Tibetan
གཞན་དོན་རྗེས་དཔག་བཤད་པ། གཞན་དོན་རྗེས་དཔག་བཤད་པ། གཉིས་པ་གཞན་དོན་རྗེས་དཔག་ལ། མདོ་དང་རྣམ་འགྲེལ་ལས། གཞན་དོན་གྱི་ངག་དང་། གཞན་དོན་བསྒྲུབ་བྱ་དང་། ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་གསུམ་རིམ་པ་བཞིན་བཤད་ཀྱང་། འདིར་རིགས་གཏེར་ལས། གཞན་དོན་བསྒྲུབ་བྱ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་འོག་ཏུ་བཤད་པ་དང་བསྟུན་ནས་འཆད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བསྒྲུབ་བྱ་བཤད་པ། སྒྲུབ་ངག་བཤད་པ། ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་ལྔ་སྟེ། མཚན་ཉིད། རྣམ་གྲངས། སྒྲ་དོན། དབྱེ་བ། སོ་སོའི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱིར་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་འབྲས་བུ་དང་། མཚན་མཚོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་མཚོན་བྱ་དང་། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཡུལ་དང་། རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་རྟགས་ཅན་ལ་བསྒྲུབ་བྱར་བཞག་པ་སོགས་དུ་མ་ཡོད་པའི་ནང་ནས་འདིར་རྟགས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱའི་མཚན་ཉིད། རྟགས་ལ་བརྟེན་ནས་དཔག་པར་བྱ་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། བསྒྲུབ་བྱ། རྗེས་སུ་དཔག་བྱ། རྟགས་ཀྱི་ནུས་ཡུལ། རྟགས་ཅན། ཕྱོགས། དམ་བཅའ་རྣམས་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། རྟགས་ལས་གོ་བར་བྱ་བས་ན་བསྒྲུབ་བྱ། རྟགས་ལ་བརྟེན་ནས་དཔག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ན་རྗེས་སུ་དཔག་བྱ། རྟགས་ཀྱི་ནུས་པ་འཇུག་པའི་ཡུལ་ཡིན་པས་ན་ནུས་ཡུལ། སྒྲུབ་བྱེད་བཀོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ན་རྟགས་ཅན། རྒོལ་བས་ཕྱོགས་སུ་བྱས་པས་ན་ཕྱོགས། རྒོལ་བས་དམ་བཅས་པས་ན་དམ་བཅའ་འོ། །བཞི་པ་ནི། བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་དང་། བསྒྲུབ་བྱ་ལྟར་སྣང་ངོ་། །ལྔ་པ་སོ་སོའི་དོན་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་ལ་མཚན་ཉིད་ནི། སྔ་རབས་པ་རྣམས་གྲུབ་བསལ་མེད་ཅིང་དཔག་འདོད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཚོགས་དོན་ཏེ། གྲུབ་པ་མེད་པ་ནི་རྗེས་དཔག་སྐྱེ་རུང་གི་རྒོལ་བ་མ་གྲུབ་པའོ། །བསལ་བ་མེད་པ་ནི་ཚད་མས་མ་བསལ་བའི་དོན་ནོ། །དཔག་འདོད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་ནི་རྗེས་དཔག་སྐྱེ་རུང་གི་རྒོལ་བས་ཤེས་འདོད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བྱས་པའོ་ཞེས་བཞེད་དོ། །ཡང་ན་རྟགས་ཡང་དག་ལ་བརྟེན་ནས་དཔག་པར་བྱ་བའི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཚོགས་དོན་ནོ། །དབྱེ་ན། མུ་བཞིར་དབྱེ་བ་དང་། གསུམ་དུ་དབྱེ་བ་དང་། གཉིས་སུ་དབྱེ་བ་གསུམ། དང་པོ་ནི། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གཉིས་ཀ་སྒྲུབ་པ། གཉིས་ཀ་དགག་པ། ཆོས་དགག་པ་ལ་ཆོས་ཅན་སྒྲུབ་པ། ཆོས་ཅན་དགག་པ་ལ་ཆོས་སྒྲུབ་པ་བཞི་ནི་རིམ་བཞིན། སྒྲ་དང་མི་རྟག་པའི་ཚོགས་དོན་དང་། བུམ་མེད་དང་དངོས་མེ
Chinese
为他义之现比量释 为他义之现比量释 第二，关于为他义之现比量，经部和释论中，为他义之语、为他义之所立、以及具有法性的宗依三者依次进行了解释。而在此《理藏论》中，为了与所立在因之下的解释相一致，将分为三部分进行阐述：所立之释、立语之释、以及具有法性的宗依之释。第一部分分为五点：定义、名称、词义、分类、各自之意义。第一点：总的来说，如果从因果的角度来看所立，则为果；如果从能表所表的角度来看，则为所表；如果从有境和有境者的角度来看，则为有境；如果从相和有相的角度来看，则有相被立为所立等等，虽然有很多种情况，但这里是相之所立的定义：依赖于相而可以推测的。第二点：所立、可推测、相之作用处、有相、宗、承诺，这些都是名称的同义词。第三点：因为从相中可以理解，所以是所立；因为依赖于相而可以推测，所以是可推测；因为是相的作用所及之处，所以是作用处；因为是能立所要陈述的，所以是有相；因为被辩论者作为宗，所以是宗；因为辩论者作出了承诺，所以是承诺。第四点：正确的所立和似所立。第五点，各自的意义分为两点。第一点，正确的所立的定义是：前代论师认为，是无已成和无遮遣，并且被作为推测对象的法和有法之集合意义。无已成是指对于能够产生现比量的辩论者来说，尚未成立。无遮遣是指没有被量所遮遣的意义。被作为推测对象是指能够产生现比量的辩论者想要了解的对象。或者说，是依赖于正确的相而可以推测的法和有法之集合意义。
English
Explanation of Inference for Others Explanation of Inference for Others Secondly, regarding inference for others, the Sutra and its commentaries explain the three aspects of speech for others, the proposition for others, and the reason with the property of the subject, in that order. However, here in the Treatise on Reasoning, in order to be consistent with the explanation of the proposition under the reason, it will be explained in three parts: explanation of the proposition, explanation of the statement of proof, and explanation of the reason with the property of the subject. The first part has five points: definition, synonyms, meaning of the terms, classification, and individual meanings. The first point: In general, if the proposition is considered from the perspective of cause and effect, it is the effect; if from the perspective of sign and signified, it is the signified; if from the perspective of object and subject, it is the object; if from the perspective of mark and marked, the marked is established as the proposition, etc. Although there are many cases, here is the definition of the proposition of the mark: that which is to be inferred based on the mark. The second point: proposition, inferable, the scope of the mark's function, the marked, the subject, and the assertion are all synonyms. The third point: Because it is understood from the mark, it is the proposition; because it is inferred based on the mark, it is the inferable; because it is the scope of the mark's function, it is the scope of function; because it is what the proof is to be stated, it is the marked; because it is made the subject by the opponent, it is the subject; because the opponent has made an assertion, it is the assertion. The fourth point: the correct proposition and the pseudo-proposition. The fifth point, the individual meanings are divided into two points. The first point, the definition of the correct proposition is: the earlier scholars considered it to be the collection of dharma and the subject that is neither established nor refuted, and is made the object of inference. Not established means that it is not established for the opponent who can generate inference. Not refuted means that it is not refuted by valid cognition. Made the object of inference means that it is the object that the opponent who can generate inference wants to know. Or, it is the collection of dharma and the subject that can be inferred based on the correct mark. Classification: There are three types: divided into four possibilities, divided into three categories, and divided into two categories. The first is: both the dharma and the subject are established, both are negated, negating the dharma while establishing the subject, negating the subject while establishing the dharma, these four are respectively: the collection of sound and impermanence, the absence of a pot and the absence of a thing.
Tibetan
ད་ཀྱི་ཚོགས་དོན་དང་། ནམ་མཁའ་དང་དངོས་མེད་ཀྱི་ཚོགས་དོན་དང་། བུམ་མེད་དང་ཤེས་བྱའི་ཚོགས་དོན་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གཉིས་ཀ་དངོས་པོ་ཡིན་པ། གཉིས་ཀ་དངོས་མེད་ཡིན་པ། ཆོས་ཅན་དངོས་པོ་ལ་ཆོས་དངོས་མེད་ཡིན་པ་གསུམ་ནི་རིམ་པ་ལྟར། ལ་དང་མེའི་ཚོགས་དོན་དང་། སྤྱི་མཚན་དང་གཞལ་བྱའི་ཚོགས་དོན་དང་། ཕུང་པོ་དང་བདག་མེད་ཀྱི་ཚོགས་དོན་ལྟ་བུའོ། །ལྟར་སྣང་ལ་ནི། ཆོས་ཅན་དངོས་མེད་ལ་ཆོས་དངོས་པོ་ཡིན་པ་ཡང་དབྱེར་རུང་ངོ་། །གསུམ་པ་ལ་རང་དོན་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་དང་། གཞན་དོན་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་གཉིས། དང་པོའི་མཚན་ཉིད། རང་དོན་སྐབས་ཀྱི་རྟགས་ཡང་དག་ལ་བརྟེན་ནས་དཔག་པར་བྱ་བའི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཚོགས་དོན། དཔེར་ན་དུ་ལྡན་ལ་མེ་ཡོད་དུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་དུ་བ་གློ་བུར་བ་རྟགས་ཡང་དག་ཏུ་སོང་བའི་ཚེ་ལ་དང་མེའི་ཚོགས་དོན་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ལ། གཞུང་གཉིས་ལས་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར། མཚན་གཞི་སྣང་བཏགས་གང་ཡིན་དཔྱད་པ། ཀུན་བཏུས་ལས་གསུངས་པའི་མཚན་ཉིད་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། རིགས་གཏེར་ལས། མདོ་ལས་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གསུངས། །བསྒྲུབ་བྱ་འདོད་པ་རིགས་པའི་སྒོར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། མདོ་ལས། ངོ་བོ་ཁོ་ན་རང་ཉིད་དང་། །འདོད་དང་མ་བསལ་བསྟན་བྱ་བ། །ཞེས་གསུངས་ལ། དེའི་དོན་ལ། ཁ་ཅིག ངོ་བོའི་དོན་སོགས་ཆོས་ལྔ་ཚང་བ་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། དེ་ལ་བསྟན་བྱ་བའི་དོན་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་དང་། བསྟན་བྱ་བ་ཁྱད་གཞིར་མ་འབྲེལ་ན་འདོད་པ་ཞེས་པའི་ཚིག་དེས་དཔེར་རྟགས་མ་གྲུབ་པ་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་ཡིན་པ་གཅོད་ནུས་པས་ཁོ་ན་ཞེས་པའི་ཚིག་ལ་རྣམ་བཅད་དང་ཡོངས་གཅོད་ཀྱི་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ངོ་བོ་དོན་སོགས་ཆོས་ལྔ་ཚང་བའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པར་བྱ་བ་དེ་མདོའི་དངོས་བསྟན་གྱི་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རིགས་སྒོར་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་འདོད་པར་གྱུར་པ་འགལ་བའི་དོན་གྱིས་མ་བསལ་བ་དེ་ཡང་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་ལ། དེའི་དོན་ལ། ཁ་ཅིག རྒོལ་བ་རྟོགས་ལྡན་གྱིས་བསྒྲུབ་བྱར་ཁས་བླངས་པའི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཚོགས་དོན་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། མ་བསལ་བ་དངོས་སུ་གསུངས་པ་དེ་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར། གཞན་དུ་ན་མིག་སོགས་བདག་དོན་བྱེད་པ་ཆོས་ཅན། མཚོན་བྱ་དེར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར། དེས་ན་རྒོལ་བ་རྟོགས་ལྡན་གྱི་ཞེ་བས་བསྒྲུབ་བྱ་འདོད་པ
Chinese
现在的集合意义，以及虚空和非实物的集合意义，还有无瓶和所知（法称）的集合意义等。第二种是，法和有法二者都是实物，二者都是非实物，有法是实物而法是非实物这三种，依次是火和热的集合意义，总相和所量（法称）的集合意义，以及蕴和无我的集合意义等。就相似的情况来说，有法是非实物而法是实物也可以区分开来。第三种有自利所立正因，和他利所立正因两种。第一种的定义：依靠自利场合的正确之因，从而可以比量的法和有法的集合意义。例如在具有烟而有火的论证中，当烟成为突发性的正确之因时，火和热的集合意义等。第二种有，两种论典中所说的定义的差别，基是显现安立的什么进行分析，以及《集论》中所说的定义的详细解释三种。第一种是，《理藏论》中说：“经部中说具有五相，所立意乐是理门。”如经部中说：“本体唯独自性，意乐和未遮遣，应说。”其含义是，有些人认为，本体的意义等五法圆满是他利所立正因的定义，这是不合理的，因为那里面没有应说的意义。如果应说与基不相关联，那么“意乐”这个词就能断定例如不成之因是所立正因，因此“唯独”这个词就没有了遣除和完全断定的必要。因此，通过本体意义等五法圆满的方式所应说的那是他利所立正因的经部直接显示的定义。理门中说，成为应成立之因，与相违之义没有遮遣的那也是宗，其含义是，有些人说，立宗者通达者承诺为所立的法和有法的集合意义，这是不合理的，因为没有遮遣是直接说的，那不圆满的缘故。否则，眼等自己起作用是有法，应是所诠，因为是那个定义的缘故。因此，立宗者通达者的意乐是所立意乐
English
The present collection meaning, as well as the collection meaning of emptiness and non-entities, and the collection meaning of no-bottle and knowable (Dharmakirti) and so on. The second is that both dharma and dharmin are entities, both are non-entities, and the three where dharmin is an entity and dharma is a non-entity are, in order, the collection meaning of fire and heat, the collection meaning of general character and measurable (Dharmakirti), and the collection meaning of aggregates and no-self, and so on. In the case of seeming, it is also possible to distinguish between dharmin being a non-entity and dharma being an entity. The third has two types: self-benefit to be proven valid, and other-benefit to be proven valid. The definition of the first: the collection meaning of dharma and dharmin that can be inferred based on the valid sign in the case of self-benefit. For example, in the argument that where there is smoke there is fire, when smoke becomes a sudden valid sign, the collection meaning of fire and heat, and so on. The second has three types: the difference in definitions stated in the two treatises, analyzing what the basis is that is apparent and established, and the detailed explanation of the definition stated in the Compendium. The first is, as stated in the Treatise on Reasoning Treasure: "The Sutra states that it has five characteristics, the desire to be proven is the door of reasoning." As stated in the Sutra: "The essence is only its own nature, desire and non-negation, should be taught." Its meaning is that some people think that the completion of the five dharmas such as the meaning of essence is the definition of the valid proof for the benefit of others, which is unreasonable, because the meaning of what should be taught is not complete there. If what should be taught is not related to the basis, then the word "desire" can determine that, for example, the unestablished sign is the valid proof, so the word "only" has no need for distinction and complete determination. Therefore, what should be taught through the completion of the five dharmas such as the meaning of essence is the definition of the valid proof for the benefit of others directly shown in the Sutra. In the door of reasoning, it is said that what has become the desire to be proven is also a side that has not been negated by the meaning of contradiction, and its meaning is that some people say that the collection meaning of dharma and dharmin that the opponent who understands has promised to be proven is unreasonable, because the non-negation is directly said, and that is incomplete. Otherwise, the eyes and other things that work for themselves are dharmin, and should be the signified, because of that definition. Therefore, the intention of the opponent who understands is the desire to be proven.