Tibetan
གང་བྱས་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་བུམ་པ་བཞིན། སྒྲ་ཡང་བྱས་སོ་ཞེས་པའི་ངག་དེས་སྒྲ་མི་རྟག་པ་དངོས་སུ་བསྟན་པར་ཐལ་ལོ། །གཞན་ཡང་བྱས་རྟགས་ཀྱིས་བུམ་པ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་ཡིན་ན། བྱས་རྟགས་ཀྱི་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་མིན་དགོས་པར་ཐལ། བྱས་རྟགས་ཀྱི་བུམ་པ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ན། བྱས་རྟགས་ཀྱི་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཁས་བླངས་ཏེ། གང་བྱས་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་གློག་བཞིན་ཞེས་པའི་ངག་དེ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། རྟགས་བསལ་ཁས་བླངས་སོ། །རང་ལ་ནི་མི་མཚུངས་ཏེ། ཕྱིར་རྒོལ་གྱིས་ཕྱོགས་ཆོས་ངག་ཏུ་མ་བརྗོད་པར་རང་དགར་ཁྱབ་པ་བརྗོད་པ་ཙམ་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་ཏུ་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་བོད་ཕྱི་མ་ཁ་ཅིག ཕྱོགས་ཆོས་རྐྱང་པ་བརྗོད་པའི་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་མི་འཐད་དེ། གསུམ་ལས་ཚུལ་གང་རུང་བ་ཉིད། །མ་བསྟན་མ་ཚང་ཡིན་པར་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། འོ་ན། མཁས་པ་རྣམས་ལ་ནི། །གཏན་ཚིགས་འབའ་ཞིག་བརྗོད་པར་ཟད། །ཅེས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། མི་འགལ་ཏེ། དེའི་དོན་རིགས་གཏེར་ལས། ཕྱིར་རྒོལ་གྱིས་གང་བྱས་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་བུམ་པ་བཞིན། ཞེས་ངག་ཏུ་བརྗོད་པའི་ཚེ་སྔར་རྒོལ་གྱིས་སྒྲ་ཡང་བྱས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལ་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་མི་འཐད་དེ། སྔར་རྒོལ་གྱི་དེ་འདྲའི་ངག་དེ་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་ཁས་བླངས་འགལ་ཞིང་། ཕྱི་མ་ལྟར་ན་དེ་འདྲའི་སྔར་རྒོལ་དེས་དེ་འདྲའི་ཕྱིར་རྒོལ་ལ་གང་བྱས་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་བུམ་པ་བཞིན་ཞེས་བརྗོད་དགོས་པར་ཐལ། དེས་དེ་ལ་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་འགོད་དགོས་པ་གང་ཞིག ཁས་བླངས་དེའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ། དེ་འདྲའི་སྔར་རྒོལ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་གཉིས་ཆར་གྱིས་སྨྲས་པའི་ངག་འདོམས་པ་དེ་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དེ། སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་ཡིན་ན། སྔར་རྒོལ་གྱིས་སྨྲས་པའི་ངག་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཕྱིར་རྒོལ་རང་གིས་རང་ལ་སྒྲུབ་ངག་འགོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་གཉིས་ཆར་བསྡོམས་ནས་སྒྲུབ་ངག་འགོད་ན་དཔང་པོ་དེ་སྒྲུབ་ངག་འགོད་པའི་ཡུལ་ཡིན་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཕྱིར་རྒོལ་དེ་ལ་བློའི་བྱེ་བྲག་གིས་གསུམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཕྱོགས་ཆོས་དང་ཁྱབ་པ་གཉིས་ཀ་དྲན་རུང་མེད་པ། གཉིས་ཀ་དྲན་ཟིན་པ
Chinese
凡是所作皆为无常所遍及，例如瓶子。声音也是所作的这个陈述，直接显示声音是无常的，这太过分了。另外，如果以所作之因来成立瓶子是无常的成立论式是正确的，那么以所作之因来成立声音是无常的成立论式就必须是不正确的，因为以所作之因来成立瓶子是无常的所立是成立的，以所作之因来成立声音是无常的所立就必须是不成立的。如果承认，那就承认了。凡是所作皆为无常所遍及，例如闪电，这个陈述是有法。因为那个缘故，承认了因的排除。对于自己来说是不相同的，因为反驳者没有在陈述中说出周遍，而只是随意说出周遍，所以不认为是正确的成立论式。还有一些后期的藏人，认为仅仅陈述周遍的成立论式是不合理的，因为“三者之中任何一种方式，没有显示就是不完整的”，这样说的缘故。如果这样，那么“对于智者们来说，仅仅是陈述理路”，这样说的是相违背的，如果这样问。不相违背，因为那个意义在《理路宝藏论》中说，反驳者说“凡是所作皆为无常所遍及，例如瓶子”的时候，是因为以前的辩论者说“声音也是所作”而说的缘故，这样说是不合理的，因为以前的辩论者的那种陈述是正确的成立论式吗？或者不是？如果是前者，那么就和承认相违背，如果是后者，那么那种以前的辩论者就必须对那种反驳者说“凡是所作皆为无常所遍及，例如瓶子”，因为他必须对那个成立正确的成立论式，因为那个承认的缘故。如果，那种以前的辩论者和反驳者两者都说的陈述加起来是正确的成立论式，那么，那是非常不合理的，如果是正确的成立论式，就必须是以前的辩论者说的陈述，并且反驳者自己对自己没有成立论式，并且如果辩论者和反驳者两者加起来成立成立论式，那么证人就太过分是成立成立论式的对境了，因为有这样的过失。第二，反驳者因为智慧的差别而有三种变化，即周遍和法相两者都不能忆念，两者都已经忆念
English
Whatever is made is pervaded by impermanence, like a pot. The statement that sound is also made directly shows that sound is impermanent, which is too much. Furthermore, if the establishment argument that establishes that a pot is impermanent by the sign of being made is correct, then the establishment argument that establishes that sound is impermanent by the sign of being made must be incorrect, because the established that establishes that a pot is impermanent by the sign of being made is established, and the established that establishes that sound is impermanent by the sign of being made must be unestablished. If you accept, then accept it. The statement that whatever is made is pervaded by impermanence, like lightning, is the subject. For that reason, the exclusion of the sign is accepted. It is not the same for oneself, because the opponent does not state the pervasion in the statement, but only arbitrarily states the pervasion, so it is not considered a correct establishment argument. Also, some later Tibetans believe that it is unreasonable to only state the pervasion in the establishment argument, because "any of the three ways, not showing is incomplete," because it is said. If so, then "for the wise, only the reason is stated," if it contradicts, if you ask. It is not contradictory, because the meaning of that is in the Treatise on the Treasury of Reasoning, when the opponent says, "Whatever is made is pervaded by impermanence, like a pot," it is said because the previous debater said, "Sound is also made," it is unreasonable to say that, because is that kind of statement of the previous debater a correct establishment argument? Or not? If it is the former, then it contradicts the acceptance, and if it is the latter, then that kind of previous debater must say to that kind of opponent, "Whatever is made is pervaded by impermanence, like a pot," because he must establish the correct establishment argument for that, because of that acceptance. If, the statements of both that kind of previous debater and opponent are added together to be a correct establishment argument, then that is very unreasonable, if it is a correct establishment argument, it must be the statement of the previous debater, and the opponent himself does not have an establishment argument for himself, and if both the debater and the opponent add up to establish the establishment argument, then the witness is too much the object of establishing the establishment argument, because there is such a fault. Second, the opponent changes into three because of the difference in wisdom, that is, both the pervasion and the property of the subject cannot be remembered, and both have been remembered.
Tibetan
། དྲན་རུང་ཡོད་ཀྱང་མ་དྲན་པའོ། །དེ་ལ་སྔ་མ་གཉིས་ནི་སྒྲུབ་ངག་འགོད་པའི་ཡུལ་མིན་ཏེ། དང་པོ་ལ་སྒྲུབ་ངག་བཀོད་ཀྱང་རྗེས་དཔག་བསྐྱེད་མི་ནུས། གཉིས་པ་ལ་རྗེས་དཔག་གི་དངོས་རྒྱུ་ཚང་བས་སྒྲུབ་ངག་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་ཕྱོགས་ཆོས་དང་ཁྱབ་པ་གཉིས་ཀ་དྲན་རུང་ཡོད་ཀྱང་མ་དྲན་པ་དང་། ཕྱོགས་ཆོས་དྲན་ལ་ཁྱབ་པ་མ་དྲན་པ་དང་། ཁྱབ་པ་དྲན་ལ་ཕྱོགས་ཆོས་མ་དྲན་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ་ཆོས་མཐུན་སྦྱོར་དང་། ཆོས་མི་མཐུན་སྦྱོར་གྱི་སྒྲུབ་ངག་གཉིས། གཉིས་པ་ལ། ཕྱོགས་ཆོས་ཁར་འབྱིན་ན། འོ་ན་གང་བྱས་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་བུམ་པ་བཞིན་ཞེས་རྗེས་ཁྱབ་རྐྱང་པ་བརྗོད་པ་དང་། ཡང་ན། འོ་ན་གང་རྟག་ན་མ་བྱས་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་བཞིན་ཞེས་ལྡོག་ཁྱབ་རྐྱང་པ་བརྗོད་པ་གཉིས་དང་། གསུམ་པ་ལ་ཁྱབ་པ་ཁར་འབྱིན་ན། འོ་ན་སྒྲ་ཡང་བྱས་སོ་ཞེས་ཕྱོགས་ཆོས་རྐྱང་པ་ཅན་གྱི་སྒྲུབ་ངག་སྟེ། བྱས་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པ་ལྟ་བུ་ལ་ཕྱིར་རྒོལ་ལ་ལྟོས་ནས་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་ལྔར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་འཇམ་དབྱངས་བླ་མའི་བཞེད་པའོ། །གསུམ་པ་རྩོད་པ་སྤོང་བ་ནི། ཁ་ཅིག དེ་ནི་མི་འཐད་དེ། ལུང་རིགས་གཉིས་ཀྱིས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དང་པོ་ནི། རྣམ་འགྲེལ་ལས། གསུམ་ལས་ཚུལ་གང་རུང་བ་ཉིད། །མ་བསྟན་མ་ཚང་ཡིན་པར་བརྗོད། །ཅེས་དང་། རྣམ་ངེས་ལས། གསུམ་ལས་ཚུལ་གང་རུང་བ་ཞིག་མ་སྨྲས་ན་སྒྲུབ་པ་མ་ཚང་བའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་པ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པས་གནོད་དོ། །རིགས་པ་ནི། ཕྱོགས་ཆོས་རྐྱང་པ་ཅན་དང་། ཁྱབ་པ་རྐྱང་པ་ཅན་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་ཡོད་པར་ཐལ། དེ་ལྟ་བུའི་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་ལུང་གིས་མི་གནོད་དེ། ལུང་གི་དོན་ནི། ཚུལ་གསུམ་ཆར་དངོས་ཤུགས་གང་རུང་ལ་བརྗོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་གཞན་དུ་དངོས་སུ་བརྗོད་དགོས་ན། ཆོས་མཐུན་སྦྱོར་གྱིས་སྒྲུབ་ངག་དེ་ཡང་ཆོས་ཅན། སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་མིན་པར་ཐལ། ཚུལ་གསུམ་ཆར་དངོས་སུ་མ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཕྱོགས་ཆོས་རྐྱང་པ་ཅན་གྱི་སྒྲུབ་ངག་དེ་ཆོས་ཅན། ཕྱོགས་ཆོས་རྐྱང་པ་ཅན་གྱི་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་མིན་པར་ཐལ། ཚུལ་གསུམ་ཆར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོ་ན་ངག་ཡན་ལག་གཉིས་པ་དེ་ཡང་ཆོས་ཅན། ངག་ཡན་ལག་གཉིས་ལྡན་པ་མིན་པར་ཐལ། ཚུལ་གསུམ་ཆར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མཚུངས་སོ། །འོ་ན་ཕྱོགས་ཆོས་རྐྱང་པ་ཅན་གྱིས་ཁྱབ་པ་ཤུགས་ལ་བརྗོད་པ་ད
Chinese
即使能够忆念，也没有忆念。其中，前两种情况不是陈述论式的对象，因为第一种情况即使陈述论式也无法产生比量。第二种情况因为比量的真实原因完备，所以不需要陈述论式。第三种情况包括，周遍和法性二者都能忆念却没有忆念，忆念法性却没有忆念周遍，忆念周遍却没有忆念法性这三种。第一种情况有两种论式，即顺品结合和违品结合的论式。第二种情况，如果明确说出法性，那么“凡是所作皆为无常所周遍，例如瓶子一样”，这是只陈述后周遍的情况。或者，“凡是常，皆为非所作所周遍，例如虚空一样”，这是只陈述反周遍的情况。第三种情况，如果明确说出周遍，那么“声音也是所作”，这是只有法性的论式。例如，通过所作的理由来论证声音是无常的，这种情况根据辩论对手的不同，会变成五种正确的论式，这是妙音上师的观点。第三，驳斥争论：有些人说，那是不合理的，因为受到教证和理证二者的妨害。第一，在《释量论》中说：“三种之中任何一种情况，没有指示，就被说是不足够的。”并且，《定量论》中说：“三种情况中的任何一种没有说，就会变成论证不足够的过失，应当理解这样说的意思。”这样就妨害了。理证是：法性单方面和周遍单方面的正确之相存在，因为存在那样的正确论式。对于此，教证不会妨害，因为教证的意义是，三种情况全部以直接或间接的方式陈述。如果除此之外必须直接陈述，那么顺品结合的论式，也应成为有法，不是正确的论式，因为三种情况全部没有直接陈述。如果法性单方面的论式成为有法，法性单方面的论式不是正确的论式，因为三种情况全部陈述了，那么，语言的第二个部分也应成为有法，不是具备两个语言部分，因为三种情况全部陈述了，在所有方面都是相同的。那么，法性单方面的情况，周遍是间接陈述的
English
Even if one can remember, one has not remembered. Among these, the first two are not objects for stating arguments, because in the first case, even if an argument is stated, it cannot generate inference. In the second case, because the actual cause of inference is complete, there is no need for an argument. The third case includes three situations: both pervasion and property are able to be remembered but are not remembered; the property is remembered but the pervasion is not remembered; and the pervasion is remembered but the property is not remembered. In the first case, there are two arguments: arguments of similar connection and arguments of dissimilar connection. In the second case, if the property is explicitly stated, then "Whatever is produced is pervaded by impermanence, like a pot," which is a case of stating only the subsequent pervasion. Or, "Whatever is permanent is pervaded by being unproduced, like space," which is a case of stating only the reverse pervasion. In the third case, if the pervasion is explicitly stated, then "Sound is also produced," which is an argument with only the property. For example, using the reason of being produced to prove that sound is impermanent, this kind of argument, depending on the opponent, can become five correct arguments. This is the view of Jamyang Lama. Third, refuting the dispute: Some say that it is unreasonable because it is harmed by both scripture and reason. First, in the Commentary on Valid Cognition, it says, "Any one of the three aspects, if not indicated, is said to be incomplete." And in the Compendium on Valid Cognition, it says, "If any one of the three aspects is not stated, it will become a fault of incomplete proof, and the meaning of this statement should be understood." This is harmful. The reason is: the correct sign of property alone and pervasion alone exists, because such a correct argument exists. To this, scripture does not harm, because the meaning of scripture is that all three aspects are stated in either a direct or indirect way. If, other than that, it is necessary to state directly, then the argument of similar connection should also become a subject, and not be a correct argument, because all three aspects are not stated directly. If the argument of property alone becomes a subject, the argument of property alone is not a correct argument, because all three aspects are stated, then the second part of the language should also become a subject, and not be possessing two language parts, because all three aspects are stated, and it is the same in all aspects. Then, in the case of property alone, the pervasion is stated indirectly.