Tibetan
ས་པ་ནི་དུས་དང་དུས་མ་ཡིན་པ་བསྡུས་པའོ། །གཉིས་པ་ས་གཞན་ན་གནས་པའི་སྤྱོད་པའི་གཞི་ལ་གཉིས་ཏེ། སྤོ་སྤྱོད་གསུམ་དང་། མགུ་སྤྱོད་གསུམ་སྟེ་དྲུག་དང་། སྤོ་ལྡན་གསུམ། མགུ་ལྡན་གསུམ་སྟེ་དྲུག བསླབ་པ་བྱིན་པ་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་ཚོལ་བ་གཉིས་དང་། བསྡིག་པ་ལ་སོགས་པ་བཞི་དང་། གནས་ནས་ཕྱུང་བ་བདུན་དང་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔའོ། །བསྡུ་ན་གསུམ་སྟེ། སྤང་བའི་ས་གཞན་ན་གནས་པ་ནི་གནས་ནས་ཕྱུང་བ་བདུན་ཏེ། ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་གིས་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྨད་པའི་ས་གཞན་ན་གནས་པའི་གཞི་བསྡིག་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིའོ། །རྣམ་པར་དག་པའི་ས་གཞན་ན་གནས་པ་ནི་སྤོ་སྤྱོད་མགུ་སྤྱོད་དྲུག་དང་། སྤོ་ལྡན་མགུ་ལྡན་དྲུག བསླབ་པ་བྱིན་པ། ངོ་བོ་ཉིད་ཚོལ་བ་སྟེ་བཅུ་བཞིའོ། །ཡང་ན་བསྡུ་བ་ནི་གཉིས་ཏེ། ས་གཞན་ན་གནས་པ་ཆེན་པོ་པ་དང་། ཆུང་ངུ་པའོ། །ཆུང་ངུ་པ་ནི་བཅུ་བདུན་ཏེ། གནས་ནས་ཕྱུང་བ་བདུན་དང་། བསྡིག་པ་ལ་སོགས་པ་བཞི་དང་། སྤོ་ལྡན་མགུ་ལྡན་དྲུག་སྟེ་དེ་རྣམས་ནི་ཆུང་ངུ་པའོ། །ཆེན་པོ་པ་ནི་བརྒྱད་དེ། སྤོ་སྤྱོད་མགུ་སྤྱོད་དྲུག་དང་། བསླབ་པ་བྱིན་པ་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་ཚོལ་བ་སྟེ་བརྒྱད་དོ། །ཆུང་ངུ་པ་བཅུ་བདུན་གྱིས་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྤྱོད་པ་སྤངས་པས་ཆོག་ལ་དམན་པའི་སྤྱོད་པ་དྭང་དུ་བླང་མི་དགོས་སོ། །ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྤྱོད་པ་ལྔ་ནི་བླ་མའི་གནས་ལྟ་བུ་དང་། མཉམ་པའི་སྤྱོད་པ་དང་། རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ལ་ནན་ཏུར་གྱི་ལས་དང་། ང་རྒྱལ་དང་རྒྱགས་པ་དང་། ཆད་པ་དེའི་རྒྱུ་སྤང་བའོ། །དེ་ལ་བླ་མའི་གནས་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་སྤང་བ་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་གཞི་ནས་མདོ་འདོན་པར་མི་བྱ་བའི་བར་རོ། །གསོལ་བ་དང་བརྗོད་པ་ཁས་མི་བླང་བ་ནི་ཁ་བསྐང་ལ་བཤད་དོ། །མཉམ་པའི་སྤྱོད་པ་སྤང་བ་ནི་ཕྱག་དང་ལྡང་བ་ལ་སོགས་པ་བདག་གིར་མི་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ནན་ཏུར་གྱིས་ལས་སྤང་བ་ནི་དགེ་སློང་ལ་ཉམས་པས་གླེང་བར་མི་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་རྣམས་ཆུང་ངུ་པ་བཅུ་བདུན་གྱིས་ཀྱང་སྤང་དགོས་ལ། ཆེན་པོ་པས་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཐོག་ཏུ་ནངས་པར་སྔ་བར་ལངས་ཏེ་སྒོ་དབྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྔའོ། །དེ་རྣམས་ལ་ནན་ཏུར་གྱིས་ཁྱབ་བམ་མ་ཁྱབ་པ་ནི་ས་གཞན་ན་གནས་པ་ཡང་ཡིན་ལ་ནན་ཏུར་ཡང་ཡིན་པ་ནི་གནས་ནས་ཕྱུང་བ་བདུན་དང་། བསྡིགས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞི་སྟེ་བཅུ་གཅིག་སྟེ་རང་མི་དགའ་བཞིན་བྱེད་པས་སོ། །ནན་ཏུར་ཡིན་ལ་ས་གཞན་ན་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་གསོ་སྦྱོང་བཞག་པ་དང་དགག་དབྱེ་བཞག་པའོ། །ས་གཞན་ན་གནས་པ་ཡིན་ལ་
Chinese
地是时间和非时间的集合。第二，关于在其他地界安住的行为的基础，有二：抛弃行为三种，欢喜行为三种，共六种；抛弃伴随三种，欢喜伴随三种，共六种；给予学处和寻求自性两种；毁谤等四种；驱摈七种，共二十五种。总摄为三：应断除的在他地安住是驱摈七种，因为以法和财物断除了。应呵责的在他地安住的基础是毁谤等四种。完全清净的在他地安住是抛弃行为、欢喜行为六种，抛弃伴随、欢喜伴随六种，给予学处，寻求自性，共十四种。或者，总摄为二：在他地安住的大者和小者。小者是十七种：驱摈七种，毁谤等四种，抛弃伴随、欢喜伴随六种，这些是小者。大者是八种：抛弃行为、欢喜行为六种，给予学处，寻求自性，共八种。小者十七种，断除特殊的行为就足够了，不需要接受低劣的行为。五种特殊的行为是如同上师的处所，平等的行为，自性安住的强制行为，我慢和骄傲，以及断除违犯的因。其中，断除如同上师处所的行为，是从出家的基础到不念诵经文之间。不接受祈请和陈述，是在补充说明中解释的。断除平等的行为，是不做顶礼和起立等。断除强制行为，是不对僧人以过失进行谈论等。这些小者十七种也需要断除，而大者则在这些的基础上，加上早上早起开门等五种。这些是否被强制遍及呢？既是在他地安住又是强制的是驱摈七种，毁谤等四种，共十一种，因为是不情愿地做。是强制但不是在他地安住的是停止布萨和停止解制。是在他地安住但
English
The ground is the collection of time and non-time. Second, regarding the basis of conduct residing in other grounds, there are two: three types of abandoning conduct, three types of joyful conduct, totaling six; three types of abandoning accompanied, three types of joyful accompanied, totaling six; giving precepts and seeking self-nature, two; four types of defamation, etc.; seven types of expulsion, totaling twenty-five. In summary, there are three: The abandoning residing in other grounds is the seven types of expulsion, because they are abandoned by Dharma and wealth. The basis of reprehensible residing in other grounds is the four types of defamation, etc. The completely pure residing in other grounds is the six types of abandoning conduct and joyful conduct, the six types of abandoning accompanied and joyful accompanied, giving precepts, and seeking self-nature, totaling fourteen. Alternatively, the summary is two: the great and the small residing in other grounds. The small is seventeen: the seven types of expulsion, the four types of defamation, etc., the six types of abandoning accompanied and joyful accompanied, these are the small. The great is eight: the six types of abandoning conduct and joyful conduct, giving precepts, and seeking self-nature, totaling eight. The seventeen small ones are sufficient to abandon special conduct, and there is no need to accept inferior conduct. The five special conducts are like the place of the teacher, equal conduct, forceful actions on self-abiding, arrogance and pride, and abandoning the cause of transgression. Among them, abandoning conduct like the place of the teacher is from the basis of ordination until not reciting the sutras. Not accepting requests and statements is explained in the supplementary explanation. Abandoning equal conduct is not doing prostrations and standing up, etc. Abandoning forceful actions is not talking about monks with faults, etc. These seventeen small ones also need to be abandoned, while the great ones, on top of these, add five such as getting up early in the morning to open the door. Are these pervaded by force or not? That which is both residing in other grounds and forceful is the seven types of expulsion, the four types of defamation, etc., totaling eleven, because it is done unwillingly. That which is forceful but not residing in other grounds is stopping the Uposatha and stopping the Pravāraṇā. That which is residing in other grounds but
Tibetan
ནན་ཏུར་མ་ཡིན་པ་ནི་སྤོ་སྤྱོད་མགུ་སྤྱོད་དྲུག སྤོ་ལྡན་མགུ་ལྡན་དྲུག བསླབ་པ་བྱིན་པ་དང་ངོ་བོ་ཉིད་ཚོལ་བ་སྟེ་བཅུ་བཞི་སྟེ། དེ་རྣམས་ནི་རང་དགའ་བཞིན་དུ་བྱེད་པས་སོ། །དེ་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་ནི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་ན་མུ་བཞི་སྲིད་དོ།། །།གཉིས་པ་མི་མོས་པ་ལ་གླེང་ཞིང་བསྐུལ་བས་ཕྱིར་བཅོས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བའི་གཞི་ཡིན་ལ་འདི་ལ་བརྒྱད་དེ། དངོས་པོ་གང་གིས་གླེང་བ་དང་། ཡུལ་གང་ལ་དང་། གང་ཟག་གང་གིས་དང་། བསམ་པ་གང་གིས་དང་། དུས་དང་གནས་གང་དུ་དང་། ཆོ་ག་གང་གིས་དང་། དགོས་པ་གང་གི་ཕྱིར་དང་། གླེང་ནས་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ཆོ་ག་དང་། འཚོ་བ་དང་། ལྟ་བ་ཉམས་པ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་གཞི་དང་བཅས་པས་གླེང་བའོ། །ཡུལ་ལ་དྲུག་སྟེ། བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པ་དང་། གནས་ནས་མ་ཕྱུང་བ་དང་། ཆོས་གཞན་པའི་ཕྱོགས་སུ་མ་སོང་བ་དང་། ནད་པ་མིན་པ་དང་། རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་དང་། ཞེ་འགྲས་པ་མིན་པའོ། །གང་ཟག་གང་གིས་གླེང་བ་ལ་བདུན་ཏེ། བསྙེན་རྫོགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ལྡན་པ་དང་། ས་གཞན་ན་གནས་པ་ལ་ཡང་དེ་གནང་ངོ་། །ཆོས་གཞན་པའི་ཕྱོགས་སུ་མ་སོང་བ་དང་། གནས་ནས་ཕྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་དང་། ནད་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། སྐྱེས་པའི་མཚན་དང་ལྡན་པ་དང་། བྱས་པ་དང་བྱ་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་ལེགས་པར་ཤེས་པ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་གང་གིས་གླེང་བ་ནི་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་སྔོན་དུ་གཏང་ཞིང་། གནས་དང་དུས་དང་གླེང་བྱ་གླེང་བྱེད་ལ་སོགས་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་མི་ལྡན་སྔོན་དུ་བཏང་བས་གླེང་བའོ། །ཆོ་ག་གང་གིས་གླེང་བ་ནི་གཉིས་ཏེ། གླེང་བྱེད་ཀྱི་དང་། གླེང་བྱའོ། །གླེང་བྱེད་ཀྱི་ལ་གཉིས་སྟེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་བོ་ནི་ཤེས་བཞིན་དུ་སྨྲའི་མི་ཤེས་པས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པར་བརྟག་པ་དང་། སྐབས་འབྱེད་དུ་གཞུག་པའོ། །གླེང་བྱ་ལ་གསུམ་སྟེ། གླེང་བྱ་གླེང་བྱེད་དང་། གནས་དང་དུས་སོགས་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་མི་ལྡན་བརྟག་པའོ། །མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་ན་དགའ་བ་བསྐྱེད་དེ་སྐབས་དབྱེའོ། །མཚན་ཉིད་དང་མི་ལྡན་ན་སྐབས་མི་དབྱེའོ། །དུས་དང་གནས་ལ་གསུམ་སྟེ། དབྱར་གྱི་ནང་མ་ཡིན་པ་དང་། འབྲེལ་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། མང་པོ་ཚོགས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །དགོས་པ་ནི་ལྟུང་བ་ལས་ལྡང་བར་བྱེད་པའོ། །གླེང་ནས་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། རྣལ་དུ་ཕེབ་ན་ཕྱིར་བཅོས་ཀྱི་གཞིའི་རྒྱུར་འགྲོའོ། །མ་ཕེབ་ན་གཉིས་ཏེ། འ
Chinese
并非坚固者，即六种移动享用和欢喜享用，六种具移动和具欢喜，给予学处和寻求自性，共十四种。这些是随自己喜欢而行事。两者都不是，就像安住于自性。这样就有四句。第二，对于不乐意者，通过劝说和鼓励来进行补救，这是完全净化的基础，对此有八个方面：以何事物劝说，对何处劝说，由何人劝说，以何种想法劝说，在何时何地，以何种仪轨，为何目的，以及劝说后如何成就。第一方面有四种：戒律，仪轨，生活，以及见解衰损，这些也都是以根本为基础而劝说。劝说的处所有六种：具有比丘戒，未被驱逐出寺院，未走向其他宗派，不是病人，安住于自性，以及不是怀有恶意者。由何人劝说有七种：具有清净的比丘戒，对于住在其他地方的人也允许这样做。未走向其他宗派，未被驱逐出寺院，不是病人，具有男性的特征，以及对于已做和应做之事，能很好地了解其自性。以何种想法劝说是，先发出慈爱和悲悯，然后考虑处所、时间、劝说对象、劝说者等是否具足条件。以何种仪轨劝说有两种：劝说者的仪轨和被劝说者的仪轨。劝说者的仪轨有两种：如“具寿我是在知情的情况下说，不是在不知情的情况下说”等进行辨别，并引入辨别场合。被劝说者有三种：辨别劝说对象、劝说者，以及处所、时间等是否具足条件。如果具足条件，则生起欢喜，从而进行辨别。如果不具足条件，则不进行辨别。时间和处所有三种：不是夏季，不是有关系的，以及不是很多人聚集的地方。目的是使人从堕落中站起来。劝说后如何成就则有两种：如果如实到来，则成为补救的基础之因。如果不如实到来，则有两种：
English
Those that are not firm are six kinds of moving enjoyment and joyful enjoyment, six kinds of possessing movement and possessing joy, giving precepts and seeking self-nature, totaling fourteen. These are done according to one's own pleasure. That which is neither of the two is like abiding in self-nature. Thus, there are four possibilities. Secondly, to remedy those who are unwilling by persuading and encouraging them is the basis of complete purification, and there are eight aspects to this: with what things to persuade, to what place, by whom, with what intention, at what time and place, with what rituals, for what purpose, and how to accomplish after persuading. The first aspect has four: discipline, rituals, livelihood, and decline of views. These are all persuaded based on the root. There are six places to persuade: possessing the vows of full ordination, not having been expelled from the monastery, not having gone to other sects, not being sick, abiding in self-nature, and not being malicious. There are seven people who can persuade: possessing pure vows of full ordination, and this is also allowed for those living in other places. Not having gone to other sects, not having been expelled from the monastery, not being sick, possessing male characteristics, and being able to understand the self-nature of what has been done and what should be done. With what intention to persuade is to first send forth love and compassion, and then consider whether the place, time, object of persuasion, persuader, etc., are qualified. There are two rituals to persuade with: the ritual of the persuader and the ritual of the persuaded. There are two rituals for the persuader: to discern, such as "Venerable one, I speak knowingly, not unknowingly," and to introduce the occasion for discernment. There are three for the persuaded: to discern the object of persuasion, the persuader, and whether the place, time, etc., are qualified. If qualified, joy is generated, and discernment is made. If not qualified, discernment is not made. There are three times and places: not in the summer, not related, and not where many people gather. The purpose is to make people rise from their downfall. There are two ways to accomplish after persuading: if they come truthfully, it becomes the cause of the basis for remedy. If they do not come truthfully, there are two: