Tibetan
འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྫས་མེད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་གནས་པ་ཙམ་དུ་སྟོན་པའོ་ཞེས་འདོད་དོ། །དྲུག་པ་ནི། སྐུ་ཚེ་ལ་མངའ་བརྙེས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཡང་ངས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་བསྒོམས་པས་བསྐལ་པའམ་དེ་ལས་ལྷག་པར་བཞུགས་པར་ནུས་སོ་ཞེས་པའི་དམ་བཅའ་སྒྲུབ་པ་དང་། ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་རབ་བཟངས་འདུལ་བའི་ཕྱིར། ཟླ་བ་གསུམ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ་དེ་ཕྱིན་ཆད་གདུལ་བྱའི་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་གཏང་ངོ་ཞེས་སློབ་དཔོན་བཞེད་དོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ནི། བདུད་བཞི་ལས་རྒྱལ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་དྲུང་དུ་ཐུན་དང་པོ་ལ་ལྷའི་བུ་དང་། ཐུན་གཉིས་པ་ལ་ལྷའི་སྤྱན་གྱིས་འཇིག་རྟེན་ལ་གཟིགས་ཤིང་། གསུམ་པ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཡངས་པ་ཅན་དུ་སྲོག་གི་འདུ་བྱེད་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་འཆི་བདག་དང་། སྐུ་ཤའི་གྲོང་བརྒྱད་ཀྱི་ཉེ་འཁོར་དུ་ཚེའི་འདུ་བྱེད་གཏོང་བས་ཕུང་པོའི་བདུད་ལས་རྒྱལ་ལོ་ཞེས་འདོད་དོ། །སེམས་བྱུང་རྣམ་ལྔ་སྟེ་ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་སྤྱིའི་དོན་བརྒྱད་དེ། སེམས་བྱུང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད། ནང་གསེས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ། རྫས་དང་བཏགས་པའི་ཁྱད་པར། གཙོ་འཁོར་གྱི་ཁྱད་པར། ཁམས་དང་སའི་ཁྱད་པར། རྣམ་ཤེས་གང་གི་འཁོར་དུ་འབྱུང་བ། སྡེ་ཚན་གྱི་གོ་རིམ། སྤྱིའི་སྒྲ་དོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། སེམས་དང་མཚུངས་པ་རྣམ་པ་ལྔས་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་སྟེ། དེ་གཉིས་རྟེན་གཅིག་ལ་བརྟེན་པས་རྟེན་མཚུངས་པ་དང་། ཡུལ་གཅིག་ལ་དམིགས་པས་དམིགས་པ་མཚུངས་པ་དང་། ཡུལ་དེའི་འཛིན་སྟངས་གཅིག་པ་ཅན་ཡིན་པས་རྣམ་པ་མཚུངས་པ་དང་། སྐྱེ་གནས་འཇིག་གསུམ་དུས་གཅིག་ལ་བྱེད་པས་དུས་མཚུངས་པ་དང་། རྣམ་ཤེས་རྫས་རེ་རེ་བ་ཡིན་པ་ལྟར། སེམས་བྱུང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའང་རྫས་རེ་རེ་བ་ཡིན་པས་རྫས་མཚུངས་པ་སྟེ། འདི་ནི་སེམས་སེམས་བྱུང་རྫས་ཐ་དད་དུ་འདོད་པའི་ལུགས་སོ། །རྫས་གཅིག་པ་ལྟར་ན། དང་པོ་བཞི་གཅིག་པ་ལ་འཆད་པ་ལྟར་འདིའང་གཅིག་པ་ལ་འཆད་དེ་འཆད་ཚུལ་འགལ་བ་མེད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། མངོན་པ་གོང་མར་སེམས་བྱུང་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་གསུངས་པ་ལས་འདིར་གྲངས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བསྡུ་བའི་ཚུལ་བཤད་ན་རྫས་ཡོད་བཞི་བཅུ་ཞེ་དྲུག བཏགས་ཡོད་ལྔ། དེའི་སྟེང་དུ་གཞི་ཕྲན་ཚེགས་ཀྱི་ཉེར་བཞི་རྣམས་ལས། དང་པོ་ལ་ངེས་པའི་སྡེ་ཚན་དང་། མ་ངེས་པའི་སྡེ་ཚན་གཉིས། དང་པོ་ལ་སྡེ་ཚན་ལྔ་ལས། ཀུན་འགྲོ་ལྔ་དང་། ཡུལ་ངེས་ལྔ་ནི། འདིར་སེམས་ཀྱི་ས་མང་པོ་པ་ཞེས་བཞག་སྟེ། ཚོགས་དྲུག ཟག་བཅས། ཟག་མེད། ཁ
Chinese
认为这仅仅是显示行蕴的无实质的蕴的相续存在。第六个原因是，为了显示证得了寿命自在。也就是，为了实现“我修习了四种神足，能够住世一劫或超过一劫”的誓言，并且为了调伏遍行者乐贤，尊者认为，加持三个月后，此后便没有了调伏所化之义，所以舍弃寿命。分别说部则认为，这是为了显示战胜了四魔。即在菩提树下，第一时分战胜了天子魔，第二时分以天眼观察世间，第三时分战胜了烦恼魔，在广严城中加持寿命的行蕴，战胜了死主魔，在拘尸那揭罗城附近舍弃寿命的行蕴，战胜了蕴魔。在“五种心所”的语境中，有八个共同的意义：心所共同的定义，内在差别的详细分类，实有和假立的差别，主和眷属的差别，界和地的差别，是哪个识的眷属，分类的顺序，共同的词义。第一个是，与心识相同，具备五种相同之处：二者依赖于同一个所依，因此是所依相同；缘同一个对境，因此是对境相同；对该对境的执持方式相同，因此是行相相同；生、住、灭三者在同一时间发生，因此是时间相同；就像每个识都是一个实体一样，心所如受等也是每个实体，因此是实体相同。这是认为心和心所是不同实体的宗派。如果认为是同一个实体，就像前四个相同之处可以解释为同一个一样，这里也可以解释为同一个，解释方式没有矛盾。第二个是，在上部阿毗达磨中说了五十一心所，如果在这里解释数量的分类方式，那么实有四十六个，假立五个，再加上二十四个小基础。在第一个中，有确定的分类和不确定的分类两种。在第一个中，有五个
English
It is considered that this merely shows the continuous existence of the non-substantial aggregate of formation. The sixth reason is to show that one has attained mastery over lifespan. That is, in order to fulfill the vow, "I have cultivated the four miraculous legs, and I am able to remain for a kalpa or more," and in order to subdue the wandering ascetic Rabzang, the master considers that after blessing for three months, there is no further purpose for subduing those to be tamed, so he relinquishes his lifespan. The Vaibhashikas, however, believe that this is to show victory over the four maras. That is, under the Bodhi tree, in the first watch, he overcame the son of the gods Mara; in the second watch, he observed the world with his divine eye; in the third watch, he overcame the afflictions Mara; in the city of Vaishali, by blessing the formation of life, he overcame the Lord of Death Mara; and near the city of Kushinagar, by relinquishing the formation of life, he overcame the aggregate Mara. In the context of "the five mental events," there are eight common meanings: the common definition of mental events, the detailed classification of inner differences, the difference between substantial and imputed, the difference between principal and retinue, the difference between realm and ground, which consciousness is the retinue of, the order of categories, and the common meaning of the term. The first is that it is the same as mind, possessing five similarities: the two rely on the same basis, therefore the basis is the same; they focus on the same object, therefore the object is the same; the way they grasp that object is the same, therefore the aspect is the same; the three of arising, abiding, and ceasing occur at the same time, therefore the time is the same; just as each consciousness is one entity, mental events such as feeling are also each entity, therefore the entity is the same. This is the school that believes that mind and mental events are different entities. If they are considered to be the same entity, just as the first four similarities can be explained as the same, here too it can be explained as the same, and there is no contradiction in the way of explaining it. The second is that in the Higher Abhidharma, fifty-one mental events are mentioned. If we explain the way of collecting the divisions of numbers here, there are forty-six substantially existent, five imputedly existent, and on top of that, twenty-four minor bases. In the first, there are two
Tibetan
མས་གསུམ་ཆར་གྱི་སེམས་བྱུང་ཐམས་ཅད་ལ་འབྱུང་བས་སོ། །དགེ་བ་བཅུ་གཅིག་གི་གཏི་མུག་མེད་པ་མ་གཏོགས་གཞན་བཅུ་པོ་དགེ་བའི་ས་མང་པོ་པར་བཞག་སྟེ། ཚོགས་དྲུག་ཟག་བཅས། ཟག་མེད། ཁམས་གསུམ་གྱི་དགེ་བའི་སེམས་ཐམས་ཅད་ལ་འབྱུང་བས་སོ། །རྩ་ཉོན་གྱི་ནང་ནས་མ་རིག་པ་དང་། ཉེ་ཉོན་བཅུ་ཚན་འོག་མའི་ནང་ནས་བག་མེད་སོགས་ལྔ་སྟེ་དྲུག་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ས་མང་པོ་པར་བཞག་སྟེ། ཚོགས་དྲུག་དང་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་སེམས་ཐམས་ཅད་ལ་འབྱུང་བས་སོ། །ཉེ་ཉོན་བཅུ་ཚན་འོག་མའི་ནང་ནས་ངོ་ཚ་མེད་པ་དང་ཁྲེལ་མེད་པ་གཉིས་ནི་མི་དགེ་བའི་ས་མང་པོ་པར་བཞག་སྟེ། ཚོགས་དྲུག་གི་མི་དགེ་བའི་སེམས་ཐམས་ཅད་ལ་བྱུང་བས་སོ། །ཁྲོ་བ་སོགས་ཉེ་ཉོན་བཅུ་ཚན་དང་པོ་ནི། ཉོན་མོངས་ཆུང་ངུའི་ས་པར་བཞག་སྟེ། ཆགས་སྡང་སོགས་ལྔ་དང་རྣམ་པ་འགལ་བས་མ་རིག་པ་ཙམ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་། བདེན་པ་ལ་ལོག་པར་མི་རྟོག་པས་བསྒོམ་སྤང་གི་སེམས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་། སྒྲ་དོན་འདྲེས་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་ཡིན་པས་ཡིད་ཙམ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ངེས་པའི་སྡེ་ཚན་ནི། གཞན་འགྱུར་བཞི་དང་། མ་རིག་པ་དང་ལྟ་བ་མ་གཏོགས་པའི་རྩ་ཉོན་གཞན་བཞི་ལ་བཞག་སྟེ། སྔར་གྱི་སྡེ་ཚན་གང་དུ་ཡང་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་སྡོམ་ཚིག་ནི་དབྱིག་བཤེས་ཀྱིས། རྟོག་དང་དཔྱོད་དང་འགྱོད་པ་དང་། །གཉིད་དང་ཁོང་ཁྲོ་ཆགས་རྣམས་དང་། །ཡིད་དང་ཐེ་ཚོམ་ཅེས་བྱ་བ། །བརྒྱད་ནི་ངེས་པ་མིན་པར་བཤད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཡིད་ཅེས་པ་ནི། ཡིད་ལ་མ་ན་ཞེས་ཐུང་བ་དང་། ང་རྒྱལ་ལ་མཱ་ན་ཞེས་རིང་བར་ཡོད་པ་ལོ་ཙཱ་བས་སྒྲ་ནོར་བ་སྟེ། དོན་ང་རྒྱལ་ཡིན་ཞེས་མཆིམས་ཀྱིས་བཞེད་དོ། །རྒྱལ་པོའི་སྲས་ཀྱིས་ལྟ་བ་ཡང་མ་ངེས་པ་ཡིན་པས་སྡོམ་ཚིག་དེ་རྣ་བར་མི་འོང་ཞེས་འཆད་ཀྱང་། མཁས་པ་སྔ་མ་དག ལྟ་བ་རྫས་ཡོད་མ་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད་ཅེས་གསུངས་པ་ལེགས་སོ། །གཉིས་པ་བཏགས་ཡོད་ནི། དགེ་བ་བཅུ་གཅིག་གི་ནང་ནས་གཏི་མུག་མེད་པ་དང་། རྩ་ཉོན་གྱི་ནང་ནས་ལྟ་བ་དང་། ཉེ་ཉོན་བཅུ་ཚན་འོག་མའི་ནང་ནས་ཤེས་བཞིན་མ་ཡིན་པ་གསུམ་ནི། ཤེས་རབ་ཉོན་མོངས་ཅན་ཡིན་པས་ཤེས་རབ་ལ་བཏགས། བརྗེད་ངས་ནི་དྲན་པ་ཉོན་མོངས་ཅན་དང་། རྣམ་གཡེང་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉོན་མོངས་ཅན་ཡིན་པས་དེ་དག་ལ་བཏགས་པའོ། །གཞི་ཕྲན་ཚེགས་ཀྱི་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་ནི། མི་དགའ་བ་དང་གླལ་བྱེད་པ་དང་། སེམས་ཞུམ་པ་ཉིད་དང་། རྨྱ་བ་དང་། ཟས་ཀྱི་དྲོད་མི་
Chinese
所以，三界所有的心所都生起。十一种善法中，除了无痴之外，其余十种都安立为多种善法之地，因为它们生起于六识、有漏、无漏、三界的所有善心中。从根本烦恼中，无明和下部近烦恼十法中的放逸等五种，共六种安立为多种烦恼之地，因为它们生起于六识和三界的所有烦恼心中。从下部近烦恼十法中，无惭和无愧两种安立为多种不善法之地，因为它们生起于六识的所有不善心中。忿怒等第一组近烦恼十法，安立为小烦恼之地，因为它们与贪嗔等五种相违，仅与无明相似而相应，并且不颠倒地执著真谛，与修所断的心相应，并且是声义混淆的分别念，因此仅与意相应。不定法类，安立为四种转变，以及除了无明和见之外的其余四种根本烦恼，因为它们在之前的任何一类中都不是绝对确定的。其总结是，友称说：“寻与伺，以及后悔和，睡眠与忿怒，贪等和，意与怀疑，此八非决定。”如此说道。其中，所谓意，意（藏文：ཡིད།）的“ཡིད”发音短，而慢（藏文：ང་རྒྱལ།梵文：māna，梵文罗马转写：māna，汉语字面意思：慢）的“མཱ་ན་”发音长，是译师的语音错误，其意义是慢，赤米（人名）如此认为。国王之子说，见也是不定的，因此总结之语不入耳，但先前的智者们说，见不是实有，因此没有过失，此说甚佳。第二，假有，十一种善法中的无痴，以及根本烦恼中的见，以及下部近烦恼十法中的不正知三种，因为是智慧的烦恼，所以安立于智慧。正念是正念的烦恼，掉举是等持的烦恼，因此安立于彼等。二十四种小随烦恼是：不乐和呵责，以及心怯懦性，和昏昧，以及食物的温度不
English
Therefore, all mental factors of the three realms arise. Among the eleven virtuous dharmas, except for non-ignorance, the other ten are established as the grounds for many virtuous dharmas, because they arise in all virtuous minds of the six consciousnesses, with outflows, without outflows, and the three realms. From the root afflictions, ignorance and five of the lower ten near afflictions, such as non-diligence, a total of six are established as the grounds for many afflictions, because they arise in all afflicted minds of the six consciousnesses and the three realms. From the lower ten near afflictions, shamelessness and lack of embarrassment are established as the grounds for many non-virtuous dharmas, because they arise in all non-virtuous minds of the six consciousnesses. The first group of ten near afflictions, such as anger, are established as the grounds for minor afflictions, because they contradict the five, such as attachment and hatred, and are similar to and associated with only ignorance, and do not wrongly grasp the truth, and are associated with the minds to be abandoned by meditation, and are conceptualizations that mix sound and meaning, therefore they are only associated with the mind. The category of uncertain dharmas is established as the four transformations, and the other four root afflictions besides ignorance and view, because they are not absolutely certain in any of the previous categories. The summary of this is, the friend said: "Searching and analysis, and regret, sleep and anger, greed and so on, mind and doubt, these eight are said to be uncertain." So it is said. Among them, the so-called mind, the "ཡིད" in ཡིད (Tibetan for mind) is pronounced short, while the "མཱ་ན་" in ང་རྒྱལ (Tibetan for pride, Sanskrit: māna, Romanized Sanskrit: māna, literal Chinese meaning: pride) is pronounced long, which is a phonetic error of the translator, its meaning is pride, so Chim believes. The prince said that view is also uncertain, therefore the summary is not pleasing to the ear, but the previous wise ones said that view is not substantial, therefore there is no fault, this is a good saying. Second, imputed existence, non-ignorance among the eleven virtuous dharmas, and view among the root afflictions, and the three of non-awareness among the lower ten near afflictions, because they are afflictions of wisdom, therefore they are established on wisdom. Mindfulness is the affliction of mindfulness, and agitation is the affliction of samadhi, therefore they are established on them. The twenty-four minor secondary afflictions are: displeasure and reproach, and timidity, and stupor, and the temperature of food not