Tibetan
་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་རང་བཞིན་དང་འགལ་བའི་རྒྱུ་དམིགས་པའི་ཐལ་འགྱུར་གྱིས་འབྲས་བུ་དང་འགལ་བའི་རང་བཞིན་དམིགས་པའི་རང་རྒྱུད་འཕེན་པའོ། །འགལ་བའི་འབྲས་བུ་དམིགས་པའི་སྐོར་གསུམ་ནི། དུ་བ་དྲག་ཕྱུར་བས་ཁྱབ་པར་ནོན་པའི་ཤར་གཞི་ཆོས་ཅན། དུ་བ་དྲག་ཕྱུར་བས་ཁྱབ་པར་ནོན་པའི་དངོས་པོ་མིན་པར་ཐལ། བ་མོའི་རེག་པ་རྒྱུན་ཆགས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་རྒྱུ་དང་འགལ་བའི་ཁྱབ་བྱ་དམིགས་པའི་ཐལ་འགྱུར་གྱིས་ཁྱབ་བྱེད་དང་འགལ་བའི་འབྲས་བུ་དམིགས་པའི་རང་རྒྱུད་འཕེན་པ་དང་། ཡང་དེ་ཆོས་ཅན། དེ་མིན་པར་ཐལ། གྲང་རེག་གི་དངོས་རྒྱུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་རྒྱུ་དང་འགལ་བའི་རྒྱུ་དམིགས་པའི་ཐལ་འགྱུར་གྱིས་འབྲས་བུ་དང་འགལ་བའི་འབྲས་བུ་དམིགས་པའི་རང་རྒྱུད་འཕེན་པ་དང་། ཡང་དེ་ཆོས་ཅན། དེ་མིན་པར་ཐལ། གྲང་རེག་རྒྱུན་ཆགས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་རྒྱུ་དང་འགལ་བའི་རང་བཞིན་དམིགས་པའི་ཐལ་འགྱུར་གྱིས་རང་བཞིན་དང་འགལ་བའི་འབྲས་བུ་དམིགས་པའི་རང་རྒྱུད་འཕེན་པའོ། །འགལ་བའི་ཁྱབ་བྱ་དམིགས་པའི་སྐོར་གསུམ་ནི། ཙན་མེས་ཁྱབ་པར་ནོན་པའི་ཤར་གཞི་ཆོས་ཅན། ཙན་མེས་ཁྱབ་པར་ནོན་པའི་དངོས་པོ་མིན་པར་ཐལ། གྲང་རེག་རྒྱུན་ཆགས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཁྱབ་བྱེད་དང་འགལ་བའི་རང་བཞིན་དམིགས་པའི་ཐལ་འགྱུར་གྱིས་རང་བཞིན་དང་འགལ་བའི་ཁྱབ་བྱ་དམིགས་པའི་རང་རྒྱུ་འཕེན་པ་དང་། ཡང་དེ་ཆོས་ཅན། དེ་མིན་པར་ཐལ། གྲང་འབྲས་སྤུ་ལོང་བྱེད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཁྱབ་བྱེད་དང་འགལ་བའི་འབྲས་བུ་དམིགས་པའི་ཐལ་འགྱུར་གྱིས་རྒྱུ་དང་འགལ་བའི་ཁྱབ་བྱ་དམིགས་པའི་རང་རྒྱུད་འཕེན་པ་དང་། ཡང་དེ་ཆོས་ཅན། དེ་མིན་པར་ཐལ། གྲང་རེག་གི་དངོས་རྒྱུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཁྱབ་བྱེད་དང་འགལ་བའི་རྒྱུ་དམིགས་པའི་ཐལ་འགྱུར་གྱིས་འབྲས་བུ་དང་འགལ་བའི་ཁྱབ་བྱ་དམིགས་པའི་རང་རྒྱུད་འཕེན་པ་རྣམས་སོ། །ཕན་ཚུན་སྤང་འགལ་གྱི་སྐོར་ནས་གཅིག་ནི། སྒྲ་ཆོས་ཅན། མ་བྱས་པར་ཐལ། རྟག་དངོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འགལ་བའི་ཁྱབ་བྱ་དམིགས་པའི་ཐལ་འགྱུར་གྱིས་ཁྱབ་བྱེད་དང་འགལ་བ་དམིགས་པའི་རང་རྒྱུད་འཕེན་པའོ། །ཁྱབ་བྱེད་མ་དམིགས་པ་དང་རང་བཞིན་ཕན་ཚུན་ཟློག་པ་གཉིས་ནི་ཤ་བ་དང་ལྡན་པའི་གཞིར་ཆོས་ཅན། ཤ་པ་མེད་པར་ཐལ། ཤིང་མེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་ཁྱབ་བྱེད་མ་དམིགས་པའི་ཐལ་འགྱུར་གྱིས་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་འཕེན་པ་དང་། ཤིང་མེད་ཀྱི་བྲག་རྫོང་ན་ཆོས་ཅན། ཤིང་ཡོད་པར་ཐལ། ཤ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་རང་བཞིན་གྱི་ཐལ་འགྱུར
Chinese
因为存在，所以用缘起和自性相违的因所缘的归谬论式，推出与果相违的自性所缘的自续论式。相违之果所缘的三种情况是：被浓烟遍布的东方地基，是所立宗。不是被浓烟遍布的事物，应成。因为具有持续的冰冷触感，所以用与因相违的遍所遍所缘的归谬论式，推出与遍所遍相违的果所缘的自续论式。又是那个所立宗。不是那个，应成。因为具有冰冷触感的真实因，所以用与因相违的因所缘的归谬论式，推出与果相违的果所缘的自续论式。又是那个所立宗。不是那个，应成。因为具有持续的冰冷触感，所以用与因相违的自性所缘的归谬论式，推出与自性相违的果所缘的自续论式。相违之遍所遍所缘的三种情况是：被檀香遍布的东方地基，是所立宗。不是被檀香遍布的事物，应成。因为具有持续的冰冷触感，所以用与遍所遍相违的自性所缘的归谬论式，推出与自性相违的遍所遍所缘的自续论式。又是那个所立宗。不是那个，应成。因为具有产生寒毛的冷果，所以用与遍所遍相违的果所缘的归谬论式，推出与因相违的遍所遍所缘的自续论式。又是那个所立宗。不是那个，应成。因为具有冰冷触感的真实因，所以用与遍所遍相违的因所缘的归谬论式，推出与果相违的遍所遍所缘的自续论式。以上这些。互相排斥相违的情况中有一种是：声音，是所立宗。不是所作，应成。因为是常法事物，所以用相违的遍所遍所缘的归谬论式，推出与遍所遍相违的事物所缘的自续论式。遍所遍不成立和自性互相遣除有两种情况是：具有动物尸体的地基，是所立宗。没有动物尸体，应成。因为没有树木。这是用遍所遍不成立的归谬论式，推出自性的理证。在没有树木的岩石堡垒上，是所立宗。有树木，应成。因为有动物尸体，这是自性的归谬论式。
English
Because it exists, the Svātantrika syllogism that focuses on the nature that contradicts the effect is drawn by the reductio ad absurdum that focuses on the cause that contradicts the nature. The three cases of focusing on the contradictory effect are: The eastern base pervaded by strong smoke is the subject. It is not a thing pervaded by strong smoke, it follows. Because it has a continuous cold touch, the Svātantrika syllogism that focuses on the effect that contradicts the pervader is drawn by the reductio ad absurdum that focuses on the pervaded that contradicts the cause. Again, that is the subject. It is not that, it follows. Because it has the real cause of cold touch, the Svātantrika syllogism that focuses on the effect that contradicts the effect is drawn by the reductio ad absurdum that focuses on the cause that contradicts the cause. Again, that is the subject. It is not that, it follows. Because it has a continuous cold touch, the Svātantrika syllogism that focuses on the effect that contradicts the nature is drawn by the reductio ad absurdum that focuses on the nature that contradicts the cause. The three cases of focusing on the contradictory pervaded are: The eastern base pervaded by sandalwood is the subject. It is not a thing pervaded by sandalwood, it follows. Because it has a continuous cold touch, the Svātantrika syllogism that focuses on the pervaded that contradicts the nature is drawn by the reductio ad absurdum that focuses on the nature that contradicts the pervader. Again, that is the subject. It is not that, it follows. Because it has the cold effect of causing goosebumps, the Svātantrika syllogism that focuses on the pervaded that contradicts the effect is drawn by the reductio ad absurdum that focuses on the cause that contradicts the pervader. Again, that is the subject. It is not that, it follows. Because it has the real cause of cold touch, the Svātantrika syllogism that focuses on the pervaded that contradicts the effect is drawn by the reductio ad absurdum that focuses on the cause that contradicts the pervader. These are all. Among the cases of mutual exclusion, there is one: Sound is the subject. It is not made, it follows. Because it is a permanent thing, the Svātantrika syllogism that focuses on the thing that contradicts the pervader is drawn by the reductio ad absurdum that focuses on the pervaded that contradicts the pervader. The two cases of the pervader not being established and the nature mutually excluding each other are: The base with an animal carcass is the subject. There is no animal carcass, it follows. Because there are no trees. This is the drawing of the reason of nature by the reductio ad absurdum of the pervader not being established. On the rocky fortress without trees, it is the subject. There are trees, it follows. Because there is an animal carcass, this is the reductio ad absurdum of nature.
Tibetan
་གྱིས་ཁྱབ་བྱེད་མ་དམིགས་པའི་རང་རྒྱུད་འཕེན་པའོ། །དཔེར་བརྗོད་འདི་དག་ཀྱང་ཐ་སྙད་བདེ་བའི་ཕྱིར་དུ་ཐལ་བའི་དམ་བཅའ་བཀོད་པ་ཡིན་གྱི། ཐལ་ངག་སྐྱོན་མེད་ནི་མིན་ཏེ། ཐལ་བའི་དམ་བཅའ་དངོས་སུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྟགས་ཀྱི་དཔེར་བརྗོད་ལ། སྒྲ་ཆོས་ཅན་མི་རྟག་སྟེ། བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གཟུང་བ་ལྟ་བུའོ། །འོ་ན་ཐལ་ངག་སྐྱོན་མེད་གང་ཞེ་ན། ཐོག་མར། སྤྱི་གཅིག་གསལ་བ་དུ་མ་དང་དོན་ལ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་དུ་མར་ཐལ་ཞེས་དང་། ལ་ལ་མེ་མེད་པའི་ཕྱིར་དུ་བ་མེད་པར་ཐལ་ཞེས་ཐལ་འགྱུར་གྱི་དམ་བཅའ་བཀོད་ལ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་འདྲི་ན་ཐལ་ངག་འདི་ལྟར་འགོད་དེ། གང་གསལ་བ་དུ་མ་དང་དོན་ལ་འབྲེལ་པ་ཡིན་ན། དུ་མ་ཡིན་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་སྣོད་ཐ་དད་ཀྱི་རྒྱ་ཤུག་བཞིན། སྤྱི་གཅིག་པོ་ཡང་གསལ་བ་དུ་མ་དང་དོན་ལ་འབྲེལ་ལོ་ཞེས་ཆོས་མཐུན་སྦྱོར་དང་། གང་དུ་མ་མི་སྲིད་པ་དེ་དུ་མ་དང་མ་འབྲེལ་བས་ཁྱབ། དཔེར་ན་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན། དུ་མ་དང་དོན་ལ་འབྲེལ་བར་ཁས་བླངས་པའི་སྤྱི་ཡང་དུ་མར་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་མི་མཐུན་སྦྱོར་དང་། ཡང་གང་མེ་མེད་ན་དུ་བ་མེད་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་ཆུ་རླུང་བཞིན་ལ་ལའང་མེ་མེད་པར་ཁས་བླངས་སོ་ཞེས་ཆོས་མཐུན་སྦྱོར་དང་། གང་དུ་བ་ཡོད་ན་མེ་ཡོད་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་ཚང་མང་བཞིན། མེ་མེད་དུ་ཁས་ལེན་པའི་ལ་ལའང་དུ་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཆོས་མི་མཐུན་སྦྱོར་འགོད་དོ། །འོ་ན་འདིའི་ཆོས་མི་མཐུན་སྦྱོར་དང་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ངག་ཁྱད་མེད་དུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཆེ་སྟེ། འདིར་ནི་ཕ་རོལ་པོས་ཁས་བླངས་པའི་མེ་མེད་པའི་དུ་ལྡན་གྱི་ལ་ཆོས་ཅན་དུ་བཟུང་བ་ཡིན་ལ། རང་རྒྱུད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ནི་ཕྱིར་རྒོལ་གྱིས་མེ་ཡོད་མེད་གང་དུ་ཡང་མ་ངེས་པའི་དུ་ལྡན་གྱི་ལ་ཙམ་ཆོས་ཅན་དུ་བཟུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་རྩོད་པ་སྤོང་བ་ནི། གལ་ཏེ་གཞན་གྱིས་ཁས་བླངས་པ་ཙམ་རྟགས་སུ་རུང་ན་རང་རྒྱུད་ལ་ཡང་མཚུངས་ལ། མི་རུང་ན་ཐལ་འགྱུར་ལ་ཡང་མི་རུང་ངོ་ཞེ་ན། རང་རྒྱུད་ལ་གཞན་གྱི་ཁས་བླངས་པ་ཙམ་རྟགས་སུ་མི་རུང་སྟེ། རང་རྒྱུད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་དེ་སྔར་རྒོལ་རང་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་ན་བསྒྲུབ་བྱ་བསྒྲུབ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐལ་འགྱུར་ལ་གཞན་གྱིས་ཁས་བླངས་པ་ཙམ་རྟགས་སུ་རུང་སྟེ། གཞི་གཅིག་གི་སྟེང་དུ་ཁྱབ་བྱེད་དེ་མེད་བཞིན་དུ་ཁྱབ་བྱ་དེ་ཡོད་པར་འདོད་པ་ལ་འགལ་བ་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་ལོག་རྟོག་བཟློག་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར
Chinese
以不观察周遍的自续论式进行推论。这些例子也只是为了方便表达而列举的反驳的立宗，但并非无过失的反驳论式，因为是实际陈述反驳的立宗。例如，在自续因的例子中，就像取“声，有法，是无常，因为是所作”一样。那么，什么是无过失的反驳论式呢？首先，像“由于一个总相与多个显现和意义相关联，所以应成多”以及“由于某处没有火，所以应成没有烟”这样，列出反驳的立宗。如果问为什么，就如下列出反驳论式：凡是与多个显现和意义相关联的，就必然是多。例如，如同不同容器中的众多芥子。一个总相也与多个显现和意义相关联，这是周遍关系。凡是不存在多的，就必然与多无关。例如，如同兔子的角。已经承认与多相关联的总相，也不可能不是多，这是不相符关系。还有，凡是没有火的地方，就必然没有烟。例如，如同水蒸气。在某些地方也承认没有火，这是周遍关系。凡是有烟的地方，就必然有火。例如，如同蜂巢。对于承认没有火的某些地方，也有烟，这是不相符关系。那么，有人会想，这其中的不相符关系和自续论式的陈述没有区别吗？区别非常大。因为这里是将对方承许的没有火却有烟的山作为有法，而在自续论式的情况下，反驳者是将对于有无火不确定的有烟的山仅仅作为有法。第三，驳斥争论：如果仅仅是他人承认就可以作为理由，那么自续论式也一样；如果不可以，那么反驳论式也不可以。对于自续论式来说，仅仅是他人承认不可以作为理由，因为自续论式的理由如果先前论者自己没有成立，就无法成立所要成立的。对于反驳论式来说，仅仅是他人承认就可以作为理由，因为仅仅是通过陈述在一个基上，周遍不存在的情况下，周遍存在也被认为存在是相违的，从而遣除邪分别念。
English
Inference is made using the Svatantrika style of reasoning, which does not examine pervasion. These examples are given to facilitate the expression of refutations, but they are not flawless refutations because they are actual statements of refutation. For example, in the case of a Svatantrika reason, it is like taking "sound, the subject, is impermanent, because it is produced." So, what is a flawless refutation? First, like "because one generality is related to many appearances and meanings, it follows that it is many," and "because there is no fire in some places, it follows that there is no smoke," the refutation's thesis is stated. If asked why, the refutation is stated as follows: Whatever is related to many appearances and meanings is necessarily many. For example, like many mustard seeds in different containers. The single generality is also related to many appearances and meanings, this is a concordant relation. Whatever is not possible to be many is necessarily unrelated to many. For example, like a rabbit's horn. The generality that has been admitted to be related to many is also impossible to be not many, this is a discordant relation. Also, wherever there is no fire, there is necessarily no smoke. For example, like water vapor. In some places it is also admitted that there is no fire, this is a concordant relation. Wherever there is smoke, there is necessarily fire. For example, like a beehive. For some places that admit there is no fire, there is also smoke, this is a discordant relation. Then, one might think, is there no difference between this discordant relation and the statement of the Svatantrika style? The difference is very large. Because here, the mountain that the opponent admits has smoke but no fire is taken as the subject, while in the case of the Svatantrika style, the opponent takes only the mountain with smoke, for which the presence or absence of fire is uncertain, as the subject. Third, refuting the argument: If merely what is admitted by others can be taken as a reason, then it is the same for the Svatantrika style; if it cannot, then it cannot be taken for the refutation either. For the Svatantrika style, merely what is admitted by others cannot be taken as a reason, because if the reason of the Svatantrika style is not previously established by the proponent himself, he cannot establish what is to be established. For the refutation, merely what is admitted by others can be taken as a reason, because it is merely through stating the contradiction in believing that the pervaded exists on one basis while the pervader does not exist, thereby dispelling wrong conceptions.