Tibetan
་བྱ་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ཆོས་དང་། བླང་བྱ་རྣམ་བྱང་གི་ཆོས་གཉིས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་གཉིས་སོ་སོར་མི་ཕྱེ་བར་ཐུན་མོང་དུ་སྟོན་པ་ནི་གནས་དང་པོ་གཉིས་ཏེ། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་དང་། དབང་པོ་ཉེར་གཉིས་མཚུངས་ལྡན་འདུ་བྱེད་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་ཚུལ་རྣམས་ནི་ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་བྱང་ཐུན་མོང་གི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སོ་སོར་སྟོན་པ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ནི། གང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ན་འགྲོ་བ་རིས་ལྔ། གང་དུ་ན་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དུ། ཚུལ་ཇི་ལྟར་ན་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་དང་། སྐྱེ་གནས་བཞིའི་ཚུལ་གྱིས་སོ་ཞེས་པ་ནི་གནས་གསུམ་པས་བསྟན། གང་གིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ན་ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་དང་། ཉོན་མོངས་ཀྱིས་སོ་ཞེས་པ་ནི་བཞི་པ་དང་ལྔ་པས་སྟོན། རྣམ་བྱང་གི་ཆོས་ལ་གང་རྣམ་པར་བྱང་ན་ཞུགས་གནས་བརྒྱད། གང་དུ་ན། འདོད་པ་གསུམ་ཐོབ་ཐ་མ་ནི། །གསུམ་དུ་འོ་ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཁམས་གསུམ་དུ། ཚུལ་ཅི་ལྟར་ན། ཚུལ་གནས་ཐོས་དང་བསམ་ལྡན་པས། །སྒོམ་པ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་སྦྱོར། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ་ཞེས་པ་ནི་གནས་དྲུག་པས་བསྟན་ནོ། །གང་གི་རྣམ་པར་བྱང་ན་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་། དེའི་སེམས་རྟེན་སྙོམས་འཇུག་གིས་སོ་ཞེས་པ་ནི་གནས་བདུན་པ་དང་བརྒྱད་པས་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བཞེད་དོ། །འོན་ཀྱང་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་བགྲོད་ཚུལ་དང་སྦྱར་ན་འདི་ལྟར་ཡིན་ཏེ། སྤྱིར་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ལུགས་ལ། ཚུལ་གནས་ཐོས་དང་བསམ་ལྡན་པས། །སྒོམ་པ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་སྦྱོར། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས། བདེན་པ་མཐོང་དང་གོམས་པ་ལས། །ཞེས་པའི་སྐབས་ཀྱི་མཐོང་སྒོམ་གྱི་ལམ་གཉིས་བསྐྱེད་དེ། ཉོན་མོངས་སྤངས་པ་ཞེས་བཤད་པ་ཞེས་པའི་སྐབས་ཀྱི་མཐོང་སྤང་ཉོན་མོངས་དང་། སྒོམ་སྤང་ཉོན་མོངས་སྤངས་ནས་མི་སློབ་ལམ་ཐོབ་པ་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་བགྲོད་ཚུལ་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་ལ། དེ་དག་གི་ཁྱད་པར་སྟོན་པ་ལ་གནས་བརྒྱད་དུ་ངེས་ཏེ། དེ་ལ་དམིགས་པ་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར། སྤང་བྱ་སྒྲིབ་པའི། བགྲོད་བྱེད་གང་ཟག་གི བགྲོད་ཚུལ་ལམ་གྱི། ཉམས་ལེན་སྤྱོད་པའི། འབྲས་བུ་ཐོབ་དུས་ཀྱི། ཐོབ་འབྲས་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་དང་བདུན་ལས། དང་པོ་ནི། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་ཡུལ་ཁམས་གསུམ་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་གྲོལ་བ་ཐོབ་པས་དེ་ནི་གནས་གསུམ་པས་བསྟན། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པས་དེའི་སྟེང་དུ་ཡང་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུར་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རབ་དབྱེ་མ་ལུས་པ་ཤེས་དགོས་ལ། དེ་ནི་གནས་དང་པོ་གསུམ་གྱིས་བསྟན། གཉིས་པ་ནི། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤང་བྱ་ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་ཙམ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པས་དེ་ནི་གནས་བཞི་པ་དང་ལྔ་པས་བསྟན། ཐེག་ཆེན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ལ་ཉོན་མོངས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་མུན་པ་ཡང་སྤང་དགོས་པས་དེ་ནི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཤུགས་ལ་བསྟན་པའམ། མཆོད་བརྗོད་ཀྱིས་དངོས་སུ་བསྟན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དང་རང་རྒྱལ་ནི་ཚོགས་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་དུས་སུ་དྲོད་ནས་མི་སློབ་ལམ་གྱི་བར་གྱི་རྟོགས་པ་རྣམས་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྟན་ཐོག་གཅིག་ལ་བགྲོད་པས་ཞུགས་གནས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་མེད་ལ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་དེ་ལྟར་བྱེད་མི་ནུས་པས་ཞུགས་གནས་ཀྱི་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཡོད་ཅིང་། དེ་ནི་གནས་དྲུག་པའི་གང་ཟག་བསྟན་པས་བསྟན། བཞི་པ་ནི་དབུགས་དབྱུང་རྔུབ་དང་མི་སྡུག་པ་སྒོམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དང་པོར་ཞི་གནས་བསྐྱེད། དེ་ནས་ལྷག་མཐོང་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་བསྐྱེད་ནས་ཚོགས་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་ཀའི་ལམ་བགྲོད་ཚུལ་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་ལ། དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་ཁྱད་པར་ནི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་ལམ་ཐོབ་རྗེས་སུ་ཡང་འདོད་པར་སྐྱེ་སྲིད་བཅུ་བཞི་ལེན་པ་དང་། གཟུགས་སུ་བཅུ་དྲུག་ལེན་པ་དང་། གཟུགས་མེད་དུ་བཞི་ལེན་པ་སོགས་ཡོད་ཅིང་། བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་རང་སངས་རྒྱས་དང་ཐེག་ཆེན་པ་རྣམས་དྲོད་ནས་མི་སློབ་ལམ་གྱི་བར་སྟན་གཅིག་ལ་བསྐྱེད་པས་མཐོང་ལམ་ཐོབ་རྗེས་སུ་དེ་ལྟ་བུའི་སྐྱེ་བ་ལེན་ཚུལ་གྱི་དབྱེ་བ་མེད་ལ། དེ་ནི་གནས་དྲུག་པའི་ལམ་བསྟན་པས་བསྟན་ནོ། །ལྔ་པ་ནི་ལུས་འདུ་འཛི་ལས་བསྲིང་བ་དང་། སེམས་རྣམ་རྟོག་ལས་བསྲིང་བ་སྟེ་བསྲིང་བ་གཉིས་དང་། བསོད་སྙོམས་དང་། གནས་མལ་དང་། ཆོས་གོས་ངན་ངོན་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ཤེས་པ་དང་། སྤང་བ་དང་སྒོམ་པ་ལ་དགའ་བའི་སྤྱོད་པ་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་གྱི་ཐུན་མོང་གི་ཉམས་ལེན་སྤྱོད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་གནས་དྲུག་པར། བསྲིང་གཉིས་ལྡན་ཆོག་མི་ཤེས་དང་། །ཞེས་པས་བསྟན་ཏོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པས་དེའི་སྟེང་དུ་ཡང་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་མཉེས་པར་བྱེད་ཅིང་། མགོ་དང་རྐང་ལག་གཏོང་བ་སོགས་སྦྱིན་སོགས་ཕར་ཕྱིན་བཅུ་རྫོགས་པར་བྱེད་ཅིང་། འཚང་རྒྱ་བ་ལ་བསྐལ་པ་བརྒྱ་ལུས་པའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ངེས་གནས་སུ་གྱུར་པ་ནས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་སེམས་
Chinese
因为有应舍弃的烦恼之法和应修证的清净之法这二者。如果不将二者分开而共同宣说，则是最初的两个处所，即蕴、界、处和二十二根、相应、行、有为法的生起方式等，因为是烦恼和清净共同之法。分别宣说时，完全是烦恼的是：何者完全是烦恼？即五道众生。何处是烦恼？即器世间。方式如何是烦恼？即以十二缘起和四生之方式，这是第三处所显示的。以何者完全是烦恼？即有漏之业和烦恼，这是第四和第五处所显示的。清净之法中，何者是清净？即八向道。何处是清净？即欲界三果，最终是：三处是也。方式如何？即以具足闻思之方式，于禅修中精进修习。这是第六处所显示的。以何者清净？即无漏之智慧，及其心之所依等持，这是第七和第八处所显示的。这是他们的观点。然而，如果与三乘的道次第结合，则如下：一般来说，按照分别说者的观点，以“具足闻思之方式，于禅修中精进修习”之方式，生起“见谛与串习”之时的见道和修道二道，并说“断除烦恼”，此时的见道所断烦恼和修道所断烦恼断除后获得无学道，这是三乘道次第的共同之处。而显示这些差别则必定是八处，即：一、所缘境之差别；二、所断障之差别；三、行道者之差别；四、行道方式之差别；五、修习行持之差别；六、果位获得之时之差别；七、获得之果功德之差别。其中第一点是：声闻和独觉的所缘境仅是了知三界器情世间为痛苦，由此获得解脱，这是第三处所显示的。大乘行者在此之上，还要将如所有智的因，蕴、界、处的详细分类...
English
Because there are two things: the Dharma of afflictions to be abandoned and the Dharma of purification to be cultivated. If these two are not separated and taught in common, then the first two places are the aggregates, elements, and sources, and the arising of the twenty-two faculties, corresponding factors, actions, and conditioned Dharmas, because they are the common Dharma of afflictions and purification. When teaching separately, what is completely afflicted is: What is completely afflicted? That is, the beings of the five realms. Where is it afflicted? That is, in the vessel world. How is it afflicted? That is, in the manner of the twelve links of dependent origination and the four births, which is shown by the third place. What is completely afflicted by? That is, by contaminated actions and afflictions, which is shown by the fourth and fifth places. In the Dharma of purification, what is purified? That is, the eight stages of entering the stream. Where is it purified? That is, in the three desires, the last of the three is: In three places, yes. How is it purified? That is, in the manner of having hearing and thought, one should diligently apply oneself to meditation. This is shown by the sixth place. What is purified by? That is, by uncontaminated wisdom and the absorption of its mind, which is shown by the seventh and eighth places. This is their view. However, if it is combined with the way of traversing the three vehicles, it is as follows: In general, according to the view of the Vaibhashikas, in the manner of "having hearing and thought, one should diligently apply oneself to meditation," the two paths of seeing and cultivating are generated at the time of "seeing and becoming familiar with the truth." And it is said that "abandoning afflictions," at this time, after abandoning the afflictions to be abandoned by the path of seeing and the afflictions to be abandoned by the path of cultivation, one obtains the path of no more learning, which is the common point of the way of traversing the three vehicles. And showing these differences is definitely in the eight places, that is: 1. The difference of the object of focus; 2. The difference of the obscurations to be abandoned; 3. The difference of the person who traverses; 4. The difference of the way of traversing; 5. The difference of the practice; 6. The difference of the time of obtaining the result; 7. The difference of the qualities of the obtained result. Among the seven, the first is: The object of focus of the Hearers and Solitary Buddhas is only to know that the three realms, the vessel and sentient beings, are suffering, and thus they obtain liberation, which is shown by the third place. The Mahayana practitioners, on top of that, also have the cause of the wisdom of knowing as many as there are, the detailed classification of the aggregates, elements, and sources...
Chinese
需要了解差别，这由第一到第三个位置显示。第二，声闻和独觉需要断除的有漏业和烦恼，仅仅断除这些就能获得菩提，这由第四和第五个位置显示。大乘要获得菩提，还需要断除非烦恼性的无明，这通过蕴、界、处的力量来显示，或者通过赞颂来直接显示。第三，大乘和自生佛在资粮道的阶段，所有资粮都圆满，在最后有的时候，从暖位到无学道之间的证悟都依靠第四禅，在一个座上就能完成，因此没有入流的分类。声闻不能这样做，因此有入流的分类，这由显示第六个位置的人来显示。第四，依靠呼气和吸气以及修不净观，首先生起止观，然后生起胜观和正念，从而圆满资粮，这是三乘共同的道路。清净与否的区别在于，声闻在获得见道后，还会取受欲界十四生，色界十六生，无色界四生等。像犀牛一样的独觉佛和大乘行者，从暖位到无学道都在一个座上生起，因此在获得见道后，没有像那样取生的差别。这由显示第六个位置的道来显示。第五，身体远离喧嚣，心远离分别念，即两种远离。还有托钵乞食，住所和衣服仅仅是粗陋的就知足，以及喜欢断除和修习的行为，这是三乘共同的修行行为。这在第六个位置上说：“具有二远离，不知足。”大乘行者在此之上，还要在三个无数劫中令诸佛欢喜，布施头、手、脚等，圆满布施等十度。在成佛前一百劫，菩萨成为决定者，成为不退转的菩萨。
English
It is necessary to understand the differences, which are shown by the first three positions. Secondly, the defiled actions and afflictions that Hearers and Solitary Buddhas need to abandon, and the attainment of Bodhi by merely abandoning these, are shown by the fourth and fifth positions. To attain Bodhi in the Mahayana, one must also abandon non-afflictive ignorance, which is shown by the power of the aggregates, elements, and sources, or directly shown by praise. Thirdly, the Mahayana and Self-born Buddhas, in the stage of the path of accumulation, complete all accumulations, and in the last existence, the realizations from the heat stage to the stage of no more learning are based on the fourth dhyana, and can be accomplished in one seat, so there is no classification of stream-enterers. Hearers cannot do this, so there is a classification of stream-enterers, which is shown by showing the person in the sixth position. Fourthly, relying on breathing in and out and meditating on impurity, one first generates shamatha, and then generates vipassana and mindfulness, thereby perfecting the accumulations, which is the common path of the three vehicles. The difference between purity and impurity is that after Hearers attain the path of seeing, they still take fourteen births in the desire realm, sixteen births in the form realm, and four births in the formless realm, and so on. Solitary Buddhas like rhinos and Mahayana practitioners generate from the heat stage to the stage of no more learning in one seat, so after attaining the path of seeing, there is no difference in taking births like that. This is shown by showing the path in the sixth position. Fifthly, the body is separated from bustle, and the mind is separated from conceptual thoughts, that is, two separations. Also, being content with just meager alms, dwellings, and clothes, and the practice of enjoying abandonment and meditation, are the common practices of the three vehicles. This is stated in the sixth position: "Having two separations, not knowing contentment." On top of that, Mahayana practitioners also please the Buddhas in three countless kalpas, give away heads, hands, and feet, and perfect the ten perfections such as generosity. One hundred kalpas before becoming a Buddha, the Bodhisattva becomes a determiner, becoming a non-returning Bodhisattva.