Tibetan
་པའི་འགྲེལ་བཤད་དུ་ཡན་ལག་རྣམས་ཡན་ལག་ཅན་ལས་གཞན་མིན་ཞེས་པ་ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་སེལ་བའོ། །ཡན་ལག་རྣམས་ནི་ཡན་ལག་ཅན་ལས་གཞན་ནོ་ཞེས་པ་དམ་བཅའ་བའོ། །འདིར་ཡན་ལག་རྣམས་ནི་ཆོས་ཅན་ཏེ། དེ་རྣམས་གཞན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིའང་འགའ་ཞིག་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་ཕ་རོལ་པོས་འདོད་དེ། དེའང་གཞན་ཉིད་དུ་ཡོད་ན་དེ་ལས་ཐ་དད་པར་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ན་གང་ཞིག་གང་ལས་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་མིན་པ་དེ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཡན་ལག་དང་པོའི་ཡན་ལག་རྣམས་བཞིན་ནོ། །ཡན་ལག་རྣམས་ཀྱང་གཞན་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ན། ཡན་ལག་ཅན་ཕ་རོལ་པོ་དེ་ལས་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་མིན་ནོ། །ཁྱབ་བྱེད་མ་དམིགས་པའོ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ་ཞེས་བཞེད་ཀྱང་དེ་ལྟར་ན་ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་ལ་གནོད་པར་མ་སོང་བས་ཅུང་ཟད་མི་འཐད་དོ། །དེས་ན་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་རུང་གི་ཡན་ལག་རྣམས་ནི་ཆོས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ། ཡན་ལག་ཅན་ལས་རྫས་གཞན་པ་ནི་ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་ཏེ་རྒྱས་པར་འོག་ཏུ་འབྱུང་ངོ་། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ཅན་ཆོས་ཅན་དུ་བཞག་པ་དང་ཡང་འགྲིག་སྟེ། སྔར་གྱི་ཡན་ལག་གསུམ་པ་དེ་ཡན་ལག་དང་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་གཞི་མཐུན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་ཁྱད་པར་ནི་ཡན་ལག་ཆོས་ཅན་དུ་བཞག་པའི་ཚེ་ཡན་ལག་ཅན་ལས་རྫས་གཞན་དང་། ཡན་ལག་ཅན་ཆོས་ཅན་དུ་བཞག་པའི་ཚེ་ཡན་ལག་ལས་རྫས་གཞན་དུ་འདོད་པའོ། །བོད་ཀྱི་མཁས་པ་དག་ཡན་ལག་ཆོས་ཅན་དུ་བཞག་པའི་ཚེ་རང་གི་ཡན་ལག་ལས་རྫས་གཞན་མིན་ཏེ་ཞེས་བཞེད་ཀྱང་དེའི་ཚེ་ཡན་ལག་ཅན་ནི་རང་གིས་བརྩམས་པའི་ཡན་ལག་ཅན་མ་ཡིན་གྱི། ཡན་ལག་གཉིས་པ་ལ་ཡན་ལག་ཅན་དང་པོར་བྱས་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་ནམ་སྙམ་སྟེ། རྒྱལ་དབང་བློས། ཡན་ལག་ཅན་ཕ་རོལ་པོ་དེ་ལས་ཞེས་བཤད་ཅིང་། དོན་གྱིས་ཡན་ལག་ཅན་ཡན་ལག་ལས་རྫས་གཞན་དུ་འདོད་པར་སྔ་མ་དང་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམ་བཅའ་གསུམ་པའི་སྐབས་སུ་ཁ་ཅིག་ཆོས་གསུམ་དང་ལྡན་ཞིང་། རང་གི་ཡན་ལག་ལས་རྫས་གཞན་པའི་ཡན་ལག་ཅན་ནི་ཆོས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་གནོད་པ་སྟོན་པས་ན་ཆོས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ལ་གནོད་པར་བཞག་གོ་ཞེས་བཞེད་ཀྱང་མི་འཐད་དེ། ཆོས་གསུམ་ལྡན་དང་། ཡན་ལག་རྣམས་ལས་རྫས་གཞན་ཡིན་པ་ལ་རིགས་པ་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱིས་གནོད་བྱེད་རིམ་པ་ལྟར་བསྟན་ཟིན་པས་འདིར་ནི་རྫས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཙམ་ལ་གནོད་པ་སྟོན་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་ལུགས་ནི་འདིར་རྫས་ཙམ་ནི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ལ་ཡོན་ཏན་དོན་གཞན་གྱི་རྟེན་བྱེད་པ་ནི་དེའི་ངོ་བོ་སྟེ། དེའི་དོན་ལྡོག་ཏུ་བྱེ་བྲག་པས་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོར་ན་རིགས་པ་སྔ་མ་གསུམ་གྱིས་རིམ་པ་ལྟར་ཆོས་གསུམ་དང་། ཡན་ལག་ལས་རྫས་གཞན་དང་། རྫས་ཀྱི་དོན་ལྡོག་ལ་གནོད་པ་སྟོན་པའི་ཚུལ་ཤེས་ན་གནད་ཐམས་ཅད་རང་གྲོལ་དུ་འགྱུར་རོ། །དམ་བཅའ་བཞི་པའི་དོན་ནི་འོག་ཏུ་འཆད་དོ། །གཉིས་པ་དེ་ལ་གནོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་བསྟན་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། སོ་སོར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ལྷ་ཤཱཀ་གིས། རྗེས་དཔག ཁས་བླངས། རང་ཚིག མངོན་སུམ། གྲགས་པ་དང་ལྔས་གནོད་ཅེས་དང་། རྒྱན་གྱིས་རྗེས་དཔག ཁས་བླངས། རང་ཚིག གྲགས་པ་དང་བཞིས་གནོད་ཅེས་དང་། ཡཱ་མ་རིས། རྗེས་དཔག ཁས་བླངས། མངོན་སུམ། རང་ཚིག་དང་བཞིས་གནོད་ཅེས་བཞེད་པ་དང་གསུམ་ལས། སྔ་མ་ཉིད་གཞུང་གི་དགོངས་པ་སྟེ། སྲང་ནི་དམའ་བ་དག་ཏུ་འགྱུར། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་རྗེས་དཔག་དང་། གཟུགས་སོགས་ལྷག་དང་ལྷག་ལྕི་བཞིན། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་ཚུལ་བསྟན་ནས། ལྷག་མ་ཁས་བླངས་རང་ཚིག་སོགས་ཀྱི་ཞེས་ཁ་འཕངས་པ་ལ་ཁས་བླངས་དང་རང་ཚིག་གིས་གནོད་ཚུལ་དངོས་སུ་ཡོད་ཅིང་། སོགས་ཁོངས་ནས་གྲགས་པས་གནོད་ཚུལ་འདོན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་ལས། ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་གནོད་པའི་སྐབས་སུ་རྗེས་དཔག་གིས་གནོད་ཚུལ་དངོས་སུ་བསྟན་ནས་གཞན་རྣམས་ཤུགས་ལ་བསྟན། ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་ལ་གནོད་པའི་སྐབས་སུ་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་ཚུལ་དངོས་སུ་བསྟན་ནས་གཞན་རྣམས་ཤུགས་ལ་བསྟན། ཆོས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ལ་གནོད་པའི་སྐབས་སུ་ཁས་བླངས་ཀྱིས་གནོད་ཚུལ་དངོས་སུ་བསྟན་ནས་གཞན་རྣམས་ཤུགས་ལ་བསྟན། གཉིས་ཀའི་ངོ་བོ་དང་ཁྱད་པར་ལ་གནོད་པའི་སྐབས་སུ་རང་ཚིག་གིས་གནོད་ཚུལ་དངོས་སུ་བསྟན་ནས། གཞན་རྣམས་ཤུགས་ལ་བསྟན་པ་ནི་ཕྱོགས་གླང་གི་དགོངས་པ་ཁོ་བོས་གསར་དུ་རྙེད་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ། ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་ལ། ཆོས་ཅན་རང་གི་ངོ་བོ་ལ། དེ་གཉིས་ཀའི་ངོ་བོ་དང་ཁྱད་པར་ལ་གནོད་ཚུལ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ། རྗེས་དཔག མངོན་སུམ། ཁས་བླངས། རང་ཚིག གྲགས་པས་གནོད་ཚུལ་དང་ལྔ་ལས། དང་པོ་ནི། མདོ་ལས། སྲང་དམའ་བའི་ཁྱད་པར་དག་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས། རང་རྒྱུ་དངོས་སུ་བསྟན་ཅིང་། འདིར། སྲང་ནི་དམའ་བ་དག་ཏུ་འགྱུར། །ཞེས་ཐལ་འགྱུར་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་དོན་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། ལྕིད་མཉམ་གྱི་འཇིམ་རིལ་བཅུ་ཚན་གཉིས་ལས། བཅུ་ཚན་གཅིག་བསྲེས
Chinese
在“支分非有支”的解释中，说“各支分与有支非异”是为了排除有法之差别。说“各支分与有支相异”是立宗。此处，各支分是有法，这些支分相异之法是需要成立的。其中有些支分，对方认为是现量之差别。如果它们存在于相异之处，因为不显现为与彼相异，所以不合理。如果存在于相异之处，什么从什么处不显现为相异，那不是现量，如同非有法的第一个支分的各支分。各支分也存在于相异之处，有支他者不显现为与彼相异。虽然有人认为这是因为说了“未见遍及”，但那样一来，因为没有损害有法之差别，所以稍微不合理。因此，现量可见的各支分是有法的自性，而与有支相异的实体是有法的差别，将在下文详细阐述。此处，将有支作为有法也是可以的，因为之前的第三个支分是支分与有支的同基。然而，差别在于，当支分作为有法时，认为是与有支相异的实体；当有支作为有法时，认为是与支分相异的实体。西藏的学者们认为，当支分作为有法时，不是与自己的支分相异的实体。但那样一来，有支不是自己所造的有支，而是将第二个支分作为第一个有支，是这样吗？嘉瓦仁波切说：“有支他者从彼处”，实际上是认为有支与支分是相异的实体，与之前相同。在第三个立宗的场合，有些人认为，具备三法，并且与自己的支分相异的实体之有支是有法的自性，因为显示了对其的损害，所以安立为对有法自性的损害，但这是不合理的。因为具备三法，并且与各支分相异，已经被之前的两个理路依次显示了损害，所以此处是仅仅显示对实体自性的损害的场合。自己的宗派认为，此处仅仅是实体是有法。
English
In the explanation of "parts are not different from the whole," saying "the parts are not different from the whole" is to eliminate the distinction of the subject. Saying "the parts are different from the whole" is the proposition. Here, the parts are the subject, and the property of being different of these parts is to be established. Some of these parts are considered by the opponent to be a distinction of direct perception. If they exist in a different place, it is not reasonable because they do not appear to be different from it. If something exists in a different place and does not appear to be different from something else, it is not direct perception, like the parts of the first part that are not the subject. When the parts also exist in a different place, the other whole does not appear to be different from it. Although some believe that this is because it is said that "the pervader is not observed," it is slightly unreasonable because it does not harm the distinction of the subject. Therefore, the parts that can be seen by direct perception are the nature of the subject, and the substance different from the whole is the distinction of the subject, which will be explained in detail below. Here, it is also consistent to place the whole as the subject, because the previous third part is the common basis of the part and the whole. However, the difference is that when the part is placed as the subject, it is considered to be a substance different from the whole; when the whole is placed as the subject, it is considered to be a substance different from the part. Some Tibetan scholars believe that when the part is placed as the subject, it is not a substance different from its own part. But in that case, the whole is not the whole created by itself, but is the second part taken as the first whole, is that so? Gyalwang Rinpoche said, "The other whole from that," and in essence, it is considered that the whole and the part are different substances, which is the same as before. In the case of the third proposition, some believe that the whole, which possesses the three characteristics and is a substance different from its own parts, is the nature of the subject, and because it shows harm to it, it is established as harm to the nature of the subject, but this is unreasonable. Because possessing the three characteristics and being different from the parts have already been shown to be harmful by the previous two reasons in sequence, this is the occasion to show harm only to the nature of the substance. Our own system believes that here, only the substance is the subject.
Chinese
因此，作为其他功德之所依，是它的自性。因为分别部认为它的意义相反。总之，如果了解前三种理路依次显示对三种法、肢分之外的他物、事物之反义的妨害之方式，那么所有要点都会自然解脱。第四个承诺的意义将在下文阐述。第二，显示对它的妨害之理路，分为总说和分别解说。第一，天神释迦说，以比量、承诺、自语、现量、名声这五者妨害。具 ornaments 说，以比量、承诺、自语、名声这四者妨害。雅玛日说，以比量、承诺、现量、自语这四者妨害。在这三种说法中，第一种是论典的观点。在“秤低则变”一句中，显示了以比量妨害的方式。在“如色等增多和增重”一句中，显示了以现量妨害的方式。剩余的承诺、自语等，因为已经提及，所以承诺和自语妨害的方式是实际存在的，并且需要从“等”字中提取以名声妨害的方式。经部中，在妨害法的差别时，实际显示了以比量妨害的方式，而其他则暗示。在妨害有法之差别时，实际显示了以现量妨害的方式，而其他则暗示。在妨害有法之自性时，实际显示了以承诺妨害的方式，而其他则暗示。在妨害二者的自性和差别时，实际显示了以自语妨害的方式，而其他则暗示。这是陈那的观点，是我新发现的。第二部分有四点：对法的差别、对有法的差别、对有法自身的自性、对二者的自性和差别进行妨害的方式进行解说。第一部分有五点：以比量、现量、承诺、自语、名声进行妨害的方式。第一点是，经部中说：“因为不执持秤低的差别”，直接显示了自因。这里，“秤低则变”直接显示了反驳，其意义应如此理解：从重量相等的两组十个泥丸中，将一组混合。
English
Therefore, being the basis for other merits is its own nature. Because the Vaibhashikas consider its meaning to be the opposite. In short, if one understands how the first three reasonings sequentially show the harm to the three dharmas, objects other than limbs, and the opposite meaning of things, then all the key points will be naturally liberated. The meaning of the fourth commitment will be explained below. Second, showing the reasoning that harms it is divided into general explanation and separate explanation. First, the god Shāka said that it is harmed by five things: inference, commitment, self-statement, direct perception, and fame. The one with ornaments said that it is harmed by four things: inference, commitment, self-statement, and fame. Yama Ri said that it is harmed by four things: inference, commitment, direct perception, and self-statement. Among these three statements, the first is the view of the treatise. In the sentence "The scale becomes low," it shows the way of harming by inference. In the sentence "Like the increase and weight of form, etc.," it shows the way of harming by direct perception. The remaining commitment, self-statement, etc., because they have already been mentioned, the way of harming by commitment and self-statement is actually present, and it is necessary to extract the way of harming by fame from the word "etc." In the Sutra, when harming the difference of dharma, it actually shows the way of harming by inference, while others are implied. When harming the difference of the subject, it actually shows the way of harming by direct perception, while others are implied. When harming the self-nature of the subject, it actually shows the way of harming by commitment, while others are implied. When harming the self-nature and difference of both, it actually shows the way of harming by self-statement, while others are implied. This is the view of Dignāga, which I have newly discovered. The second part has four points: explaining the way of harming the difference of dharma, the difference of the subject, the self-nature of the subject itself, and the self-nature and difference of both. The first part has five points: the way of harming by inference, direct perception, commitment, self-statement, and fame. The first point is that the Sutra says, "Because it does not hold the difference of the low scale," it directly shows the self-cause. Here, "The scale becomes low" directly shows the refutation, and its meaning should be understood as follows: from two sets of ten clay balls of equal weight, one set will be mixed.