Tibetan
། གཞི་ལ་གང་ལ་བཙལ་བའི་ཡུལ་ནི་ཁྱིམ་པ་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ནོར་མི་གཅིག་པ། ལུས་ཐ་མལ་པར་གནས་པ་མ་བླངས་པའི་སྔ་རོལ་དུ་སྟེར་བ་པོ་མ་ཡིན་པའོ། །དངོས་པོ་དབྱར་གྱི་རས་ཆེན་རུང་བ་ཚད་ལྡན་ཁྱིམ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དབང་བ་རྙང་རྙིང་མ་ཡིན་པའོ། །དུས་གནང་བའི་སྔ་རོལ་དུའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་། ཀུན་སློང་དུས་ཀྱི་སྔ་རོལ་དུ་ཚོལ་བར་འདོད་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་དྲུག་ལྡན་གྱིས་ཚོལ་བར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་ལག་ཏུ་ཐོབ་པའོ། །བསྔོས་པ་ཞེས་པ་དངོས་པོའི་ཆའོ། །བསྔོས་པ་བསྒྱུར་བའི་སྤང་བ་འདི་ལ་བཞི་ལས། གཞི་ལ་དངོས་པོ་ནི་ཁ་ཟས་ལས་གཞན་པའི་རྙེད་པ་རུང་བ་ཚད་ལྡན་རྫོགས་པ་དྲུག་ལྡན་ནམ་དགེ་འདུན་ལ་བསྔོས་པའོ། །སྔོ་བ་པོའི་སྦྱིན་བདག་ནི་ཁྱིམ་པ་ཐ་སྙད་ལྔ་ལྡན་རང་དང་བསྔོས་པ་གཉིས་ལས་རྫས་ཐ་དད་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རྐུ་སེམས་དང་ཡིད་གཅུགས་ལས་གཞན་པས་རང་ལ་བསྒྱུར་བར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་དྲུག་ལྡན་གྱིས་རང་ཉིད་ལ་བསྒྱུར་བར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་ལག་ཏུ་ཐོབ་པའོ། །གསོག་འཇོག་ཅེས་པ་དངོས་པོའི་ཆའོ། །འདི་ལ་བཞི་ལས། གཞི་ལ་སྨན་རྣམ་པ་བཞི་གང་རུང་གི་ངོ་བོར་གྲུབ་པ་གནས་སྐབས་དབང་བྱར་ཡོད་པ། རང་ཉིད་ཟ་བའི་ཆེད་དུ་རང་ངམ་རང་དང་འདྲ་བས་བྱིན་ལེན་བྱས་ལ་མ་ཞིག་པ། སྨན་གོང་མ་གསུམ་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའམ་མ་བརླབས་ཀྱང་བརླབས་པའི་ཤན་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་གང་རུང་ངོ་། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་། ཀུན་སློང་རང་ཟ་བའི་དོན་དུ་དུས་ལས་འདས་པ་འཇོག་པར་འདོད་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པ། སྦྱོར་བ་དེ་ལྟ་བུ་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་རང་རང་སོ་སོའི་དུས་ལས་འདས་པའོ། །སྤོང་བའི་ལྟུང་བྱེད་བཤད་ཟིན་ཏོ།། ༈ །།གཉིས་པ་བཤགས་པ་ཙམ་དང་འབྲེལ་བ་ལྟུང་བྱེད་འབའ་ཞིག་པའི་སྡེ་ལ། སྤྱི་སྡོམ་ལ། ཤེས་བཞིན་དང་ནི་ས་བོན་དང་། །མ་བསྐོས་པ་དང་ཡང་ཡང་དང་། །ཆུ་དང་ཁྱིམ་དང་བསམ་བཞིན་དང་། །འགྲོན་མང་རྐུན་མ་མཆོད་སྟོན་ནོ། །ཞེས་པ་ལྟར་བཅུ་ཚན་དགུ་ལས་བཅུ་ཚན་དང་པོ་ནི། །སྡོམ་ལ། །བརྫུན་སྐྱོན་དགེ་སློང་ཕྲ་མ་དང་། །སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་དང་སྟོན་པ་དང་། །འདོན་དང་གནས་ངན་ལེན་དང་ཆོས། །བཤེས་ངོར་བྱེད་དང་ཁྱད་དུ་གསོད། །ཅེས་ཏེ། རྫུན་ཞེས་པ་དངོས་པོའི་ཆ་སྡོམ་དུ་བླངས། ཤེས་བཞིན་གྱི་བརྫུན་སྨྲ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས། གཞི་ལ་གང་ལ་སྨྲ་བའི་ཡུལ་ནི་རང་ལས་རྒྱུད་ཐ་དད་པ་ཐ་སྙད་ལྔ་ལྡན་ནོ། །དངོ
Chinese
对于所寻找的处所，是具备六种功德的在家人，不是唯一的财产。在身体处于平凡状态尚未接受之前，不是给予者。物品是夏季的细布，堪能且合格，为该在家人所拥有，不是陈旧的。时间是在给予之前。在思想上没有错乱的认知。在动机上，想要在时间之前寻找，没有间断。行为是用具备六种功德的语言开始寻找。最终是获得手中。所谓的“回向”是物品的一部分。对于改变回向的舍弃，有四种情况：在基础上，物品是食物以外的，堪能且合格的圆满六种功德的所得，或者回向给僧团。回向者的施主是具备五种名称的在家人，与自己和回向是两种不同的事物。在思想上没有错乱的认知，动机是除了偷盗心和贪恋之外，想要转为自己所有。行为是用具备六种功德的语言开始转为自己所有。最终是获得手中。所谓的“储藏”是物品的一部分。对此有四种情况：在基础上，是成就为四种药物任何一种的自性，暂时可以支配。为了自己食用，自己或与自己相似的人给予和接受，没有损坏。对前三种药物加持或未加持，但与加持的痕迹相关联的任何一种。在思想上没有错乱的认知。动机是为了自己食用，想要储藏超过时间，没有间断。行为是开始那样做。最终是各自超过了自己的时间。舍弃的堕罪已经讲完。 第二，仅与忏悔相关的堕罪类别中，总的来说：明知故犯与种子，未指定与再三，水与家与蓄意，多客盗窃与供施。如是，九个十个一组中，第一个十个一组是：总的来说：妄语过失，离间僧人，令人厌恶，炫耀，泄露，恶劣处境，法，为友徇私，特别杀害。即是说，妄语是作为实物的一部分而受持的。对于明知故犯说妄语的堕罪，有四种情况：在基础上，说话的对象是与自己相续不同的，具备五种名称的。
English
Regarding the place to be sought, it is a householder with six virtues, not a unique property. Before the body is in an ordinary state and has not been received, it is not a giver. The object is a summer fine cloth, capable and qualified, owned by the householder, not old. The time is before giving. In thought, there is no mistaken cognition. In motivation, the desire to seek before the time is uninterrupted. The action is to begin seeking with language that has six virtues. The ultimate is to obtain it in hand. The so-called "dedication" is part of the object. Regarding the abandonment of changing the dedication, there are four situations: On the basis, the object is other than food, a capable and qualified complete six-virtue gain, or dedicated to the Sangha. The donor of the dedication is a householder with five names, and the dedication is two different things from oneself. In thought, there is no mistaken cognition, and the motivation is to want to turn it into one's own, other than stealing and greed. The action is to begin to turn it into one's own with language that has six virtues. The ultimate is to obtain it in hand. The so-called "storage" is part of the object. There are four situations for this: On the basis, it is the nature of any of the four types of medicine, temporarily available for control. In order to eat it oneself, it is given and received by oneself or someone similar to oneself, and it is not damaged. The first three medicines are blessed or not blessed, but any one of them is related to the traces of blessing. In thought, there is no mistaken cognition. The motivation is to want to store it beyond the time for one's own consumption, without interruption. The action is to begin to do so. The ultimate is that each exceeds its own time. The transgression of abandonment has been explained. Secondly, in the category of transgressions related only to confession, in general: Knowing and seeds, unspecified and repeatedly, water and home and intentional, many guests, theft and offerings. Thus, in the nine sets of ten, the first set of ten is: In general: False speech, fault, sowing discord among monks, causing disgust, boasting, revealing, bad situation, Dharma, partiality to friends, special killing. That is to say, false speech is taken as part of the object. Regarding the transgression of knowingly speaking falsely, there are four situations: On the basis, the object of speech is different from one's own continuum and has five names.
Tibetan
ས་པོ་ནི་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་སྟེ་ཕམ་པ་ལྷག་མ་སྦོམ་པོ་ཉེས་བྱས་བཤེས་ངོར་འཕྱ་བ། ཟས་ཅུང་སྐུར་འདེབས་ཉེར་འཇོག་སྤོང་བ་ད་གདོད་ཀྱི་བརྫུན་དྲུག་ལས་གཞན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་བ་དང་། ཀུན་སློང་སྨྲ་བར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་དྲུག་ལྡན་གྱིས་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་ཡུལ་དེས་ཚིག་ཐོས་ཤིང་དོན་གོ་བའོ། །སྐྱོན་ཅེས་པ་དངོས་པོའི་ཆའོ། །འདི་ལ་བཞི་ལས། གཞི་ལ་ཡུལ་ནི་རྫོགས་པ་དྲུག་ལྡན་ནོ། །དངོས་པོ་ནི་ཡུལ་དུས་དེར་སྐྱོན་དུ་གྲགས་པའོ། །ཀུན་སློང་བརྗོད་པར་འདོད་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་འཇམ་པོ་དང་རྩུབ་པོ་གང་ཡིན་ཀྱང་རུང་ངག་ཚིག་དྲུག་ལྡན་ནོ། །མཐར་ཐུག་ཚིག་ཐོས་ཤིང་དོན་གོ་བའོ། །དགེ་སློང་ཕྲ་མ་ཞེས་པ་ཡུལ་དང་སྦྱོར་བའི་ཆའོ། །འདི་ལ་བཞི་ལས། གཞི་ལ་ཡུལ་ནི་རྫོགས་པ་ཆོས་དྲུག་ལྡན། གཉིས་ཡན་ཆད་རང་ལས་རྒྱུད་ཐ་དད་པའོ། །དངོས་པོ་ནི་ཡུལ་དུས་དེར་ཕན་ཚུན་སྐྱོན་དུ་གྲགས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་མི་མཛའ་བ་མཛར་མི་འཇུག་པ་དང་། མཛའ་བ་འབྱེད་པར་འདོད་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་དྲུག་ལྡན་གྱིས་དེ་ལྟར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་བྱེ་ཡང་རུང་མ་བྱེ་ཡང་རུང་ཚིག་ཐོས་ཤིང་དོན་གོ་བའོ། །སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་པ་ཞེས་པ་སྦྱོར་བའི་ཆའོ། །འདི་ལ་བཞི་ལས། གཞི་ལ་ཡུལ་ནི་རྫོགས་པ་ཆོས་དྲུག་ལྡན། གཉིས་ཡན་ཆད་སྔར་རྩོད་པ་ལ་ཞུགས་ནས་ད་ལྟ་ཞི་བ། བདག་ཉིད་ལས་རྒྱུད་ཐ་དད་པའོ། །དངོས་པོ་ནི་རྩོད་པ་རྣམ་པ་བཞི་གང་རུང་ཆོས་ཕྱོགས་སུ་ལེགས་པར་ཞི་བར་བྱས་པའོ། །གོ་བྱའི་ཡུལ་ནི་ཡུལ་དེ་དག་དང་ཞི་བྱེད་དུ་གཏོགས་པ་རྣམས་ལའོ། །བདག་ཉིད་རྩོད་པ་ཞི་བྱེད་དུ་གཏོགས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་རྩོད་པ་དེ་དག་ཞི་བ་ལ་ཞི་བར་ཡིད་གཉིས་ཡན་ཆད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་བའོ། །ཀུན་སློང་རྩོད་པ་ཞི་བ་སྤང་བར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་དྲུག་ལྡན་གྱིས་རྩོད་པ་སློང་བར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་ཚིག་ཐོས་ཤིང་དོན་གོ་ནའོ། །སྟོན་པ་ཅེས་པ་སྦྱོར་བའི་ཆའོ། །འདི་ལ་བཞི་ལས། གཞི་ལ་ཡུལ་ནི་བུད་མེད་ཐ་སྙད་བཞི་ལྡན་མཚན་གྱིས་དོན་བྱེད་ནུས་པའོ། །ཁྱིམ་པ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་རྫུ་འཕྲུལ་དང་མི་ལྡན་ཞིང་ཉན་འདོད་པའོ། །དངོས་པོ་སངས་རྒྱས་སམ་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཆོས་ཚད་ལྡན་ཡུལ་དེས་མི་ཤེས་པ། གནས་དང་དུས་གཅིག་པ་ཡོན་བཤད་པ་སོགས་མ་ཡིན་པའོ། །བདག་ཉིད་རིག་པའི་སྐྱེས་པ་དང་མི་ལྡན
Chinese
萨波是妄语，即波罗夷罪、僧残罪、粗罪、恶作罪，对善知识进行诽谤。稍微贬低食物、拒绝供养，这些不同于最初的六种妄语。意乐方面，是改变认识，以及想要说话的动机。加行方面，以具备六种语言特征的妄语进行造作。究竟方面，对方听到词语并且理解含义。罪，是事物的一部分。这有四种情况。基础方面，对象是具备六种圆满。事物方面，是在该地点、该时间被认为是罪过。动机方面，想要表达，并且持续不断。加行方面，无论是柔和的还是粗暴的，都具备六种语言特征。究竟方面，听到词语并且理解含义。比丘离间语，是对象和加行的一部分。这有四种情况。基础方面，对象是具备六种法的圆满。两个或两个以上，与自身是不同传承。事物方面，是在该地点、该时间，彼此被认为是过失。意乐方面，认识不颠倒，动机是不友善，不使之和睦，以及想要离间友谊，并且持续不断。加行方面，以具备六种语言特征的语言进行造作。究竟方面，无论是否离间，听到词语并且理解含义。制造悔恨，是加行的一部分。这有四种情况。基础方面，对象是具备六种法的圆满。两个或两个以上，之前参与争论现在已经平息，与自身是不同传承。事物方面，是任何一种争论，在佛法方面得到很好的平息。所知对象是那些对象以及属于平息者。自身属于平息争论者。意乐方面，认识是对于那些争论的平息，对于平息没有两种或两种以上的颠倒认识。动机是想要舍弃争论的平息。加行方面，以具备六种语言特征的语言，造作挑起争论。究竟方面，听到词语并且理解含义。示现，是加行的一部分。这有四种情况。基础方面，对象是具备四种名称的女人，能够用名称表达意义。不是在家人亲属，不具备神通并且想要听闻。事物方面，是佛陀或声闻所说的合格的法，该对象不了解。不是在同一地点和时间赞叹功德等。自身不具备智慧的人。
English
Sā po is lying, which means Parajika, Sanghavasesa, Sthulatyaya, Dushkrta, and reviling a spiritual friend. Slightly belittling food, refusing offerings, these are different from the initial six lies. In terms of intention, it is changing perception and the motivation to speak. In terms of action, it is fabricating lies with six linguistic characteristics. In terms of completion, the other party hears the words and understands the meaning. Fault is a part of the object. There are four aspects to this. In terms of the basis, the object is complete with six perfections. In terms of the object itself, it is considered a fault at that place and time. In terms of motivation, the desire to express it is continuous. In terms of action, whether gentle or harsh, it possesses six linguistic characteristics. In terms of completion, the words are heard and the meaning is understood. The Bhikshu's tale-bearing is a part of the object and action. There are four aspects to this. In terms of the basis, the object is complete with six dharmas. Two or more, with different lineages from oneself. In terms of the object itself, they are considered faults to each other at that place and time. In terms of intention, the perception is not mistaken, and the motivation is unfriendly, not making them harmonious, and wanting to separate friendship, and it is continuous. In terms of action, it is fabricated in this way with six linguistic characteristics. In terms of completion, whether separated or not, the words are heard and the meaning is understood. Creating regret is a part of the action. There are four aspects to this. In terms of the basis, the object is complete with six dharmas. Two or more, who previously engaged in disputes and are now at peace, with different lineages from oneself. In terms of the object itself, any of the four types of disputes are well pacified in terms of Dharma. The object of knowledge is those objects and those belonging to the pacifier. Oneself belongs to the pacifier of disputes. In terms of intention, the perception is not mistaken regarding the pacification of those disputes, without two or more mistaken perceptions about the pacification. The motivation is to abandon the pacification of disputes. In terms of action, with six linguistic characteristics, one fabricates inciting disputes. In terms of completion, the words are heard and the meaning is understood. Showing off is a part of the action. There are four aspects to this. In terms of the basis, the object is a woman with four names, capable of expressing meaning with names. Not a family relative, not possessing miraculous powers, and wanting to listen. In terms of the object itself, it is the qualified Dharma spoken by the Buddha or Sravakas, which the object does not understand. Not praising qualities at the same place and time, etc. Oneself does not possess intelligent qualities.