Tibetan
ས་ཅན་རང་གི་ངོ་བོ་སེལ་བར་བྱེད་པའང་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་ཡན་ལག་ཅན་ནི་ཡན་ལག་རྣམས་ལས་གཞན་མིན་ཏེ། སྲང་དམའ་བའི་ཁྱད་པར་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡན་ལག་རྣམས་ནི་ཡན་ལག་ཅན་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྫས་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོན་ཏན་དང་རྫས་དག་རྫས་དང་རྫས་མིན་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ངག་ཐམས་ཅད་བརྫུན་པའི་དོན་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི། ངག་དང་ངག་གི་བདག་ཉིད་བརྫུན་པའི་དོན་ཅན་ཉིད་དུ་ངག་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བརྫུན་པ་ཉིད་ཡིན་ན། གལ་ཏེ་ངག་དང་བརྫུན་པ་དག །ཐམས་ཅད་སེལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། །དེ་ལྟ་ན་གཉིས་ཀའི་རང་གི་ངོ་བོ་སེལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་ངག་གི་བདག་ཉིད་བརྫུན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སེལ་བ་དེ་ལྟ་ན་གཉིས་ཀའི་ཁྱད་པར་གསལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། འདི་ཡང་ཞེས་སོགས་ནི་སྔ་མའི་འཇུག་བསྡུ་ཡིན་ལ། ཕྱོགས་འདིས་ནི་ཞེས་པ་ནས་རིག་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་པའི་བར་གྱི་དོན་ནི། འདིས་གྲུབ་ཡན་ལག་གྱུར་པ་ཡི། །ཞེས་སོགས་ཤླཽ་ཀ་གཅིག་གིས་འགྲེལ་ལོ། །དཔེར་ན་ཞེས་པ་མན་ཆད་ཀྱི་དོན་ནི། དེ་ལ་དོན་ནི་སྟོན་པ་ཡི། །ཞེས་པ་ནས། དཔེར་བརྗོད་གཞན་ཡང་རྟོགས་པར་བྱ། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་འགྲེལ་ལོ། །རྒྱན་མཛད་པས་ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་ལ་གནོད་པའི་ཚུལ་དངོས་སུ་བསྟན་ནས་གཞན་རྣམས་ཤུགས་ལ་བསྟན་པར་བཞེད་ལ། ལྷས་ནི། ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་གནོད་ཚུལ་དངོས་སུ་བསྟན་ནས་གཞན་རྣམས་མཚོན་ནས་བསྟན་པར་བཞེད་པ་ལས། གཞུང་གི་དོན་ལ་ཕྱི་མ་ཞུགས་ཏེ། མདོར། ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར། ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་དང་། ཆོས་ཅན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ངོས་འཛིན་ཚུལ་རིམ་བཞིན་བསྟན་ནས། དང་པོ་ངོས་འཛིན་པ་ལ་སྲང་དམའ་བའི་ཁྱད་པར་དག་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞུང་ལས། ཆོས་ཅན་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཚིགས་བཅད་སྦྱར་བདེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གནོད་ཡུལ་གྱི་དམ་བཅའ་ལྟར་སྣང་ངོས་གཟུང་བ་དང་། དེ་ལ་གནོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ། བྱེ་བྲག་པའི་གྲུབ་མཐའི་རྣམ་བཞག་དང་། དེ་གྲུབ་པའི་དོན་གྱི་དམ་བཅའ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བྱེ་བྲག་པས། རྫས་དང་ཡོན་ཏན་ལས་དང་སྤྱི། །བྱེ་བྲག་འདུ་བ་རྣམ་པ་དྲུག །ཅེས་པ་ལྟར། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཚིག་གི་དོན་དྲུག་ཏུ་འདུས་པར་འདོད་དོ། །དེ་ལ་རྫས་ནི་ཡོན་ཏན་དོན་གཞན་གྱི་རྟེན་བྱེད་པ་སྟེ། འབྱུང་བ་བཞི།
Chinese
也应当理解为消除有法自身的体性。例如，有支不是与各支分离的，因为不执著于微小的差别。各支不是与有支分离的，因为有成为非显现的过失。实体不是存在的，因为有功德和实体成为实体和非实体的过失。同样，说“一切语言都具有虚假的意义”这句话，如果语言和语言的自性都具有虚假的意义，那么存在的语言就是虚假的。如果语言和虚假消除一切，那么两者都会消除自身的体性。如果语言的自性被虚假消除，那么两者的差别就会显现，这样说的。第二，这个“也是”等等是前文的总结。从“以这种方式”到“应当理解”之间的意思是，用一个偈颂“以此成立支分”等来解释。从“例如”开始的意思是，从“对此，意义是显示”到“其他例子也应当理解”来解释。庄严者认为，直接显示了损害有法之差别的道理，而其他则暗示地显示。自在天认为，直接显示了损害法之差别的道理，而其他则象征性地显示。经部的意义倾向于后者，简而言之，依次显示了法之差别、有法之差别和有法自身体性的认识方式。并且，首先在认识时，因为不执著于微小的差别，所以这样说的。经文中说“有法与法之差别”，这是为了便于组合偈颂。第三部分分为两点：确定被损害的虚假承诺，以及阐述对此进行损害的理证。第一部分分为两点：胜论派的宗义和成立该宗义的意义承诺。第一点是，胜论派按照“实体、功德、业、总、别、和合六种”的说法，认为一切所知都包含在六种意义范畴中。其中，实体是作为功德等其他事物的所依，即四大。
English
It should also be understood that the nature of the subject is eliminated. For example, a whole with parts is not separate from its parts, because it does not adhere to minute differences. The parts are not separate from the whole with parts, because there is the fault of becoming non-manifest. Substance is not existent, because there is the fault of qualities and substances becoming substance and non-substance. Similarly, saying that "all words have false meanings," if language and the nature of language both have false meanings, then the existing language is false. If language and falsehood eliminate everything, then both will eliminate their own nature. If the nature of language is eliminated by falsehood, then the difference between the two will be revealed, so it is said. Secondly, this "also" etc. is a summary of the previous text. The meaning from "in this way" to "should be understood" is explained by one verse, "Established by this, becoming a part," etc. The meaning from "for example" onwards is explained from "For this, the meaning is to show" to "Other examples should also be understood." The Ornament Maker believes that the way of harming the difference of the subject is directly shown, while others are shown implicitly. Lha believes that the way of harming the difference of the dharma is directly shown, while others are shown symbolically. The meaning of the scripture tends towards the latter, in short, it sequentially shows the difference of the dharma, the difference of the subject, and the way of recognizing the nature of the subject itself. And, first, in recognizing, it is said that because it does not adhere to minute differences. The scripture says "the subject and the difference of the dharma," which is done to facilitate the combination of verses. The third part is divided into two points: determining the false commitment to be harmed, and explaining the reasoning that harms it. The first part is divided into two points: the tenets of the Vaisheshika school and the commitment to the meaning of establishing those tenets. The first point is that the Vaisheshikas, according to the statement "substance, quality, action, generality, particularity, and inherence are six," believe that all knowable things are included in six categories of meaning. Among them, substance is the basis for other things such as qualities, namely the four elements.
Tibetan
ནམ་མཁའ། ཕྱོགས། དུས། བདག ཡིད་དེ་དགུའོ། །དེ་ལ་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་མ་ལྔ་དང་། འབྱུང་བཞིའི་རྡུལ་ཕྲན་སོ་སོ་བ་རྣམས་ནི་རྟག་པའི་རྫས་དང་། རྡུལ་ཕྲན་གཉིས་ཚོགས་པའི་ཡན་ལག་ཅན་དང་པོ་ཕན་ཆད་ནི་མི་རྟག་པའི་རྫས་སོ། །ཡོན་ཏན་ནི་རྫས་དོན་གཞན་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ། རྐང་མིག་གི་མདོ་ལས། གཟུགས་དང་། དྲི་དང་། རོ་དང་། རེག་བྱ་རྣམས་དང་། གྲངས་དང་། ཚད་དང་། སོ་སོ་བ་དང་། ལྡན་པ་དང་། རྣམ་དབྱེ་དང་། གཞན་དང་། གཞན་མིན་པ་དང་། བློ་དང་། བདེ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང་། འདོད་པ་དང་། སྡང་བ་དང་། འབད་པ་རྣམས་ནི་ཡོན་ཏན་ནོ་ཞེས་བཤད་ཅིང་། ཀཱ་མ་ལ་ཤཱི་ལས། དང་གི་སྒྲས་བསྡུས་པ་ལྕི་བ་ཉིད་དང་། སྣུམ་པ་ཉིད་དང་། འདུས་བྱས་པ་དང་། ཆོས་དང་། ཆོས་མིན་པ་དང་། སྒྲ་རྣམས་སོ་ཞེས་དང་། སྐབས་འགར་དྲོ་བ་དང་གཤེར་བ་ཡང་ཡོན་ཏན་དུ་བཤད་པས། དེ་ལྟར་ན་ཉེར་ལྔའོ། །ལས་ནི་རྐང་མིག་གི་མདོ་ལས། བརྐྱང་བ་དང་། བསྐུམ་པ་དང་། འདེགས་པ་དང་། འཇོག་པ་དང་། འགྲོ་བ་རྣམས་ནི་ལས་སོ་ཞེས་བཤད་དོ། །སྤྱི་ནི་བསལ་བ་རྣམས་ལ་སྒྲ་བློ་གཅིག་འཇུག་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་བསལ་བ་རྣམས་དང་རྫས་ཐ་དད་པ་ཞིག་སྟེ། ཡོད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྤྱི་ཆེན་པོ་ཉིད་དང་། བ་ལང་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཉི་ཚེ་བའི་སྤྱི་གཉིས་སུ་ཡོད་དོ། །བྱེ་བྲག་ནི་རང་གང་ལ་གནས་པའི་རྟེན་དེ་ཆོས་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པའི་བྱེད་ཆོས་ཞིག་གོ །འདུ་བ་ནི་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ། འདི་ལ་འདི་ཡོད་པར་འཛིན་པའི་རྟོགས་པའི་གཟུང་ཡུལ་ཏེ། བུམ་པ་དང་གཟུགས་ཕྲད་པའི་འབྲེལ་པ་ལྟ་བུའོ། །དེས་ན་ཡན་ལག་དང་ཡན་ལག་ཅན་གཉིས་ཀ་ཡང་རྫས་དགུའི་ནང་ནས་འབྱུང་བཞིའི་རྫས་སུ་འདོད་ཅིང་། རྡུལ་ཕྲན་གྱིས་རགས་པ་རྩོམ་པའི་ཚུལ་ཡང་། འབྱུང་བཞིའི་རྡུལ་ཕྲན་རིགས་མི་མཐུན་གཉིས་འདུས་པས། ཡན་ལག་ཅན་མི་རྩོམ་པ་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྡུལ་ཕྲན་རིགས་མཐུན་གཉིས་འདུས་པའི་ཚེ་ཡན་ལག་ཅན་དངོས་སུ་བསྐྱེད་ཅིང་། འདི་ལ་ཡན་ལག་གཉིས་པ་དང་། ཡན་ལག་ཅན་དང་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་དང་རྡུལ་ཕྲན་སོ་སོ་བ་གཉིས་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་དུ་མི་རུང་ཞིང་སྒྲིབ་ཐོགས་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་མི་བྱེད་པར་འདོད་དོ། །རྡུལ་ཕྲན་གསུམ་འདུས་པའི་གོང་བུ་ནི་ཡན་ལག་གསུམ་པ་དང་། ཡན་ལག་ཅན་གཉིས་པ་སྟེ། འདི་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་དུ་རུང་བའི་རགས་པ་ཡན་ལག་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་དུ་རུང་ཞིང་། སྒྲིབ་ཐོགས་ལ
Chinese
虚空、方、时、我和意，此为九者。其中虚空等后五者，以及四大（འབྱུང་བཞི།）的各个微尘，是常有的实体；两个微尘聚合的第一个有分，从那以后是不常有的实体。功德是依赖于其他实体意义的，如《足目经》中说：色、香、味、触等，数、量、各别、具有、差别、他、非他、智、乐、苦、欲、嗔、勤奋等是功德。迦摩罗什罗说：用“等”字概括的沉重性、油性、组合性、法、非法和声音等。有时温暖和潮湿也被说是功德，这样就是二十五种。业在《足目经》中说：伸展、收缩、举起、放下和行走等是业。总的来说，对于被遮盖的事物，产生一个声音认知的因，是与被遮盖的事物不同的实体。有存在性等的大总，和牛性等的个别总两种。自性是使自己所处的所依，与其他法不同的作用法。结合是所依和能依的法等，对此有此存在的执着的认识对象，如瓶子和颜色相遇的关系。因此，有分和有分者两者，都认为是九种实体中的四大实体。微尘形成粗大的方式是，四大微尘的不同种类两种聚合，因为不能形成有分是成立的结论。微尘的相同种类两种聚合时，实际产生有分，这被称为二有分和第一有分者。这两个和各个微尘，被认为是不能直接看见，也不做遮挡等作用。三个微尘聚合的团块是三有分和第二有分者，这被称为可以直接看见的粗大有分者。第二是，可以直接看见，并且遮挡
English
Space, direction, time, self, and mind, these are the nine. Among these, the latter five, such as space, and the individual atoms of the four elements (འབྱུང་བཞི།), are permanent substances; the first part with components formed by the aggregation of two atoms onwards are impermanent substances. Qualities are dependent on other substantial meanings, as stated in the Sutra of Foot and Eye: Form, smell, taste, touch, etc., number, quantity, individuality, possession, distinction, other, non-other, intelligence, pleasure, suffering, desire, hatred, and effort are qualities. Kamalaśīla said: What is summarized by the word "etc." is heaviness, oiliness, compositeness, dharma, non-dharma, and sounds. Sometimes warmth and moisture are also described as qualities, so there are twenty-five in this way. Action is described in the Sutra of Foot and Eye as: stretching, contracting, lifting, placing, and walking are actions. Generality is a different entity from the excluded things, which becomes the cause for the application of one sound cognition to the excluded things. There are two types of generality: the great generality such as existence itself, and the limited generality such as cow-ness itself. Particularity is a function that distinguishes the basis in which it resides from other phenomena. Combination is the object of cognition that holds that this exists in the basis and the dependent phenomena, such as the relationship between a vase and color meeting. Therefore, both the part and the whole are considered to be the substance of the four elements among the nine substances. The way in which atoms form gross matter is that when two different kinds of atoms of the four elements combine, it is a conclusive thesis that they do not form a whole. When two atoms of the same kind combine, they actually generate a whole, which is called the two-part and the first whole. These two and the individual atoms are considered to be invisible and do not perform functions such as obstruction. A lump of three atoms combined is the three-part and the second whole, which is called the coarse whole that can be directly seen. The second is that it can be directly seen and obstructs.