Tibetan
ཅིག་པ་རྒྱུན་དུ་འབྱུང་བར་ཁས་བླངས་པས་སོ། །རྩ་བར་འདོད་ན། དེ་ནས་བཟུང་སྟེ་དབྱར་ཉི་རིང་བ་མཐར་ཐུག་པའི་བར་ཟླ་བ་གསུམ་དུ་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཉི་མ་ཡང་བྱང་བགྲོད་དུ་འགྲོ་བ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བས་བསལ་ལོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཛམ་བུ་གླིང་དུ་སྟོན་ཉིན་མཉམ་མཚན་མཉམ་གྱི་དུས་ཀྱི་ཉི་མ་འཆར་བའི་ཚེ་ཉི་མ་གནས་པའི་ནམ་མཁའ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་ཉི་མ་ལྷོར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བགྲོད་དུ་མེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཤར་ལུས་འཕགས་གླིང་དུ་ཉི་མ་ལྷོ་བགྲོད་མཐར་ཐུག་པའི་དུས་ཀྱི་ཉི་མ་གནས་པའི་ནམ་མཁའ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་དེ་ནས་ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་བར་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཉི་མ་ལྷོ་བགྲོད་དུ་འགྲོ་བར་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་བས་གསལ་ལོ། །སྐྱོན་འདི་དག་ཉིན་ཕྱེད་ཀྱི་དུས་ལ་སོགས་པ་གང་ལ་སྦྱར་ཀྱང་འདྲའོ། །མདོར་ན་སྟོན་དཔྱིད་ཀྱི་ཉིན་མཉམ་མཚན་མཉམ་ནས་ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་བར་ཉི་མ་འཆར་ས་དང་གནས་པའི་ཉི་མ་ལྷོ་བགྲོད་དང་བྱང་བགྲོད་སོ་སོར་འབྱུང་ན་ལུགས་འདི་འཐད་ཀྱང་དེ་མི་སྲིད་པས་འདི་མི་འཐད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེས་ན་ལུགས་ཕྱི་མ་དེ་ཉིད་འཐད་པར་མཐོང་སྟེ། ཉི་ཟླའི་མཐོ་དམན་ནི་གསེར་རི་དང་པོ་དང་མཉམ་ཞིང་། འཆར་ས་ནི་གསེར་རི་བདུན་ཆར་བརྒལ་ནས་ཕྱིའི་རྒྱ་མཚོའི་དཀྱིལ་དུ་གླིང་དཀྱིལ་ཕན་ཆད་དུ་འཆར་བས་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་གྱི་ནུས་པ་མ་ཟད་ན་གླིང་གསུམ་ཆར་གསལ་བ་ལ་སྒྲིབ་བྱེད་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱོགས་འདི་ལའང་དབྱར་ཉི་རིང་བ་མཐར་ཐུག་པའི་ཚེ། ཉིན་ཞག་གཅིག་ལ་ཡུད་ཙམ་སུམ་ཅུ་སོ་དྲུག་ཡོད་པར་ཐལ། དེའི་ཚེ་འཛམ་བུ་གླིང་གི་ཉིན་བར་ལ་ཡུད་ཙམ་བཅོ་བརྒྱད་ཡོད་པ་གང་ཞིག བྱང་སྒྲ་མི་སྙན་གྱི་ཉིན་བར་ལ་ཡང་ཡུད་ཙམ་བཅོ་བརྒྱད་ཡོད་པ་དེ་འཛམ་བུ་གླིང་གི་མཚན་མོར་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པ་འདི་གནོད་བྱེད་དུ་འཇུག་གོ་སྙམ་ན། གཏན་ཚིགས་ཕྱི་མ་མ་གྲུབ་སྟེ། དེའི་ཚེ་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་ཉི་མ་འཆར་བའི་ཚེ་བྱང་སྒྲ་མི་སྙན་དུ་ཉི་མ་ནུབ་པ་ལ་ཡུད་ཙམ་གསུམ་ལུས་པའི་ཕྱིར་དང་། འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་ཉི་མ་ནུབ་པའི་ཚེ་སྒྲ་མི་སྙན་དུ་ཉི་མ་ཤར་ནས་ཡུད་ཙམ་གསུམ་སོང་བ་དེའི་ཉིན་མོ་ལྷོའི་འཛམ་བུ་གླིང་པའི་མཚན་མོ་དང་མི་མཉམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྷོ་བགྲོད་མཐར་ཐུག་པའི་ཚེ་ཉིན་ཞག་གཅིག་ལ་ཡུད་ཙམ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་ལས་མེད་པར་ཐལ་བ་ཡང་འདི་ཉིད་ཀྱིས་གསལ་ཏེ། ནམ་ཕྱེད་ཉི་མ་ནུབ་པ་དང་། ཉི་མ་ཕྱེད་དང་འཆར་དུས་གཅིག་པ་ལོ་གཅིག་ལ་ཉིན་ཞག་གཉིས་ལས་མེད་པའི་གནད་འདི་ཤེས་ན་
Chinese
因为承认唯一者恒常存在。如果承认根本，那么从那时起直到夏至日最长的时候，三个月内东方太阳也向北运行，这是显而易见的，所以被否定了。同样，在赡部洲秋分日夜平分的时候，太阳升起的时候，太阳所在的虚空，你不可能让太阳向南移动丝毫，因为你是东胜身洲太阳南行最远的时候太阳所在的虚空。如果承认，那么从那时起三个月内，东方太阳向南运行，这是显而易见的。这些过失，无论应用于中午等任何时候，都是一样的。总之，从春秋分日夜平分到三个月之间，太阳升起的地方和太阳所在的地方，太阳分别向南行和向北行，如果这样，这个说法还可以接受，但这是不可能的，所以这个说法根本不成立。因此，我认为后一种说法是正确的，日月的高低与第一座金山相同，升起的地方是越过全部七座金山，在外部海洋的中央，直到洲的中央升起，如果太阳的光芒没有耗尽，那么照亮全部三个洲没有任何障碍。在这个方面，在夏至日最长的时候，一天一夜有三十六个“臾扎”。因为那时赡部洲的白天有十八个“臾扎”，北方俱卢洲的白天也有十八个“臾扎”，所以必须把那作为赡部洲的夜晚。如果认为这可以作为损害，那么后面的理由不成立，因为那时赡部洲太阳升起的时候，北方俱卢洲太阳落下还剩下三个“臾扎”，赡部洲太阳落下的时候，俱卢洲太阳升起已经过了三个“臾扎”，那里的白天和南方赡部洲的夜晚是不相等的。同样，南行最远的时候，一天一夜只有二十四个“臾扎”，这一点也很清楚，因为午夜太阳落下，太阳一半升起的时间相同，一年只有两天，如果知道这个关键点，
English
Because it is admitted that the only one exists constantly. If the root is admitted, then from that time until the summer solstice, when the days are longest, for three months the eastern sun also moves north, which is obvious, so it is negated. Similarly, in Jambudvipa, when the autumn equinox occurs, when the sun rises, the sky where the sun is located, you cannot allow the sun to move south even slightly, because you are the sky where the sun is located at the time when the sun's southward movement is furthest in Shambhala. If you admit it, then for three months from then on, the eastern sun moves south, which is obvious. These faults are the same no matter when they are applied, such as at noon. In short, from the spring and autumn equinoxes to three months, if the place where the sun rises and the place where the sun is located, the sun moves south and north respectively, this statement is acceptable, but it is impossible, so this statement is not valid at all. Therefore, I think the latter statement is correct, the height of the sun and moon is the same as the first golden mountain, and the place of rising is beyond all seven golden mountains, in the middle of the outer ocean, until the middle of the continent rises, if the power of the sun's rays is not exhausted, then there is no obstacle to illuminating all three continents. In this regard, at the time of the summer solstice, when the days are longest, there are thirty-six "yudzas" in one day and night. Because at that time, the daytime in Jambudvipa is eighteen "yudzas", and the daytime in Uttarakuru is also eighteen "yudzas", so that must be taken as the night in Jambudvipa. If you think this can be used as a harm, then the latter reason is not established, because at that time, when the sun rises in Jambudvipa, there are three "yudzas" left when the sun sets in Uttarakuru, and when the sun sets in Jambudvipa, three "yudzas" have passed since the sun rose in Uttarakuru, and the daytime there is not equal to the night of the southern Jambudvipa. Similarly, when the southward movement is furthest, there are only twenty-four "yudzas" in one day and night, which is also clear from this, because the time when the sun sets at midnight and the time when half the sun rises are the same, there are only two days a year, if you know this key point,
Tibetan
ཐམས་ཅད་རང་གྲོལ་དུ་འགྱུར་རོ། །གཞུང་འོག་མ་དང་ཡང་འདི་ཉིད་འབྲེལ་ཏེ་འོག་ཏུ་བཤད་པར་བྱའོ། །དབྱར་གྱི་ཟླ་བ་གཉིས་པ་ཡི་ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་ཐུན་མོང་དུ་མཁོ་བ་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་གཞག དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དུས་ཚིགས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། མགོ་དང་རྒྱལ་དང་མཆུ་ནི་དགུན། །དབོ་དང་ནག་པ་ས་ག་དཔྱིད། །སྣྲོན་དང་ཆུ་སྟོད་གྲོ་བཞིན་དབྱར། །ཁྲུམ་དང་ཐ་སྐར་སྨིན་དྲུག་སྟོན། །ཞེས་པ་འདི་རྣམས་ནི་ཉ་སྐར་ཡིན་ལ། ཟླ་བཤོལ་འབྱུང་བ་ལ་ཉེ་བའི་ཚེ་འདི་ལ་འབབ་པའི་ངེས་པ་ནི་མེད་དོ། །ཐ་སྐར་བྲ་ཉེ་སྨིན་དྲུག་དང་། །སྣར་མ་མགོ་ལག་ནམ་སོ་རྒྱལ། །སྐག་མཆུ་གྲེ་དབོ་མེ་བཞི་དང་། །ནག་པ་ས་རི་ས་ག་དང་། །ལྷ་མཚམས་སྣོན་སྣུབ་ཆུ་སྟོད་སྨད། །གྲོ་བཞིན་མོན་གྲེ་མོན་གྲུ་དང་། །ཁྲུམ་སྟོད་ཁྲུམ་སྨད་ནམ་གྲུ་རྣམས། །རྒྱུ་སྐར་ཉི་ཤུ་བདུན་དུ་འདོད། །ཅེས་པ་སྟེ། མགོ་དང་རྒྱལ་གྱི་བར་དུ་ལག་དང་ནམ་སོ་གཉིས། གྲོ་བཞིན་དང་ཁྲུམ་སྟོད་ཀྱི་བར་དུ་མོན་གྲེ་དང་མོན་གྲུ་གཉིས། ཁྲུམ་སྟོད་དང་ཐ་སྐར་གྱི་བར་དུ་ཁྲུམ་སྨད་དང་ནམ་གྲུ་གཉིས། གཞན་རྣམས་ཀྱི་བར་དུ་རེ་རེ་སྤེལ་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། དུས་ཚིགས་ཀྱི་རབ་དབྱེ། དེ་ལྟར་ཕྱེ་བའི་དགོས་པ། དུས་འགོ་གང་ནས་འཛིན་པ། གསོ་སྦྱོང་བཅུ་བཞི་པ་གང་ལ་འབྱུང་བ། ཟླ་བ་ཤོལ་འདོར་བ་རྒྱུ་མཚན་དང་བཅས་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། གསུམ་དང་། བཞི་དང་། ལྔ་དང་། དྲུག་ཏུ་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། དགུན་གྱི་དུས། དཔྱིད་ཀྱི་དུས། དབྱར་གྱི་དུས་གསུམ་དུ་བྱས་ནས་དེ་རེ་རེ་ལ་ཟླ་བ་བཞི་བཞིར་བྱེད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་པའི་ལུགས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ཏེ། འདིར་ཡང་། དབྱར་གྱི་ཟླ་བ་གཉིས་པ་ཡི། །ཐ་མའི་ཚེས་དགུ་ནས་མཚན་རིང་། །དགུན་རྣམས་ཀྱི་ནི་བཞི་པ་ལ། །ཐུང་དུ་འགྱུར་རོ་ཉིན་མོ་བཟློག །ཅེས་དང་། ཚིག་ལེར། ཁ་བ་སོས་ཀ་དབྱར་རྣམས་ཀྱི། །ཟླ་བ་གཉིས་དང་བཞི་ཡི་ཉིན། །ཞེས་དང་། རྒྱལ་པོའི་སྲས་སུ་གསུང་རབ་ལས་ནི་དུས་གསུམ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྟ་བུར་དྲུག་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དགུན་སྟོད་ནི་གྲང་བར་འདྲ་བའི་ཕྱིར་དགུན་དུ་བཤད་དོ། །སོས་ཀ་ནི་ཚ་བར་འདྲ་བའི་ཕྱིར་དཔྱིད་དུ་བཤད་དོ། །སྟོན་སྨད་ནི་ཆར་པ་འབབ་ཏུ་འདྲ་བའི་ཕྱིར་དབྱར་དུ་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་དགུན་དང་དཔྱིད་དང་། དབྱར་དག་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དགུན། དཔྱིད། དབྱར། སྟོན་གྱི་དུས་དང་བཞིར་ཕྱེ་ནས་དེ་རེ་རེ་ལ་ཡང་ར
Chinese
一切都将自然解脱。此与下文相关，将在下文阐述。在“夏季第二个月”的章节中，首先需要共同了解术语的分类。基于此，详细解释季节的分类，分为两种。第一种是：氐宿、奎宿、觜宿是冬季。角宿、房宿、心宿是春季。翼宿、轸宿、角宿是夏季。柳宿、星宿、张宿是秋季。这些都是星宿，临近闰月时，不一定落在这些星宿上。星宿、轸宿、柳宿和，参宿、氐宿、井宿、鬼宿、柳宿，危宿、翼宿、轸宿、毕宿和，房宿、氐宿、心宿和，女宿、翼宿、轸宿、壁宿和，奎宿、娄宿、胃宿、昴宿等，被认为是二十七星宿。即氐宿和奎宿之间有参宿和井宿，翼宿和柳宿之间有危宿和壁宿，柳宿和星宿之间有娄宿和胃宿，其余的都在其间穿插一个。第二种分为五点：季节的分类、如此分类的必要性、从何时开始计算季节、十四布萨日出现在哪个月份、闰月的增减及其原因。第一点分为四种：分为三种、四种、五种和六种。第一种是：分为冬季、春季、夏季三个季节，每个季节分为四个月，这是佛教特有的方法。这里也说：“夏季第二个月的末尾，从初九开始夜晚变长。冬季的第四个月，夜晚变短，白天变长。”词句中也说：“雪季、春季、夏季的第二个月和第四个月。”《国王之子经》中说只有三个季节，不像世俗那样分为六个季节。冬季开始时，因为与寒冷相似，所以归为冬季。春季开始时，因为与炎热相似，所以归为春季。秋季末尾时，因为与降雨相似，所以归为夏季。因此，就像“冬季、春季和夏季”一样。第二种是：分为冬季、春季、夏季、秋季四个季节，每个季节又分为
English
Everything will be naturally liberated. This is related to the following text and will be explained below. In the section on "the second month of summer," it is first necessary to have a common understanding of the classification of terms. Based on this, the classification of seasons is explained in detail, divided into two types. The first is: Head, Royal, and Beak are winter. Dabo, Black, and Saga are spring. Wing, Water Top, and Grains are summer. Khru, Star, and Ripe Six are autumn. These are all constellations, and when it is close to a leap month, it is not necessarily fixed on these constellations. Star, Quail, Ripe Six, and, Snar, Head, Hand, Name, Royal. Knot, Beak, Throat, Dabo, Fire Four, and, Black, Earth Hill, Saga, and, Divine Boundary, Snun, Water Top Bottom. Grains, Mon Throat, Mon Boat, and, Khru Top, Khru Bottom, Name Boat, are considered the twenty-seven constellations. That is, between Head and Royal are Hand and Name, between Grains and Khru Top are Mon Throat and Mon Boat, between Khru Top and Star are Khru Bottom and Name Boat, and the others are interspersed one by one in between. The second is divided into five points: the classification of seasons, the necessity of such classification, from when to start calculating the seasons, in which month the fourteenth Uposatha day occurs, and the reasons for adding or subtracting leap months. The first point is divided into four types: divided into three, four, five, and six types. The first is: dividing into three seasons: winter, spring, and summer, with each season divided into four months, which is a unique Buddhist method. Here it also says: "At the end of the second month of summer, from the ninth day onwards, the nights become longer. In the fourth month of winter, the nights become shorter and the days become longer." The verses also say: "In the second and fourth months of the snowy season, spring, and summer." The Sutra of the King's Son says that there are only three seasons, unlike the worldly division into six seasons. The beginning of winter is classified as winter because it is similar to cold. The beginning of spring is classified as spring because it is similar to heat. The end of autumn is classified as summer because it is similar to rainfall. Therefore, it is like "winter, spring, and summer." The second is: dividing into four seasons: winter, spring, summer, and autumn, with each season further divided into