Tibetan
ཟིན་པ་ཉིད་དང་། ཐ་དད་པ་ཉིད་འདུ་ཤེས་དང་། ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང་། ལུས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་དང་། རུ་རྡུག་དང་། འཕྱ་སྨོད་དང་། བསྣམ་པ་ཉིད་དང་། མི་བསྣམ་པ་ཉིད་དང་། རང་བཞིན་དུ་མི་འདུག་པ་ཉིད་དང་། འདོད་པའི་དང་། འཚེ་བའི་དང་། ཉེ་དུའི་དང་། ཡུལ་མིའི་དང་། མི་འཆི་བའི་དང་། བརྙས་པ་དང་ལྡན་པའི་དང་། རིགས་སྙེམས་པ་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་རྟོགས་པ་དང་། མྱ་ངན་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། འཁྲུག་པ་རྣམས་ཏེ། མཆིམས་ཀྱིས་འདི་དག་རྫས་ཡོད་ཡིན་པས་རྫས་ཡོད་བདུན་ཅུ་ཐམ་པའོ། །ཞེས་བཞེད་ཀྱང་རིགས་ལ་བརྟགས་ན་བརྟགས་ཡོད་དུ་འཐད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། སྤྱིར་རྫས་ཡོད་ལ་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་དང་། རྟག་ཅིང་བརྟན་པ་དང་། དོན་བྱེད་ནུས་པ་དང་། རང་རྐྱ་ཐུབ་པ་དང་བཞི་ལས། འདིར་ནི་རང་དབང་དུ་བློ་ཡི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །བཏགས་ཡོད་ལའང་སྒྲོ་བཏགས་པ་དང་། གནས་སྐབས་ལ་བཏགས་པ་དང་། ཆ་ལ་བཏགས་པ་དང་། དེ་ལས་གཞན་པ་ལ་བཏགས་པ་བཞི་ལས། འདིར་ནི་གསུམ་པ་སྟེ། གཞན་ལ་ལྟོས་ནས་བློའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བའོ། །མཚན་གཞི་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །བཞི་པ་ནི། དབུས་མཐར། དེ་ལ་དོན་མཐོང་རྣམ་པར་ཤེས། །དེ་ཡི་ཁྱད་པར་སེམས་ལས་བྱུང་། །ཞེས་པའི་དོན་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས། རང་སྟོབས་ཀྱིས་དོན་ཙམ་འཛིན་པ་ནི་སེམས་དང་། རང་སྟོབས་ཀྱིས་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་སིམ་གདུང་ལ་སོགས་པར་འཛིན་པ་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཞེས་འདོད་དགོས་ཏེ། དཔེར་ན། སྔོ་འཛིན་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་སྔོ་ཙམ་འཛིན་པ་ནི་རང་སྟོབས་ཀྱིས་ཡིན་ཅིང་། དེའི་འཁོར་གྱི་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པས་སྔོ་ཙམ་འཛིན་པ་ནི་གཞན་སྔོ་འཛིན་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྟོབས་ཀྱི་ཡིན་ཏེ། རྣམ་ཤེས་གཞན་གྱི་འཁོར་དུ་བྱུང་བའི་ཚེ་དེ་འཛིན་པར་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དེའི་འཁོར་གྱི་ཚོར་བ་བདེ་བའི་སྔོན་པོ་ཡིད་དུ་འོང་བ་འཛིན་པ་ནི་རང་སྟོབས་ཀྱིས་ཡིན་ཞིང་། སྔོ་འཛིན་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་དེ་འཛིན་པ་ནི་གཞན་སྟོབས་ཀྱི་ཡིན་ཏེ་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་སོགས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཚེ་དེ་འཛིན་པར་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་པའི་རྗེས་འབྲང་གི་མདོ་སེམས་གཉིས་ཀྱིས་སེམས་སེམས་བྱུང་རྫས་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་ལྟར་ན་ཤེས་པ་རྫས་གཅིག་གི་སྟེང་གི་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཙམ་འཛིན་པའི་ཆ་གཙོ་སེམས་དང་། དོན་གྱི་ཁྱད་པར་འཛིན་པའི་ཆ་སེམས་བྱུང་དུ་འཇོག་པས་རང་སྟོབས་གཞན་སྟོབས་ཁས་ལེན་མི་དགོས་ཤིང་། དབུས་མཐའི་འགྲེལ་ཆེན་
Chinese
执著本身和，差别本身之认识和，不作意和，身体的恶劣处境和，粗糙和，诽谤和，执取本身和，不执取本身和，自性中不住本身和，贪欲的，损害的，亲近的，地方的，不死的，具有轻蔑的，具有种姓傲慢的，如是之分别念和，忧愁和，痛苦和，不适意和，扰乱等。 མཆིམས་（钦）认为这些是实有，所以是七十个实有。虽然如此认为，但若依理分析，则安立为假有是合理的。第三是，一般而言，实有具有四种特征：能被理智分析，恒常且稳固，具有作用，以及能够独立自主。此处指的是，能够自主地成为心识的对象。假有也分为四种：虚构的，基于暂时状态的，基于部分的，以及基于其他事物的。此处指的是第三种，即依赖于他者而成为心识的对象。例子前面已经说过了。第四是，《中边分别论》中说：“于彼境见为识，彼之差别即心所。”其意义是，分别部认为，仅凭自身力量执取事物本身是心，仅凭自身力量执取事物的差别，如喜悦和悲伤等，是心所。例如，执取蓝色的眼识，仅执取蓝色本身是依靠自身的力量。而其随行的感受等执取蓝色本身，则是依靠他者，即执取蓝色的眼识的力量。因为当其他识作为其随行时，不一定执取它。又如，其随行的感受，执取快乐的蓝色，令人愉悦，这是依靠自身的力量。而执取蓝色的眼识执取它，则是依靠他者的力量。因为当感受与痛苦等相应时，不一定执取它。如果按照随顺理性的经部和唯识宗，认为心和心所是同一实体的观点，那么在一个识的实体上，将执取事物本质的部分立为心，将执取事物差别的部分立为心所，因此不需要承认自力和他力。以及《中边分别论大疏》
English
Attachment itself and, the recognition of difference itself and, non-attention and, the bad physical condition and, roughness and, slander and, grasping itself and, non-grasping itself and, not abiding in its own nature itself and, of desire and, of harm and, of closeness and, of locality and, of immortality and, possessing contempt and, possessing pride in lineage, such discriminations and, sorrow and, suffering and, discomfort and, disturbances, etc. Chim considers these to be real, so there are seventy real entities. Although he thinks so, if analyzed by reason, it is reasonable to establish them as imputations. The third is, in general, a real entity has four characteristics: it can be analyzed by reason, it is constant and stable, it has function, and it can be independent. Here it refers to being able to independently become an object of consciousness. Imputations are also divided into four types: fabricated, based on temporary states, based on parts, and based on other things. Here it refers to the third type, which is to become an object of consciousness by relying on others. The examples have been mentioned before. The fourth is, in the "Madhyāntavibhāga" (Middle Beyond Extremes), it says, "Seeing the object is consciousness, its difference is mental factors." The meaning is that the Vaibhāṣika (Particularists) believe that grasping only the object itself by one's own power is mind, and grasping the differences of the object, such as joy and sorrow, etc., by one's own power is mental factors. For example, the eye consciousness that grasps blue, grasping only blue itself is by one's own power. And the accompanying feelings, etc., grasping only blue itself, is by the power of others, that is, the power of the eye consciousness that grasps blue. Because when other consciousnesses occur as its attendants, it is not certain to grasp it. Also, the accompanying feeling, grasping the pleasant blue, which is pleasing, is by one's own power. And the eye consciousness that grasps blue grasping it is by the power of others. Because when the feeling is associated with suffering, etc., it is not certain to grasp it. If, according to the Sautrāntika (Followers of the Sutras) and Yogācāra (Mind-Only) schools, which follow reason, mind and mental factors are considered to be the same entity, then on the entity of one consciousness, the part that grasps only the essence of the object is established as mind, and the part that grasps the differences of the object is established as mental factors, so there is no need to admit self-power and other-power. And the great commentary on the "Madhyāntavibhāga"
Tibetan
དུ་སློབ་དཔོན་བློ་བརྟན་གྱིས་སེམས་སེམས་བྱུང་རྣམ་པ་མི་མཚུངས་པར་བཤད་པ་ཡང་། ངོ་བོ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་རྣམ་པ་མི་མཚུངས་པའི་དོན་ཡིན་པར་དཔང་ལོ་ཆེན་པོས་བཞེད་པ་ཉིད་རྩ་འགྲེལ་གཉིས་ཆར་གྱི་དགོངས་པར་མཐོང་ངོ་། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ལུགས་ལ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་རྣམ་པ་མཚུངས་པར་འདོད་པས་རྣམ་པ་མི་མཚུངས་པའི་དོན་བཤད་མི་དགོས་པར་སེམས་སོ། །དོན་འདི་ལ་སྔོན་གྱི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱང་གྲུབ་མཐའི་རྣམ་དབྱེ་མ་ཕྱེད་པའི་ཅལ་ཅོལ་མང་པོ་གསུངས་པར་འདུག་གོ །ལྔ་པ་ནི། སྡེ་ཚན་དང་པོ་གསུམ་དང་། ལྔ་པའི་རྒྱགས་པ་དང་། མ་ངེས་པའི་ཆགས་པ་དང་། ང་རྒྱལ་དང་ཐེ་ཚོམ་རྣམས་ནི་ཁམས་གསུམ་ཆར་དང་། སྡེ་ཚན་བཞི་པ་དང་ལྔ་པའི་གཡོ་སྒྱུ་རྒྱགས་པ་གསུམ་མ་གཏོགས་པའི་བདུན་དང་། མ་ངེས་པའི་གཉིད་འགྱོད། ཁོང་ཁྲོ་རྣམས་ནི་འདོད་པ་ཁོ་ན་དང་། ལྔ་པའི་གཡོ་སྒྱུ་དང་། མ་ངེས་པའི་རྟོག་དཔྱོད་ནི་འདོད་པ་དང་། བསམ་གཏན་དང་པོ་ཁོ་ནར་ཡོད་དོ། །དྲུག་པ་ནི། སྡེ་ཚན་དང་པོ་བཞི་དང་། མ་ངེས་པའི་རྟོག་དཔྱོད་ཆགས་སྡང་རྣམས་ནི་རྣམ་ཤེས་དྲུག་ཆར་དང་། གཞན་རྣམས་ནི་ཡིད་ཤེས་ཁོ་ནའི་འཁོར་དུ་འབྱུང་ངོ་། །བདུན་པ་ནི། སྡེ་ཚན་དང་པོ་སེམས་ཐམས་ཅད་ལ་འབྱུང་བས་ཁྱབ་ཆེ་བས་ན་དང་པོར་བསྟན། གཉིས་པ་ནི། གཞན་རྣམས་ལ་ལྟོས་ནས་མཆོད་པར་འོས་པས་ན་གཉིས་པར་བསྟན། གསུམ་པ་ནི། ཉོན་མོངས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་འབྱུང་བས་འོག་མ་གཉིས་ལས་ཁྱབ་ཆེ་བས་ན་གསུམ་པར་བསྟན། བཞི་པ་ནི་མི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་འབྱུང་སྟེ་ཐ་མ་བས་ཁྱབ་ཆེ་བས་ན་བཞི་པར་བསྟན། ལྔ་པ་ནི་གོང་མ་ཐམས་ཅད་ལས་ཁྱབ་ཆུང་བས་ན་ཐ་མར་བསྟན་ནོ། །བརྒྱད་པ་ནི། སེམས་ལ་བསྟན་ནས་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ཞིང་འཕྲལ་འཕྲལ་དུ་འབྱུང་བས་ན་སེམས་ལས་བྱུང་བའོ། །འོ་ན་སེམས་དང་དུས་མཉམ་ཡིན་ནམ་སྙམ་ན་འདིར་མཚུངས་ལྡན་གྱི་རྒྱུ་འབྲས་ཞེས་དུས་མཉམ་པའི་རྒྱུ་འབྲས་སུ་འདོད་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །དེས་ན་སེམས་སེམས་བྱུང་རྫས་ཐ་དད་པ་ལྟར་ན་སེམས་བྱུང་ལ་རྒྱུན་མེད་པར་འདོད་ཅིང་། རྫས་གཅིག་པ་ལྟར་ན། རྒྱུན་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཁྱར་པར་མི་བཞེད་དོ། །འདི་དག་ནི་གཞུང་ལུགས་འདིའི་ལུགས་ཀྱི་སེམས་སེམས་བྱུང་གི་འཇོག་ཚུལ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ལ། མངོན་པ་གོང་མའི་ལུགས་ནི་གཞན་དུ་རྒྱ་ཆེར་བཤད་ཟིན་པས་དེར་བལྟ་བར་བྱའོ།། །།མི་ལྡན་པ་ཡི་འདུ་བྱེད་རྣམས། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། རྫས་སུ་གྲུབ་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དང་གསུམ་ལས།
Chinese
此外，导师洛丹（བློ་བརྟན།）所说的“心与心所的行相各不相同”，是指本体和差别的行相各不相同的意思，庞洛钦波（དཔང་ལོ་ཆེན་པོ།）的观点被认为是根本论和注释的共同意旨。分别部（བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ།）的宗义认为行相完全相同，因此认为没有必要解释行相不同的含义。对于这一点，以前的学者们也说了许多没有区分宗派差别的胡言乱语。第五，第一组三个，第五组的憍慢，不定组的贪着，我慢和怀疑，这都是遍于三界的。第四组和第五组中除了虚诳、谄诳、憍慢三种之外的七种，以及不定组的睡眠、后悔、愤怒，这只是欲界才有。第五组的虚诳和不定组的寻伺，只是欲界和初禅才有。第六，第一组的四个，以及不定组的寻伺、贪、嗔，这都是六识共有。其他的都只是意识的眷属。第七，第一组遍于一切心，因此范围最广，所以最先讲述。第二组，相对于其他组来说，是值得供养的，所以第二个讲述。第三组，遍于一切烦恼，比下面两组范围广，所以第三个讲述。第四组，遍于一切不善，比最后一组范围广，所以第四个讲述。第五组，比前面所有组的范围都小，所以最后讲述。第八，在心上显示，因为刹那刹那间立即产生，所以是从心而生的。如果认为与心同时，那么这里认为是“相应因果”，即同时的因果，所以没有过失。因此，如果认为心和心所是不同实体，那么就认为心所没有相续。如果认为是同一实体，那么就不承认有无相续的区别。这些是按照本论的体系，心和心所的独特安立方式。上部论典的体系已经在其他地方广泛阐述，请在那里查阅。《不相应行》这一部分，有不相应行的定义、分类、成立实有这三个方面。
English
Furthermore, the statement by the teacher Lodan (བློ་བརྟན།) that "the aspects of mind and mental factors are different" refers to the meaning that the aspects of essence and difference are different. The view of Panglo Chenpo (དཔང་ལོ་ཆེན་པོ།) is considered to be the common intention of both the root text and the commentary. The Vaibhashika school (བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ།) believes that the aspects are completely the same, so they think there is no need to explain the meaning of different aspects. Regarding this point, previous scholars have also said many nonsensical things without distinguishing the differences between schools. Fifth, the first three groups, the arrogance of the fifth group, the attachment of the uncertain group, pride, and doubt, are all pervasive in the three realms. The seven kinds in the fourth and fifth groups, except for deceit, flattery, and arrogance, and the sleep, regret, and anger of the uncertain group, are only in the desire realm. The deceit of the fifth group and the investigation of the uncertain group are only in the desire realm and the first dhyana. Sixth, the four of the first group, and the investigation, attachment, and aversion of the uncertain group, are all common to the six consciousnesses. The others only occur as retinues of the mind consciousness. Seventh, the first group pervades all minds, so it has the widest scope and is therefore explained first. The second group, relative to the other groups, is worthy of offering, so it is explained second. The third group pervades all afflictions and has a wider scope than the following two groups, so it is explained third. The fourth group pervades all non-virtues and has a wider scope than the last group, so it is explained fourth. The fifth group has a smaller scope than all the previous groups, so it is explained last. Eighth, it is shown on the mind because it arises immediately moment by moment, so it arises from the mind. If it is thought to be simultaneous with the mind, then here it is considered to be "corresponding cause and effect," that is, simultaneous cause and effect, so there is no fault. Therefore, if mind and mental factors are considered to be different entities, then it is believed that mental factors have no continuity. If they are considered to be the same entity, then the distinction of having or not having continuity is not acknowledged. These are the unique ways of establishing mind and mental factors according to the system of this treatise. The system of the upper Abhidharma treatises has already been extensively explained elsewhere, so please refer to it there. In the section on "Non-associated Formations," there are three aspects: the definition of non-associated formations, the classification, and the proof of their substantial existence.