness taking objects is not necessarily self-nature, so it will become non-self-power, and also in mental factors, like consciousness taking objects with faith, it will also become taking the difference of objects with other-power, and the mind taking objects with the five omnipresent mental factors will become self-power. If it is thought that the two are merely mutually dependent and are other-power, then everything will become merely other-power, because they arise together and are said to be corresponding causes. Aging and youth. The difference of mental factors taking objects, that will become other-power, because monks do not think.
Tibetan
་པ་མིང་ཙམ་རྟོགས་པ་ལ་རག་ལས་པ་ལྟར་སེམས་ཀྱིས་དོན་རྟོགས་པ་དོན་ཙམ་རྟོགས་པ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའི་སྐྱོན་བརྗོད་པ་ནི་མི་འཇུག་སྟེ། འདིར་ནི་དོན་གྱི་ངོ་བོ་དང་། ཁྱད་པར་ནི་ཆོས་ཅན་དང་། ཆོས་ཡིན་གྱི་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། འབྲིང་མཚམས་ཞང་གིས། བློ་དེ་ཡིན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡུལ་གྱི་ལྡོག་པ་དེ་འཛིན་པ་དེ་རང་སྟོབས་དང་། ཤེས་རིག་གཞན་དང་འགྲོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡུལ་གྱི་ལྡོག་པ་དེ་འཛིན་པ་གཞན་སྟོབས་ཡིན་པར་གསུངས་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། སེམས་ཀྱི་དོན་ཙམ་འཛིན་པ་དེ་གཞན་སྟོབས་སུ་ཐལ་ཏེ། སེམས་བྱུང་དང་འགྲོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འཛིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་གྲུབ་སྟེ། སེམས་ལས་བྱུང་བ་མེད་པར་ནི། །སེམས་ནི་ནམ་ཡང་མི་འབྱུང་སྟེ། །ཉི་མ་དང་ནི་འོད་ཟེར་བཞིན། །དེ་རྣམས་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་། །ཞེས་བཤད་སྦྱར་དུ་དྲངས་པས་སོ། །ཞེས་རིན་ཆེན་རྩེ་གསུངས་སོ། །ཡང་སྟག་སྡེ་པ་སེང་གེ་རྒྱལ་མཚན་གྱིས། དོན་ཙམ་དང་། དོན་གྱི་ཁྱད་པར་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་ནང་ནས་ཤེས་པ་རང་གི་ཡུལ་ལ་དམིགས་པ་རང་སྟོབས་དང་། གཞན་གྱི་ཡུལ་ལ་དམིགས་པ་གཞན་སྟོབས་ཏེ། རང་གི་ཡུལ་ན་འདུག་པ་དང་། གཞན་གྱི་ཡུལ་ན་འདུག་པ་ལྟར་རོ་ཞེས་གསུངས་ལ། དཔངས་ལོ་ཆེན་པོས། རང་སྟོབས་དང་གཞན་སྟོབས་གཞུང་ནས་བཤད་པ་མེད་ཅིང་རིགས་པས་མ་གྲུབ་པས་དཔྱད་མི་དགོས་ལ། རྩ་བའི་རྩོད་གཞི་ཉིད་ལན་དུ་བྱས་པ་ལྟ་བུར་མངོན་པས་མི་འཐད་དོ་གསུང་། བཞི་པ་ནི། དུས་མཉམ་པའི་རྒྱུ་འབྲས་མི་འཐད་དེ། རྒྱུར་འདོད་པ་ཕན་ཚུན་གཉིས་པོ་མ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་རྒྱུ་མིན་པར་འགྱུར་ཏེ། མེད་པས་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། གཉིས་ཀ་སྐྱེས་པ་ན་ཡང་རྒྱུ་མིན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཕན་མི་འདོགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་འགྲེལ་དུ། མེད་པ་སྔར་ནུས་མེད་ཕྱིར་དང་། །ཕྱིས་ཀྱང་ཉེ་བར་མི་སྦྱོར་ཕྱིར། །རྒྱུ་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྔར་ཡོད་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཐེག་བསྡུས་སུ་གསུངས་པ་ནི་བར་མ་ཆོད་པ་ལ་དུས་མཉམ་པའི་མིང་གིས་བཏགས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་བཤད་སྦྱར་དུ། ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ནི་བཏགས་པ་བ་སྟེ་དུས་གཅིག་ཏུ་འབྱུང་བ་རྣམས་ལ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །མྱུ་གུ་དང་གྲིབ་མ་སོགས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་སྔ་མའི་མྱུ་གུ་དང་། མར་མེ་ལས་སྐད་ཅིག་ཕྱི་མའི་གྲིབ་མ་དང་། འོད་ཀྱང་འབྱུང་བས་དུས་མཉམ་མ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་གྲུབ་མཐས་འབྱེད་པ་
Chinese
就像仅仅明白名称不足以了解事物一样，认为心的理解依赖于仅仅理解事物本身，这种责难是不成立的。因为这里所说的事物的本质和特性是作为有法和法的，而不是一般和特殊。第三，仲钦香说，以心识本身的力量执持对境的相状是自力，以与其他知识相结合的力量执持对境的相状是他力，这种说法也不合理。因为仅仅执持心识的意义本身就成了他力，因为它是以与心所相结合的力量执持的。理由成立，因为《释量论》中引用了《俱舍论》的说法：“无有从心生，心亦终不生，如日与光芒，彼等恒俱生。”仁钦策如是说。又，达德巴·森格嘉灿说，在将意义本身和意义的特性分为两类之后，认识对自己的对境的执著是自力，对其他对境的执著是他力，就像住在自己的地方和住在其他地方一样。庞洛钦波说，自力和他力在经论中没有阐述，逻辑上也不成立，所以不需要考察，而且似乎是将根本的争论点本身作为答案，所以不合理。第四，同时的因果是不合理的，因为被认为是因的双方在没有产生时会变成非因，因为不存在就没有能力；即使双方都产生了，也会变成非因，因为没有互相帮助。如《释量论》所说：“无有先无能，后亦不相连，故诸因皆先有。”《摄大乘论》中所说的，只是将没有间隔的事物称为同时。该论的注释《释量论释》中说：“同时产生的因只是假立的，因为在同时产生的事物中，因和果的实体是不允许的。”幼苗和影子等也是从前一刹那的幼苗，以及从蜡烛产生后一刹那的影子和光芒，所以不是同时的。第四，以宗派来区分。
English
Just as understanding only the name is not enough to understand the thing, the accusation that the mind's understanding depends on understanding only the thing itself is not valid. Because here, the essence and characteristics of things are as subjects and predicates, not as general and specific. Third, Zhongqin Xiang said that holding the aspect of the object by the power of the mind itself is self-power, and holding the aspect of the object by the power of combining with other knowledge is other-power, which is also unreasonable. Because holding only the meaning of the mind itself becomes other-power, because it is held by the power of combining with mental factors. The reason is established, because the statement of the Abhidharmakosha is quoted in the Pramanavarttika: "Without arising from the mind, the mind will never arise, like the sun and its rays, they always arise together." Rinchen Tser said so. Also, Dakdepa Sengge Gyaltsen said that after dividing the meaning itself and the characteristics of the meaning into two categories, the cognition's grasping of its own object is self-power, and the grasping of other objects is other-power, just like living in one's own place and living in other places. Pang Lotsawa Chenpo said that self-power and other-power are not explained in the scriptures and are not logically established, so there is no need to examine them, and it seems that the fundamental point of contention itself is taken as the answer, so it is unreasonable. Fourth, simultaneous cause and effect are unreasonable, because the two sides that are considered as causes will become non-causes when they have not arisen, because without existence there is no ability; even if both have arisen, they will become non-causes, because they do not help each other. As the Pramanavarttika says: "Without the non-existent, there is no ability before, and it does not connect closely later, so all causes are pre-existent." What is said in the Mahāyānasaṃgraha is just that things without interval are called simultaneous. The commentary on that treatise, the Pramanavarttikavrtti, says: "The cause of simultaneous arising is only nominal, because among things that arise simultaneously, the entity of cause and effect is not allowed." Sprouts and shadows, etc., are also from the sprout of the previous moment, and the shadow and light of the next moment from the candle, so they are not simultaneous. Fourth, distinguishing by philosophical tenets.