Tibetan
ན་དོན་གྱིས་གོ་ཡང་ཚིག་དེའི་ནུས་པ་མ་རྫོགས་པས་དུ་བ་ཡོད་པས་ཅི། བྱས་པའི་ཕྱིར་ཅི་ཡིན་ཞེས་སླར་འདྲི་དགོས་ལ། རྒོལ་བའི་ངག་མ་རྫོགས་པ་ལ་ཕྱིར་རྒོལ་གྱི་ངག་ཞུགས་ན་སྨྲ་བ་པོའི་སྐྱོན་དུ་རྩོད་རིགས་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་རང་ལུགས་ནི། རྒོལ་བ་བླུན་པོ་ལ་སྦྱོར་བའི་ཚུལ་དང་། མཁས་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དཔེའི་སྟེང་དུ་ཁྱབ་པ་དྲན་ཡང་སྤྱི་ཁྱབ་དྲན་པར་མ་ནུས་པའི་རྒོལ་བ་བླུན་པོ་ལ་ནི་ཚིག་ཉུང་ཞིང་དོན་རྒྱས་པའི་སྒྲུབ་ངག་ཡན་ལག་གཉིས་ལྡན་པ་སྦྱོར་དགོས་ཏེ། དེས་ཚུལ་གསུམ་ཆར་ལ་དྲན་པ་བསྐྱེད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྐབས་འདིའི་བླུན་པོ་ནི་བུམ་སྟེང་དུ་བྱས་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པ་ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་ངེས་ཀྱང་། གང་བྱས་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པ་དྲན་མི་ནུས་པ་ལ་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། དཔེའི་སྟེང་དུ་ཁྱབ་འབྲེལ་མི་ཤེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེའི་སྟེང་དུ་ཁྱབ་འབྲེལ་མི་ཤེས་ན། དཔེར་ན་བུམ་པ་བཞིན་ཞེས་བརྗོད་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དཔེའི་སྟེང་དུ་ཁྱབ་འབྲེལ་ཤེས་ཀྱང་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན་དེ་ཡང་མིན་ཏེ། བརྗོད་ན་དཔེར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། གལ་ཏེ་བརྗེད་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་ན། །དེ་ཉིད་ཕྱིར་ན་དཔེ་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་བུའི་རྒོལ་བ་ལ་ངག་ཡན་ལག་གཉིས་པ་ལྡན་དགོས་ཀྱང་ཆོས་མཐུན་སྦྱོར་དང་མི་མཐུན་སྦྱོར་གཉིས་ཀ་ནི་མི་དགོས་ཏེ། དེ་གཉིས་གང་རུང་གཅིག་དངོས་སུ་བརྗོད་པས་ཅིག་ཤོས་ལ་ཡང་དྲན་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འབྲེལ་ཤེས་ན། །གཉིས་ལས་གང་ཡང་རུང་སྨྲས་པས། །དོན་གྱི་གོ་བས་ཅིག་ཤོས་ལ། །དྲན་པ་ཡང་དག་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ལ་ཡང་ཆོས་མཐུན་སྦྱོར་དང་། མི་མཐུན་སྦྱོར་གང་བཀོད་ཀྱང་ཁྱད་པར་མེད་ཅིང་ཕྱོགས་ཆོས་སྔོན་འགྲོ་ཅན་དང་། ཁྱབ་པ་སྔོན་འགྲོ་ཅན་གང་བཀོད་ཀྱང་ཁྱད་པར་མེད་དེ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་རྩོད་གཞིའི་སྟེང་དུ་ཚུལ་གསུམ་གཞི་མཐུན་དུ་དྲན་པའི་དྲན་ཤེས་བསྐྱེད་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རིགས་གཏེར་རང་འགྲེལ་ལས། སྒྲུབ་པའི་ངག་ནི་ཕ་རོལ་གྱིས་མ་རྟོགས་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའམ། ཕྱོགས་ཆོས་ཁྱབ་པ་རེས་འཇོག་ཏུ་རྟོགས་ཀྱང་གཞི་མཐུན་དུ་མ་དྲན་པ་དྲན་པར་བྱེད་པའི་ངག་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ལ་ཕྱོགས་ཆོས་ཁྱབ་པ་རེས་འཇོག་ཏུ་རྟོགས་པ་ནི་སྒྲའི་སྟེང་དུ་བྱས་པ་ངེས་པ་དང་། བུམ་པའི་སྟེང་དུ་བྱས་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པ་ངེས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། གཞི་མཐུན་དུ་དྲན་པ་ནི་སྒྲ་ཉིད་ཀྱི་སྟེང་དུ་བྱས་པ་དང་། བྱས་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པ་གཉིས་ཀ་དྲན་པའོ། །འོ་ན་སྔར་ཚུལ་གསུམ་ཅིག་ཅར་དུ་དྲན་པ་མི་སྲིད་པར་ཁས་བླངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། ནང་དུ་བློ་གྲོས་རྩིངས་པའི་རྣམ་པ་ཕྱི་རོལ་དུ་སྟོན་པ་ཁྱོད་རྣ་བ་བླགས་ཏེ་ཉོན་ཅིག སྒྲའི་སྟེང་དུ་ཚུལ་གསུམ་གཞི་མཐུན་དུ་དྲན་པ་དང་། ཅིག་ཆར་དུ་དྲན་པ་གཉིས་དོན་གཏན་མི་གཅིག་སྟེ། གཞི་མཐུན་དུ་དྲན་པ་ནི་སྒྲ་བྱས་པར་ཡང་དྲན་ཞིང་། སྒྲའི་སྟེང་དུ་བྱས་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པ་ཡང་དྲན་པ་གཉིས་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་བར་དུ་མ་ཆོད་པ་རིགས་རྒྱུན་གཅིག་ལ་དྲན་པ་ཙམ་ཡིན་ལ། དེ་ཙམ་གྱིས་དེ་གཉིས་ཅིག་ཅར་དུ་དྲན་པར་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན། སྒྲ་བྱས་པ་དང་མི་རྟག་པའི་གཞི་མཐུན་དུ་དྲན་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྒྲ་དེ་དེ་གཉིས་སུ་ཅིག་ཅར་དུ་དྲན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། གཙོ་བོ་ཡིད་རྟོག་གཅིག་གིས་དེ་གཉིས་ཅིག་ཅར་དུ་དྲན་པ་ཡིན་ནམ། གཙོ་བོ་ཡིད་རྟོག་རྫས་ཐ་དད་པ་གཉིས་ཀྱིས་དེ་གཉིས་ཅིག་ཅར་དུ་དྲན་པ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན། དེ་ཕྱིར་ཁྱབ་པ་གང་ཞིག་ཆོས། །གང་གིས་གོ་བར་འགྱུར་བ་དེ། །དེ་ལས་གཞན་གྱིས་ནུས་མ་ཡིན། །དེས་ན་ཐ་དད་རྣམ་པར་གནས། །ཞེས་སོགས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་རིགས་པའི་གཙོ་བོ་རྣམས་འགོག་པར་འགྱུར་རོ། །ཕྱི་མ་ལྟར་ན་གང་ཟག་གཅིག་རྒྱུད་ཐ་དད་པ་དུ་མར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལ་དགོངས་ནས་རིགས་གཏེར་རང་འགྲེལ་ལས། རང་དོན་གྱི་སྐབས་སུ་རྟོག་གཉིས་ཅིག་ཅར་མི་འཇུག་པས་ཚུལ་གསུམ་ཅིག་ཅར་དུ་དྲན་པ་མི་སྲིད་པར་གསུངས་ཤིང་། གཞན་དོན་གྱི་སྐབས་སུ་སྔར་དྲངས་པ་ལྟར་ཚུལ་གསུམ་གཞི་མཐུན་དུ་དྲན་པར་གསུངས་སོ། །ཕྱོགས་ཆོས་སྔོན་འགྲོ་ཅན་དང་ཁྱབ་པ་སྔོན་འགྲོ་ཅན་གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་མཐའ་རྟེན་རྫོགས་པའི་ཚིག་ཏུ་སྦྱར་དགོས་ཏེ། དཔེར་ན་ཕྱོགས་ཆོས་སྔོན་འགྲོ་ཅན་ལ་ཚང་མང་བཞིན་ནོ། །བུམ་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཁྱབ་པ་ལ་མཐའ་རྟེན་སྦྱོར་བ་དང་། ཁྱབ་པ་སྔོན་འགྲོ་ཅན་ལ་ལ་ལའང་དུ་བ་ཡོད་དོ། །སྒྲ་ཡང་བྱས་སོ་ཞེས་ཕྱོགས་ཆོས་ལ་མཐའ་རྟེན་སྦྱོར་རོ། །གཉིས་པ་མཁས་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་ཚུལ་ནི། དཔེའི་སྟེང་དུ་ཁྱབ་འབྲེལ་ཤེས་པའི་ཚེ་སྤྱི་ཁྱབ་དྲན་ནས་ཁར་འབྱིན་པའི་མཁས་པ་ལ་ནི། འོ་ན་སྒྲ་ཡང་བྱས་སོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་ཕྱོགས་ཆོས་རྐྱང་པ་བརྗོད་པས་ཀྱང་འགྲུབ་བོ། །ཚོགས་སུ་ཁྱབ་པ་ངག་ཏུ་མི་བརྗོད་ན་མཁས་སུ་ཟིན་ཡང་སྐབས་དེར་སྒྲུབ་པའི་ངག་རྫོགས་པར་
Chinese
如果仅仅通过意义理解，那个词语的力量没有完备，因为有烟，所以是什么？因为是所作，所以是什么？需要再次询问。如果辩论者的陈述没有完备，反驳者的陈述就介入，那么在辩论规则中说，这是说话者的过失。第二，自己的宗派是：对愚笨的辩论者运用方式和对聪明的辩论者运用方式两种。第一种是：虽然记得例子上的周遍，但是不能记得总周遍的愚笨辩论者，需要运用词语少而意义广的具有两个支分的论证陈述，因为那需要生起对所有三种方式的忆念。因此，这里的愚笨是指，虽然通过量士的力量确定了在瓶子上所作与无常是周遍的，但是对于凡是所作都是无常的不能忆念，这是指这个。而不是指不了解例子上的周遍关系，因为如果不了解例子上的周遍关系，那么说“比如瓶子一样”就没有必要了。如果认为即使了解例子上的周遍关系也说，那也不对，因为如果说了，就不能作为例子，因为，如果因为忘记而没有过失，那么，正因为如此，就不是例子。这样辩论者需要具有两个支分的陈述，但是相似周遍和不相似周遍两者都不需要，因为直接说出其中一个，也会生起对另一个的忆念，因为，正因为如此，如果了解关系，从两者中随便说一个，通过意义的理解，也会对另一个，生起正确的忆念。这样说的。对于此，无论是安置相似周遍，还是不相似周遍，都没有差别，无论是安置以法性为先导，还是以周遍为先导，都没有差别，因为所有这些也都能在争论的所依上，生起忆念三种方式在同一基础上忆念的忆念识，因为《理藏自释》中说：论证的陈述是使对方没有理解的理解，或者即使交替理解了法性和周遍，也是使没有在同一基础上忆念的忆念的陈述。这里交替理解法性和周遍是指，对于声音上所作是确定的，对于瓶子上所作与无常是周
English
If only understood through meaning, the power of that word is not complete, because there is smoke, so what? Because it is made, so what? It is necessary to ask again. If the debater's statement is not complete, and the rebuttal's statement intervenes, then the rules of debate say that this is the speaker's fault. Second, one's own tenet is: there are two ways of applying to a foolish debater and applying to a wise debater. The first is: although one remembers the pervasion on the example, but the foolish debater who cannot remember the general pervasion, it is necessary to apply a proof statement with two limbs that has few words and broad meaning, because that needs to generate remembrance of all three modes. Therefore, the foolish person here refers to the fact that although it is certain through the power of valid cognition that what is made on the pot is pervaded by impermanence, but one cannot remember that whatever is made is pervaded by impermanence, this refers to this. It does not refer to not understanding the pervasion relationship on the example, because if one does not understand the pervasion relationship on the example, then there is no need to say "like a pot." If one thinks that even if one understands the pervasion relationship on the example, one still says it, that is also not correct, because if one says it, it cannot be used as an example, because, if there is no fault because of forgetting, then, precisely because of this, it is not an example. Such a debater needs to have a statement with two limbs, but neither similar pervasion nor dissimilar pervasion is needed, because by directly stating one of the two, remembrance of the other will also arise, because, precisely because of this, if one understands the relationship, by saying either one of the two, through the understanding of the meaning, correct remembrance of the other will also arise. This is what is said. For this, whether one places similar pervasion or dissimilar pervasion, there is no difference, whether one places the property of the subject as the antecedent or the pervasion as the antecedent, there is no difference, because all of these can also generate the memory consciousness of remembering the three modes on the same basis on the subject of debate, because the "Treasure of Reasoning Self-Commentary" says: The statement of proof is the statement that makes the other person understand what they have not understood, or even if they alternately understand the property of the subject and the pervasion, it is the statement that makes them remember what they have not remembered on the same basis. Here, alternately understanding the property of the subject and the pervasion refers to the fact that what is made on sound is certain, and what is made on the pot is pervaded by impermanence.
Chinese
就像是确定的认识一样，共同的基础中忆念是指在声音本身上做了，做了就忆念到无常所遍及的两者。如果说，先前已经承诺不可能同时忆念三种方式，这不就矛盾了吗？内心显露出粗糙智慧的你，向外展示，请你竖起耳朵听着。在声音上共同的基础中忆念三种方式，和同时忆念两者，意义完全不同。共同的基础中忆念是指，也忆念声音是所作，也忆念在声音上做了就被无常所遍及，这两种认知没有被其他的间隔，只是在同一类传承中忆念而已。仅仅如此，并不能成立同时忆念这两者。否则，声音是所作和无常的共同基础中忆念就会不存在，因为声音不可能同时忆念这两者。如果不成立，那么，是一个主要的意念同时忆念这两者吗？还是两个主要的、实体不同的意念同时忆念这两者？如果是前者，那么，“因此，任何周遍的事物，凭借什么来理解它，就不能被其他所能，因此，各自安住于不同的状态。”等等，就会遮止大自在的理性的主要部分。如果是后者，那么，一个人就会变成多个不同的心识流。考虑到这一点，《理智宝藏自释》中说，在自利的情况下，两种分别念不能同时产生，因此不可能同时忆念三种方式。而在利他的情况下，就像先前引用的那样，说是共同的基础中忆念三种方式。对于具有同品周遍和周遍的先决条件两者，都必须加上结尾的词语。例如，对于具有同品周遍的先决条件，就像众多的例子一样。“就像瓶子一样”，这是在周遍上加上结尾。对于具有周遍的先决条件，“在某些地方也有烟”，这是在同品上加上结尾。第二，对于智者的应用方式是，在例子上了解周遍关系的时候，对于忆念总的周遍并说出口的智者来说，仅仅说出“那么声音也是所作”这样的话，也能成立。在集会中，即使没有口头说出周遍，即使已经成为了智者，但在当时，辩论的语言也无法完整。
English
It is like a definite recognition. Remembering in a common basis means doing it on the sound itself. If done, both the impermanence that pervades it are remembered. If you say, "Isn't it contradictory to have previously promised that it is impossible to remember the three aspects simultaneously?" You, who outwardly display the appearance of rough wisdom inwardly, listen carefully. Remembering the three aspects in a common basis on the sound and remembering them simultaneously are completely different in meaning. Remembering in a common basis means remembering that the sound is made, and also remembering that being made on the sound is pervaded by impermanence. These two cognitions are not interrupted by others, but are merely remembered in the same lineage. That alone does not establish that these two are remembered simultaneously. Otherwise, there would be no remembering in a common basis of sound being made and impermanence, because it is impossible to remember these two simultaneously in the sound. If it is not established, then, is it one main thought that remembers these two simultaneously? Or are it two main thoughts with different entities that remember these two simultaneously? If it is the former, then, "Therefore, whatever pervades, by what is it understood, it cannot be done by another, therefore, they each abide in different states," etc., would prevent the main parts of the great lord's reasoning. If it is the latter, then one person would become many different streams of consciousness. Considering this, the auto-commentary of the Treasure of Reasoning says that in the case of self-interest, two thoughts cannot occur simultaneously, therefore it is said that it is impossible to remember the three aspects simultaneously. But in the case of benefiting others, as quoted earlier, it is said that the three aspects are remembered in a common basis. For both the antecedent of the property of the subject and the antecedent of pervasion, it is necessary to add the concluding words. For example, for the antecedent of the property of the subject, like many examples. "Like a pot," this is adding the conclusion to the pervasion. For the antecedent of pervasion, "There is smoke in some places," this is adding the conclusion to the property of the subject. Secondly, the way to apply it to the wise is that when one knows the relationship of pervasion in the example, for the wise who remember the general pervasion and speak it out, it can be established by simply stating the property of the subject, such as "Then the sound is also made." In an assembly, even if the pervasion is not spoken out, even if one has become wise, the words of proof are not complete at that time.