Tibetan
བཤའ་བྱའོ། །དེའང་རྙེད་པ་ལ་ལྔ་བྱའོ། །དེང་རྙེད་པ་འགྱེད་པར་འགྱུར་གྱི་དེར་ཁྱེད་ཅག་ཚོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་དགེ་འདུན་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་། གཎྜི་བརྡུང་བ་དང་། ཚུལ་ཤིང་འགྲིམ་པ་དང་། བགྲངས་པ་དང་། སོ་སོའི་སྐལ་བ་བྲིམ་པའོ་ཞེས་པ་ལྔ་པོ་རྙེད་པ་བགོ་བ་ཀུན་ལ་བྱའོ། །གཉིས་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི་ཤི་བའི་ནོར་རྫས་དང་། ནོར་འདྲ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་འདོད་ན་རོ་དབྱུང་བ་དང་། རིམ་གྲོ་དང་། ཆོས་ཉན་དུ་གཞུག་པ་དག་བྱས་ནས་གསོལ་བ་འབའ་ཞིག་གིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ཡིན་ནོ། །རིན་པོ་ཆེ་གསེར་དངུལ་ལ་སོགས་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི། སྦྱིན་བདག་གམ་ཞལ་ཏ་བས་མཐུན་པའི་རྐྱེན་བསྒྲུབ་ན་ལེགས་མོད་ཀྱི་དེ་དག་མེད་པ་རང་གིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ན། སྦྱོར་བ་ནི་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་གཅིག་ལ་ཟུར་གྱིས་བསྒོས་ནས་ཡུལ་དགེ་སློང་དང་། རང་གི་མདུན་དུ་འཇོག་ཏུ་བཅུག་ལ་ཡུལ་དེ་རྒན་ན་ཕྱག་བྱ། གཞོན་ན་ཐུགས་གཏད་པར་ཞུ་བ་དབུལ། ཡུལ་དང་བདག་ཉིད་གཉིས་ཀས་སྤྱོད་ལམ་འགྲེང་སྟེ། གཉིས་ཀའི་ལག་པ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་མ་རེག་པ། མེ་འདེ་བའི་ཕྱག་རྒྱས་དགབ། དངོས་གཞི་ནི་བཙུན་པ་དགོངས་སུ་གསོལ། བདག་དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བས་དངོས་པོ་རུང་བ་མ་ཡིན་པ་འདི་རྙེད་དེ། བདག་དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བའི་དངོས་པོ་རུང་བ་མ་ལགས་པ་འདི་བྱིན་གྱིས་བརླབ་བོ། །དངོས་པོ་རུང་བ་མ་ལགས་པ་འདིས་དངོས་པོ་རུང་བ་བསྒྲུབ་པར་བགྱིའོ། །ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད། མཇུག་ཏུ་ཐབས་ལེགས་བྱ། གོས་ཟས། སྣོད་སྤྱད། གནས་ཁང་། གནས་མལ་རུང་བ་ཚད་ལྡན་རྣམས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ལོངས་སྤྱད་དུ་རུང་བ་ཡིན་ན། དེ་དག་མི་རུང་བ་དང་། ཚད་དུ་མ་ཆོག་པ་རྣམས་ལ་རྐྱེན་དང་ལྡན་པའི་དུས་སུ་ལོངས་ཇི་ལྟར་སྤྱད། བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་བསྲུང་པས་རང་གཞན་གྱི་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་ན་ཇི་ལྟར་སྤང་སྙམ་ན་དུས་དྲན་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་རྩ་ལས། སྟོན་པ་དང་། ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་དང་། ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་དོན་ཉིད་དང་། ལྷུང་བཟེད་དང་། ཚོན་གྱི་ལས་ལ་བརྟག་པ་ནི་དུས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས། དེ་ལ་བདུན་ཡོད་པའི་དུས་དྲན་གྱི་བྱེད་པ་ནི་ཉེས་བྱས་འགོག་བྱེད་ཡིན་ཏེ། གནང་བའི་རྐྱེན་ཉེ་བར་གནས་པའི་ཚེ་དུས་དྲན་མ་བྱས་ཀྱང་དངོས་གཞི་མི་འབྱུང་སྟེ། དགག་བཅས་དང་འགལ་བ་མེད་ཅིང་སྒྲུབ་པའི་བཅས་པ་ཡལ་བར་དོར་བ་མེད་པས་སོ། །དེས་ན་ཉེས་བྱས་འགོག་བྱེད་ཀྱང་གནང་བའི་དུས་དྲན་པར་མ་བྱས་པའི་ཉེས་བྱས་འགོག་པར་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ་དུས་དྲན་གྱི་གཞི་ནི་བཀག་པ་དེ་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ཏེ་གནང་བ་སྟེ། དེ་ཡང་ངེས་པ་ལྔ་དང་བྲལ་བའོ། །གསུམ་པ་གང་གི་ཚེ་བྱ་བ་ནི། མ་ཞུགས་པ་འཇུག་པར་འདོད་པའི་ཚེའོ། །བཞི་པ་དུས་ཇི་སྙེད་དུ་བྱ་བ་ནི། བྱ་བ་དེ་མ་ཟིན་གྱི་བར་དུ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སྦྱོར་བ་ཐ་དད་པ་དང་། ཉིན་མཚན་ཐ་དད་པ་གཉིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་ངོ་བོ་ནི། དགེ་སྦྱོང་གིས་བརྟག་པའི་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་བྱེད་དང་བཅས་པའི་ས་མཚམས་འཛིན་པར་བྱེད་པ་དང་། དགག་བྱ་འགོག་པར་བྱེད་པའོ། །དྲུག་པ་དབྱེ་བ་ནི། དགག་བྱ་ཉེས་དམིགས་འགོག་པ་དང་། བརྒྱུད་པ་རྒྱུར་འགྲོ་འགོག་པའོ། །བདུན་པ་དུས་དྲན་གྱི་དགོས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དངོས་ཀྱི་དགོས་པ་ནི་ཆོ་ག་མ་བྱས་པའི་ཉེས་པ་འགོག་པའོ། །བརྒྱུད་པའི་དགོས་པ་ནི། གནང་བའི་དུས་དྲན་བྱས་པས་མ་གནང་བའི་དུས་སེལ་བར་བྱེད། དེས་བཅས་པ་རྣམ་གཞག་མཚམས་བསྲུང་བའི་དགོས་པ་འགྲུབ་པ་དང་། དགག་བྱ་ཉེས་དམིགས་ཁེགས་པའོ། །དེ་དག་གིས་ཐོབ་པ་མི་ཉམས་པར་བསྲུང་བའི་ཐབས་བསྟན་ཟིན་ཏོ།། །།གསུམ་པ་ཉམས་ན་ཕྱིར་བཅོས་པའི་ཐབས་ལ་གཉིས་ཏེ། ལྟུང་བ་ཕྱིར་བཅོས་པ་དང་། རྩོད་པ་ཕྱིར་བཅོས་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། མོས་པ་བཤགས་པའི་སྒོ་ནས་ཕྱིར་བཅོས་པ་དང་། མི་མོས་པ་གླེང་ཞིང་བསྐུལ་བའི་སྒོ་ནས་ཕྱིར་བཅོས་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཕྱིར་བཅོས་དངོས་དང་། དེའི་ཆ་རྐྱེན་ནོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། བདག་ཉིད་མི་སྤྲོ་བ་ལ་ནན་ཏུར་གྱིས་ཕྱིར་བཅོས་པ་དང་། སྤྲོ་བ་མཐོལ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཕྱིར་བཅོས་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ནན་ཏུར་སྤྱིར་བཏང་བ་དང་། ནན་ཏུར་བྱས་པ་ལ་བཟོད་པ་བླང་བ་དང་། ནན་ཏུར་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དང་པོ་ལ་དྲུག་སྟེ། གཞི་གང་ལ་བྱ་བ། དགེ་འདུན་གང་གིས་བྱ་བ། ཆོ་ག དགོས་པ། སའི་ཁྱད་པར། སྒྲ་དོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། གཞི་མ་ཞི་བར་ཤེས་པ་ལ་མཐོང་ཐོས་ཀྱིས་ནན་ཏུར་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། དགེ་འདུན་མཚན་ཉིད་གསུམ་ལྡན་གྱིས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། སྦྱོར་བ་གླེང་དྲན་བཞམས་བསྒོ་སྔོན་དུ་སོང་ནས། དངོས་གཞི་གསོལ་བཞིའི་ལས་དང་། མཇུག་གནས་འདིའམ་དགེ་འདུན་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱོད་བག་ཡངས་སུ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའོ། །བཞི་པ་ནི། རྒྱུ་མ་བཏང་བ་ལ་བཤགས་པ་བྱས་ཀྱང་མི་འཆགས་པས་བྱ་བ་ངན་པ་འཕྲོ་གཅོད་པ་དང་། ལམ་ངན་པ་ལས་བཟློག་ནས་ལམ་དུ་གཞུག་པ་དང་། དགེ་སློང
Chinese
应当分配。分配的方式有五种。即向僧众宣告“现在要分配所得之物，请各位在此集会”，然后敲击犍椎，巡行戒尺，计数，以及分配各自的份额。这五种方式适用于一切所得之物的分配。第二，加持，如果是已故之人的财物，或者想要加持类似的财物，应当进行迁尸、供养、听法等仪式，然后仅仅通过祈祷进行加持。如果是加持珍宝、金银等物，如果施主或负责人能够提供相应的条件，那是最好不过的。如果无法提供，自己进行加持时，准备工作是：让一位尚未受具足戒的比丘单独站立一旁，让他面对僧众和自己站立。如果这位比丘年长，则向他顶礼；如果年轻，则向他请求加持。施主和自己都站直身体，双方的手都不接触珍宝，结成驱魔印。正行是：尊贵的僧众请听，我，比丘某某，获得了这件不合规之物。我，比丘某某，要加持这件不合规之物。我将用这件不合规之物来成就合规之物。如此重复三次。最后，善巧地结束。如果是衣服、食物、器皿、房屋、住所等合规且符合标准的物品，经过加持后就可以享用。如果这些物品不合规或不符合标准，在具备条件的时候应该如何享用呢？如果因为守护戒律而妨碍了自己和他人身心的清净享用，应该如何避免呢？这时就要忆念时节。如《律经根本》中说：“忆念导师、正法、僧伽以及清净行者的功德，以及观察钵和染色等事务，就是时节加持。”其中有七种忆念时节的方式，可以防止违越。在允许的因缘临近时，即使不忆念时节，也不会产生实质性的违越，因为这既不违背遮止戒，也没有舍弃应作戒。
English
It should be distributed. There are five ways to distribute. That is, announce to the Sangha, "Now the gains are going to be distributed, please gather here," then strike the gavel, walk the measuring stick, count, and distribute the respective shares. These five methods apply to the distribution of all gains. Second, blessing, if it is the property of the deceased, or if you want to bless similar property, you should perform the rituals of moving the corpse, offering, listening to the Dharma, etc., and then bless it only through prayer. If it is to bless jewels, gold, silver, etc., it is best if the benefactor or person in charge can provide the corresponding conditions. If they cannot be provided, when blessing by oneself, the preparation is: let a bhikkhu who has not yet received full ordination stand aside alone, and let him stand facing the Sangha and oneself. If the bhikkhu is old, then prostrate to him; if he is young, then ask him for blessing. Both the benefactor and oneself stand upright, and neither of their hands touch the jewels, forming the mudra of exorcism. The main practice is: Venerable Sangha, please listen, I, bhikkhu so-and-so, have obtained this non-compliant object. I, bhikkhu so-and-so, will bless this non-compliant object. I will use this non-compliant object to accomplish a compliant object. Repeat this three times. Finally, end skillfully. If clothes, food, utensils, houses, dwellings, etc. are compliant and meet the standards, they can be enjoyed after being blessed. If these items are non-compliant or do not meet the standards, how should they be enjoyed when the conditions are met? If guarding the precepts hinders the pure enjoyment of oneself and others' body and mind, how should it be avoided? At this time, one should remember the season. As it is said in the Root Sutra of the Vinaya: "Remembering the virtues of the teacher, the Dharma, the Sangha, and the pure practitioners, and observing the affairs of the bowl and dyeing, etc., is the blessing of the season." Among them, there are seven ways to remember the season, which can prevent transgression. When the permitted conditions are near, even if the season is not remembered, the substantial transgression will not occur, because it neither violates the prohibitive precepts nor abandons the precepts to be done.
Chinese
因此，即使做了防止罪过的行为，也会因为没有忆念给予（许可）的时间而防止罪过。第二，忆念时间的基础是，那被禁止的事依赖于因缘而被允许，也就是远离五种确定的情况。第三，何时做这件事呢？就是在想要让未进入者进入的时候。第四，在多长时间内做这件事呢？直到那件事完成为止。而且，不同的行为和不同的日夜都不是。第五，本体是：比丘以如理作意的方式持有戒律的界限，并且防止应禁止的事物。第六，分类是：防止应禁止的罪过，以及防止传承成为原因。第七，忆念时间的需求有两个：直接的需求是防止未做仪轨的罪过。间接的需求是：做了给予（许可）的忆念时间，就能消除未给予（许可）的时间。由此，就能成就守护戒律的分类和界限的需求，并且消除应禁止的罪过。这些已经讲述了守护已获得之物不衰退的方法。第三，如果衰退，则有两种补救的方法：补救堕罪和补救争端。第一种有两种：通过信乐忏悔的方式补救，以及通过不信乐地谈论和劝勉的方式补救。第一种有两种：真实的补救和它的条件。第一种有两种：对于自己不乐意的事，通过强迫的方式补救；以及对于乐意的事，通过坦白等方式补救。第一种有三种：一般的强迫，接受做了强迫之后的宽恕，以及各个强迫的定义。第一种有六个：在什么基础上做，由哪个僧团做，仪轨，需求，地点的差别，词语的意义。第一，对于知道基础未平息的事，通过见闻来进行强迫。第二，由具备三种特征的僧团来进行。第三，在预先进行谈论、忆念、安立、劝告等准备工作之后，进行实际的四羯磨，最后说：这个地方或这个僧团将会让你自由。第四，因为没有放弃原因而忏悔也不会清净，所以要中断恶行，从恶道中返回并进入正道，以及比丘
English
Therefore, even if one has taken measures to prevent transgressions, transgressions will still be prevented due to not remembering the time of granting (permission). Second, the basis for remembering the time is that the prohibited thing is permitted depending on the circumstances, which means being free from the five certainties. Third, when should this be done? It should be done when one wants to allow someone who has not entered to enter. Fourth, for how long should this be done? It should be done until the matter is completed. Moreover, different actions and different days and nights are not included. Fifth, the essence is: a monk upholds the boundaries of the precepts with proper mindfulness, and prevents what should be prohibited. Sixth, the classification is: preventing transgressions that should be prohibited, and preventing the lineage from becoming a cause. Seventh, there are two needs for remembering the time: the direct need is to prevent transgressions for not performing the ritual. The indirect need is: by remembering the time of granting (permission), one can eliminate the time of not granting (permission). By this, the need to protect the classification and boundaries of the precepts is accomplished, and the transgressions that should be prohibited are eliminated. These have already explained the method of protecting what has been obtained from not declining. Third, if there is decline, there are two methods of remedy: remedying offenses and remedying disputes. The first has two: remedying through the means of faithful confession, and remedying through the means of unfaithful discussion and exhortation. The first has two: the actual remedy and its conditions. The first has two: for things that one is unwilling to do, remedying through forced means; and for things that one is willing to do, remedying through means such as confession. The first has three: general coercion, accepting forgiveness after coercion has been done, and the definition of each coercion. The first has six: on what basis it is done, by which sangha it is done, the ritual, the need, the difference of place, and the meaning of the words. First, for knowing that the basis has not been pacified, coercion is done through seeing and hearing. Second, it is done by a sangha possessing three characteristics. Third, after preliminary preparations such as discussion, remembrance, establishment, and exhortation, the actual four karmas are performed, and finally it is said: this place or this sangha will make you free. Fourth, because confession will not purify if the cause has not been abandoned, one must interrupt evil deeds, turn back from the evil path and enter the right path, and the monk