Tibetan
ད་དུ་ཡོད་པ་ནི་གྲགས་ཡིད་ཀྱི་གནོད་ཚུལ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལས་འཕྲོས་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞུང་དོན་གྱི་སྐབས་སུ་འབྱུང་ངོ་། །གསུམ་པ་སོ་སོའི་དོན་ལ་གཉིས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་འགོག་པའི་དམ་བཅའི་དོན་བཤད་པ། ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་འགོག་པ་སོགས་ཀྱི་དམ་བཅའི་དོན་བཤད་པའོ། དང་པོ་ལ་ལྔ་སྟེ། མངོན་སུམ་དང་། དངོས་སྟོབས་རྗེས་དཔག ཡིད་ཆེས་གྲགས་པའི་བསལ་བ། རང་རྟེན་སྨོས་པའི་དགོས་པའོ། །དང་པོ་ལ། མཚན་ཉིད། མཚན་གཞི། རང་བཞིན་གཏན་ལ་དབབ་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། ཁ་ཅིག མངོན་སུམ་གྱིས་བཀག་པ་དང་། མངོན་སུམ་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་དོན་གྱི་འགལ་ཟླ་དངོས་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་སྔར་གྱི་རིགས་པས་ཁེགས་སོ། །རང་ལུགས་ནི། དམ་བཅས་ཙམ་ཉིད་ན་དེ་དངོས་སུ་སེལ་ནུས་ཀྱི་འགལ་ཟླ་ཚུར་མཐོང་གི་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྒྲ་མཉན་བྱ་མིན་པ་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་ལ། བསལ་བྱ། བསལ་གཞི། སེལ་བྱེད། སེལ་ཚུལ། དོན་དང་མཉན་བྱ་སྨོས་པའི་དགོས་པ་དང་ལྔ་ལས། དང་པོ་ནི། མཉན་བྱ་མ་ཡིན་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ཡང་སྒྲའི་སྟེང་དུ་ཡིན་གྱི། ཆོས་ཅན་གཞན་གྱི་སྟེང་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མཉན་བྱ་མིན་པར་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། ཁ་ཅིག སྒྲ་མཉན་བྱ་ཡིན་པ་དེ་སེལ་བྱེད་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་གྱི། ཉན་ཤེས་མངོན་སུམ་དེ་སེལ་བྱེད་མཚན་ཉིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་མཉན་བྱ་མིན་པ་གཉིས་ཀ་ཡང་སྒྲའི་རང་བཞིན་དུ་མ་གྲུབ་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཉན་ཤེས་མངོན་སུམ་དེས་སྒྲ་མཉན་བྱ་ཡིན་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། སྒྲ་མཉན་བྱ་མིན་པ་སེལ་བར་འདོད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དེ་གཉིས་ལ་འགལ་བ་གཉིས་པོ་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཉན་ཤེས་མངོན་སུམ་དེ་སེལ་བྱེད་བཏགས་པ་བ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་སོགས་ཀྱི་གཞལ་བྱ་ཡང་། །འཇལ་བྱེད་སྒྲ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་པས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཁ་ཅིག དེ་སེལ་བྱེད་མཚན་ཉིད་པ་མིན་པར་མ་ཟད། བཏགས་པ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་བཏགས་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་ལུགས་དང་པོ་མི་འཐད་དེ། ཚད་མའི་བསལ་བ་འཆད་པའི་སྐབས་འདིར། སྔར་ཡོད་གསར་དུ་བསལ་བ་ལ་སེལ་བྱེད་དུ་འཇོག་པ་མ་ཡིན་གྱི། ཆོས་དེ་ཡུལ་གྱི་གནས་ཚུལ་དང་མཐུན་པར་ཚད་མས་གྲུབ་པས་དེའི་ལོག་ཕྱོགས་སེལ་བ་ལ་སེལ་བྱེད་དུ་འཇོག་པ་གང་ཞིག ཉན་ཤེས་མངོན་སུམ་གྱིས་སྒྲ་མཉན་བྱ་ཡིན་པར་གྲུབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སྒྲ་མཉན་བྱ་ཡིན་པ་དེས་སྒྲ་མཉན་བྱ་མ་ཡིན་པ་སེལ་
Chinese
现在要说的是，需要从详细阐述名声之害的方式中引申出来，这会在正文的章节中出现。第三，关于各自的意义，分为两种：解释遮止法之自性的宗义，以及解释遮止法之差别等的宗义。第一种分为五点：现量，事物之力后比量，信赖名声的遣除，以及说明自立的必要性。第一点又分为：定义，实例，以及确定自性三个方面。第一点中，有些人说：“现量所遮止的，与现量 प्रमाण (pramāṇa，量)所成立的意义相违背的事物”，这种说法已经被之前的理路驳斥了。自宗的观点是：仅仅是立宗之时，就能实际遣除它的相违，这是由能见之现量所成立的。第二点是：声音不是所听闻的，等等。第三点分为：所遣除，遣除之所依，遣除者，遣除的方式，以及说明意义和所听闻的必要性五个方面。第一点是：不是所听闻的。第二点是：这也在声音之上，而不是在其他有法之上，因为色等不是所听闻的，这是由 प्रमाण (pramāṇa，量)所成立的。第三点是：有些人说：“声音是所听闻的，这是遣除者自性，但听觉现量不是遣除者自性，因为这两者都没有成立为声音的自性。”如果听觉现量成立了声音是所听闻的，因此想要遣除声音不是所听闻的，这也是不合理的，因为这两者之间任何一个相违都没有成立。因此，听觉现量是遣除者假立的，因为“现量等的所量，衡量者以声音假立而说”，这样说的。有些人说：“它不仅不是遣除者自性，也不是假立的，因为那样假立没有必要。”对于此，第一种观点是不合理的，因为在讲解 प्रमाण (pramāṇa，量)的遣除时，不是将先前存在的新遣除作为遣除者，而是因为法与境的状况相符，由 प्रमाण (pramāṇa，量)成立，因此将它的反面遣除作为遣除者。因为听觉现量成立了声音是所听闻的，所以声音是所听闻的，因此遣除声音不是所听闻的。
English
Now, what exists is that it needs to be derived from the detailed explanation of the harm of fame, which will appear in the chapter of the main subject. Third, regarding the individual meanings, there are two: explaining the meaning of the proposition that refutes the nature of the dharma, and explaining the meaning of the proposition that refutes the distinctions of the dharma, etc. The first is divided into five points: direct perception, inference based on the power of things, refutation of reliance on fame, and the necessity of mentioning self-establishment. The first point is further divided into three aspects: definition, example, and determination of nature. In the first point, some say, "What is refuted by direct perception is the direct opposite of the meaning established by valid cognition (pramāṇa)," but this statement has been refuted by previous reasoning. The self-view is: at the very moment of making the proposition, the direct perception that can see it can establish the opposite that can actually eliminate it. The second is: sound is not audible, and so on. The third is divided into five aspects: what is to be eliminated, the basis of elimination, the eliminator, the method of elimination, and the necessity of mentioning meaning and what is to be heard. The first point is: not audible. The second is: this is also on sound, but not on other subjects, because form, etc., are not audible, which is established by valid cognition (pramāṇa). The third point is: some say, "Sound being audible is the nature of the eliminator, but auditory direct perception is not the nature of the eliminator, because both of them are equally not established as the nature of sound." If auditory direct perception establishes that sound is audible, therefore wanting to eliminate sound being not audible is also unreasonable, because neither of these two contradictions is established. Therefore, auditory direct perception is a nominal eliminator, because "the object of measurement of direct perception, etc., the measurer speaks by nominally attributing sound." Some say, "It is not only not the nature of the eliminator, but also not nominal, because there is no need for such nominal attribution." To this, the first view is unreasonable, because in explaining the elimination of valid cognition (pramāṇa), it is not the case that the newly eliminated existing before is taken as the eliminator, but because the dharma is in accordance with the state of the object, it is established by valid cognition (pramāṇa), therefore taking the elimination of its opposite as the eliminator. Because auditory direct perception establishes that sound is audible, therefore sound is audible, thus eliminating sound being not audible.
Tibetan
བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་། དེ་ཆོས་ཅན། སྒྲ་མཉན་བྱ་མ་ཡིན་པ་ལ་གནོད་བྱེད་མིན་པར་ཐལ། དེ་སེལ་བྱེད་མིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། ཁས་བླངས་དེ་ཡང་ཚད་མ་ནི། །དག་གིས་བཀག་མེད་ཡིན་པར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་ནི། སྒྲ་མཉན་བྱ་ཡིན་པ་དེ་དངོས་སུ་སེལ་བྱེད་ཡིན་ཏེ། དེ་སྒྲ་མཉན་བྱ་མིན་པ་དང་དངོས་འགལ་གང་ཞིག དེ་ལ་རྒྱབ་རྟེན་གྱི་ཚད་མ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཉན་ཤེས་མངོན་སུམ་ནི་བརྒྱུད་ནས་སེལ་བྱེད་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་མཉན་བྱ་ཡིན་པས་ལོག་ཕྱོགས་སེལ་བ་ཡང་དེ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ལ། དངོས་པོའི་དགག་སྒྲུབ་དང་། ཚད་མའི་དགག་སྒྲུབ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཚ་རེག་གིས་གྲང་རེག་སེལ་བ་ལྟ་བུ་སྔར་ཡོད་གསར་དུ་སེལ་བ་དང་། སྒྲ་མི་རྟག་པས་སྒྲ་རྟག་པ་སེལ་བ་ལྟ་བུ་དེར་སྒྲུབ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་མིན་སེལ་བ་གཉིས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡུལ་ཡོད་མེད་དང་། ཡིན་མིན་ལ་སོགས་པ་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ལོག་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒྲོ་འདོགས་སེལ་བའོ། །དེ་ལྟར་གཉིས་ལས། དངོས་པོའི་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དངོས་སུ་སེལ་བ་དང་། ཚད་མའི་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བརྒྱུད་ནས་སེལ་བ་ནི་སེལ་ཚུལ་ལོ། །ལྔ་པ་ནི། མདོར། མངོན་སུམ་གྱི་བསལ་གཞི་འཆད་པའི་སྐབས་སུ་དོན་ཞེས་སྨོས་པ་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། ཉན་ཤེས་མངོན་སུམ་གྱིས་མཉན་བྱ་མ་ཡིན་པ་བསལ་བའི་གཞིར་གྱུར་པའི་སྒྲ་དེ་ཡིན་ན་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པའི་སྒྲ་ཡིན་དགོས་ཀྱི། སྒྲའི་སྟེང་གི་ཤེས་བྱའི་ལྡོག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྟེང་དུ་མཉན་བྱ་མིན་པ་བསལ་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ན། སྒྲ་སྒྲ་མ་ཡིན་པ་མངོན་སུམ་གྱི་བསལ་བ་ཡིན་ཞེས་སྨོས་པས་ཆོག་མོད་ཀྱི། འགྲེལ་པར་སྒྲ་མཉན་བྱ་མིན་པ་དེའི་མཚན་གཞིར་སྨོས་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། ཉན་ཤེས་མངོན་སུམ་དེ་སྒྲ་མཉན་བྱ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོ་དང་། ཉན་ཤེས་མངོན་སུམ་གྱིས་སྒྲ་མཉན་བྱ་ཡིན་པར་གྲུབ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྒྲ་མཉན་བྱ་མིན་པ་ལ་གནོད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་དངོས་སྟོབས་རྗེས་དཔག་གི་བསལ་བ་ལ། མཚན་ཉིད། མཚན་གཞི། རང་བཞིན་གཏན་ལ་དབབ་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དམ་བཅས་ཙམ་ཉིད་ནས་དེ་དངོས་སུ་སེལ་ནུས་ཀྱི་འགལ་བ་དངོས་སྟོབས་རྗེས་དཔག་གིས་གཙོ་བོར་གྲུབ་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་སྒྲ་རྟག་པ་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་ལ། བསལ་བྱ། བསལ་གཞི། སེལ་བྱེད། སེ
Chinese
为了成为障碍。另外，该法，不成为声音可听之物的损害者，因为其不是遣除者。不能允许，因为已经承诺，那也是量，因为说“被清净者无阻挡”。自宗是，声音是可听之物，那是真实遣除者，那与声音不是可听之物有什么真实相违？因为对其有后盾的量。听觉现量是间接遣除者，因为声音是可听之物，遣除反方也依赖于它。第四，事物之遮立与成立，以及量之遮立与成立二者中，第一是，如热触遣除冷触般，先前存在新地遣除，以及如声音无常遣除声音常有般，在那里以成立的力量遣除非彼二者。第二是，以量成立的威力，遣除对境有无，以及是与非等等反方的增益。像这样二者中，从事物之遮立与成立的角度来说，真实遣除，以及从量之遮立与成立的角度来说，间接遣除是遣除的方式。第五，总之，在解释现量之遣除所依时，问到说“义”有什么必要？有必要，因为听觉现量所遣除的非可听之物所依之声音，必须是真实成立的声音，不能在声音之上的所知反体等等之上遣除非可听之物，为了显示这个。像这样，虽然说声音不是声音是现量所遣除的就可以了，但是问到在注释中说声音非可听之物，作为它的例子有什么必要？有必要，因为听觉现量是声音是可听之物的成立者的主要，以及为了显示以听觉现量成立声音是可听之物的力量，损害声音非可听之物。第二，从自力比量的遣除方面来说，有定义、例子、自性决定三者，第一是，仅仅从立宗本身就能真实遣除的相违，主要由自力比量成立。第二，如声音是常有。第三，有遣除之物、遣除所依、遣除者、
English
In order to be an obstacle. Furthermore, that dharma, is not a harmer to what is not sound to be heard, because it is not a remover. It cannot be allowed, because it has been promised, that is also a valid cognition, because it says "is considered to be unimpeded by the pure." The own system is, sound is something to be heard, that is the actual remover, what real contradiction is there between that and sound not being something to be heard? Because there is a valid cognition supporting it. Auditory perception is an indirect remover, because sound is something to be heard, removing the opposite side also depends on it. Fourth, among the two of negation and affirmation of things, and negation and affirmation of valid cognition, the first is, like hot touch removing cold touch, removing what existed before newly, and like sound being impermanent removing sound being permanent, there, with the power of establishment, removing what is not that two. The second is, with the power of valid cognition establishing objects being existent or nonexistent, and being or not being, etc., removing the superimpositions of the opposite side. Like this, among the two, from the perspective of negation and affirmation of things, actually removing, and from the perspective of negation and affirmation of valid cognition, indirectly removing is the way of removing. Fifth, in short, when explaining the basis of elimination of perception, what is the need to say "meaning"? There is a need, because the sound that is the basis of what is not to be heard, which is eliminated by auditory perception, must be a sound that is truly established, it cannot eliminate what is not to be heard on the knowable reverse of sound, etc., in order to show this. Like this, although it is enough to say that sound not being sound is eliminated by perception, what is the need to say in the commentary that sound not being something to be heard is an example of it? There is a need, because auditory perception is the main establisher of sound being something to be heard, and in order to show that with the power of auditory perception establishing sound being something to be heard, it harms sound not being something to be heard. Second, from the aspect of elimination by the force of reality inference, there are three: definition, example, and determination of nature. The first is, the contradiction that can actually eliminate from the mere commitment itself is mainly established by the force of reality inference. Second, like sound being permanent. Third, there are what is to be eliminated, the basis of elimination, the eliminator,