Tibetan
་སུ་བཀོད་ཙམ་ལ་ལྡན་པའི་ཆ་ནས་རང་གང་ལ་ལྡན་པའི་རྟགས་དེ་རྟགས་ཡང་དག་ཏུ་སོང་བ། མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ནི་སྔ་མ་ལས་བཟློག་པ་རྣམས་ཡིན་ཅིང་། མཚན་གཞི་དང་དབྱེ་བ་ནི་བྱས་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པ་ལྟ་བུ་ལ་མཚོན་ན། སྒྲ་དེ་སྐོར་གྱི་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་ཡིན་པ་དང་། བྱས་པ་སྒྲའི་སྟེང་དུ་འགོད་ཚུལ་དང་མཐུན་པར་གྲུབ་པ་དང་། སྒྲ་བྱས་པར་ངེས་པ་གཉིས་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱོགས་ཆོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་། དེ་སྐོར་གྱི་མཐུན་དཔེ་ཡང་དག་གྲུབ་པ་དང་། བྱས་པ་མི་རྟག་པ་དང་འབྲེལ་པ་དང་། བྱས་པ་ལ་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པ་རྣམས་ནི་དེ་སྐོར་གྱི་རྗེས་འགྲོའི་ཚུལ་གྱི་ཡོན་ཏན་དང་། བྱས་པ་རྟག་པ་ལས་ལྡོག་པར་ངེས་པ་དང་། རྟག་ན་མ་བྱས་པས་ཁྱབ་པ་ནི་དེ་སྐོར་གྱི་ལྡོག་པའི་ཚུལ་གྱི་ཡོན་ཏན་ནོ། །མདོར་བསྡུ་ན་རྟགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལ་གསུམ་དུ་ངེས་སོ། །ཕྱོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་མཚན་ཉིད། དམ་བཅའ་ཙམ་ལ་ལྡན་པའི་ཆ་ནས་རང་གང་ལ་ལྡན་པའི་ཕྱོགས་དེ་ཕྱོགས་ཡང་དག་ཏུ་སོང་བ། མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ནི་སྔ་མས་འགྲེ་ཞིང་། དབྱེ་ན་ཕྱིར་རྒོལ་གྱིས་གྲུབ་མ་ཟིན་པའི་ཡོན་ཏན་སོགས་ལྔའོ། །དཔེའི་ཡོན་ཏན་གྱི་མཚན་ཉིད། དཔེར་གཟུང་ཙམ་ལ་ལྡན་པའི་ཆ་ནས་རང་གང་ལ་ལྡན་པའི་དཔེ་དེ་དཔེ་ཡང་དག་ཏུ་སོང་བ། མིང་གི་རྣམ་གྲངས་དང་། དབྱེ་བ་ནི་སྔ་མ་ལས་དཔགས་ཏེ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་རྣམ་གཞག་ལ་དཔྱད་པ་ལ། སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་གང་ལ་ལྡན་དཔྱད་པ། སྐྱོན་ཅན་དང་ཡོན་ཏན་ཅན་འགལ་མི་འགལ་དཔྱད་པ། རྟགས་སྐྱོན་དང་ཕྱོགས་སྐྱོན་འགལ་མི་འགལ་དཔྱད་པ། སྐྱོན་དང་བསལ་བྱའི་ཁྱད་པར་ལ་དཔྱད་པ་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ལ། ཁ་ཅིག ཚུལ་གསུམ་མ་ཚང་བ་དེ་རྟགས་ཡང་དག་གི་སྐྱོན་ཡིན་ཅིང་། རྟགས་ལྟར་སྣང་གི་སྐྱོན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྟགས་ཡང་དག་ཏུ་འགྱུར་བ་ལ་བར་དུ་གཅོད་བྱེད་གང་ཞིག རྟགས་ལྟར་སྣང་དུ་འགྱུར་བ་ལ་བར་དུ་གཅོད་བྱེད་མིན་པའི་ཕྱིར་དང་། རྟགས་ཡང་དག་གི་སྐྱོན་ཡིན་ན། རྟགས་ཡང་དག་ལ་ལྡན་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དོན་དེའི་སྐྱོན་ཡིན་ན། དོན་དེ་ལྡན་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན་དགེ་སློང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་དགེ་ཚུལ་གྱི་སྡོམ་པ་ཆོས་ཅན། དགེ་ཚུལ་ལ་ལྡན་པར་ཐལ། དགེ་ཚུལ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ཚུལ་གསུམ་མ་ཚང་བ་དེ་རྟགས་ལྟར་སྣང་གི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ཏེ། དེའི་གནས་ཚུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། ཉོན་སྒྲིབ་དེ་འཁོར་བའི་སྐྱོན་མིན་པར་ཐལ། དེ་མྱང་འདས་ཐོབ་པ་ལ་བར་དུ་གཅོད་བྱེད་ཡི
Chinese
仅仅具备所安立的方面，自身所具备的相即成为真正的相。名称与前者相反。本体和分类，例如用所作相来成立声无常，声是关于那个的想了解的法，所作在声上安立的方式一致而成立，以及声必定是所作，这两者是关于那个的同品周遍的功德，关于那个的相似例子成立，所作与无常相关联，以及所作被无常周遍，这些是关于那个的随同的方面的功德，以及所作必定与常相违背，如果是常则被非所作周遍，这是关于那个的相违方面的功德。总而言之，相的功德必定有三种。同品的功德的定义：仅仅具备所承诺的方面，自身所具备的同品即成为真正的同品。名称与前者相似。分类有后立者尚未成立的功德等五种。异品的功德的定义：仅仅作为例子而具备的方面，自身所具备的例子即成为真正的例子。名称和分类，可以从前者推测得知。第二，观察法相，观察具备过失还是功德，观察具有过失和具有功德是否相违，观察相的过失和同品的过失是否相违，观察过失和所破的差别，共有四种。第一种，有些人认为，三相不全这是真确相的过失，而不是似是而非相的过失，因为对于它变成真确相有阻碍，对于变成似是而非相没有阻碍，如果是真确相的过失，那么真确相就不需要具备，因为如果是那个的过失，那个就不需要具备。如果不成立，那么比丘相续中的沙弥戒，是法，应是具备沙弥，因为是沙弥的功德。另外，三相不全这是似是而非相的功德，因为那是它的状态，这种说法不合理，烦恼障不应是轮回的过失，因为它对于获得涅槃是阻碍。
English
Merely possessing the aspects that are established, the sign that one possesses becomes a true sign. The names are the opposite of the former. The entity and classification, for example, using the sign of being made to establish that sound is impermanent, sound is the dharma that one wants to know about that, the way that being made is established on sound is consistent and established, and that sound is definitely made, these two are the qualities of the homogeneous pervasion about that, the similar example about that is established, being made is related to impermanence, and being made is pervaded by impermanence, these are the qualities of the subsequent aspect about that, and being made is definitely contrary to permanence, if it is permanent, it is pervaded by non-being made, this is the quality of the contradictory aspect about that. In short, the qualities of the sign must be three. The definition of the qualities of the homogeneous: merely possessing the aspects that are promised, the homogeneous that one possesses becomes a true homogeneous. The names are similar to the former. The classification includes the qualities that the subsequent proponent has not yet established, etc., five types. The definition of the qualities of the heterogeneous: merely possessing the aspects that are taken as examples, the example that one possesses becomes a true example. The names and classifications can be inferred from the former. Second, examining the phenomena, examining whether it possesses faults or qualities, examining whether possessing faults and possessing qualities are contradictory, examining whether the faults of the sign and the faults of the homogeneous are contradictory, examining the difference between faults and what is to be refuted, there are four types. The first type, some people think that not having the three aspects complete is a fault of the true sign, but not a fault of the seemingly true sign, because there is an obstacle to it becoming a true sign, there is no obstacle to it becoming a seemingly true sign, if it is a fault of the true sign, then the true sign does not need to possess it, because if it is the fault of that, that does not need to possess it. If it is not established, then the novice vows in the continuum of a monk, is the dharma, should possess a novice, because it is the quality of a novice. In addition, not having the three aspects complete is a quality of the seemingly true sign, because that is its state, this statement is unreasonable, afflictive obscurations should not be a fault of samsara, because it is an obstacle to attaining nirvana.
Tibetan
ན་གྱི། འཁོར་བ་ཐོབ་པ་ལ་བར་དུ་གཅོད་བྱེད་མིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཡང་དག་ལ་རྟགས་སྐྱོན་ཡོད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དེ་ལྟར་ན་རྟགས་ཡང་དག་དེ་རྟགས་སྐྱོན་ཅན་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་ལུགས་ནི་རྟགས་སྐྱོན་ལྟར་སྣང་ལ་ལྡན་ཏེ། རྟགས་ལྟར་སྣང་དེ་རྟགས་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྟགས་ཡང་དག་ལ་ལྡན་ཏེ། རྟགས་ཡང་དག་དེ་རྟགས་ཡོན་ཏན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། ཁ་ཅིག རྟགས་སྐྱོན་ཅན་དང་། རྟགས་ཡོན་ཏན་ཅན་མི་འགལ་ཏེ། བྱས་པ་དེ་སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དེ་གཉིས་ཀ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་ཡོན་ཏན་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ཕྱོགས་ཆོས་དེ་རྟགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྐྱོན་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐོར་གྱི་ཁྱབ་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ཁྱབ་པ་འགལ་བ་དེ་རྟགས་སྐྱོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་། གང་ཟག་ཡོན་ཏན་ཅན་དང་། གང་ཟག་སྐྱོན་ཅན་འགལ་བར་ཐལ། དེ་གཉིས་འགལ་བའི་ཕྱིར། འདོད་ན། བྱང་སེམས་སོ་སྐྱེ་ཆོས་ཅན། གང་ཟག་ཡོན་ཏན་ཅན་མིན་པར་ཐལ། གང་ཟག་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་ལ་གཞན་དག་ན་རེ། སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་ནུས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་དང་། སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་མི་ནུས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་མི་འགལ་བར་ཐལ། རྟགས་སྐྱོན་ཅན་དང་། རྟགས་ཡོན་ཏན་ཅན་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རྟགས་ཀུན་རང་གི་བསྒྲུབ་བྱ་ལ། །སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་བཅད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཡང་དེ་གཉིས་འགལ་བར་ཐལ། རང་གི་བསྒྲུབ་བྱ་བསྒྲུབ་མི་ནུས་པའི་རྟགས་ཡོན་ཏན་ཅན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་ངེས་ལས། གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་ནི་རང་གི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་བསམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་། ཆོས་མཆོག་གིས་རང་གི་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་གཏན་ཚིགས་ཡོན་ཏན་ཅན་ཡིན་ལ། དེ་སེལ་བ་ནི་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་། རྒྱན་ལས། གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་ནི་རང་གི་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་ལྟོས་ཏེ་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་བསམས་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་ནི། རྟགས་ཡོན་ཏན་ཅན་དང་། རྟགས་སྐྱོན་ཅན་གྱི་གཞི་མཐུན་མེད་པ་ནི་ལུང་དེ་དག་གིས་གྲུབ་ཅིང་འོན་ཀྱང་ཚུལ་གསུམ་རེ་རེ་བ་ཙམ་རྟགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དུ་འགྱུར་བའི་ངེས་པ་ནི་མེད་དེ། ཚུལ་གསུམ་རེ་རེ་གྲུབ་པ་ཙམ་གྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་ནུས་པའི་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་དབྱེ་ན་ཚུལ་གསུམ་དུ་ཡོད
Chinese
因此，对于获得轮回没有阻碍。正确的理由具有理由的过失也是不合理的，因为那样的话，正确的理由会成为具有理由过失的。自宗认为，似乎是理由过失的具有，因为似乎是理由的那个是具有理由过失的。理由的功德存在于正确的理由中，因为正确的理由是具有理由功德的。第二，有些人认为，具有理由过失和具有理由功德并不矛盾，因为所作是成立声音是常法的，那两者都是。那也是具有功德的，因为那是关于周遍的，具有法性的论证。周遍，因为法性是理由的功德。是有过失的，因为那是关于周遍相违的。周遍，因为周遍相违是理由的过失。另外，有功德的人和有过失的人是相违的，因为那两者是相违的。如果承认，菩萨异生，是法性，不是有功德的人，因为是有过失的人，他们这样说。对此，其他人说，能够成立声音是常法的论证和不能成立声音是常法的论证是不相违的，因为具有理由过失和具有理由功德是不相违的。周遍，因为“一切理由对于自己的所立，已经断除了过失和功德”。因为这样说的缘故。又是那两者是相违的，因为没有不能成立自己的所立的具有理由功德的，因为在《释量论》中说：“一切论证的过失和功德，是依赖于自己的所要成立的来思考的。”法胜说：“仅仅是成立自己的所立，就是论证具有功德，遣除它就是有过失的。”《庄严论》中说：“一切论证都是依赖于自己的所立来思考过失和功德的缘故。”自宗认为，具有理由功德和具有理由过失的基相同体是不存在的，这是那些教证所成立的，然而仅仅是各自的三相成为理由的功德是没有决定的，因为仅仅是各自的三相成立，对于能够成立所要成立的没有决定的缘故。那么，如果区分，有三种相。
English
Therefore, there is no obstacle to attaining samsara. It is also unreasonable for a valid reason to have a fault of reason, because in that case, the valid reason would become one with a fault of reason. The self-view is that it seems to have a fault of reason, because what seems to be a reason is one with a fault of reason. The merit of reason exists in the valid reason, because the valid reason is one with the merit of reason. Secondly, some people think that having a fault of reason and having a merit of reason are not contradictory, because what is made is to establish that sound is permanent, and both of them are. That is also meritorious, because it is a proof with the property of the subject regarding that pervasion. Pervasion, because the property of the subject is the merit of reason. It is faulty, because it is about the contradictory pervasion. Pervasion, because the contradictory pervasion is the fault of reason. In addition, a person with merit and a person with fault are contradictory, because those two are contradictory. If you admit it, a Bodhisattva ordinary being, is a dharma, not a person with merit, because it is a person with fault, they say. To this, others say that the proof that can establish that sound is permanent and the proof that cannot establish that sound is permanent are not contradictory, because having a fault of reason and having a merit of reason are not contradictory. Pervasion, because "All reasons for their own thesis, have eliminated faults and merits." Because it is said like this. Also, those two are contradictory, because there is no meritorious reason that cannot establish its own thesis, because in the Pramāṇaviniścaya it says: "The faults and merits of all proofs are to be considered in relation to what is to be established." Dharmakīrti said: "Merely establishing one's own thesis is the proof with merit, and eliminating it is with fault." In the Ornament it says: "All proofs are intended to consider faults and merits in relation to one's own thesis." The self-view is that there is no common basis for having a meritorious reason and having a faulty reason, which is established by those scriptures, but there is no certainty that only each of the three aspects becomes the merit of reason, because there is no certainty that only each of the three aspects is established, and there is no certainty that what is to be established can be established. Then, if you distinguish, there are three aspects.