Tibetan
ལྡན་པའི་སྒྲར་གསུངས་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་དུ་ན་སེམས་ཅན་དུ་མི་སྟོན་པའི་ནོར་བུ་སོགས་དང་། སེམས་ཅན་གཞན་རྟ་གླང་སོགས་དག་དང་ཡང་ལྡན་པའི་ཐོབ་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། མདོ་ལས་དགེ་སློང་དག་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་དང་ལྡན་པ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱང་མི་འཐད་དེ། འཕགས་པ་དང་བྱིས་པའི་བྱེ་བྲག་ནི་མཐོང་སྤང་གི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་དང་མ་སྤངས་པའི་བྱེ་བྲག་ལས་འབྱུང་བར་འོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ཡང་ཐོབ་པ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་བྱེ་བྲག་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ཟག་མེད་ཀྱི་ལམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་སྤངས་པའི་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་ས་བོན་ཉམས་པར་བྱས་པ་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ལ། བཟློག་པ་ནི་མ་སྤངས་པ་ཡིན་པས། གང་མ་སྤངས་པ་དེ་དང་ནི་ལྡན། གང་སྤངས་པ་དེ་དང་ནི་མི་ལྡན་ཞེས་བྱ་བར་འོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ལ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེ་ན། འོ་ན་འདུས་མ་བྱས་གཉིས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཐོབ་པ་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཆོས་གང་དག་མ་ཐོབ་པ་རྣམས་དང་། གང་དག་ས་འཕོས་ནས་གཏོང་བ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་གཏོང་བ་དེ་དག་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བས་དེ་དག་གིའང་ཐོབ་པ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པར་མ་ཟད་གནོད་བྱེད་ཀྱང་ཡོད་དེ། གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་དང་། ཆགས་སྡང་ལ་སོགས་པ་ལྟར་འདིའི་རང་གི་ངོ་བོའང་མ་ཡིན་ཞིང་། མིག་དང་རྣ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་བྱ་བའང་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ན་དབང་དང་ལྡན་པ་དང་། ས་བོན་དང་ལྡན་པ་དང་། མངོན་གྱུར་དུ་ལྡན་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་གཉིས་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་ཐོབ་པ་དང་མ་ཐོབ་པའམ། ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པར་གདགས་སོ་ཞེས་བཞེད་དོ། །དྲུག་པ་ནི། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ན་རེ། གཉིས་ཀ་རྫས་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ།། །།ལམ་མ་ཐོབ་པ་སོ་སོ་ཡི། །སྐྱེ་བོར་འདོད་དོ་ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། དྲི་མེད་ཀྱི་ཡང་ཞེས་པའི་དོན་ཟག་མེད་ཀྱི་མ་ཐོབ་པ་ཡང་ཁམས་གསུམ་དུ་གཏོགས་པར་བསྟན་པས་ཟག་མེད་ཀྱི་ཐོབ་པ་ཟག་མེད་ཡོད་པ་ལྟར། ཟག་མེད་ཀྱི་མ་ཐོབ་པ་ཟག་མེད་ཡོད་པར་ནི་མི་བཞེད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཟག་མེད་ཀྱི་མ་ཐོབ་པ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཉིད་དུ་འདོད་དེ། བསྟན་བཅོས་ལས། སོ་སོའི་སྐྱེ་
Chinese
这是就“具有”的词语而说的。否则，对于不显示为有情众生的宝珠等，以及其他有情众生如马、牛等，也会有具有获得的情况。因为经中说，比丘们，转轮王具有七宝。从理证的角度来说，也不合理，因为圣者和凡夫的区别，应该来自于断除和未断除见道所断的烦恼的区别。如果认为这也是由具有和不具有的区别而来，那是不对的。因为以无漏道断除烦恼种子的，以及以世间道使种子衰弱的，这被称为断除烦恼。相反，就是未断除。因此，应该说，凡是未断除的，就具有；凡是断除的，就不具有。如果说获得是诸法生起的因，那么，两个无为法就不会有获得，因为它们没有生起的因。并且，凡是没有获得的法，以及那些从一个地方转移而舍弃的，以及因离欲而舍弃的，那些都不会生起，因此那些也不会有获得。不仅没有论证，而且还有妨害，就像色、声等，以及贪、嗔等一样，这不是它的自性，而且像眼睛和耳朵等一样，作用也不明显。那么，在具有能力、具有种子和具有显现这三种情况中，前两种的有和无，就被认为是获得和未获得，或者具有和不具有。第六，分别说者们说，两者都是实有。为什么呢？他们说，这是我们的宗义。在“未获得道者是凡夫”的情况下，“无垢的也”的意思是，显示了无漏的未获得也属于三界，就像无漏的获得存在一样，他们不承认无漏的未获得也存在。为什么呢？因为他们认为无漏的未获得本身就是凡夫，如论典中说，凡夫
English
This is said in terms of the word "having." Otherwise, there would be instances of having attainment even for jewels and the like that do not appear as sentient beings, and also for other sentient beings such as horses and cattle. For it is said in the sutra, "Monks, a wheel-turning king has seven precious things." The logical proof is also unreasonable, because the distinction between noble ones and ordinary beings should arise from the distinction of having abandoned or not abandoned the afflictions to be abandoned by seeing. If you think that this also arises from the distinction of having and not having, that is not correct. For that which has abandoned the seeds of affliction by the path of non-outflow, and that which has weakened the seeds by the worldly path, that is called abandoning afflictions. The opposite is not abandoning. Therefore, it should be said that whatever has not been abandoned, that is what is possessed; whatever has been abandoned, that is what is not possessed. If it is said that attainment is the cause of the arising of all phenomena, then the two unconditioned phenomena will not have attainment, because they do not have a cause of arising. And whatever phenomena have not been attained, and whatever are abandoned by moving from one place, and those that are abandoned by detachment from desire, those will not arise, so those will also not have attainment. Not only is there no proof, but there is also harm, like form, sound, and so on, and like attachment, hatred, and so on, this is not its own nature, and like the eyes and ears, the function is not obvious. Then, in the three cases of having power, having seeds, and having manifestation, the presence and absence of the first two are considered to be attainment and non-attainment, or having and not having. The sixth, the Vaibhashikas, say that both are substantial entities. Why? They say, "This is our tenet." In the case of "those who have not attained the path are ordinary beings," the meaning of "even the stainless" is that it shows that the non-attainment of the non-outflow also belongs to the three realms, just as the attainment of the non-outflow exists, they do not accept that the non-attainment of the non-outflow also exists. Why? Because they consider the non-attainment of the non-outflow itself to be an ordinary being, as it says in the treatise, an ordinary being.