Tibetan
འི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཚོགས་དོན་གང་ཞིག ཚད་མས་མ་བསལ་བ་དེ་གཞུང་དེའི་དོན་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཞེས་པས་ཀུན་བཏུས་ཀྱི་ངོ་བོའི་དོན་བསྟན། འདོད་པར་གྱུར་པ་ཞེས་པས་ཀུན་བཏུས་ཀྱི་འདོད་པ་དང་རང་ཉིད་ཀྱི་དོན་བསྟན། མ་བསལ་བ་དངོས་སུ་ཡོད་ཅིང་། ཁོ་ན་ནི་འདིར་སྨོས་མི་དགོས་ཏེ། བསྟན་བྱ་བ་དང་མ་འབྲེལ་བས་འདོད་པ་ཞེས་པའི་ཚིག་དེས་དཔེར་རྟགས་མ་གྲུབ་པ་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པ་གཅོད་ནུས་པའི་ཕྱིར། ཀུན་བཏུས་སུ་དཔེར་རྟགས་མ་གྲུབ་པ་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པ་བཅད་པའི་ཕྱིར་ཁོ་ན་སྨོས་དགོས་ཏེ། ཀུན་བཏུས་ཀྱི་འདོད་པ་དེ་བསྟན་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་བས་མ་འོངས་པར་འཁྲིད་པར་བྱེད་ལ་དེས་ན་འདོད་པར་འགྱུར་བར་འགྲོ་ཞིང་དེ་ནི་མ་འོངས་པ་ན་བསྒྲུབ་བྱར་འགྱུར་རུང་གི་དཔེར་རྟགས་མ་གྲུབ་པ་ལ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བསྟན་བྱ་བ་སྨོས་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པར་ཐལ། དེ་མ་སྨོས་ན་ཁོ་ན་ཡང་སྨོས་མི་དགོས་པས་ཚིག་ཉུང་བའི་ཡོན་ཏན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཁ་ཅིག ཕྱི་རོལ་མུ་སྟེགས་བྱེད་རང་ལུགས་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱའི་མཚན་ཉིད་ལ་ཁ་དྲང་བའི་ཆེད་ཡིན་ཏེ། རིགས་པ་ཅན་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བསྟན་པར་བྱ་བ་དེ་བསྒྲུབ་བྱའི་མཚན་ཉིད་དུ་འདོད་པས་རང་འདོད་པའི་མཚན་ཉིད་དང་མཐུན་པར་འདུག་སྙམ་ནས་འཇུག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཁ་ཅིག རབ་གསལ་བྱེད་ཅེས་པས་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་གིས་ཕྱོགས་དངོས་སུ་མ་བརྗོད་པར་བསྟན་པ་ན། དེ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། བསྟན་པར་བྱ་བ་ནི་ཡིན་ལ། ཇི་ལྟར་ན་ངོ་བོ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ལྔའི་སྒོ་ནས་བསྟན་ཞེས་པའི་དོན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །རང་ལུགས་ནི་འདིར་བསྟན་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་བྱའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་པས་སྔ་རྒོལ་གྱིས་ཕྱིར་རྒོལ་ལ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །གལ་ཏེ་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་དེ་མཚོན་བྱ་ཐ་དད་པ་གཉིས་སུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་གཞུང་གཉིས་ནས་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེའི་ལན་ལ་ཁ་ཅིག ཀུན་བཏུས་ནས་གསུངས་པ་དེ་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ལ། རིགས་སྒོ་ནས་གསུངས་པ་དེ་གཞན་དོན་ཕྱོགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད་ཅེས་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། ཀུན་བཏུས་ལས་གསུངས་པ་དེ་ཡང་གཞན་དོན་ཕྱོགས་ཡང་དག་གིས་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུ་ཚོགས་མཚན་ཉིད་གསལ་བྱ་ལ། །ལྟོས་པ་མེད་པར་མ་ཁྱབ་དང་། །ལྡོག་པ་དག་ནི་སྤང་བའི་ཕྱིར། །ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད
Chinese
关于法与有法的事物集合，任何未被量（ प्रमाण，pramāṇa，量）所排除的，就是该论典的意义。其中，“将被证明的”表示了总集的体性的意义。“已成为所欲的”表示了总集的意欲和自身的目的。未排除是实际存在的。而“唯独”在此不必提及，因为与所教示的事物无关，所以“意欲”这个词能够断除作为例子的不成之因是所证。在总集中，因为断除了作为例子的不成之因是所证，所以必须提及“唯独”，因为总集的意欲与所教示的事物相关联，所以在未来会引导，因此会变成意欲，而这在未来可能成为所证的例子不成之因中也存在。如果说提及所教示的事物没有必要，因为如果不提及它，那么“唯独”也不必提及，因此具有词语简练的优点，那么对此，有些人说，这是为了迎合外道自在派自身宗义的所证的定义，因为正理派认为将被证明的事物、所教示的事物是所证的定义，所以他们认为这与自己所欲的定义相符，因此会进入。有些人说，因为“极明”是通过正确的论式来教示，而没有实际陈述宗，那么，那不也是所教示的事物吗？如果问，所教示的事物是，如何通过体性等五法来教示的意思。自身宗义是，这里的教示的定义是以利他所证为前提的，因此前立者对后立者说的是所教示的事物的意思。如果说利他所证真实会变成两个不同的所诠，因为它有两个论典所说的不同定义。对此的回答是，有些人说，从总集所说的是利他所证真实的定义，而从理路所说的是利他宗真实的定义，所以没有过失，这种说法是不合理的，因为从总集所说的也是利他宗真实的定义，即“因集合是体性显明，不观待而无遍，遣除相违，是宗的定义”。
English
Regarding the collection of things and things possessing qualities, whatever is not refuted by valid cognition (pramāṇa), that is the meaning of that treatise. Among these, "to be proven" indicates the meaning of the nature of the compendium. "Having become desirable" indicates the desire of the compendium and its own purpose. Non-exclusion is actually existent. And "only" need not be mentioned here, because it is not related to the thing to be taught, so the word "desire" can cut off the unestablished example as the object to be proven. In the compendium, because the unestablished example is cut off as the object to be proven, it is necessary to mention "only", because the desire of the compendium is related to the thing to be taught, so it will lead in the future, so it will become a desire, and this also exists in the unestablished example that may become the object to be proven in the future. If it is said that there is no need to mention the thing to be taught, because if it is not mentioned, then "only" also need not be mentioned, so it has the advantage of concise words, then to this, some say that this is to cater to the definition of the object to be proven of the Svātantrika school of non-Buddhists, because the logicians think that the thing to be proven, the thing to be taught is the definition of the object to be proven, so they think that this is in accordance with their own desired definition, so they will enter. Some say that because "very clear" is taught through the correct syllogism without actually stating the subject, then is that not also the thing to be taught? If asked, the thing to be taught is the meaning of how to teach through the five dharmas such as nature. The Svātantrika school is that the definition of teaching here is based on the object to be proven for the sake of others, so the former proponent says to the latter proponent the meaning of the thing to be taught. If it is said that the real object to be proven for the sake of others will become two different significations, because it has two different definitions stated in the two treatises. The answer to this is that some say that what is said from the compendium is the definition of the real object to be proven for the sake of others, and what is said from the logic is the definition of the real subject for the sake of others, so there is no fault, this statement is unreasonable, because what is said from the compendium is also the definition of the real subject for the sake of others, that is, "the collection of causes is the nature clear, not dependent and not pervasive, eliminating contradictions, is the definition of the subject".
Tibetan
་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ན་དོན་ལྡོག་ཐ་དད་པ་གཉིས་ཡོད་ན་མཚོན་བྱ་གཉིས་སུ་འགྱུར་ཀྱང་རང་ལྡོག་ཐ་དད་པ་གཉིས་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་མཚོན་བྱ་གཉིས་སུ་མི་འགྱུར་ཏེ། རང་ལྡོག་ཐ་དད་ཀྱང་དོན་ལྡོག་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་མཚན་དེས་ན་གཞུང་གཉིས་ནས་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་གཉིས་ཀ་ཡང་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་བྱ་དང་ཕྱོགས་ཡང་དག་གཉིས་ཀའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་གཉིས་དོན་ལྡོག་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་མི་བསླུ་བའི་ཤེས་པ་དང་མ་ཤེས་དོན་གསལ་གཉིས་ཀ་ཚད་མ་དང་ཡང་དག་ཤེས་པ་གཉིས་ཀའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་གཞུང་གཉིས་ལས་བརྗོད་ཚུལ་ཐ་དད་པ་གཉིས་འབྱུང་བའི་དོན་གང་ཞེ་ན། ཀུན་བཏུས་ལས་ནི་ལོག་རྟོག་སེལ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཟུར་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། རིགས་སྒོར་ནི་རིགས་མི་མཐུན་སེལ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ཁ་ཅིག ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་རང་མཚན་གྱི་ཚོགས་དོན་བསྒྲུབ་བྱའི་མཚན་གཞིར་འདོད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། རང་མཚན་ལ་དགག་སྒྲུབ་དངོས་སུ་བྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག་སྒྲ་དོན་གྱི་ཚོགས་དོན་བསྒྲུབ་བྱའི་མཚན་གཞིར་འདོད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། སྒྲ་དོན་རྐྱང་པ་ལ་དགག་སྒྲུབ་བྱས་པས་རང་མཚན་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་སྒྲ་དོན་གྱི་ཚོགས་དོན་ལ་རང་མཚན་དུ་འཁྲུལ་པ་བསྒྲུབ་བྱའི་མཚན་གཞི་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་དགག་སྒྲུབ་བྱས་པས་རང་མཚན་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྣམ་གཞག་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། མ་བསལ་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་བདུན་ཏེ། མཚན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ངོས་གཟུང་བ། ཚིག་ལྔའི་རྣམ་བཅད་དང་ཡོངས་གཅོད་ཀྱི་དགོས་པ། ཚིག་ལྔའི་གྲངས་ངེས། གོ་རིམ་ངེས་པ། རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་གང་གི་དབང་དུ་བྱས་དཔྱད། འདོད་པ་དང་རང་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར། འདིར་མ་བསལ་བ་དངོས་སུ་མི་སྟོན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནོ། །དང་པོ་ནི། ངོ་བོའི་དོན་ནི་ཕྱིར་རྒོལ་གྱིས་མ་གྲུབ་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་དགོས་པའི་ངོ་བོ་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །ཁོ་ནའི་དོན་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བཀོད་བཞིན་པ་མ་ཡིན་པར་བསྒྲུབ་བྱ་ཁོ་ན་ཡིན་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །རང་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྒོལ་བ་རང་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱར་ཁས་བླངས་པ་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །འདོད་པའི་དོན་ནི་ངག་ཏུ་དངོས་སུ་མ་སྨོས་ཀྱང་ཞེ་བས་བསྒྲུབ་བྱར་འདོད་པ་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན
Chinese
如是宣说。因为这样说的缘故。那么，如果存在两种意义相异的事物，则所诠释的对象会变成两个，但仅仅存在两种自相相异的事物，所诠释的对象不会变成两个。因为即使自相相异，也存在于一个意义之中的情况。因此，应该理解两个论典中所说的两种定义，都是为了他义的应成和正确的宗派的定义，因为它们两个意义相同。例如，不欺骗的知识和未知的意义清晰，都是量和正确知识的定义一样。那么，两个论典中出现两种不同表达方式的原因是什么呢？《集论》是从遣除邪分别的角度，详细地阐述了定义的各个方面；而《理门》是从遣除不同类别的角度，进行了概括性的阐述。第二，有些人认为法和有法自相的集合是应成的基础，这是不合理的，因为无法直接对自相进行破立。有些人认为声音和意义的集合是应成的基础，这也是不合理的，因为仅仅对声音和意义进行破立，无法证悟自相。因此，将法和有法的声音和意义的集合误认为是自相，才是应成的基础，因为对它进行破立，才能证悟自相。第三部分分为两点：总的说明论述方式，以及详细解释未遮除的部分。第一部分分为七点：认识定义的体性，五句的区分和断除的必要性，五句的数量确定，顺序确定，根据立论者或反驳者来分析，意欲和自身的差别，以及此处不直接显示未遮除的原因。第一，体性的意义是指反驳者尚未成立，因此必须加以证明的体性。唯的意义是指在应成和能成两者之中，不是作为能成来安排，而是仅仅作为应成。自身的意义是指立论者自己承认为应成。意欲的意义是指口头上没有直接说出，但心中认为是应成的意思。
English
It is explained as such. Because it is said so. Then, if there are two things with different meanings, the object to be interpreted will become two, but just because there are two things with different self-characteristics, the object to be interpreted will not become two. Because even if the self-characteristics are different, they exist in one meaning. Therefore, it should be understood that both definitions mentioned in the two treatises are definitions for both the consequence for others and the correct tenet, because these two have the same meaning. For example, non-deceptive knowledge and clear unknown meaning are both definitions of valid cognition and correct knowledge. So, what is the reason for the two different expressions in the two treatises? The Compendium elaborates on the aspects of the definition from the perspective of eliminating wrong discriminations, while the Reasoning Gate summarizes and explains it from the perspective of eliminating different categories. Second, some people think that the collection of characteristics of phenomena and subjects is the basis of what is to be established, which is not reasonable, because it is impossible to directly affirm or negate the characteristics. Some people think that the collection of sound and meaning is the basis of what is to be established, which is also not reasonable, because affirming or negating only sound and meaning will not lead to the realization of characteristics. Therefore, mistaking the collection of sound and meaning of phenomena and subjects as characteristics is the basis of what is to be established, because affirming or negating it will lead to the realization of characteristics. The third part has two points: a general explanation of the arrangement, and a detailed explanation of what has not been eliminated. The first part has seven points: recognizing the nature of the definition, the necessity of distinguishing and excluding the five phrases, the definite number of the five phrases, the definite order, analyzing whether it is based on the proponent or the opponent, the difference between intention and oneself, and the reason why what has not been eliminated is not directly shown here. First, the meaning of nature is the nature that the opponent has not established and therefore must be proven. The meaning of 'only' is that among what is to be established and what establishes, it is not arranged as what establishes, but only as what is to be established. The meaning of 'oneself' is that the proponent himself admits to what is to be established. The meaning of 'intention' is that even if it is not directly stated in words, it is the meaning of considering it as what is to be established in the heart.