Tibetan
ས་པའི་སྒྲས་བརྗོད་དུ་མི་རུང་བ་དེ་གྲགས་པའི་བསལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། གྲགས་པའི་རྗེས་དཔག་དེ་རི་བོང་ཅན་ཟླ་བ་ཞེས་པའི་སྒྲས་བརྗོད་དུ་མི་རུང་བ་དེའི་བརྒྱུད་ནས་སེལ་བྱེད་དང་། དེའི་ཡུལ་དེས་བརྗོད་དུ་རུང་བ་དེ་དངོས་སུ་སེལ་བྱེད་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་དངོས་འགལ་གང་ཞིག སྔ་མ་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཡུལ་རུང་བར་བསྒྲུབ་པ་དང་། ཡུལ་ཅན་རུང་བར་བསྒྲུབ་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། གང་རྟོགས་པ་ལ་སྣང་བའི་དོན་དེ་ཡིན་ན། འདོད་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་སྒྲས་བརྗོད་དུ་རུང་བས་ཁྱབ། དཔེར་ན་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བའི་ཡལ་ག་ལོ་འདབ་དང་བཅས་པ་ལ་ཤིང་ཞེས་པའི་སྒྲས་བརྗོད་དུ་རུང་བ་བཞིན། རི་བོང་ཅན་ཡང་དེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་མཆོག་གིས་གྲགས་རྟགས་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་མཚན་གཞི་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། གང་བརྡའི་རྗེས་སུ་བྱེད་ན། དོན་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་ཏུ་རུང་བས་ཁྱབ། དཔེར་ན་རྟོག་པ་རང་དགའ་བ་བཞིན། ཟླ་བ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་འདོད་རྒྱལ་བའི་སྒྲ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་ལྷ་དབང་བློའི་གྲགས་རྟགས་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་མཚན་གཞི་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་བཤད་ཚུལ་གཉིས་ཀྱི་དགོངས་པ་དཔྱད་པ་ལ། ཚད་མ་མདོར། གང་ལ་ཐུན་མོང་མིན་པར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་མེད་པ། སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་གྲགས་པ་དང་འགལ་བའི་དོན་གྱིས་ན་བསལ་བ་དེ་ཡང་ཕྱོགས་མིན་ཏེ། དཔེར་ན་རི་བོང་ཅན་ཟླ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་གསུངས་ཤིང་། དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྣམ་འགྲེལ་ལས། སྐྱེས་བུ་འདོད་དང་རྗེས་འབྲེལ་བ། །ཞེས་པ་ནས། དེ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་འདོད། །ཅེས་པའི་བར་གྱིས་རང་ལུགས་ཀྱི་བཤད་ཚུལ་གཉིས་དང་། དཔེ་འདི་ཉིད་དབང་བྱས་ནས་ནི། །ཞེས་སོགས་གཞན་ལུགས་ཀྱི་འཆད་ཚུལ་དགག་པ་རྣམས་གསུངས་སོ། །འདི་ལ་དགག་གཞག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སྔོན་གྱི་མཁས་པ་ཕྱྭ་པ་སོགས་ཀྱི་བཞེད་པ་ལ། སྤྱིར་གྲགས་པ་ལ་ཐ་སྙད་ཀྱི་གྲགས་པ་དང་། བརྡའི་གྲགས་པ་གཉིས་ཡོད་པས་དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། གཞན་སེལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་སྒྲས་བརྗོད་རུང་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བ་སྟེ། དཀར་ཟལ་ཆོས་ཅན། བ་ལང་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་བྱར་རུང་སྟེ། ནོག་སོགས་འདུས་པའི་གོང་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དང་། ཤ་པ་དང་ལྡན་པའི་གཞིར་ཆོས་ཅན། ཤིང་ཡོད་དེ། ཤ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི། གཞན་སེལ་ཕྱིན་ཅི་མ་
Chinese
因为不能用词语表达的那个，是名声的排除。第三是，名声的后推论，通过不能用兔子月亮这个词语表达的那个来排除，并且那个的境由那个能表达的来实际排除，那两个有什么直接相违的呢？因为前者有成立者的量。那是怎么样的呢？那有成立境是能表达的和成立有境是能表达的两种。第一是，凡是对认识显现的意义，都遍及于能用随欲的词语表达。例如，对于认识显现的带有树枝树叶的，能用树这个词语表达一样。兔子月亮也是那样，这是法胜的名声特征的结合的例子。第二是，凡是随顺记号的，都遍及于能适用于一切意义。例如，像自以为是的认识一样。月亮这个词语等等，那些随意的词语也是那样，这是天王慧的名声特征的结合的例子。第三，对于两种说法的意图进行考察。在《量经》中说：对于什么没有不共的后推论，因为与从词语产生的名声相违背的意义，所以排除也不是宗，例如，兔子月亮不是月亮，因为存在一样。并且在那个的《释量论》中，从“与士夫的意愿相联系”到“那是所不共意的”，之间是自己宗派的两种说法，并且“以这个例子为依据”等等，说了驳斥其他宗派的解释。对于这个有破立两种。第一是，以前的智者法尊等的观点，一般名声有名称的名声和记号的名声两种，因此成立那个的理由也有两种。第一是，以非颠倒的他者排除所区分的，成立能用词语表达，具备三种方式，例如，白牛是所立，能用牛这个名称称呼，因为是牛等聚集的整体。以及具有树皮的基础是所立，有树，因为有树皮一样。第二是，非颠倒的他者
English
Because that which cannot be expressed by words is the exclusion of fame. The third is that the inference of fame excludes through that which cannot be expressed by the word "rabbit moon," and the object of that, which can be expressed, is the actual excluder. What direct contradiction is there between these two? Because the former has the valid means of establishment. What is that like? There are two ways to establish it: to establish that the object is expressible and to establish that the object-possessor is expressible. The first is: whatever is the meaning that appears to cognition is pervaded by being expressible by a word that follows intention. For example, just as that which appears to cognition with branches and leaves can be expressed by the word "tree," so too is the rabbit moon. This is an example of the combination of the characteristic of fame by Dharmakirti. The second is: whatever follows convention is pervaded by being applicable to all meanings. For example, like self-satisfied cognition. The word "moon" and so on, those arbitrary words are also like that. This is an example of the combination of the characteristic of fame by Lhawang Blo. Third, examining the intention of the two explanations. In the Pramanasutra, it says: "That for which there is no uncommon inference, because of the meaning that contradicts the fame arising from words, that exclusion is also not a subject, for example, 'The rabbit moon is not the moon, because it exists.'" And in the Pramanavarttika of that same text, from "related to the desire of a person" to "that is an uncommon desire," are the two explanations of one's own system, and "taking this example as the basis," etc., he speaks of refuting the explanations of other systems. Regarding this, there are two aspects: refutation and establishment. The first is: according to the views of previous scholars such as Phya-pa, fame in general has two types: the fame of terms and the fame of conventions. Therefore, there are also two reasons for establishing that. The first is: distinguished by the non-inverted exclusion of others, establishing that it can be expressed by words, complete with three aspects. For example, a white ox is the subject, it can be called by the term "ox," because it is a collection of cows, etc. And the basis with bark is the subject, there is a tree, because there is bark. The second is: the non-inverted exclusion of others.
Tibetan
ལོག་པས་ཁྱད་པར་དུ་མ་བྱས་པའི་སྒྲ་ཙམ་གྱིས་བརྗོད་རུང་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བ་སྟེ། འདི་ལ་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་རུང་བསྒྲུབ་པ་དང་། ཞེན་པའི་བརྗོད་རུང་བསྒྲུབ་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རི་བོང་ཅན་གྱི་སྒྲ་དོན་ཆོས་ཅན། ཟླ་བ་ཞེས་པའི་སྒྲས་དངོས་སུ་བརྗོད་དུ་རུང་སྟེ། རྟོག་པའི་གཟུང་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདིའི་རྟགས་ཆོས་དོན་གསུམ་ནི་ཀུན་ཏུ་བཏགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། རི་བོང་ཅན་གྱི་རང་མཚན་ཆོས་ཅན། ཟླ་བ་ཞེས་པའི་སྒྲས་ཞེན་པས་བརྗོད་དུ་རུང་སྟེ། ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདིའི་རྟགས་ཆོས་གཉིས་ནི་དངོས་པོར་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གཉིས་ཀ་ལ་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བཤད་ཚུལ་དང་པོ་ནི་ཞེན་པའི་བརྗོད་རུང་གི་དབང་དུ་བྱས་ལ། བཤད་ཚུལ་གཉིས་པ་ནི་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་རུང་གི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐ་སྙད་ཀྱི་གྲགས་པ་ནི། དོན་ལྡོག་ངེས་པ་ལ་སྒྲ་བློ་མ་འཁྲུལ་བས་ཞེན་རུང་སྟེ། རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་སྒྲ་ཡུལ་ངེས་པ་ལ་འཇུག་པར་བསྟན་པས་གྲུབ་པ་ལ་དགོངས་ནས་འདིར་མ་གསུངས་སོ་ཞེས་བཞེད། ཆུ་མིག་པ་ཡང་དེ་ལྟར་དུ་བཞེད་དེ། བརྡའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་གྲགས་པ་དང་། མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་གྲགས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་བསྒྲུབ་པ་ནི། རི་བོང་ཅན་ཆོས་ཅན། ཟླ་བ་ཞེས་པའི་སྒྲས་བརྗོད་དུ་རུང་སྟེ། ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །གཉིས་པ་བསྒྲུབ་པ་ནི། དཀར་ཟལ་ཆོས་ཅན། བ་ལང་ཡིན་ཏེ། ནོག་སོགས་འདུས་པའི་གོང་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བཞེད་དོ། །དེ་དག་ནི་མི་འཐད་དེ། ཐ་སྙད་ཀྱི་གྲགས་པ་མཚོན་བྱ་ལ་འཇོག་ན་སྐབས་ཀྱི་དོན་མིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དོན་ལྡོག་ངེས་པ་ལ་སྒྲ་བློ་མ་འཁྲུལ་བས་ཞེན་རུང་དེ་ཐ་སྙད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པ་ཡང་གོང་དུ་བཀག་ཟིན་པའི་ཕྱིར། བརྡའི་གྲགས་པ་བསྒྲུབ་པ་ལ། དངོས་ཀྱི་བརྗོད་རུང་བསྒྲུབ་པ་དང་། ཞེན་པའི་བརྗོད་རུང་བསྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་གཉིས་སུ་འབྱེད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། གནས་ལུགས་འབྱེད་པའི་ཚེ་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་དང་ཞེན་པའི་བརྗོད་བྱ་གཉིས་སུ་དབྱེར་ཡོད་ཀྱང་རྟགས་ཡང་དག་ལ་བརྟེན་ནས་བསྒྲུབ་བྱ་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་དེ་གཉིས་སུ་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་ཚེ་དེ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་ནས་བསྒྲུབ་བྱ་རྟོགས་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཡང་རིགས་གཏེར་ལས། ལ་ལ་བརྡ་དང་ཐ་སྙད་ཀྱིས། །གྲགས་པ་གཉིས་སུ་འབྱེད་པ་ཡོད། །ཐ་སྙད་འདི་ཡི་སྐབས་དོན་མིན། །མཚན་ཉིད་དེ་འདྲ་སྔར་བཀག་ཟིན། །དངོས་དང་ཞེན་པའི་བརྗོད་རུང་གིས། །བ
Chinese
仅凭声音就能表达，而没有错误区分的，要成立这一点需要具备三个条件。这里有真实的能表达的成立和执着的能表达的成立两种。第一种是：以有兔子的（月亮）的声音和意义作为所立宗，用“月亮”这个声音可以真实地表达，因为它是分别念的执持对象。这里的作为理由、法和意义的三者都只是周遍计度。第二种是：以有兔子的自相作为所立宗，用“月亮”这个声音可以通过执着来表达，因为它存在。这里的作为理由和法两者遍及事物存在和不存在两种情况。因此，第一种说法是就执着的能表达而言，第二种说法是就真实的能表达而言。名称的著名是：对于意义的确定，由于声音和意识没有错乱，所以可以执着。他们认为，因为已经说明了具有理由的声音会进入确定的对象，所以没有在这里说明这一点。持水眼者也是这样认为的，即有表诠理由的著名和有体性理由的著名两种。第一种成立是：以有兔子作为所立宗，用“月亮”这个声音可以表达，因为它存在。第二种成立是：以白色的酥油渣作为所立宗，它是牛，因为它是聚集了凝乳等的团块。他们是这样认为的。这些是不合理的，如果把名称的著名安立在所诠上，那不是当前讨论的内容，并且对于意义的确定，由于声音和意识没有错乱，所以可以执着，这也是名称的定义，这在前面已经遮破了。在成立表诠的著名时，将真实的能表达的成立和执着的能表达的成立分为两种论式也是不合理的，在区分状态时，虽然可以区分真实的所表达和执着的所表达两种，但是在依靠正确的理由来证悟所要成立的事物时，这二者是无法区分的，因为那时必须将二者混淆才能证悟所要成立的事物。就像《理藏》中所说的那样：有些人用表诠和名称，将著名分为两种，名称不是这里的讨论内容，那样的定义以前已经遮破了，用真实和执着的能表达，
English
To establish that something can be expressed by sound alone, without any erroneous distinctions, requires the fulfillment of three conditions. There are two types of establishment here: the establishment of what can be truly expressed and the establishment of what can be expressed through attachment. The first is: taking the sound and meaning of "the one with a rabbit" (moon) as the subject, it can be truly expressed by the sound "moon" because it is the object of conceptual grasping. The reason, property, and meaning here are all merely thoroughly imputed. The second is: taking the self-character of "the one with a rabbit" as the subject, it can be expressed through attachment by the sound "moon" because it exists. The reason and property here encompass both existence and non-existence of things. Therefore, the first explanation is in terms of what can be expressed through attachment, and the second explanation is in terms of what can be truly expressed. The fame of terms is: because sound and mind are not confused about the certainty of meaning, it is possible to be attached to it. They think that because it has been shown that the sound with reason enters the certain object, it is not mentioned here. The one with water eyes also thinks so, that is, there are two kinds of fame: the fame with the reason of designation and the fame with the reason of characteristic. The first establishment is: taking the one with a rabbit as the subject, it can be expressed by the sound "moon" because it exists. The second establishment is: taking white butter residue as the subject, it is a cow because it is a lump of curd etc. They think so. These are unreasonable, if the fame of terms is placed on the signified, it is not the content of the present discussion, and because sound and mind are not confused about the certainty of meaning, it is possible to be attached to it, which is also the definition of terms, which has been refuted above. It is also unreasonable to divide the establishment of the fame of designation into two kinds of arguments: the establishment of what can be truly expressed and the establishment of what can be expressed through attachment. When distinguishing the state of affairs, although it is possible to distinguish between what is truly expressed and what is expressed through attachment, when relying on the correct reason to realize what is to be established, the two cannot be distinguished, because at that time the two must be confused to realize what is to be established. As it is said in the Treatise on Reasoning: Some people use designation and terms, to divide fame into two kinds, terms are not the content of the discussion here, such a definition has been refuted before, with the truly and attached expressible,