Tibetan
་པར་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཚུལ་གསུམ་ཆར་གྲུབ་པའི་ཚུལ་གསུམ་རེ་རེ་བ་ལ་དགོངས་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །གསུམ་པ་ལ། ཁ་ཅིག དེ་གཉིས་མི་འགལ་ཏེ། གལ་ཏེ་འགལ་ན། སྒྲ་ཆོས་ཅན། རྟག་སྟེ། རྟག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་པའི་ཚེ་ན། སྒྲ་རྟག་པ་ལ་ཚད་མས་བསལ་བ་ཞུགས་པ་ཆོས་ཅན། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱོགས་སྐྱོན་མིན་པར་ཐལ། དེ་སྐོར་གྱིས་རྟགས་སྐྱོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་གྲུབ་སྟེ། སྒྲ་རྟག་པ་ལ་ཚད་མས་བསལ་བ་ཞུགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་རྟག་པ་དེ་དེ་སྐོར་གྱི་རྟགས་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་སྒྲ་རྟག་པ་ལ་ཚད་མའི་བསལ་བ་ཞུགས་པ་དེ་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱོགས་སྐྱོན་མིན་པར་ཐལ། དེ་དེ་སྐོར་གྱི་རྟགས་སྐྱོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རྟག་པ་དེ་སྐོར་གྱི་རྟགས་ཆོས་ཐ་དད་མེད་ནས་མ་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན། རྟགས་ཆོས་དོན་གསུམ་ཐ་དད་པའི་རྟགས་སྐྱོན་དང་ཕྱོགས་སྐྱོན་འགལ་ཡང་སྤྱིར་དེ་གཉིས་མི་འགལ་བར་བཞེད་དོ། །དེ་ནི་མི་འཐད་དེ། འདི་དེ་དག་གི་སྐྱོན་མིན་ནམ་ཞེས་པའི་ཐལ་འགྱུར་གྱི་ཁྱབ་པ་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པར་ཐལ། དེ་གཉིས་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར། དམ་བཅའ་ཙམ་ལ་བརྩི་བའི་སྐྱོན་དང་། རྟགས་སུ་བཀོད་ཙམ་ལ་བརྩི་བའི་སྐྱོན་གཉིས་མི་འགལ་བར་ཐལ། དེ་གཉིས་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། དེ་ཕྱིར་དེ་ཙམ་དང་འབྲེལ་བ། །ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་འདོད་གཞན་མིན་ཏེ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་རང་ལུགས་ནི་དེ་གཉིས་འགལ་ཏེ། རྟགས་སྐྱོན་ཡིན་ན། དམ་བཅའ་ལ་མ་ལྟོས་པར་རྟགས་སུ་བཀོད་ཙམ་ལ་བརྩི་བས་ཁྱབ་ཅིང་། ཕྱོགས་སྐྱོན་ཡིན་ན། སྒྲུབ་བྱེད་ལ་མ་ལྟོས་པར་དམ་བཅའ་ཙམ་ལ་བརྩི་བས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་སྒྲ་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་རྟག་པ་རྟགས་སུ་བཀོད་པའི་ཚེ་ན་ཡང་རྟག་པ་སྒྲའི་སྟེང་དུ་འགོད་ཚུལ་དང་མཐུན་པར་མ་གྲུབ་པ་ནི་རྟགས་སྐྱོན་ཡིན་གྱི། ཕྱོགས་སྐྱོན་མིན་ལ། སྒྲ་རྟག་པ་ལ་ཚད་མས་བསལ་བ་ཞུགས་པ་ནི་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱོགས་སྐྱོན་ཡིན་གྱི། རྟགས་སྐྱོན་མིན་པ་སོགས་རྣམ་པར་དབྱེ་ནས་སྨྲ་དགོས་སོ། །བཞི་པ་ལ། ཁ་ཅིག་ན་རེ། ཕྱོགས་ཡང་དག་གིས་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསལ་བྱ་དང་ཕྱོགས་སྐྱོན་ལ་ཁྱད་པར་མེད་དེ། འདི་དེ་དག་གི་སྐྱོན་མིན་ནམ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་ཁྱབ་པ་བསྒྲུབ་པ་ལ་མཚན་ཉིད་བསལ་བྱ་ལ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་གཞུང་རྣམས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱན་ལས། དེ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ནས་སེལ་བའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉི
Chinese
如果有人问，这是否与之前的解释相矛盾？答：这没有过失，因为之前的解释是针对三种特征各自成立的情况而言的。第三，有些人认为，这两者并不矛盾。如果真的矛盾，那么当陈述“声音，有法。是常，因为是常”时，声音是常的，并且已经被量所破，成为有法。因此，这不应成为有法方面的过失，因为这会导致成为理由方面的过失。理由成立，因为声音是常的，并且已经被量所破，因此常是该情况下的理由过失。此外，声音是常的，并且已经被量所破，因此这不应成为该情况下的有法过失，因为这是该情况下的理由过失。周遍成立，因为常是该情况下的理由，由于理由、法和意义三者不同，所以是不成立的理由。因此，虽然理由、法和意义三者不同的理由过失与有法过失相矛盾，但总的来说，这两者被认为是并不矛盾的。这并不合理，因为“这难道不是它们的过失吗”这样的反驳的周遍没有被量所成立，因为这两者并不矛盾。认为仅仅是立宗的过失和认为仅仅是陈述为理由的过失，这两者并不矛盾，因为这两者并不矛盾。周遍成立，因为“因此，与仅仅是它相关联，有法方面的过失并非其他”这样说过。因此，自宗认为这两者是矛盾的。如果是理由过失，那么普遍地，不依赖于立宗，仅仅是陈述为理由；如果是有法过失，那么普遍地，不依赖于能立，仅仅是立宗。因此，当为了成立声音是常而陈述常作为理由时，常与声音相符的方式不成立，这是理由过失，而不是有法过失。声音是常的，并且已经被量所破，这是该情况下的有法过失，而不是理由过失等等，需要区分开来说明。第四，有些人说，正确的有法所要排除的定义和有法过失之间没有区别，因为在成立“这难道不是它们的过失吗”这样的周遍时，出现了“定义所要排除的”等等的论述，并且在《庄严论》中说：“这仅仅是理由的过失，因此仅仅通过理由的定义来排除。理由的定
English
If someone asks, does this contradict the previous explanation? Answer: There is no fault, because the previous explanation refers to the case where each of the three characteristics is established. Third, some people think that these two are not contradictory. If they are really contradictory, then when stating "Sound, the subject of debate. Is permanent, because it is permanent," sound is permanent, and has been refuted by valid cognition, becoming the subject of debate. Therefore, this should not become a fault in terms of the subject of debate, because this would lead to becoming a fault in terms of the reason. The reason is established, because sound is permanent, and has been refuted by valid cognition, therefore permanence is a fault of reason in that case. Furthermore, sound is permanent, and has been refuted by valid cognition, therefore this should not become a fault of subject of debate in that case, because this is a fault of reason in that case. The pervasion is established, because permanence is the reason in that case, and because the three aspects of reason, property, and meaning are different, it is an unestablished reason. Therefore, although the fault of reason where the three aspects of reason, property, and meaning are different contradicts the fault of subject of debate, in general, these two are considered not to be contradictory. This is not reasonable, because the pervasion of the refutation "Isn't this their fault?" is not established by valid cognition, because these two are not contradictory. The fault of considering only the proposition and the fault of considering only the statement as a reason, these two are not contradictory, because these two are not contradictory. The pervasion is established, because it is said that "Therefore, it is related only to that, the fault of the subject of debate is not something else." Therefore, the self-school believes that these two are contradictory. If it is a fault of reason, then universally, it does not depend on the proposition, but only on the statement as a reason; if it is a fault of subject of debate, then universally, it does not depend on the proof, but only on the proposition. Therefore, when stating permanence as a reason in order to establish that sound is permanent, the way in which permanence conforms to sound is not established, which is a fault of reason, not a fault of subject of debate. Sound is permanent, and has been refuted by valid cognition, which is a fault of subject of debate in that case, not a fault of reason, etc., and it is necessary to distinguish and explain them separately. Fourth, some people say that there is no difference between the definition to be excluded by the correct subject of debate and the fault of subject of debate, because when establishing the pervasion of "Isn't this their fault?", the statements such as "the definition to be excluded" etc. appear, and in the Ornament it says: "This is only a fault of reason, therefore it is excluded only by the definition of reason. The definition of reason
Tibetan
ད་ཀྱིས་སེལ་བ་ནི། ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སེལ་བར་བྱ་བ་མིན་ཏེ། དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འོ་ན་མ་གྲུབ་པའི་རྟགས་ལ་ཕྱོགས་ཆོས་གྲུབ་པ་དང་། མ་ངེས་པའི་རྟགས་ལ་ལྡོག་ཚུལ་གྲུབ་པ་དང་། འགལ་བའི་རྟགས་ལ་རྗེས་འགྲོ་གྲུབ་པ་གསུམ་པོ་དེ་ཆོས་ཅན། རྟགས་སྐྱོན་དུ་ཐལ། རྟགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསལ་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། གཞི་གྲུབ་པར་ཐལ་ལོ། །རྩ་བའི་གཏན་ཚིགས་གྲུབ་སྟེ། གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ནི་ཚུལ་གསུམ་ལའང་། །ཞེས་པའི་རང་འགྲེལ་དུ། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ངེས་པས་ནི་འགལ་བ་དང་དེའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་རྣམས་བསལ་ལོ། །ལྡོག་པ་ངེས་པས་ནི་མ་ངེས་པ་དང་དེའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་ལྷག་མ་དང་ལྡན་པ་བསལ་ལོ་ཞེས་དང་། འགྲེལ་བཤད་དུ་ཤཱས། དེ་ལ་མ་གྲུབ་པའི་གཉེན་པོར་ནི་ཕྱོགས་ཆོས་ལ་ངེས་པ་བརྗོད་དོ་བཟློག་དོན་ནི་འགལ་བ་སྟེ་དེའི་གཉེན་པོར་རྗེས་འགྲོའོ། །འཁྲུལ་པ་ཅན་ནི་མ་ངེས་པ་སྟེ་དེའི་གཉེན་པོར་ལྡོག་པ་ངེས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་ལུགས་ནི་དེ་གཉིས་འགལ་ཏེ་རྟགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བསལ་བྱ་ཡིན་ན་གཞི་མ་གྲུབ་དགོས། རྟགས་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་ན། གཞི་གྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེས་ཕྱོགས་སྐྱོན་དང་། ཕྱོགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བསལ་བྱ་ལའང་འགྲེའོ། །གཉིས་པ་སྒྲུབ་ངག་བཤད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། གཞན་དོན་རྗེས་དཔག་གི་མཚན་ཉིད། ངག་སྨྲ་བ་པོའི་གང་ཟག་གི་རྣམ་གཞག རྩོད་པའི་སྐབས་ཀྱི་ངག་གི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྔར་རྒོལ་རང་གི་མཐོང་བའི་རྟགས་ཀྱི་ཚུལ་གསུམ། སྐབས་སུ་བབ་པའི་ཕྱིར་རྒོལ་ལ་སྒྲའི་སྐྱོན་དང་བྲལ་བར་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ངག་གོ །འདི་ལ་ཁ་ཅིག སྔར་རྒོལ་རང་གིས་ངེས་པའི་ཞེས་པའི་ཁྱད་པར་སྦྱོར་བ་ནི་མི་འཐད་དེ། ཤཱཀྱ་ཐུབ་པས་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་འགོད་པ་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག ཕྱོགས་ཆོས་རྐྱང་པ་བརྗོད་པའི་སྒྲུབ་ངག་ལ་བསམས་ནས་ཚུལ་གསུམ་གང་རུང་ཞེས་པའི་ཁྱད་པར་སྦྱོར་བ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ཆོས་མཐུན་སྦྱོར་གྱིས་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་དེས་ཚུལ་གསུམ་བརྗོད་ན། ཕྱོགས་ཆོས་རྐྱང་པ་ཅན་གྱིས་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་དེས་ཀྱང་ཚུལ་གསུམ་བརྗོད་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དང་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་གཉིས་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་པས། མཚན་ཉིད་སྔ་མ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གཉིས་ཀ་མཚོན་ནུས་ཤིང་དེ་ལ་རྗེས་དཔག་གི་མིང་གིས་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་གཞན་ཕྱིར་རྒོལ་གྱི་རྒྱུད་ལ་རྗེས་དཔག་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ
Chinese
现在要排除的是：不能用所立宗的体性来排除，因为没有意义。他们是这么说的。那么，对于未成立的因，如果宗法成立；对于不决定的因，如果周遍成立；对于相违的因，如果后随成立，这三者，作为有法，应成是因的过失，因为是正确因的体性的排除对象。如果承认，则应成基未成立。根本的论式成立，因为在《因是具有三相》的自释中说：“由后随确定，则排除相违及其顺品；由周遍确定，则排除不定及其顺品和余品。”释论中说：“对于未成立的对治，是说宗法上的确定；反过来，相违的对治是后随；迷惑者是不定，其对治是周遍确定。”因为这些说法。自宗认为，这两者相违，如果被正确因的体性所排除，则基必须未成立；如果是因的过失，则基必须成立。由此，对于宗的过失和正确宗的体性的排除对象，也同样适用。第二，关于论证的陈述，有三点：为他比量的体性、陈述者的身份、辩论场合中的陈述分类。第一点是：先前辩论者自己所见的因的三相，为了应时向辩论者显示没有语音上的过失的陈述。对此，有些人认为，加上“先前辩论者自己确定的”这样的限定是不合理的，因为这会导致释迦牟尼佛没有安立正确的论证。有些人认为，考虑到仅仅陈述宗法的论证，加上“三相中的任何一个”这样的限定也是不合理的，因为如果以同品周遍的正确论证陈述了三相，那么仅仅具有宗法的正确论证也同样陈述了三相。这个和正确的论证是名称不同的，因此，用先前的体性就能表示两者，并且用比量的名称来称呼它的理由是，为了在他人辩论者的相续中产生比量。
English
Now, what needs to be eliminated is: it cannot be eliminated by the nature of the thesis, because it is meaningless. That's what they say. So, for the unestablished reason, if the property of the subject is established; for the uncertain reason, if the pervasion is established; for the contradictory reason, if the subsequent concomitance is established, these three, as the subject of debate, should be the faults of the reason, because they are the objects of elimination by the nature of the correct reason. If you admit it, then the basis should be unestablished. The fundamental argument is established, because in the self-commentary of "The reason has three aspects," it says: "By the certainty of subsequent concomitance, it eliminates the contradictory and its similar class; by the certainty of pervasion, it eliminates the uncertain and its similar class and the remainder." The commentary says: "For the antidote to the unestablished, it is to state the certainty of the property of the subject; conversely, the antidote to the contradictory is subsequent concomitance; the confused one is the uncertain, and its antidote is the certainty of pervasion." Because of these statements. The self-school believes that these two are contradictory, if they are eliminated by the nature of the correct reason, then the basis must be unestablished; if it is a fault of the reason, then the basis must be established. Therefore, it also applies to the faults of the thesis and the objects of elimination by the nature of the correct thesis. Second, there are three points about the statement of proof: the nature of inference for others, the identity of the speaker, and the classification of statements in the context of debate. The first point is: the three aspects of the reason seen by the previous debater himself, in order to show the debater that there is no fault in the speech at the appropriate time. Some people think that adding the qualification "determined by the previous debater himself" is unreasonable, because it would lead to Shakyamuni Buddha not establishing the correct argument. Some people think that considering the argument that only states the property of the subject, adding the qualification "any of the three aspects" is also unreasonable, because if the correct argument with homogeneous pervasion states the three aspects, then the correct argument with only the property of the subject also states the three aspects. This and the correct argument are different in name, therefore, the previous nature can represent both, and the reason for calling it by the name of inference is to generate inference in the mindstream of the other debater.