Tibetan
ངེས་པ་དེ་ཚུལ་གསུམ་ངེས་པ་ལ་བྱེད་དམ་དེ་ལས་གཞན་ངེས་པ་ལ་བྱེད། དང་པོ་ལྟར་ན། ཚུལ་གསུམ་ལས་ལོགས་སུ་མི་འཐད་ཅིང་། གཉིས་པ་ལྟར་ན་དེ་རྟགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད་དུ་དོན་མེད་དོ། །དེ་དག་ནི་རིགས་གཏེར་ལས། ཚུལ་གཅིག་ནས་ནི་དྲུག་གི་བར། །ཉི་ཚེའི་ཚུལ་གཞན་འདོད་པ་འཁྲུལ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ནོ། །ཁ་ཅིག ཚུལ་གསུམ་པོ་དེ་རྟགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ལ། ཚུལ་གསུམ་ལ་ཕྱོགས་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། ཤེས་འདོད་ཁོ་ན་ལ་འགོད་ཚུལ་དང་མཐུན་པར་ངེས་པའི་གཏན་ཚིག རྗེས་འགྲོའི་ཚུལ་གྱི་མཚན་ཉིད། མཐུན་ཕྱོགས་ཁོ་ན་ལ་བསྒྲུབ་ཚུལ་དང་མཐུན་པར་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས། ལྡོག་ཚུལ་གྱི་མཚན་ཉིད། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་སྒྲུབ་ཚུལ་དང་མཐུན་པར་མེད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས། ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་ལ་ཡོད་པ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་པ་དང་། དེ་གཉིས་ལ་ཡོད་པ་ངེས་པ་སྨོས་པའི་དགོས་པ་རིམ་བཞིན། སྤྱིར་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་ལ་གཏན་མེད་པ་དང་། ཡོད་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ལ་མ་གྲུབ་པའི་དོན་སྐྱོན་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་དང་། དེ་དག་ལ་ཡོད་པར་མ་ངེས་པའི་བློ་སྐྱོན་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་ལ་ཕྱོགས་ཆོས་གྲུབ་པ་གཅོད། མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་པ་དང་། དེ་གཉིས་ལ་ཡོད་པར་ངེས་པ་སྨོས་པའི་དགོས་པ་ནི་རིམ་བཞིན། མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མེད་པ་དང་། ཡོད་ཀྱང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཡང་ཡོད་པའི་དོན་སྐྱོན་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་དང་། དེ་གཉིས་ལ་ཡོད་པར་མ་ངེས་པའི་བློ་སྐྱོན་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་ལ་རྗེས་འགྲོའི་ཚུལ་གྲུབ་པ་གཅོད། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མེད་པ་དང་། མེད་པ་ཁོ་ན་དང་། ངེས་པ་སྨོས་པའི་དགོས་པ་རིམ་བཞིན། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཁྱབ་བྱེད་དུ་འཇུག་པ་དང་། ཁྱབ་བྱེད་དུ་མི་འཇུག་ཀྱང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པའི་དོན་སྐྱོན་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་དང་། དེ་ལ་མེད་པར་མ་ངེས་པའི་བློ་སྐྱོན་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་ལ་ལྡོག་ཚུལ་གྲུབ་པ་གཅོད། འོ་ན་ཁོ་ན་དེ་མེད་པའི་སྔར་མ་སྨོས་པར་ཕྱིས་སྨོས་པའི་དགོས་པ་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཁོ་ན་ལ་མེད་པ་ཞེས་སྨོས་པ་ཡིན་ན། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་པ་ལ་ལྡོག་ཚུལ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་གྱི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་གཉིས་ཀ་ལ་ཡོད་པ་ལ་ལྡོག་ཚུལ་གྲུབ་བམ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་དུ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་ནི་ཚུལ་གསུམ་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ལུགས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཚུལ་གསུམ་རྟགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་ཆོས་དེ་ཆས་ཁྱབ་པ་ནི། །གཏན་ཚིགས
Chinese
這個確定是對於三相確定而做，還是對於其他確定而做？ 如果是第一種情況，那麽就不能脫離三相；如果是第二種情況，那麽它作爲正確標誌的定義就沒有意義了。 這些是出自《理智寶藏》的： 「從一相到六相之間， 想要其他的相都是錯誤的。」 這就是所說的意義。 有些人認爲，這三相是正確標誌的定義，對於三相，法相的定義，是與僅僅在所知上安立的方式相一致的確定之理由；隨同之相的定義，是與僅僅在同品上成立的方式相一致的確定之理由；反還之相的定義，是與在異品上和成立的方式相一致的不存在之確定之理由。 在所知法上存在，以及僅僅在那裏存在，以及確定在那兩者上存在，分别宣說的必要是： 通常，對於在所知法上根本不存在，以及存在但並非在一切上成立的意義上的有過失的理由，以及對於在那些上存在不確定的有思維過失的理由，遮斷法相成立。 在同品上存在，以及僅僅在那裏存在，以及確定在那兩者上存在，分别宣說的必要是： 對於在同品上不存在，以及存在但也在異品上存在的意義上的有過失的理由，以及對於在那兩者上存在不確定的有思維過失的理由，遮斷隨同之相成立。 在異品上不存在，以及僅僅不存在，以及確定宣說的必要是： 對於在異品上成爲周遍，以及不成爲周遍但在異品上存在的意義上的有過失的理由，以及對於在那裏不存在不確定的有思維過失的理由，遮斷反還之相成立。 那麼，如果沒有「僅僅」，那麽先前沒有宣說而之後宣說的必要是什麼呢？ 如果宣說「僅僅在異品上不存在」，那麽對於僅僅在異品上存在的，反還之相就不成立，那麽對於在同品和異品兩者上存在的，是否成立反還之相呢？爲了消除這樣的疑惑。 這些是三相本質相同之宗派。 對於此，三相不是正確標誌的定義，因爲法相是周遍於一切事物之理由。
English
Is this certainty done for the certainty of the three aspects, or is it done for other certainties? If it is the first case, then it is not appropriate to separate from the three aspects; if it is the second case, then it is meaningless as the definition of a correct sign. These are from the 'Treasure of Reasoning': "From one aspect to six aspects, wanting other aspects is wrong." This is the meaning of what was said. Some people think that these three aspects are the definition of a correct sign, and for the three aspects, the definition of the aspect of the subject is the reason for certainty that is consistent with the way of establishing it only on what is to be known; the definition of the aspect of concomitance is the reason for certainty that is consistent with the way of establishing it only on the similar side; the definition of the aspect of exclusion is the reason for certainty that is consistent with the way of not existing in the dissimilar side and the way of establishing it. The necessity of mentioning that it exists on the subject to be known, and that it exists only there, and that it is certain that it exists on both of them, respectively, is: Generally, for the reason with faults in the sense that it does not exist at all on the subject to be known, and that it exists but is not established on everything, and for the reason with faults of thought that it is uncertain to exist on those, it cuts off the establishment of the aspect of the subject. The necessity of mentioning that it exists on the similar side, and that it exists only there, and that it is certain that it exists on both of them, respectively, is: For the reason with faults in the sense that it does not exist on the similar side, and that it exists but also exists on the dissimilar side, and for the reason with faults of thought that it is uncertain to exist on those two, it cuts off the establishment of the aspect of concomitance. The necessity of mentioning that it does not exist on the dissimilar side, and that it does not exist only, and that it is certain, respectively, is: For the reason with faults in the sense that it becomes pervasive on the dissimilar side, and that it does not become pervasive but exists on the dissimilar side, and for the reason with faults of thought that it is uncertain not to exist there, it cuts off the establishment of the aspect of exclusion. Then, if there is no "only," what is the necessity of mentioning it later without mentioning it earlier? If it is said that "it does not exist only on the dissimilar side," then for what exists only on the dissimilar side, the aspect of exclusion is not established, then for what exists on both the similar side and the dissimilar side, is the aspect of exclusion established? It is in order to eliminate such doubts. These are the tenets of the three aspects being of the same essence. For this, the three aspects are not the definition of a correct sign, because the aspect of the subject is pervasive of all things, which is the reason.
Tibetan
་ཞེས་འབྱུང་ན། དེ་ལྟར་འཐད་ཀྱང་། ཕྱོགས་ཆོས་དེ་ཆས་ཁྱབ་པ་ཡི། གཏན་ཚིགས་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། རིགས་ཐིགས་ལས། ཚུལ་གསུམ་པ་ཅན་གྱི་རྟགས་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ལ་ཡོད་པ་དང་། མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་དང་། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་མེད་པར་ངེས་པའོ་ཞེས་ཚུལ་གསུམ་པ་ཅན་གྱི་རྟགས་ནི་ཞེས་པས་རྟགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད་དང་། ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཚུལ་གསུམ་སོ་སོའི་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ནི་ཚུལ་གསུམ་ལའང་། །ཞེས་གཏན་ཚིགས་དེ་ཚུལ་གསུམ་ལྡན་པའི་གཞིར་གསུངས་ཀྱི་ཚུལ་གསུམ་ཉིད་དུ་མ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཚད་མ་མདོར། ཚུལ་གསུམ་རྟགས་ལས་དོན་མཐོང་ཡིན། །ཞེས་སོགས་ཚུལ་གསུམ་ལྡན་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད་དུ་གསུངས་ཀྱི་ཚུལ་གསུམ་པོ་རྟགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད་དུ་གསུངས་པའི་གཞུང་ཁུངས་ཐུབ་ཅིག་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་གསུམ་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་འདོད་པ་ཁ་ཅིག ཚུལ་གསུམ་ཚང་བ་རྟགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་ན། ཚུལ་གསུམ་ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་ངེས་དགོས་ཤིང་། ཚུལ་གསུམ་ཚང་ན་ཚུལ་གསུམ་ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་ངེས་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཚུལ་གསུམ་ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཟེར་རོ། །མི་འཐད་དེ། རྟགས་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མཐོང་ཙམ་དང་། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་ཙམ་གྱིས་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གི་ཚུལ་གཉིས་གྲུབ་པར་ཐལ། རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གི་ཚུལ་གཉིས་གྲུབ་ན། དེ་གཉིས་ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་ངེས་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་མཚན་ཉིད་དངོས་དང་། ཚུལ་གསུམ་སོ་སོའི་ངོ་བོ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་གཏན་ཚིགས་དང་། ཚུལ་གསུམ་པ་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་དང་། ཕྱོགས་ཆོས་དེ་ཆས་ཁྱབ་པའི་གཏན་ཚིགས་དང་། ཕྱོགས་ཆོས་གྲུབ་ཅིང་འབྲེལ་པ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་གང་མཚན་ཉིད་དུ་བཞག་ཀྱང་ཁྱད་པར་མེད་དེ། ཚད་མ་མདོར། ཚུལ་གསུམ་རྟགས་ལས་ཞེས་དང་། རིགས་ཐིགས་ལས། ཚུལ་གསུམ་པ་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ནི་ཞེས་དང་། འདིར། ཕྱོགས་ཆོས་དེ་ཆས་ཁྱབ་པ་ཡི། །གཏན་ཚིགས་ཞེས་དང་། རིགས་གཏེར་ལས། ཕྱོགས་ཆོས་གྲུབ་ཅིང་འབྲེལ་བར་ངེས། །གཏན་ཚིགས་མཚན་ཉིད་སྐྱོན་མེད་ཡིན། །ཞེས་དང་། རང་འགྲེལ་ལས། དེས་ན་ཕྱོགས་ཆོས་དེ་ཆས་ཁྱབ་པ་དང་། ཕྱོགས་ཆོས་དང་། འབྲེལ་བ་གྲུབ་པ་དང་། ཚུལ་གསུམ་ངེས་པ་རྣམས་དོན་གཅིག་གོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱི
Chinese
说，那样也可以。因为有“周遍于所立的 পক্ষধৰ্ম（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思： पक्षधर्म，pakṣadharma， पक्षधर्म， पक्ष的性质）是因”这样的说法。在《理滴论》中说：“具有三相之因，存在于所比量上，存在于同品上，并且确定不存在于异品上”，因为“具有三相之因是”这句话是正确的因的定义，其余部分则确定了三相各自的体性。并且，“因对于三相也”是因为因被说成是具有三相的基础，而不是三相本身。在《量经》中说：“从具有三相之因中见到意义”。等等，因为具有三相的因被说成是正确之因的定义，而没有可靠的经文说这三相是正确之因的定义。有些人认为三相的体性是不同的。三相齐全不是正确之因的定义，如果因是正确的，那么必须通过量来确定三相。如果三相齐全，那么三相不一定通过量来确定。因此，他们说通过量来确定的三相之因是正确之因的定义。这不合理，仅仅在同品上见到，在异品上没有见到，就足以成立随行和遣返的两种情况。如果成立随行和遣返的两种情况，那么这两种情况不一定通过量来确定。第二部分包括定义的真实含义和三相各自的体性。第一部分是，无论是将三相齐全的因，还是具有三相的因，还是周遍于所立 पक्षধৰ্ম（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思： पक्षधर्म，pakṣadharma， पक्षधर्म， पक्ष的性质）的因，还是成立 पक्षধৰ্ম（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思： पक्षधर्म，pakṣadharma， पक्षधर्म， पक्ष的性质）并且确定关系的因，作为定义，都没有区别。在《量经》中说：“从三相之因中”，在《理滴论》中说：“具有三相的因是”，在这里说：“周遍于所立 पक्षধৰ্ম（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思： पक्षधर्म，pakṣadharma， पक्षधर्म， पक्ष的性质）的因”，在《理藏论》中说：“成立 पक्षধৰ্ম（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思： पक्षधर्म，pakṣadharma， पक्षधर्म， पक्ष的性质）并且确定关系的因，是无过失的定义”，在自释中说：“因此，周遍于所立 पक्षধৰ্ম（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思： पक्षधर्म，pakṣadharma， पक्षधर्म， पक्ष的性质），和 पक्षধৰ্ম（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思： पक्षधर्म，pakṣadharma， पक्षधर्म， पक्ष的性质）和关系的成立，和三相的确定，这些都是一个意思”，因为这样说了。
English
It is said, that is also acceptable. Because there is the saying, "The reason that pervades the পক্ষধর্ম (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal Chinese meaning: पक्षधर्म, pakṣadharma, pakṣadharma, property of पक्ष) of the established is the reason." In the Hetubindu it says, "The sign with three aspects is that which exists in what is to be inferred, exists in the similar side, and is definitely absent in the dissimilar side." Because the phrase "the sign with three aspects is" is the definition of a correct sign, and the remaining parts identify the nature of each of the three aspects. And, "the reason is also for the three aspects," because the reason is said to be the basis of possessing the three aspects, but not the three aspects themselves. In the Pramāṇasūtra it says, "From the sign with three aspects, meaning is seen." And so on, because the reason with three aspects is said to be the definition of a correct reason, but there is no reliable scripture that says that these three aspects are the definition of a correct sign. Some who believe that the nature of the three aspects is different. Having the three aspects complete is not the definition of a correct sign, because if the sign is correct, then the three aspects must be determined by the power of valid cognition. If the three aspects are complete, then it is not necessarily the case that the three aspects are determined by the power of valid cognition. Therefore, they say that the reason with three aspects determined by the power of valid cognition is the definition of a correct reason. This is not reasonable, merely seeing in the similar side and not seeing in the dissimilar side is sufficient to establish the two aspects of following and reversing. If the two aspects of following and reversing are established, then it is not necessarily the case that these two are determined by the power of valid cognition. The second part includes the actual meaning of the definition and the nature of each of the three aspects. The first part is that whether the reason with three aspects complete, or the reason with three aspects, or the reason that pervades the পক্ষধর্ম (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal Chinese meaning: पक्षधर्म, pakṣadharma, pakṣadharma, property of पक्ष) of the established, or the reason that establishes পক্ষধর্ম (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal Chinese meaning: पक्षधर्म, pakṣadharma, pakṣadharma, property of पक्ष) and determines the relationship, are taken as the definition, there is no difference. In the Pramāṇasūtra it says, "From the sign with three aspects," and in the Hetubindu it says, "The reason with three aspects is," and here it says, "The reason that pervades the পক্ষধর্ম (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal Chinese meaning: पक्षधर्म, pakṣadharma, pakṣadharma, property of पक्ष) of the established," and in the Rigs Gter it says, "The reason that establishes পক্ষধর্ম (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal Chinese meaning: पक्षधर्म, pakṣadharma, pakṣadharma, property of पक्ष) and determines the relationship is a flawless definition," and in the auto-commentary it says, "Therefore, pervading the পক্ষধর্ম (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal Chinese meaning: पक्षधर्म, pakṣadharma, pakṣadharma, property of पक्ष) of the established, and the establishment of পক্ষধর্ম (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal Chinese meaning: पक्षधर्म, pakṣadharma, pakṣadharma, property of पक्ष) and the relationship, and the determination of the three aspects, these are all the same meaning," because it is said so.