Tibetan
ཐམས་ཅད་རང་རང་གི་བྱ་བ་ལ་དབང་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། མདོར། སྐྱེས་བུ་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བའི་དབང་བསྒྱུར་བྱ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་ཁོ་ན་ལ་དབང་བྱེད་པའི་བདག་ནི་མེད་ཀྱི། ཆོས་གང་ཞིག་གནས་སྐབས་གང་ལ་ལྷག་པར་བྱེད་པ་ལ་དགོངས་ནས་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་སུ་གྲངས་ངེས་པར་མཛད་དེ། དེ་ཡང་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བ་རྟེན་དང་བཅས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གྲངས་ངེས་པ་ནི། སེམས་ཀྱི་རྟེན་དང་དེའི་བྱེ་བྲག །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་ནོ། །མདོ་སྡེ་པས་འཁོར་བར་འཇུག་ལྡོག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གྲངས་ངེས་པ་ནི། ཡང་ན་འཇུག་པའི་རྟེན་དང་ནི། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སྟོན་ཏོ། །སྲོག་ནི་རྣམ་སྨིན་ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། དངོས་དང་། དོགས་པ་བཅད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སྲོག་ནི་མཐོ་རིས་དང་ངན་སོང་ན་དགེ་མི་དགེའི་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་ཁོ་ནའོ། །གཉིས་པ་ནི། འོ་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་སྐུ་ཚེ་གཏོང་འཇོག་བྱེད་པར་བཤད་པས་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་ན་འདོད་དགུར་འབྱུང་བ་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་རྣམ་སྨིན་ཁོ་ནར་འདོད་པའི་ལུགས། ཕལ་ཆེར་རྣམ་སྨིན་དུ་འདོད་པའི་ལུགས། ཞར་ལ་སྐུ་ཚེ་གཏོང་འཇོག་བཤད་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག་བསྟན་བཅོས་ལས་དགྲ་བཅོམ་པ་རབ་མཐའི་བསམ་གཏན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅིང་། དེ་ལས་ལངས་ཏེ་དགེ་འདུན་ནམ་གང་ཟག་ལ་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་ཕུལ་ཏེ་བདག་གི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་དེ་ཚེའི་རྣམ་སྨིན་དུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ཞིང་ངག་ཏུ་ཡང་སྨྲས་པས་ཚེ་རིང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པས། དེ་ཉིད་མཐོང་ཆོས་ཀྱི་ལས་འཕེན་རྫོགས་གཉིས་ཀ་ཡིན་པའམ། བདེན་པ་མཐོང་ལ་འཕེན་བྱེད་མེད་པ་ལྟར་ན། རྫོགས་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་དེ་མཐོང་ཆོས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་དུ་དངོས་སུ་ཁས་ལེན་དགོས་སོ། །ཁ་ཅིག་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཚེ་སྲིང་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་གྱི་སྔོན་ཚེ་ལོ་བརྒྱ་ཐུབ་པར་འཕངས་པ་ལས་རྐྱེན་གྱིས་དུས་མིན་པར་བྲིད་ནས་ཚེ་ལྷག་ལུས་པ་འགའ་ཞིག་དེས་མཐོང་སྟེ། སྔར་གྱི་སྦྱོར་བས་འདིར་འདྲེན་པར་འདོད་དེ། འདིས་མཐོང་ཆོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་སྨིན་གྱི་རྒྱུས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་དང་འདྲ་བས་རྣམ་སྨིན་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཁས་བླངས་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། བཙུན་པ་དབྱངས་སྒྲོག་ན་རེ། ཚེ་བསྲིང་བ་ལུས་དེ་ཉིད་ལ་རབ་མཐའི་བསམ་གཏན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་འབྱུང་བ་ཚེ་དང་མཐུན་པ་དག་བསྐྱེད་ནས། ལས་ལས་བྱུང་བའི་དབང་པོའི་འབྱུང་བ་དང་སྡོམ་ན
Chinese
一切都变成各自行为的主宰。 第二，简而言之，没有主宰者能支配对人来说近乎必需的二十二种权力，而是考虑到哪种法在何种情况下更为重要，从而确定了二十二这个数字。具体而言，毗婆沙师认为，由于完全的烦恼和完全的清净都依赖于所依，所以确定了数字，如“心的所依及其差别”等所示。经部师认为，由于轮回的进入和退出都依赖于所依，所以确定了数字，如“或者进入的所依”等所示。 在“生命是异熟”的情况下，分为真实和断除疑惑两种。第一，生命是天界和恶趣中善与非善的异熟果报。第二，如果说阿罗汉可以舍弃或保留寿命，那么如果是异熟果报，随心所欲出现岂不是矛盾？对此，有三种观点：认为仅仅是异熟，认为大部分是异熟，以及顺便提及舍弃或保留寿命。第一种观点是，一些论典中说，阿罗汉进入最极的禅定，从禅定中起身，向僧众或个人供养生活用品，并发愿说：“愿我的受用异熟转为寿命异熟”，并在口头上也这样说，因此寿命会延长。因此，这本身就是可见法之业的能引和圆满二者，或者像见谛而无能引一样，必须直接承认圆满的异熟是可见法之业的异熟。一些人认为，并非所有阿罗汉都能延长寿命，而是先前寿命能活到一百岁，但由于因缘而过早夭折，留下剩余寿命的一些人，通过先前的修持在此引导，这类似于可见法之果由异熟之因产生果，因此仅仅是假名为异熟。第二种观点是，比丘扬声说，延长寿命是通过最极禅定的力量，在身体本身中产生与寿命相符的第四禅定之要素，然后与业所生的根之要素相结合。
English
Everything becomes the master of its own actions. Secondly, in brief, there is no master who can control the twenty-two powers that are nearly essential for a person. Rather, the number twenty-two is determined by considering which dharma is more important in which situation. Specifically, the Vaibhashikas believe that because complete defilement and complete purification both depend on the support, the number is determined, as shown by "the support of the mind and its distinctions," etc. The Sautrantikas believe that because the entering and exiting of samsara both depend on the support, the number is determined, as shown by "or the support of entering," etc. In the case of "life is vipaka," it is divided into two: the real and the elimination of doubts. First, life is the vipaka fruit of good and non-good in the heavens and hells. Second, if it is said that an arhat can relinquish or retain life, then if it is a vipaka fruit, wouldn't it be contradictory for it to appear at will? In response to this, there are three views: the view that it is only vipaka, the view that it is mostly vipaka, and the view that incidentally mentions relinquishing or retaining life. The first view is that some treatises say that an arhat enters the most extreme samadhi, rises from samadhi, offers living supplies to the sangha or an individual, and prays, saying, "May the vipaka of my enjoyment be transformed into the vipaka of life," and also says this verbally, therefore life will be prolonged. Therefore, this itself is both the projecting and fulfilling of the karma of visible dharma, or like seeing the truth without a projector, one must directly acknowledge that the fulfilling vipaka is the vipaka of the karma of visible dharma. Some people believe that not all arhats can prolong life, but some who previously had a life span of one hundred years, but died prematurely due to circumstances, leaving a remaining life span, are guided here by previous practice, which is similar to the fruit of visible dharma being produced by the cause of vipaka, therefore it is only nominally acknowledged as vipaka. The second view is that the monk Yangsheng says that prolonging life is through the power of the most extreme samadhi, generating the elements of the fourth samadhi that are in accordance with life in the body itself, and then combining them with the elements of the senses that arise from karma.
Tibetan
ས་ཚེ་བསྲིང་ལ། གཏོང་བ་ན་ཚེ་དང་འགལ་བའི་འབྱུང་བ་དག་བསྐྱེད་དེ། དེས་ན་དེ་ཉིད་ལས་ཀྱི་འཕེན་པ་ཟད་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཐུས་འཕེན་པས་རྣམ་སྨིན་མ་ཡིན་ཡང་སྲོག་ནི་རྣམ་སྨིན་ཞེས་པ་ཕལ་ཆེ་བ་ལ་དགོངས་སོ་ཞེས་པ། བཙུན་པ་གོ་ཆ་མཐའ་ཡས་ན་རེ། དེ་བཞི་སྐྱོན་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། དང་པོ་ནི། ཚེ་རྫོགས་བྱེད་ཀྱི་འབྲས་བུར་འདོད་ན། སྤྱིར་སྲོག་འཕན་བྱེད་ཀྱི་འབྲས་བུར་བྱེད་པ་དང་འགལ་ཞིང་། གཉིས་པ་ནི། སྔོན་གྱི་ཚེ་ལྷག་འདིར་འབྱུང་བས་མཐོང་ཆོས་ལ་མྱོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ངེས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ལ། གསུམ་པ་ནི། གཟུགས་ཀྱི་འབྱུང་བས་གནས་ན་དེ་ལ་འདོད་པའི་ཚེ་དང་འགལ་བ་མི་སྲིད་པས་གཏན་དུ་གནས་པར་འགྱུར་ཞིང་། བཞི་པ་ནི། ལས་ཀྱི་འཕེན་པ་ཟད་པས་ཤི་འཕོས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་དྲུག་སྟེ། རྟེན་གང་ལ། གང་ཟག་གང་གིས། ཚུལ་ཇི་ལྟར། དགོས་པ་གང་གི་ཕྱིར་གཏོང་འཇོག་བྱེད་པ། སྲོག་དང་ཚེའི་ཁྱད་པར། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྟོན་པའི་སྐུ་ཚེ་གཏོང་འཇོག་བྱས་པའི་དགོས་པའོ། །དང་པོ་ནི། བློ་གསལ་བས་གླིང་གསུམ་གྱི་ཕོ་མོའི་རྟེན་ཅན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། དགྲ་བཅོམ་པ་རབ་མཐའི་བསམ་གཏན་ཐོབ་པ། དུས་དང་མི་སྦྱོར་བ་གཉིས་ཀའི་ཆ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་སྟེ། ཉོན་མོངས་མེད་ཅིང་དབང་པོ་རྣོ་བས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དབང་འབྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། འཇོག་ཚུལ་ནི་བསམ་གཏན་ལ་འཇུག་ཅིང་ཡོ་བྱད་ཕུལ་ནས་བདག་གི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་ཚེར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་དང་། གཏོང་ཚུལ་ནི། བསམ་གཏན་ལ་འཇུག་ཅིང་ཡོ་བྱད་ཕུལ་ནས་བདག་གི་ཚེའི་རྣམ་སྨིན་ལོངས་སྤྱོད་དུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་འདེབས་པའོ། །བཞི་པ་ནི། གཞན་ལ་ཕན་པའམ་བསྟན་པ་བསྲུང་ཞིང་གནས་པའི་དོན་དུ་ཚེ་བསྲིང་ལ་གསོན་ཡང་དོན་གཉིས་མ་མཐོང་བ་དང་འཁོར་བས་སྐྱོ་བས་གཏོང་སྟེ། ཚངས་སྤྱོད་འདི་ལ་ལེགས་སྤྱད་ཅིང་། །ལམ་ལའང་ཤིན་ཏུ་བསྒོམ་ན་ནི། །ཚེ་ཟད་པ་ལ་དགའ་འགྱུར་ཏེ། །དཔེར་ན་ནད་དང་བྲལ་བ་བཞིན། །ཅེས་སོ། །ལྔ་པ་ནི། མདོར། སྲོག་གི་འདུ་བྱེད་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ཚེའི་འདུ་བྱེད་གཏང་ངོ་ཞེས་པའི་ཁྱད་པར་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ན་རེ། ཁྱད་པར་མེད་དེ། གདགས་པ་ལས། སྲོག་གང་ཞེ་ན་ཁམས་གསུམ་པའི་ཚེའོ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །མདོ་སྡེ་པ་ནི། སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཚེ་དང་། ད་ལྟར་གྱི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྲོག་ཡིན་ལ། འདུ་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་མུ་སྟེགས་པ་ལྟར། སྲོག་རྟག་པ་གཅིག་པུར་མེད་པའམ། མི་ལྡན་པའི་
Chinese
至于延长寿命，舍弃则会产生与寿命相违背的因素。因此，寿命是由于业力的牵引而尽，虽然不是以禅定的力量牵引而产生的异熟果，但“命即是异熟”之说，大多数是指这种情况。 僧人无边铠甲说：这四种说法都有过失。第一，如果认为寿命是穷尽的果，那么这与普遍认为寿命是增长的果相矛盾。第二，由于过去的剩余寿命在此显现，因此无法确定是否会经历现世的感受等等。第三，如果色蕴存在，那么与所期望的寿命相违背的情况是不可能发生的，因此会恒常存在。第四，由于业力的牵引耗尽，将会死亡并转生。 第三个问题有六个方面：在何种所依上？由何人？以何种方式？为了何种目的而进行舍弃和安住？命和寿命的差别？详细说明过去诸佛舍弃和安住寿命的目的。 第一，有智慧者认为，是三洲（赡部洲、胜身洲、俱卢洲）具有男女之身的所依。 第二，是获得殊胜禅定的阿罗汉，从时间和非时两种情况中解脱出来，没有烦恼且根器敏锐，因此能够自在地运用禅定。 第三，安住的方式是进入禅定，供养资具，并发愿自己的受用成为寿命的果实。舍弃的方式是进入禅定，供养资具，并发愿自己的寿命异熟成为受用。 第四，为了利益他人或守护和住持佛法而延长寿命，但如果活着却看不到这两种利益，或者因为厌倦轮回而舍弃寿命。 如云：“于此梵行善修习，于道亦复极串习，彼于寿命尽欢喜，如人远离诸疾病。” 第五，经中说：“加持命的行蕴，舍弃寿命的行蕴”，这有什么区别呢？ 毗婆沙师说：没有区别。因为《施设论》中说：“何为命？即三界之寿命。” 经部师则认为：过去的业的果是寿命，现在的业的果是命。所谓“行蕴”，并不是像外道那样，认为命是常一的，或者认为没有
English
As for prolonging life, abandoning it will generate factors that contradict life. Therefore, life is exhausted due to the pull of karma. Although it is not a Vipaka (karmic result) generated by the power of Samadhi, the saying "life is Vipaka" mostly refers to this situation. The monk Gocha Thaye (Infinite Armor) said: These four statements are flawed. First, if you think that life is the fruit of exhaustion, then this contradicts the general belief that life is the fruit of increase. Second, since the remaining life of the past appears here, it is impossible to determine whether one will experience present-life feelings, etc. Third, if the skandha of form exists, then it is impossible for a situation to arise that contradicts the desired life, so it will exist forever. Fourth, because the pull of karma is exhausted, one will die and be reborn. The third question has six aspects: On what basis? By whom? In what way? For what purpose is abandonment and abiding performed? What is the difference between life and lifespan? Explain in detail the purpose of the Buddhas of the past abandoning and abiding in life. First, the wise believe that it is the basis of the three continents (Jambudvipa, Videha, Uttarakuru) with male and female bodies. Second, it is an Arhat who has attained excellent Samadhi, liberated from both timely and untimely situations, without afflictions and with sharp faculties, and therefore able to freely use Samadhi. Third, the way of abiding is to enter Samadhi, offer resources, and vow that one's enjoyment becomes the fruit of life. The way of abandoning is to enter Samadhi, offer resources, and vow that one's life's Vipaka becomes enjoyment. Fourth, to prolong life for the benefit of others or to protect and maintain the Dharma, but if one lives without seeing these two benefits, or abandons life because of weariness with Samsara. As it is said: "Having practiced well in this Brahmacharya, and also having thoroughly cultivated the path, one rejoices in the exhaustion of life, like a person free from all diseases." Fifth, the Sutra says: "Blessing the formative aggregate of life, abandoning the formative aggregate of lifespan," what is the difference? The Vaibhashika says: There is no difference. Because the Prajnapti says: "What is life? It is the life of the three realms." The Sautrantika believes that the fruit of past karma is lifespan, and the fruit of present karma is life. The so-called "formative aggregate" is not like the heretics who believe that life is permanent and singular, or that there is no