Chinese
如何行事。禅定。所缘为何。贪欲。以何烦恼断除。第二有三，支分正行，禅定的差别，以及对它们的诤论的断除。第二。第一有二，共同宣说。第一。特别宣说。第一。第二有三，是否为烦恼。烦恼。有罪无罪。八罪。生起和等持的差别。生起的。第三，获得等持的方式有三。获得的方式。以及，何者之后生何者。八地。如何生起顿超的等持。第二有二，共同宣说。漏。清净特别宣说。第六，以何烦恼断除有三，断除的方式。漏。近取差别。那些。特殊的禅定。无分别。第二，三摩地分为三，分为有觉有观等三。以下。分为空性等三。空性。空性等三的分类。第二有二，分类正行。无相。以及特别宣说它。清净和。第二，等持的功德有二，宣说无量，宣说解脱等。第一有二，分类和。无量。特殊的法。田。第二有四，功德正行，以及它们的获得方式。灭。无色。所依的差别。三摩地的生起方式。二界。第一有三，解脱，胜伏。以胜伏。尽。尽。第一有二，简略宣说。解脱。广说。此有二，体性和。境。第一。第一有三，第一。有色之第一。无色。无色之第一。灭。灭的解脱。第三，论典圆满的五种行为，说法者的。说法者的正法分类。彼执持。执持彼者。我。如何造论之方式。祈请宽恕罪过。罪过。欲解脱
English
How to act. Contemplation. What is the object of focus? Attachment. By which afflictions are they abandoned? Secondly, there are three: the actual practice of the limb, the distinction of meditation, and the abandonment of disputes about them. Second. First, there are two: common exposition. First. Special exposition. First. Secondly, there are three: whether or not it is afflicted. Affliction. Faulty or faultless. Eight faults. The difference between arising and meditative absorption. Of arising. Thirdly, there are three ways to attain meditative absorption. The way to attain it. And, what arises after what. Eight grounds. How does the sudden transcendence meditative absorption arise? Secondly, there are two: common exposition. Leakage. Pure special exposition. Sixth, by which afflictions are they abandoned? There are three: the way of abandonment. Leakage. The distinction of close attainment. Those. Special meditation. Without thought. Secondly, samadhi is divided into three, divided into three such as with investigation and with analysis. Below. Divided into three such as emptiness. Emptiness. The classification of emptiness and so on into three. Secondly, there are two: the actual classification. Without characteristics. And especially explaining it. Pure and. Secondly, there are two qualities of meditative absorption: exposition of the immeasurable, exposition of liberation, etc. First, there are two: classification and. Immeasurable. Special dharma. Field. Secondly, there are four: the actual qualities, and the ways to attain them. Cessation. Formless. The difference of the support. The way samadhi arises. Two realms. First, there are three: liberation, overcoming. By overcoming. Exhaustion. Exhaustion. First, there are two: brief exposition. Liberation. Extensive exposition. Here there are two: entity and. Object. First. First, there are three: first. First of form. Formless. First of the formless. Cessation. Liberation of cessation. Thirdly, there are five actions for the completion of the entire text: the speaker's. The classification of the speaker's true dharma. That which holds it. The person who holds it. I. How the treatise was composed. Praying for forgiveness of faults. Faults. Desiring liberation.
Tibetan
་པས་བག་ཡོད་བྱ་བར་གདམས་པའོ། །འདི་ལ་གསུམ་སྟེ། སྟོན་པ།་་་་་དེ་ཉིད་མཐོང་བ་འདས་པར་བསྟན། དེ་ཉིད།་་་་་དེ་ཉིད་མ་མཐོང་རང་བཟོར་སྤྱོད། དེ་ལྟར།་་་་་དེས་ན་བག་ཡོད་བྱ་བར་གདམས་པའོ། །གསུམ་པ་བསྒྱུར་བ་མཐར་ཕྱིན་པ་མཇུག་གི་དོན་ལ་གཉིས་ཏེ། ཆོས་མངོན་པ།་་་་་བརྩམས་པའི་བཀའ་དྲིན་དྲན་པའི་ཆེད་དུ་རྩོམ་བྱེད་སྨོས། རྒྱ་གར།་་་་་བསྒྱུར་བ་དྲིན་དྲན་པའི་ཆེད་དུ་སྒྱུར་བྱེད་སྨོས་པའོ། །དཀྱུས་ཀྱི་ས་བཅད་པ་རུ་སྦལ་རྒྱ་བོའི་བཞི་འགྲོས་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།ད་ནི་དཀའ་བའི་གནས་ལ་དཔྱད་པ་གངས་སེང་དཀར་མོའི་མཆོངས་སྟངས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་ཅེས་པའི་སྐབས་སུ། ཤུགས་ལས་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་ཡོད་ན། ཉོན་མོངས་ཞི་བའི་ལྷག་བཅས་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཞི་བའི་ལྷག་མེད་ཐོབ་པར་བསྟན་ཏེ། འདི་ལ་གཉིས་ཏེ། སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཀུན་འབྱུང་དང་སྡུག་བསྔལ་སྤངས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བས་ཀུན་འབྱུང་སྤོང་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ལྷག་མ་ལུས་པ་དང་། མ་ལུས་པའོ། །འོ་ན། སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་འཇིག་རྟེན་དང་། །ཞེས་དེ་གཉིས་ཁྱབ་མཉམ་པར་བཤད་པ་ཅི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་ཐམས་ཅད་དུ་མཉམ་པ་དང་། མདོ་སྡེ་པ་དང་། སེམས་ཙམ་པ་དགྲ་བཅོམ་པའི་ཕུང་པོ་ཐ་མ་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་ལ་ཀུན་འབྱུང་མ་ཡིན་པ་དང་། བསྡུ་བར། དགྲ་བཅོམ་པའི་ཕུང་པོ་རིལ་པོ་ཀུན་འབྱུང་མ་ཡིན་པར་བཤད་པ་གསུམ་ཡོད་ཀྱང་། འདིར་ནི་ཀུན་འབྱུང་གི་གཙོ་བོ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་ལ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་གཙོ་བོ་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཕུང་པོ་མ་ལོག་པ་སྟེ། མདོར་ན་སྐུ་ཚེའི་འདུ་བྱེད་མ་བཏང་བ་དང་། བཏང་བའི་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་གོ །གཉིས་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་གསུམ་ལས། ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་ཁམས་གསུམ་པའི་རྟེན་ཅན་ཏེ། དེ་ལ་འདོད་པའི་རྟེན་ཅན་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཞི་བའི་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་ནི་ཐོབ་ཅིང་མངོན་དུ་བྱས་ལ། སྡུག་བསྔལ་ཞི་བའི་འགོག་པ་ཐོབ་ཀྱང་མངོན་དུ་མ་བྱས་པ་སྟེ། ཅི་ཞིག་ལུས་ན་མཽའུ་འགལ་གྱི་བུ་དང་། སྒུར་ཆུང་ལྟ་བུ་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་རྟེན་བཅས་སྡུག་བསྔལ་དང་། ཚོར་བ་བདེ་བ་རྟེན་བཅས་འགྱུར་བ་དང་། ཟག་བཅས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་འདུ་བྱེད་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་ཀ་ལུས་ལ། ནམ་སྐུ་ཚེ་བཏང་བའི་ཚེ་ལྷག་མེད་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་ཞེས་དང་། སྡུག་བསྔལ་དེ་གསུམ་ཞི་བའི་འགོག་པ་ཐོབ་ལ་མངོན་དུ་བྱས་ཞེས་ཏེ། དེ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་བརྟག་ཅིང་དགེ་བའི་རྫས་སུ་འདོད་ལ། མདོ་སྡེ་པས་ཟག་བཅས་ཅང་མེད་དུ་སོང་བའི་མེད་དགག་ལ་འདོད་དེ། མདོ་ལས། མ་ཞུམས་པ་ཡི་སེམས་ཀྱིས་སུ། །ཚོར་བ་དང་དུ་ལེན་མོད་ཀྱི། །མར་མེ་ཤི་བར་གྱུར་པ་ལྟར། །དེ་ཡིས་སེམས་ནི་རྣམ་པར་ཐར། །ཞེས་འདོད་དོ། །བསམ་གཏན་དང་པོ་གསུམ་གྱི་རྟེན་ནི་ལྷག་བཅས་ཀྱི་ཚེ་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བ་མངོན་དུ་བྱས་ཤིང་། སྡུག་བསྔལ་ཕྱི་མ་གཉིས་ཞི་བའི་འགོག་པ་ཐོབ་ཀྱང་མངོན་དུ་མ་བྱས་ལ་ལྷག་མེད་ཀྱི་ཚེ་མངོན་དུ་བྱས་པའོ། །བསམ་གཏན་བཞི་པ་ནས་སྲིད་རྩེའི་བར་གྱི་རྟེན་ཅན་ནི། ཉོན་མོངས་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་པོ་གཉིས་ཞི་བ་མངོན་དུ་བྱས་ཤིང་། འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བའི་འགོག་པ་ཐོབ་ཀྱང་མངོན་དུ་མ་བྱས་ལ་ལྷག་མེད་ཀྱི་ཚེ་མངོན་དུ་བྱས་པའོ། །རང་སངས་རྒྱས་ནི་གླིང་གསུམ་གྱི་སྐྱེ་པའི་རྟེན་ཅན་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་ལུས་པ་ནི་ལྷག་བཅས་དང་། དེ་དོར་བ་ལྷག་མེད་དུ་འཇོག་པའི་ཚུལ་ཉན་ཐོས་འདོད་པའི་རྟེན་ཅན་དང་འདྲའོ། །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི། འཛམ་བུའི་གླིང་གི་སྐྱེས་པ་སྟེ། ཟད་པ་ཤེས་པ་མངོན་དུ་བྱས་པ་ནས་སྐུ་ཚེའི་འདུ་བྱེད་མ་བཏང་གི་བར་ལ་ཞབས་ལ་སེང་ལྡེང་གི་ཚལ་པ་ཟུག་པ་དང་། སྐུ་རོ་རྒྱབ་བསྙུང་བ་དང་། དབུ་ཀླད་པ་མི་བདེ་ནས་སྨན་ཨུཏྤལ་བཙལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་རྟེན་དང་བཅས་པ་དང་། རེས་འགའ་བདེ་བ་དང་དགྱེས་པར་སྤྱོད་པ་སོགས་ཚོར་བ་བདེ་བ་དང་། ཡིད་བདེ་རྟེན་དང་བཅས་པ་དང་། ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་རྟེན་དང་བཅས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་ལུས་པ་ནི་ལྷག་བཅས་ཡིན་ལ། ནམ་གྲོང་ཁྱེར་རྩྭ་མཆོག་ཏུ་སྐུ་ཚེའི་འདུ་བྱེད་བཏང་བ་ན་ལྷག་མེད་དུ་ཁས་ལེན་ཏོ། །འོ་ན་ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་འདི་དག་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བཀར་མི་འདོད་ཅིང་། སངས་རྒྱས་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་ཡིན་པས་དེའི་མྱང་འདས་ཇི་ལྟར་འདོད་ཅེ་ན། དེ་ལ་ཉན་ཐོས་ནི་བསྡུ་བ་ལས། སྤྲུལ་པ་དང་། མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་དང་། ཞི་བ་བགྲོད་པ་གཅིག་པུ་པ་དང་། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྱུར་བ་དང་བཞི་གསུངས་པའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་གྱི་ཉན་ཐོས་ནི། གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བའི་སྡེ་པ་གཉིས་སམ། རྩ་བའི་སྡེ་པ་བཞི་པོ་ལ་རྒྱས་པར་ཕྱེ་ན་སྡེ་པ་བཅོ་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་བ་རྣམས་ཡིན་ལ། དེ་དག་ནི་ལངྐར་གཤེགས་པ་ལས། ཆོས་ལྔ་དང་ནི་རང་བཞིན་གསུམ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་ཉིད་དང་། །བདག་མེད་གཉིས་ཀྱི་དངོས་པོར་ནི། །ཐེག་
Chinese
以谨慎行事为教诲。这有三个方面：导师……展示了见到真谛的超越。真谛……没有见到真谛，而是随心所欲。因此……因此教诲要谨慎行事。第三，翻译圆满完成，结尾部分有两个方面：法论……为了纪念著作的恩德，陈述作者。印度……为了纪念翻译的恩德，陈述翻译者。对段落的划分，如蛙人的四种泳姿，已经讲述完毕。现在，将要讲述对困难之处的分析，如同雪山狮子的跳跃。在“诸法完全辨别”的章节中，如果通过力量存在对法的完全辨别，那么就展示了获得烦恼寂灭的有余依和痛苦寂灭的无余依。这有两方面： общей 概述的展示和通过所依而进行的分别解说。第一方面是：通过断除集和苦，完全区分，因此断除集时，痛苦的残余存在和不存在。那么，如果说“痛苦、集、世间”，这两者是完全相同的，那又该如何理解呢？这是因为分别说部认为一切都是相同的。而经部和唯识部则认为阿罗汉的最后蕴是痛苦，但不是集。并且总结说，阿罗汉的整个蕴不是集。虽然有这三种说法，但在这里，断除了集的主要因素——业和烦恼，而痛苦的主要因素——异熟果的蕴没有消失。简而言之，就是没有舍弃寿命的行和舍弃寿命的行，各自的择灭。第二方面是：在三种菩提中，声闻阿罗汉是有三界所依的。其中，具有欲界所依者，获得了并且现证了三界烦恼寂灭的分别择灭，但没有现证痛苦寂灭的灭。如果有什么残留呢？就像目犍连之子和驼背者那样，感受痛苦的有依痛苦，感受快乐的有依变异，以及遍及一切有漏的行苦这三者都残留着。当舍弃寿命时，就进入无余涅槃。并且说，这三种痛苦寂灭的灭已经获得并且现证。那就是
English
Instructing to act with mindfulness. This has three aspects: the teacher... showing the transcendence of seeing the truth. The truth... not seeing the truth, but acting arbitrarily. Therefore... therefore instructing to act with mindfulness. Third, the completion of the translation has two aspects in the conclusion: the Dharma discourse... stating the author to commemorate the kindness of the work. India... stating the translator to commemorate the kindness of the translation. The division of paragraphs, like the four strokes of a frogman, has been explained. Now, the analysis of difficult points will be explained, like the leap of a white snow lion. In the section "Completely Distinguishing All Dharmas," if the complete distinction of dharmas exists through power, then it is shown that the remainder of the extinction of afflictions and the non-remainder of the extinction of suffering are obtained. This has two aspects: a general presentation and a specific explanation through the basis. The first aspect is: by abandoning the origin and suffering, completely distinguishing, therefore when abandoning the origin, the remainder of suffering remains and does not remain. Then, if it is said that "suffering, origin, world," these two are completely the same, how should that be understood? This is because the Vaibhashikas consider everything to be the same. However, the Sutrantikas and Cittamatrins consider the last aggregate of an Arhat to be suffering, but not the origin. And it is summarized that the entire aggregate of an Arhat is not the origin. Although there are these three statements, here, the main factors of the origin, karma and afflictions, are abandoned, while the main factor of suffering, the aggregate of Vipaka, has not disappeared. In short, it is the separate cessation of not abandoning the activities of life and abandoning the activities of life. The second aspect is: among the three Bodhis, the Shravaka Arhat has the basis of the three realms. Among them, those with the basis of the desire realm have obtained and realized the separate cessation of the extinction of the afflictions of the three realms, but have not realized the extinction of the extinction of suffering. If anything remains? Like the son of Maudgalyayana and the hunchback, the suffering of feeling with a basis of suffering, the change of feeling with a basis of happiness, and the suffering of conditioning that pervades all contaminated things, all three remain. When life is abandoned, one enters Parinirvana without remainder. And it is said that the extinction of the extinction of these three sufferings has been obtained and realized. That is
Chinese
说一切有部认为（灭尽定）是值得观察且是善的法。经部宗认为这是无有任何有漏的无遮。如经中说：“不沮丧的心，感受虽然接受，如蜡烛熄灭般，以此心则解脱。”如此认为。第一禅到第三禅的所依是，有余依时，是三界的烦恼，以及苦苦寂灭现前，而坏苦和行苦寂灭的灭获得但未现前；无余依时，则现前。第四禅到有顶之间的所依者是，烦恼和最初的两个苦寂灭现前，而行苦寂灭的灭获得但未现前；无余依时，则现前。独觉是三洲的生者所依，三种苦存在是有余依，舍弃此三苦是无余依的安立方式，与声闻所许的所依相同。圆满正等觉佛陀是，赡部洲的生者，从现证尽智到未舍弃寿行之间，脚被僧伽蓝的刺扎到，身体背痛，头部不适而寻找乌 উৎপལ་（梵文：utpala，梵文罗马拟音：utpala，汉语字面意思：乌 উৎপལ་）药等，感受痛苦是有依，偶尔享受安乐和喜悦等感受快乐，以及意乐有依，感受舍受有依的三种苦存在是有余依。何时在拘尸那揭罗城舍弃寿行时，则承许为无余依。那么，这些声闻部不承认大乘，佛陀是大乘者，那么他们如何认为佛陀的涅槃呢？对此，声闻于《摄事品》中说，化身，以及增上慢者，以及唯一行寂灭者，以及转成圆满菩提者四种。其中的增上慢者的声闻是，说宗派的两个部派，或者根本的四个部派广分则成为十八部者。这些在《楞伽经》中说，五法和三自性，八识自体和，二无我的体性中，乘
English
The Sarvastivadins consider [cessation meditation] to be worthy of examination and a virtuous substance. The Sautrantikas consider it to be a non-affirming negation that has become completely free from defilements. As it says in the sutra: "With an undaunted mind, one may accept feelings, but like a candle that has been extinguished, the mind is liberated by it." This is their view. The basis of the first three dhyanas is that, in the case of remainder, it is the afflictions of the three realms, and the manifest cessation of the suffering of suffering, while the cessation of the cessation of the other two sufferings is obtained but not manifest; in the case of no remainder, it is manifest. The basis of the fourth dhyana up to the peak of existence is that, the afflictions and the cessation of the first two sufferings are manifest, while the cessation of the cessation of the suffering of formations is obtained but not manifest; in the case of no remainder, it is manifest. A Pratyekabuddha is one who is born in the three continents, and the existence of the three sufferings is the remainder, and the way of abandoning these three sufferings is the non-remainder, which is similar to the basis accepted by the Shravakas. A perfectly enlightened Buddha is one who is born in Jambudvipa, and from the manifestation of the knowledge of exhaustion to the non-abandonment of the activities of life, the feet are pierced by thorns in the Sangharama, the body has back pain, the head is uncomfortable and one seeks medicine such as উৎপལ་ (藏文：ཨུཏྤལ་; 梵文天城体：utpala; 梵文罗马拟音：utpala; 汉语字面意思：乌 উৎপལ་), feeling pain is with a basis, and occasionally enjoying happiness and joy, etc., feeling happiness, and mental happiness with a basis, and the existence of the three sufferings of feeling equanimity with a basis is the remainder. When the activities of life are abandoned in Kushinagara, it is accepted as the non-remainder. So, these Shravaka schools do not accept the Mahayana, and the Buddha is a Mahayanist, so how do they think of the Buddha's Nirvana? In response to this, the Shravakas say in the Compendium, there are four kinds: emanation, arrogance, solitary pacification, and transformation into perfect enlightenment. Among them, the Shravakas with arrogance are the two schools that speak of tenets, or the eighteen schools that are divided into the four root schools. These are said in the Lankavatara Sutra, the five dharmas and the three natures, the eight consciousnesses themselves, and in the nature of the two selflessnesses, the vehicle.