Tibetan
དེ་ལས་དྲན་ཤེས་སྐྱེ། དེ་ལས་རྗེས་དཔག་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲུབ་ངག་ཐོས་པའི་ཉན་ཤེས་ལས་དྲན་ཤེས་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་ཡང་རིམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཕྱོགས་ཆོས་སྔོན་འགྲོ་ཅན་ལ་དང་པོར་ཕྱོགས་ཆོས་དྲན་པའི་དྲན་ཤེས། དེ་ནས་སྤྱི་ཁྱབ་དྲན་པའི་དྲན་ཤེས། དེ་ནས་རྩོད་གཞིའི་སྟེང་དུ་ཁྱབ་པ་དྲན་པའི་དྲན་ཤེས་སྐྱེ་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་རྩོད་གཞི་ལ་བསྒྲུབ་ཆོས་འཛིན་པའི་བློ་སྐྱེ་བ་ནི་རྗེས་དཔག་ཉིད་དོ། །ཁྱབ་པ་སྔོན་འགྲོ་ཅན་ལ་དང་པོར་སྤྱི་ཁྱབ་དྲན་པའི་དྲན་ཤེས། དེ་ནས་ཕྱོགས་ཆོས་དྲན་པའི་དྲན་ཤེས། དེ་ནས་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་ནི་སྔར་ལྟར་རོ། །སྒྲུབ་ངག་ལ་བརྟེན་ནས་དཔེའི་སྟེང་དུ་ཁྱབ་འབྲེལ་གསར་དུ་དྲན་པ་ནི་མི་སྐྱེ་སྟེ། སྒྲུབ་ངག་གི་སྔ་རོལ་དུ་དེ་དྲན་ཟིན་མ་བརྗེད་པ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱོགས་ཆོས་རྐྱང་པ་ཅན་དང་། ཁྱབ་པ་རྐྱང་པ་ཅན་གྱི་སྒྲུབ་ངག་ལ་ཡང་སྔར་གྱི་དྲན་ཤེས་གསུམ་གྱི་དང་པོ་སྒྲུབ་ངག་གི་གོང་དུ་སྐྱེས་ཟིན་པས་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་སྒྲུབ་ངག་གཉིས་ལ་སོ་སོར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །བཞི་པ་དབྱེ་བ་ལ་དགག་གཞག་སྤང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། སྔོན་གྱི་མཁས་པ་ཕྱྭ་པ་སོགས་ཀྱི་བཞེད་པ་ལ། རྩ་བའི་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲ་མི་རྟག་པ་ལྟ་བུ་ལ་ལྟོས་ནས་སྒྲུབ་ངག་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཕྱིར་རྒོལ་ལ་རྩ་བའི་དབྱེ་བ་ཕྱོགས་ཆོས་དང་། ཁྱབ་པ་གཉིས་ཀ་ཤེས་པ། གཉིས་ཀ་མ་ཤེས་པ། ཁྱབ་པ་ཤེས་ནས་ཕྱོགས་ཆོས་མ་ཤེས་པ། ཕྱོགས་ཆོས་ཤེས་ནས་ཁྱབ་པ་མ་ཤེས་པ་དང་བཞི་ལས། གཉིས་ཀ་མ་ཤེས་པ་ལ་ནི་གཉིས་ཀ་བསྒྲུབ་པའི་གཞན་དོན་རྗེས་དཔག་དང་། གསུམ་པ་ལ་ནི། ཕྱོགས་ཆོས་སྒྲུབ་ཅིང་ཁྱབ་པ་སྟོན་པའི་གཞན་དོན་རྗེས་དཔག་དང་། བཞི་པ་ལ་ནི། ཁྱབ་པ་བསྒྲུབ་ཅིང་ཕྱོགས་ཆོས་སྟོན་པའི་གཞན་དོན་རྗེས་དཔག་འགོད་པ་ལས། དང་པོ་ནི། གང་རེས་འགའ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ན། བྱས་པ་ཡིན་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་བུམ་པ་བཞིན། སྒྲ་ཡང་རེས་འགའ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཕྱོགས་ཆོས་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་དང་། གང་རིམ་དང་ཅིག་ཆར་གྱི་དོན་བྱེད་ནུས་པས་སྟོང་ན་བྱས་པས་སྟོང་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་བཞིན། རྟག་པ་ཡང་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་གྱི་དོན་བྱེད་ནུས་པས་སྟོང་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལྡོག་ཁྱབ་སྒྲུབ་བྱེད་དང་། གང་རང་རྒྱུ་ལས་རྒྱུ་གཞན་ལ་ལྟོས་མེད་དུ་འཇིག་ན་འཇིག་ངེས་ཡིན་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་མར་མེའི་སྐད་ཅིག་ཐ་མ་བཞིན། བུམ་པ་ཡང་རང་རྒྱུ་ལས་རྒྱུ་གཞན་ལ་ལྟོས་མེད་དུ་འཇིག་གོ་ཞེས་རྗེས་ཁྱབ་སྒྲུབ་བྱེད་དེ། ཁྱབ་པ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་གཉིས་སོ། །རྒོལ་བ་གསུམ་པ་དེ་ལ་གང་བྱས་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་བུམ་པ་བཞིན་ཞེས་རྗེས་ཁྱབ་ཁོ་ན་སྟོན་པ་དང་། གང་རྟག་ན་མ་བྱས་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་བཞིན་ཞེས་ལྡོག་ཁྱབ་ཁོ་ན་སྟོན་པའི་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་དང་། སྔར་བཤད་པའི་ཕྱོགས་ཆོས་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །རྒོལ་བ་བཞི་པ་ལ། སྒྲ་ཡང་བྱས་སོ་ཞེས་ཕྱོགས་ཆོས་ཁོ་ན་སྟོན་པ་དང་། སྔར་བཤད་པའི་ཁྱབ་པ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་འགོད་པར་བྱེད་དོ། །ཕྱོགས་ཆོས་དང་། ཁྱབ་པ་གཉིས་ཀ་ཤེས་པ་ལ། དེ་གཉིས་ཀ་དྲན་པ། གཉིས་ཀ་མ་དྲན་པ། ཁྱབ་པ་དྲན་ཅིང་ཕྱོགས་ཆོས་མ་དྲན་པ། ཕྱོགས་ཆོས་དྲན་ཅིང་ཁྱབ་པ་མ་དྲན་པ་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། སྒྲུབ་ངག་འགོད་པའི་ཡུལ་མིན་ཏེ། རྗེས་དཔག་སྐྱེ་བའི་དངོས་རྒྱུ་ཚང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། གང་བྱས་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་བུམ་པ་བཞིན། སྒྲ་ཡང་བྱས་སོ་ཞེས་ཆོས་མཐུན་སྦྱོར་དང་། གང་རྟག་ན་མ་བྱས་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་བཞིན། སྒྲ་ནི་བྱས་སོ་ཞེས་ཆོས་མི་མཐུན་སྦྱོར་གཉིས་འགོད་དོ། །གསུམ་པ་ལ། སྔར་བཤད་པའི་ཕྱོགས་ཆོས་ཁོ་ན་སྟོན་པའི་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་དང་། བཞི་པ་ལ་སྔར་བཤད་པའི་ཁྱབ་པ་ཁོ་ན་སྟོན་པའི་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་འགོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ནི་མི་འཐད་དེ། དེ་ལྟ་བུའི་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་བརྒྱད་པོ་དེ་བསྒྲུབ་བྱ་སོ་སོ་ལ་ལྟོས་ནས་འཇོག་གམ། བསྒྲུབ་བྱ་གཅིག་ཉིད་ལ་ལྟོས་ནས་འཇོག དང་པོ་ལྟར་ན་བརྒྱད་ཀྱི་གྲངས་ངེས་མཉམ་སྟེ། བསྒྲུབ་བྱ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དེ་དང་གྲངས་མཉམ་པའི་སྒྲུབ་ངག་ཀྱང་དེ་སྙེད་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ན་གང་རེས་འགའ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ན་བྱས་པ་ཡིན་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་བུམ་པ་བཞིན། སྒྲ་ཡང་རེས་འགའ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་དེ། བྱས་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་ཡིན་པར་ཐལ། སྔར་བཤད་པའི་སྒྲུབ་ངག་བརྒྱད་པོ་དེ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། བྱས་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གསུམ་གང་རུང་དངོས་སུ་སྟོན་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱོགས་ཆོས་དངོས་སུ་བསྟན་པར་ཐལ། འདོད་པ་གང་ཞིག དེ་སྐོར་གྱི་ཁྱབ་པ་དངོས་སུ་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེས་སྒྲ་བྱས་པ་དངོས་སུ་བསྟན་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན།
Chinese
由此生起忆念，由此生起比量之故。听闻立宗语而生起听觉之忆念的方式也有三种次第：对于具有宗法前提者，首先生起忆念宗法的忆念，之后生起忆念总体的忆念，之后生起在争论处忆念周遍的忆念，而由此即生起在争论处执持所立法的智慧，即是比量本身。对于具有周遍前提者，首先生起忆念总体的忆念，之后生起忆念宗法的忆念，之后生起的次第如前。依靠立宗语而在例子之上新忆念周遍关系不会生起，因为必须在立宗语之前已经忆念完毕且未忘失。对于仅有宗法者和仅有周遍者的立宗语，也应将之前的三种忆念之首，即在立宗语之前已经生起的，之后生起的方式分别与两种立宗语相连。第四，关于分类，有遮止、安立、舍弃三种，第一种是：以前的智者法称等人的观点认为，相对于根本所立“声音是无常”等，会变成八种立宗语，即对于反驳者，根本的分类是宗法和周遍二者都知道，二者都不知道，知道周遍而不知道宗法，知道宗法而不知道周遍这四种情况。对于二者都不知道的情况，则安立既要成立二者又要为他人的比量，对于第三种情况，则安立既要成立宗法又要显示周遍的为他人的比量，对于第四种情况，则安立既要成立周遍又要显示宗法的为他人的比量。第一种情况是：凡是偶尔产生的，都是所作，例如瓶子。声音也是偶尔产生的，这是成立宗法的正确立宗语。凡是不能次第和同时起作用的，都是非所作。例如虚空。常法也是不能次第和同时起作用的，这是反周遍成立。凡是从自因而无需依赖他因而坏灭的，都是必定坏灭的。例如油灯的最后刹那。瓶子也是从自因而无需依赖他因而坏灭的，这是后周遍成立，
English
From that, memory arises; from that, inference arises. The way in which memory arises from hearing the statement of proof is also in three stages: For those with the subject-property as a prerequisite, first, the memory of remembering the subject-property; then, the memory of remembering the general; then, the memory of remembering the pervasion on the subject of debate arises; and by that, the wisdom that grasps the property to be proven on the subject of debate arises, which is inference itself. For those with the pervasion as a prerequisite, first, the memory of remembering the general; then, the memory of remembering the subject-property; then, the way the latter arises is as before. Relying on the statement of proof, newly remembering the pervasive relation on the example does not arise, because it is necessary to have already remembered it and not forgotten it before the statement of proof. For the statement of proof that only has the subject-property and the statement of proof that only has the pervasion, the first of the previous three memories, which has already arisen before the statement of proof, the way the latter arises should be applied separately to the two statements of proof. Fourth, regarding the divisions, there are three: negation, affirmation, and abandonment. The first is: According to the views of previous scholars such as Chapa, in relation to the root to be proven, such as "sound is impermanent," it becomes eight statements of proof. For the opponent, the root divisions are: knowing both the subject-property and the pervasion; not knowing both; knowing the pervasion but not knowing the subject-property; and knowing the subject-property but not knowing the pervasion. For the case of not knowing both, there is the inference for others that establishes both. For the third case, there is the inference for others that establishes the subject-property and shows the pervasion. For the fourth case, there is the inference for others that establishes the pervasion and shows the subject-property. The first case is: Whatever arises occasionally is necessarily made. For example, a pot. Sound also arises occasionally, this is a correct statement of proof that establishes the subject-property. Whatever is devoid of the ability to function sequentially and simultaneously is necessarily devoid of being made. For example, space. Permanence is also devoid of the ability to function sequentially and simultaneously, this is the establishment of the reverse pervasion. Whatever disintegrates from its own cause without depending on another cause is necessarily disintegrating. For example, the last moment of a butter lamp. A pot also disintegrates from its own cause without depending on another cause, this is the establishment of the subsequent pervasion.
Chinese
能立（指正确的论式）的论证方式有两种。对于第三个辩论者来说，凡是所作，就遍及无常，例如瓶子一样，这是只显示后遍；凡是常，就遍及非所作，例如虚空一样，这是只显示反遍的正确论式；以及显示之前所说的作为同品法的正确论式。对于第四个辩论者来说，声音也是所作，这是只显示同品法，以及安立之前所说的遍及的正确论式。如果知道同品法和遍及两者，对于两者都记得、两者都不记得、记得遍及而没记得同品法、记得同品法而没记得遍及这四种情况来说，第一种情况不是安立论式的处所，因为生起比量的真实因已经完备。第二种情况，凡是所作，就遍及无常，例如瓶子一样，声音也是所作，这是同品结合；凡是常，就遍及非所作，例如虚空一样，声音是所作，这是异品结合，安立这两种。第三种情况，安立之前所说的只显示同品法的正确论式；第四种情况，应当安立之前所说的只显示遍及的正确论式，这样说的。这不合理，因为像这样的八种正确论式，是观待各自所要成立的法而安立呢？还是观待一个所要成立的法而安立？如果像第一种情况那样，那么八种的数量就确定相等，因为有多少所要成立的法，就有多少数量相等的论式。如果像第二种情况那样，那么凡是偶尔产生，就遍及所作，例如瓶子一样，声音也是偶尔产生，这样的正确论式，就成了以所作之因成立声音是无常的正确论式了，因为之前所说的八种论式，是成立声音是无常的正确论式。如果承认，那么，该法，以所作之因成立声音是无常的三相中的任何一个直接显示出来。因为承认那个。如果承认，那么，关于那个的同品法直接显示出来。承认什么呢？因为关于那个的遍及没有直接显示出来。如果承认，那么，它直接显示了声音是所作。因为承认那个。如果承认，那么，
English
There are two correct arguments for establishing the probandum. For the third debater, "Whatever is produced is impermanent, like a pot," which only shows the subsequent pervasion; and "Whatever is permanent is unproduced, like space," which only shows the reverse pervasion, are correct arguments; and it shows the correct argument for establishing the subject-property, as previously stated. For the fourth debater, "Sound is produced," which only shows the subject-property, and establishes the correct argument for establishing the pervasion, as previously stated. If one knows both the subject-property and the pervasion, then for the four cases of remembering both, not remembering both, remembering the pervasion but not remembering the subject-property, and remembering the subject-property but not remembering the pervasion, the first case is not a place for establishing an argument, because the actual cause for the arising of inference is complete. In the second case, "Whatever is produced is impermanent, like a pot, and sound is produced," which is a similarity conjunction; and "Whatever is permanent is unproduced, like space, and sound is produced," which is a dissimilarity conjunction, these two are established. In the third case, the correct argument that only shows the subject-property, as previously stated, is established; and in the fourth case, the correct argument that only shows the pervasion, as previously stated, should be established, so it is said. This is unreasonable, because are these eight correct arguments established in relation to each probandum, or are they established in relation to one probandum? If it is like the first case, then the number of eight is definitely equal, because there are as many arguments as there are probanda. If it is like the second case, then "Whatever arises occasionally is produced, like a pot, and sound also arises occasionally," that correct argument becomes the correct argument for establishing that sound is impermanent by the reason of being produced, because the eight arguments previously stated are the correct argument for establishing that sound is impermanent. If you accept, then, that subject, any of the three modes of establishing that sound is impermanent by the reason of being produced is directly shown. Because you accept that. If you accept, then, the subject-property concerning that is directly shown. What do you accept? Because the pervasion concerning that is not directly shown. If you accept, then, it directly shows that sound is produced. Because you accept that. If you accept, then,