Tibetan
ཉིས་པ་ནི། མ་གྲུབ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་ལྷག །འགལ་བའི་ཐལ་འགྱུར་ལྟར་སྣང་ཆད། །རྟགས་མེད་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པ་འཁྲུལ། །དེས་ན་ཐལ་འགྱུར་བཅུ་བཞི་མིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྟགས་མ་གྲུབ་པ་ལས་ལོགས་སུ་རྟག་ཁྱབ་གཉིས་ཀ་མ་གྲུབ་པ་ཞེས་གཉིས་སུ་འབྱེད་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ། དེ་གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་རྟགས་མ་གྲུབ་ཅེས་པའི་ལན་གཅིག་གིས་ཆོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་པ་འགལ་བའི་སྒོ་ནས་ལན་ཐེབས་པའི་ཐལ་འགྱུར་ལྟར་སྣང་འཆད་དེ། སྒྲ་ཆོས་ཅན། རྟག་པར་ཐལ། བྱས་པའི་ཕྱིར་ཅེས་པའི་ཐལ་འགྱུར་ཡང་དག་གཉིས་ནི་ལན་གྱིས་བཟློག་པར་མི་ནུས་ཤིང་། ནམ་མཁའི་སྟེང་དུ་ལྟར་སྣང་དེ་ནི་འདོད་ལན་ཐེབས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ལྟར་སྣང་དུ་སོང་བའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་རྟགས་འབའ་ཞིག་མ་གྲུབ་པའི་ཐལ་འགྱུར་གྱི་རྣམ་གཞག་མི་འཐད་པར་ཐལ། གཞི་གཅིག་གི་སྟེང་དུ་རྟགས་མ་གྲུབ་ན། ཁྱབ་པ་ཡང་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། སྒྲའི་སྟེང་དུ་རྟག་པ་མ་གྲུབ་པས་དེའི་སྟེང་དུ་རྟག་ན་མ་བྱས་པས་ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་ཅིང་། ནམ་མཁའི་སྟེང་དུ་རྟག་པ་གྲུབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་དེའི་སྟེང་དུ་རྟག་ན་མ་བྱས་པས་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་བདག་ཉིད་ཆེན་པོས་རྟགས་མ་གྲུབ་ན་ཁྱབ་པ་ཡང་མ་གྲུབ་དགོས་ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་ནི་ཐལ་འགྱུར་ཡང་དག་དང་། གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་གི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཚེ་ཁྱབ་པ་ནི་རྟགས་ཆོས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ལ་འཇོག་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་གཞུང་ལས། རྟགས་ཆོས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་གྲུབ་མ་གྲུབ་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཁྱབ་པ་གྲུབ་མ་གྲུབ་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཁོ་ན་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་དགོངས་ནས་སྒྲུབ་བྱེད་འཕེན་པའི་ཐལ་འགྱུར་ཡང་དག་ལ་ཡང་ལྡོག་ཁྱབ་ཚད་མས་གྲུབ་པ་དགོས་ཞེས་གསུངས་ཀྱི། དངོས་ཁྱབ་ཚད་མས་གྲུབ་པ་དགོས་ཞེས་མ་གསུངས་སོ། །དེང་སང་བོད་ཀྱི་བསྡུས་པ་བ་དག་ལ་དགོས་དང་ཁྱབ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ཅེས་པའི་ཁ་དག་སྣང་ཡང་དེ་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། རི་བོང་རྭ་ཡིན་ན། རི་བོང་རྭ་ཡིན་དགོས་ཀྱང་། དེ་ལ་ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་གཞུང་ལུགས་ཀྱི་དགོངས་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེང་སང་ནི་མི་བདེ་སྟེ། གཞུང་ལུགས་ཀྱིས་དགོངས་པར་སྣང་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། མཚན་ཉིད་དང་། དབྱེ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཐལ་འགྱུར་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད་ཁས་བླངས་ཀྱི་རྟགས་ལས་མི་འདོད་པ་ཐལ་བར་འཕེན་པའི་སྒོ་ནས་ཕྱིར་རྒོལ་གྱི་གྲུབ་མཐའ་སྐྱོན་ཅན་སུན་འབྱིན་ནུས་ཀྱི་ཐལ་ངག་གོ །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྒྲུབ་བྱེད
Chinese
第二，将未成立（的理由）分为两种是多余的。驳斥相违背的似是而非的反驳。认为理由不存在、周遍不存在是错误的。因此，反驳不是十四种。如是说，从理由未成立之外，将常和周遍二者都未成立分为两种是不合理的。因为对于那二者，用一个“理由未成立”的回答就足够了。阐述以周遍相违背的方式回答的似是而非的反驳：声是所立宗，应是常，因为是所作。这样的两个正确的反驳是无法用回答来驳倒的。在虚空之上，似是而非的反驳是因为可以进行期望的回答而变成似是而非的。此外，仅仅理由未成立的反驳的分类是不合理的。如果在一个基上理由未成立，那么周遍也就会变成未成立。因为在声之上，常未成立，所以在其上，如果是常，则不是所作，周遍未成立。在虚空之上，因为常成立，所以在其上，如果是常，则不是所作，周遍成立。在此，大自在说，如果理由未成立，那么周遍也必须未成立，这些都是就正确的反驳和正确的理证而言的。那时，周遍是安立在理由和法之间的关系上的。如法称论典中所说，仅仅是从理由和法之间的关系成立与否的角度来阐述周遍成立与否的分类。考虑到这一点，对于推出能立的正确的反驳，也说是需要以颠倒周遍量成立，而不是说需要以直接周遍量成立。现在西藏的辩经者们似乎认为需要和周遍没有差别，但这两者是有差别的。如果是兔角，则必须是兔角，但对其而言，周遍是不成立的。因为这似乎是论典的观点。现在是不安乐，因为这正是论典所认为的观点。第二，分为体性和分类两种。第一，正确的反驳的体性是：从已承诺的理由中，以推出不期望的结论的方式，能够驳倒对方的具有过失的宗派的反驳语。第二，有三种：能立
English
Secondly, it is superfluous to divide the unestablished (reason) into two. Refuting seemingly contradictory refutations. It is a mistake to think that the reason does not exist and that pervasion does not exist. Therefore, there are not fourteen types of refutations. It is said that it is unreasonable to divide the two unestablished (reasons) of permanence and pervasion separately from the unestablished reason. Because for both of them, one answer of "the reason is not established" is sufficient. Explaining the seemingly refutations that are answered in a way that contradicts the pervasion: Sound is the subject, it should be permanent, because it is produced. These two correct refutations cannot be refuted by answers. Above the sky, the seemingly refutation becomes seemingly because it can be answered as desired. Furthermore, the classification of refutations where only the reason is not established is unreasonable. If the reason is not established on one basis, then the pervasion will also become unestablished. Because on sound, permanence is not established, so on it, if it is permanent, then it is not produced, and the pervasion is not established. On the sky, because permanence is established, so on it, if it is permanent, then it is not produced, and the pervasion is established. Here, the Great Lord said that if the reason is not established, then the pervasion must also be unestablished, and these are all in terms of correct refutations and correct reasoning. At that time, pervasion is established on the relationship between the reason and the dharma. As it is said in the treatise of Dharmakirti, the classification of whether pervasion is established or not is only explained from the perspective of whether the relationship between the reason and the dharma is established or not. Considering this, for the correct refutation that introduces the proof, it is also said that it needs to be established by reverse pervasion measure, but it is not said that it needs to be established by direct pervasion measure. Nowadays, Tibetan debaters seem to think that necessity and pervasion are no different, but there is a difference between the two. If it is a rabbit horn, then it must be a rabbit horn, but for it, pervasion is not established. Because this seems to be the view of the scriptures. Now it is uneasy, because this is exactly the view that the scriptures consider. Secondly, it is divided into two types: nature and classification. First, the nature of a correct refutation is: from the reason that has been promised, in a way that introduces an undesirable conclusion, it is a refutation word that can refute the opponent's faulty tenet. Second, there are three types: proof