Tibetan
རྣམ་སྨིན་གྱི་རྒྱུ་ལྟ་བུའོ། །དྲུག་པ་ལ་མཚན་ཉིད་ནི། རང་གི་འབྲས་བུའི་གཙོ་བོ་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཕུང་པོ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །མཚན་གཞི་ནི་མི་དགེ་བ་དང་དགེ་བ་ཟག་བཅས་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་ལུང་མ་བསྟན་མིན་ཏེ། མཐུ་ཆུང་བའི་ཕྱིར། ས་བོན་རུལ་པ་བཞིན་ནོ། །ཟག་མེད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྲེད་པའི་རླན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། ས་བོན་རླན་དང་བྲལ་བ་བཞིན་ནོ། །འདུས་བྱས་བྲལ་བཅས་འབྲས་བུ་ཡིན། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། མཚན་གཞི། དེ་ལས་འཕྲོས་པའི་བརྒལ་ལན་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། རྒྱུས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའམ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་རིས་སུ་གནས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ལྔ་སྟེ། རྣམ་སྨིན། རྒྱུ་མཐུན། བྲལ་བ། སྐྱེས་བུ། བྱེད་པ། བདག་པོའི་འབྲས་བུ་སྟེ་འདི་དག་ལ་དྲུག་པོ་གང་གི་འབྲས་བུ་གང་ཡིན་པ་དང་། སོ་སོའི་ངོ་བོ་རྣམས་ནི་གཞུང་ན་གསལ་ལོ། །གསུམ་པ་ནི། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་དང་། སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་གོ །བཞི་པ་ནི། འདུས་མ་བྱས་གསུམ་ཆར་རྒྱུ་དང་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཀྱང་། འདུས་མ་བྱས་ལ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ནི་མེད་དེ། དེ་ལ་རྒྱུ་དྲུག་དང་འབྲས་བུ་ལྔ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་གཞན་ལྔ་མེད་ཀྱང་བྱེད་རྒྱུ་ཅི་ཕྱིར་མེད་ཅེ་ན། དེ་ཡང་མེད་དེ། བྱེད་རྒྱུའི་དོན་ནི། ཆོས་གཞན་སྐྱེ་བ་ལ་གེགས་མི་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། འདུས་མ་བྱས་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ལམ་བདེན་ཡང་བྲལ་བའི་བྱེད་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་བྲལ་བའི་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཇི་ལྟར་འཇོག་ཅེ་ན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ནུས་པ་མི་གཅིག་སྟེ། ལམ་གྱིས་ཐོབ་པ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་ལ། བྲལ་བ་ནི་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་གཞན་བཞི་པོ་མེད་ཀྱང་བདག་པོའི་འབྲས་བུ་ཅི་ཕྱིར་མེད་དེ། འདུས་མ་བྱས་ཆོས་གཞན་གྱི་བྱེད་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། བདག་པོའི་འབྲས་བུ་དང་པོའི་ཡིན་ཞེས་བཤད་པས་སོ་ཞེ་ན། ཆོས་གཞན་གྱི་རྒྱུར་འགྱུར་ཡང་འདིའི་འབྲས་བུ་མེད་དེ། དུས་ཀྱིས་མ་བསྡུས་པས་འབྲས་བུ་འཛིན་འབྱིན་ལས་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན། སྔོན་བྱུང་མ་ཡིན་འདུས་བྱས་ནི། །འདུས་བྱས་ཁོ་ན་བདག་པོའི་འབྲས། །ཞེས་པ་ཡང་ལེགས་པར་གྲུབ་བོ། །མདོར་ན་ལུགས་འདི་ལ་ཁྱོད་ཆོས་དེའི་རྒྱུ་ཡིན་ན། ཆོས་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པ་བུད་ཅེས་དང་། ཁྱོད་རྒྱུ་ཡིན་ན། ཁྱོད་ཀྱི་འབྲས་བུ་མེད་པ་བུད་ཅེས་དང་། ཁྱོད་ཆོས་དེའི་འབྲ
Chinese
就像异熟因一样。第六个的体性是：能产生自己果的主要部分，即异熟蕴。它的所指仅仅是不善和有漏的善，而不是无记，因为力量弱小，就像腐烂的种子一样。也不是无漏，因为远离贪欲的湿气，就像种子远离湿气一样。《有为离系皆是果》这句经文中的果的体性、分类、所指，以及由此延伸的辩论和回答共有四点。第一点是：由因所产生或所获得的范畴。第二点是：有五种，即异熟果、等流果、离系果、士用果、增上果、所有果。这些果分别是六因中的哪一个的果，以及各自的体性，都在经文中清楚地说明了。第三点是：一切有为法和各别简择灭。第四点是：三种无为法都是与因分离的果，但是，无为法没有因和果，因为它们不可能有六因和五果。如果说，即使没有其他五因，为什么没有增上因呢？那也是没有的，因为增上因的意义是：不障碍其他法的产生，而无为法没有产生，因此没有增上因。因此，道谛也不是离系的增上因。如果问：那么离系的道果应该如何安立呢？答：由于道的威力而获得。如果问：那么会变成获得的因吗？答：能力不同，道所获得的是产生，而离系是获得。即使没有其他四果，为什么没有所有果呢？如果说，无为法会成为其他法的增上因，而且说过所有果是最初的，所以应该有所有果。答：即使成为其他法的因，也没有这个果，因为没有被时间所包含，所以从执持和施与果实中解脱出来。因此，《非为先有诸有为，有为唯是所有果》也很好地成立了。总之，按照这个体系，如果你是某个法的因，那么那个法不是你的果，这是不成立的。如果你是因，那么你没有果，这也是不成立的。你是那个法的果
English
It is like the cause of Vipāka. The characteristic of the sixth is: it produces the main part of its own fruit, the aggregate of Vipāka. Its referent is only non-virtue and contaminated virtue, not indeterminate, because of its weak power, like a rotten seed. It is not uncontaminated, because it is free from the moisture of craving, like a seed free from moisture. In the context of "Conditioned and detached are fruits," there are four aspects of the fruit: its characteristic, its divisions, its referent, and the debate and answers arising from it. The first is: that which is to be produced or obtained by a cause. The second is: there are five, namely, Vipāka fruit, Sadrishaphala fruit, Visamyogaphala fruit, Purushakara fruit, Adhipati fruit, and Adhipatiphala fruit. Which of these fruits are the fruits of which of the six causes, and their respective entities, are clearly explained in the texts. The third is: all conditioned phenomena and individual selective cessation. The fourth is: all three unconditioned phenomena are fruits that are separate from causes, but unconditioned phenomena do not have causes and fruits, because they cannot have six causes and five fruits. If it is said that even if there are no other five causes, why is there no Adhipati cause? That is also not the case, because the meaning of Adhipati cause is: it does not hinder the arising of other phenomena, but unconditioned phenomena do not arise, therefore there is no Adhipati cause. Therefore, the truth of the path is also not the Adhipati cause of detachment. If asked: then how should the fruit of the path of detachment be established? Answer: It is obtained by the power of the path. If asked: then will it become the cause of obtaining? Answer: The abilities are different, what is obtained by the path is produced, while detachment is obtained. Even if there are no other four fruits, why is there no Adhipatiphala fruit? If it is said that unconditioned phenomena will become the Adhipati cause of other phenomena, and it has been said that the Adhipatiphala fruit is the first, so there should be Adhipatiphala fruit. Answer: Even if it becomes the cause of other phenomena, there is no this fruit, because it is not included by time, so it is liberated from holding and giving fruits. Therefore, "Not previously existing, conditioned is, Conditioned alone is the Adhipatiphala fruit" is also well established. In short, according to this system, if you are the cause of that phenomenon, then that phenomenon is not your fruit, this is not established. If you are the cause, then you have no fruit, this is also not established. You are the fruit of that phenomenon.
Tibetan
ས་བུ་ཡིན་ན། ཆོས་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པར་བུད་ཅེས་དང་། ཁྱོད་འབྲས་བུ་ཡིན་ན་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་མེད་པ་བུད་ཅེས་པ་བཞི་ལ་ཁྱབ་པ་ཁས་མི་ལེན་པ་ནི་གནད་ཀྱི་དོན་ཏོ། །འདིར་མདོ་སྡེ་པས་འདུས་མ་བྱས་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་དང་། རྫས་སུ་མེད་པ་དང་། དངོས་པོ་མེད་པའི་ལུང་རིགས་མང་དུ་བཀོད་པ་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་དེ་ལས་བཟློག་པའི་བརྒལ་ལན་རྣམས་ནི་འགྲེལ་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །འདོད་ཡིད་དགེ་དང་མི་དགེ་དང་། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དུ་འགྱུར་བའི་སེམས་བཅུ་གཉིས་སུ་དབྱེ་བ། ཚེའམ་གནས་སྐབས་བརྒྱད་དུ་དབྱེ་བ། འགྱུར་ཚུལ་གཅིག་ལ་དཔེར་མཚོན་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། སྤྱིར་སེམས་ལ་འདོད་པའི་བཞི། ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ཀྱི་གསུམ་གསུམ། ཟག་མེད་གཉིས་ཏེ་བཅུ་གཉིས་སུ་དབྱེ་བ་ནི་གཞུང་ན་གསལ་ལོ། །གཉིས་པ་ནི། ཚེའམ་གནས་སྐབས་བརྒྱད་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། རིས་འདྲ་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་འབྱུང་བ་རྒྱུན་གྱི་ཚེའམ། ས་གཅིག་པའི་རིས་མི་འདྲ་བ་དག་ཀྱང་འབྱུང་བས་མཚུངས་པའི་ཚེ་དང་། ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ལས་ཤི་ཡང་སྐྱེས་སེམས་ཉོན་མོངས་ཅན་ཁོ་ན་འབྱུང་བ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཚེ་དང་། ཁམས་གསུམ་གང་རུང་གི་དགེ་བས་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་ཀྱི་མཉམ་གཞག་ལ་སྦྱོར་བ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཚེ་དང་། མཉམ་གཞག་དེ་ལས་ལངས་པ་ན་སྔར་གྱི་དགེ་བ་གསུམ་པོ་གང་རུང་འབྱུང་བ་སྙོམས་འཇུག་ལས་ལྡང་བའི་ཚེ་དང་། ས་གོང་མའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒོམ་པ་ན་གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་ཅན་དུ་འགྱུར་ན། འདི་ལས་འོག་མའི་དགེ་བའང་བླའི། གོང་སའི་ཉོན་མོངས་པ་ནི་མི་བླའོ་སྙམ་ནས། འོག་སའི་དགེ་བས་ལྡང་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་འཕངས་པ་ན་འོག་སའི་དགེ་བ་ལ་གནས་པ་སྙོམས་མཇུག་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱིས་གཟིར་བའི་ཚེ་དང་། ཟག་བཅས་ཀྱི་དགེ་བ་ལ་འདོད་གཟུགས་ཀྱི་སྤྲུལ་སེམས་ལུང་མ་བསྟན་འབྱུང་བ་སྤྲུལ་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཚེ་དང་། སྤྲུལ་པས་སེམས་དེ་དག་ལས་ལངས་པ་ན་གཟུགས་ཀྱི་དགེ་བ་ཁོ་ན་འབྱུང་བ་སྤྲུལ་པ་ལས་ལྡང་བའི་ཚེའོ། །གསུམ་པ་ནི། འདོད་པའི་སེམས་དགེ་བ་ལས་མཇུག་ཐོག་ཏུ་སེམས་དགུ་འབྱུང་སྟེ། རྒྱུན་གྱི་ཚེ་རང་སའི་དགེ་བ་དང་། ས་མཚུངས་པའི་ཚེ་རང་སའི་གཞན་བཞི་དང་། ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཚེ་གོང་མའི་སྒྲིབ་པ་གཉིས་དང་། དགེ་བ་སྦྱོར་བྱུང་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཚེ་གཟུགས་ཀྱི་དགེ་བ་དང་ཟག་མེད་གཉིས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གོང་མའི་མ་བསྒྲིབས་པ་གཉིས་ཚེ་བརྒྱད་པོ་གང་ཡང་མ་ཚང་བས་མི་འབྱུང་ངོ་། །སྙོམས་པར་འཇུག
Chinese
如果地是因，那么法不是你的因而是果，如果你是果，那么你没有因而是果，不承认这四种周遍关系是关键所在。这里经部师列举了很多关于无为法不是因，不是实有，不是实事的教证和理证，以及毗婆沙师对此相反的辩驳，应在注释中查看。于“欲意善与不善”之处，分为十二种作为紧随其后的因的心，分为八种时或阶段，以及以一个变化方式为例证，这三者中，第一，一般而言，心分为欲界的四种，上二界的各三种，以及无漏的两种，共十二种，这在论典中很清楚。第二，应知八种时或阶段，即：相似的异类从先前的同类产生，是相续之时；同一地的不同类也产生，是相似之时；从三界的心死亡，但所生之心只有烦恼，是结生之时；以三界任何一界的善，与有漏无漏的等持相结合，是入定之时；从该等持中出定时，产生先前的三种善中的任何一种，是从定起之时；修习上地的等持时，如果转变为烦恼，心想：从这之下地的善也好，上地的烦恼不好，于是发起下地的善，安住于下地的善，是被等持烦恼所困扰之时；在有漏的善中，产生欲界色界的化生心，是不记别，是入于化生之时；从化生心这些心中出定时，唯有色界的善产生，是从化生出定之时。第三，从欲界的心善中，最终产生九种心，即：相续之时是自地的善，相似之时是自地的其他四种，结生之时是上二界的两种遮障，以及善的结合产生，入定时产生色界的善和两种无漏。上界的两种非遮障，由于八种时都不具备，所以不产生。入定。
English
If the earth is the cause, then the Dharma is not your cause but the effect, and if you are the effect, then you have no cause but are the effect. Not accepting these four pervasions is the key point. Here, the Sutra School cites many scriptural and logical proofs that the unconditioned is not a cause, is not real, and is not a real thing, and the Vaibhashikas' refutations of the opposite of this should be viewed in the commentary. In the context of "desire, intention, virtue, and non-virtue," dividing the mind that becomes the immediate cause into twelve, dividing it into eight times or stages, and exemplifying one way of change, among these three, first, in general, the mind is divided into four of the desire realm, three each of the upper two realms, and two of the uncontaminated, a total of twelve, which is clear in the treatise. Second, eight times or stages should be known, namely: the dissimilar arising from the previous similar is the time of continuity; different classes of the same ground also arise, which is the time of similarity; dying from the mind of the three realms, but only the afflicted mind arises, which is the time of rebirth; with the virtue of any of the three realms, combining with the contaminated and uncontaminated samadhi, is the time of entering samadhi; when arising from that samadhi, any of the previous three virtues arise, which is the time of arising from samadhi; when meditating on the samadhi of the upper ground, if it turns into affliction, thinking: from this, the virtue of the lower ground is also better, the affliction of the upper ground is not good, so initiating the virtue of the lower ground, abiding in the virtue of the lower ground, is the time when afflicted by samadhi affliction; in the contaminated virtue, the emanated mind of the desire realm and form realm arises, which is uncharacterized, is the time of entering emanation; when arising from these minds of emanation, only the virtue of the form realm arises, which is the time of arising from emanation. Third, from the virtuous mind of the desire realm, nine minds ultimately arise, namely: the time of continuity is the virtue of one's own ground, the time of similarity is the other four of one's own ground, the time of rebirth is the two obscurations of the upper two realms, and the combination of virtue arises, the time of entering samadhi produces the virtue of the form realm and the two uncontaminated. The two non-obscurations of the upper realm do not arise because none of the eight times are complete. Entering samadhi.