Tibetan
ལ་ན་དེ་ལྟར་འགྱུར་གྱི་དེ་ལྟ་མིན་ན་དེ་སྒྲ་ལ་མ་གྲུབ་བོ། །འདི་ལྟར་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་སྒྲ་དེ་ནི་ཕྱོགས་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དག་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་བརྟགས་པ་དང་གཅིག་ཏུ་སོ་སོར་ངེས་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དང་། དེ་དང་མཚུངས་པ་ཉིད་ལ་ཞེས་སོགས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་རྫས་ལྡོག་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བ་མི་འཐད་པ་ལ། རྟགས་ཡང་དག་ལ་རྫས་ལ་བརྟེན་པའི་ཆོས་བསྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཡང་དག་དང་། ལྡོག་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཆོས་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཡང་དག་གཉིས་སུ་འབྱེད་པ་མི་འཐད་དེ། རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་ན། འཇུག་ཡུལ་ལ་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ཡིན་དགོས་ཤིང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡུལ་ལ་འཇུག་པའི་ཚེ། རྫས་དང་ལྡོག་པ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་ན་འཇུག་ཡུལ་རང་མཚན་མི་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེས་རྫས་དངོས་ཡུལ་དུ་མི་བྱེད་ཅིང་ལྡོག་པ་དངོས་ཡུལ་དུ་བྱེད་ཀྱང་དེ་འཇུག་ཡུལ་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་བྱེ་བྲག་རང་ལྡོག་ལ་བརྟེན་པའི་ཚུལ་མི་འཐད་པ་ནི། འབྲས་རང་གཉིས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་རང་ལྡོག་ལ་བརྟེན་པའི་ཚུལ་ཡང་མི་འཐད་དེ། རང་ལྡོག་ལ་བརྟེན་པའི་ཚུལ་དེ་ལ་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་དུ་བསྒྲུབ་པ་དང་། ཐ་དད་ལྡན་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྒྲུབ་པ་གཉིས་ལས། སྔ་མ་ནི་རང་བཞིན་དང་། ཕྱི་མ་ནི་འབྲས་བུའི་རྟགས་ཀྱི་ནང་དུ་འདུས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་དེ་གཉིས་ལས་མ་འདས་ཏེ། དངོས་པོ་ཡིན་ན། གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་རུང་ཡིན་དགོས་ཤིང་། དངོས་མེད་ལ་ལྡན་པ་ཡང་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཁ་ཅིག རྣམ་ངེས་ལས་སྔར་དྲངས་པ་དང་། རིགས་གཏེར་ལས། ཕྱོགས་དང་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་སྤྱིས། །མཚུངས་དང་མི་མཚུངས་ཕྱོགས་གཉིས་ཡིན། །ཞེས་པའི་དོན་དུ་བསམ་ནས་དེ་སྐོར་གྱི་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་དང་། སྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་སྤྱིས་དོན་མཐུན་པར་ངེས་པ་དེ་དེ་སྐོར་གྱི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་། དེ་ལས་ལོག་པ་དེ་དེ་སྐོར་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཟེར་ན། ནམ་མཁའ་ཆོས་ཅན། སྒྲ་དང་རྟག་པའི་སྤྱིས་དོན་མཐུན་པ་ངེས་པ་ཡིན་པར་ཐལ། གཞལ་བྱའི་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། དེ་དེར་ཐལ། གཞལ་བྱ་དེ་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱོགས་གཉིས་ཀ་ལ་འཇུག་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཁ་ཅིག དེ་སྐོར་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་ཏུ་སོང་བའི་རྒོལ་བ་དེས་ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་དང་། སྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་སྤྱིས་དོན་མཐུན་པར་ངེས་པ་དེ་དེ་སྐོར་གྱི་མ
Chinese
如果不是那样转变，那么它就不会成立为声音。像这样，那种声音仅仅是宗派，而不是与宗派相符的任何一个宗派，因为分别考察和唯一确定是相违的。因为说了“与那相同”等等。第二，分开物质和反体来说不合理。对于正确的因，将依赖于物质的法成立的正确因，和依赖于反体的法成立的正确因，分为两种是不合理的。如果是正确的因，就必须是进入所入对境的状态。分别念进入对境时，如果将物质和反体分为两种，就不能获得所入对境的自相，因为那不将物质作为真实对境，虽然将反体作为真实对境，但那不是所入对境。第三，不合理的是依赖于差别自反体的理。除了果和自性之外，依赖于自反体的理也是不合理的。依赖于自反体的理，有以本体无差别来成立，和以具有差别的方式来成立两种。前者包含在自性中，后者包含在果的因中。因为它没有超出那两者，如果是事物，就必须是单一或他异的任何一种，而且对于非事物来说，具有也是不可能的。还有一些人，想到从《量决定论》中先前引用的，和《理藏论》中的“以宗派和所立法的共同点，相同和不相同是两种宗派”的意义，认为确定与那相关的所知法和所立法共同点意义相同，那是与那相关的同品之相，与那相反的是与那相关的异品之相。如果这样说，那么虚空，是法，以声音和常的共同点确定意义相同，是成立的。因为以可量之因成立声音是常的同品。如果不成立，那么那就是成立的。因为可量是进入与那相关的两种宗派的理由。还有一些人，那成为与那相关的正确因的反驳者，你与那相关的所知法和所立法的共同点确定意义相同，那是与那相关的同
English
If it doesn't transform in that way, then it won't be established as sound. Like this, that kind of sound is merely a faction, and not just any one of the factions that are in accordance with the faction, because separate examination and unique determination are contradictory. Because it says "the same as that" and so on. Second, it is unreasonable to speak by separating substance and negation. For a valid reason, it is unreasonable to divide a valid reason that establishes a dharma based on substance and a valid reason that establishes a dharma based on negation into two. If it is a valid reason, it must be a state of entering the object to be entered. When discrimination enters the object, if substance and negation are divided into two, the self-character of the object to be entered cannot be obtained, because it does not make substance the real object, and although it makes negation the real object, it is not the object to be entered. Third, it is unreasonable to rely on the mode of particular self-negation. It is also unreasonable to rely on self-negation except for the two, effect and nature. The mode of relying on self-negation has two ways of establishing it: establishing it as essentially undifferentiated and establishing it as having differences. The former is included in nature, and the latter is included in the reason of the effect. Because it does not go beyond those two, if it is a thing, it must be either one or different, and it is also impossible to have it for a non-thing. Also, some people, thinking of the meaning of what was previously quoted from Valid Cognition and from the Treatise on Reasoning, "With the generality of the subject and the dharma to be proven, similarity and dissimilarity are the two sides," think that determining the meaning of the knowable dharma related to that and the generality of the dharma to be proven as the same is the characteristic of the similar class related to that, and that what is contrary to that is the characteristic of the dissimilar class related to that. If you say that, then space, the dharma, is established as having the same meaning in terms of sound and permanence. Because the measurable reason establishes that sound is the similar class of permanence. If it is not established, then that is established. Because the measurable is the reason for entering both sides related to that. Also, some people, that opponent who has become a valid reason related to that, you determine the meaning of the knowable dharma related to that and the generality of the dharma to be proven as the same, that is the same
Tibetan
ཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་། དེ་ལས་ལོག་པ་དེ་དེ་སྐོར་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཟེར་རོ། །བུམ་པ་ཆོས་ཅན། བྱས་པ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཡང་དག་ཏུ་སོང་བའི་རྒོལ་བ་དེས་ཁྱོད་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་དེར་ངེས་པར་ཐལ། ཁྱོད་དེ་དེ་སྐོར་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་གི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། རྒོལ་བ་དེས་ཁྱོད་དང་སྒྲ་གཉིས་ལ་མི་རྟག་པའི་སྤྱིས་དོན་མཐུན་པར་ངེས་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རྒོལ་བ་དེས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་ངེས་པར་ཐལ་ལོ། །བཞི་པ་ནི། དེ་སྐོར་གྱི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། དེ་སྐོར་གྱི་རྟགས་ཆོས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་གཞིར་གྱུར་པའི་སྒོ་ནས། རྗེས་དཔག་སྐྱེས་པའི་ཚེ་དེ་སྐོར་གྱི་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་དང་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་སྤྱིས་དོན་མཐུན་པར་ངེས་སུ་རུང་བ་དང་། དེ་སྐོར་གྱི་ལྡོག་ཁྱབ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་གཞིར་གྱུར་པའི་སྒོ་ནས་རྗེས་དཔག་སྐྱེས་པའི་ཚེ་དེ་སྐོར་གྱི་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་དང་། བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་སྤྱིས་དོན་མི་མཐུན་པར་ངེས་སུ་རུང་བ་སྟེ། རིགས་གཏེར་རང་འགྲེལ་ལས། འདིར་ལན་དངོས་ནི་ཚང་བང་དུ་དུ་བ་མེ་དང་འབྲེལ་བར་ངེས་ནས་ལ་ལའང་དུ་བས་མེ་གྲུབ་པ་ན་མཐུན་དཔེ་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་དུ་འཇོག་གོ །དེས་ན་དུ་བ་དང་མེའི་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པའི་ཚང་བང་འདི་དང་ལ་གཉིས་མེ་དང་ལྡན་པར་མཐུན་ནོ་ཞེས་རྒོལ་བས་བསྒྲུབ་ནས། ཕྱིར་རྒོལ་ལ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ནོ། །ལྔ་པ་ལ། རྩོད་པ་དང་། ལན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཁྱབ་པ་ངེས་པའི་དུས་སུ་བསྒྲུབ་བྱ་གྲུབ་ཟིན་པར་ཐལ་བ། མ་ངེས་དང་པོ་འགལ་བར་ཐལ་བ། ཡང་དག་གི་རྩོད་གཞི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སུ་ཐལ་བ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ཁྱབ་པ་ངེས་པའི་དུས་སུ་བསྒྲུབ་བྱ་གྲུབ་པའི་སྐྱོན་ཡོད་དེ། ཁྱབ་པ་ངེས་པ་ལ། རྟགས་མཐུན་ཕྱོགས་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་པར་ངེས་དགོས། དེ་ངེས་པ་ལ་མཐུན་ཕྱོགས་ངེས་དགོས། དེ་ངེས་པ་ལ་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་དང་། བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་སྤྱིས་དོན་མཐུན་པ་ངེས་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གཞལ་བྱ་དེ་སྒྲ་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པར་ཐལ། སྒྲ་དང་རྟག་པར་ཆོས་མཐུན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་དེ་སྐོར་གྱི་འགལ་རྟགས་སུ་ཐལ་ལོ། །གསུམ་པ་ནི། སྒྲ་དེ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སུ་ཐལ། སྒྲ་དེ་སྒྲ་དང་མི་རྟ
Chinese
据说，同品的定义，以及与此相反的就是异品的定义。瓶子，作为有法，由于所作性成为能立因，以成立声音是无常的，那个辩论者必定会承认你属于所立的范畴。因为你属于此能立因的同品。如果承认，那么，作为有法，那个辩论者必定会承认你和声音二者在无常的共性上具有相同的意义。因为承认这一点。如果承认，那么，那个辩论者必定会承认声音是无常的。第四，此同品和异品的定义依次是：通过确立此能立因与法之间的联系作为基础，在产生比量时，能够确定此想要了解的有法与所要成立的法的共性具有相同的意义；以及通过确立此反向周遍作为基础，在产生比量时，能够确定此想要了解的有法与所要成立的法的共性不具有相同的意义。如《理藏自释》中所说：“此处真正的回答是，在厨房里确定烟与火的联系之后，在山上也能通过烟成立有火，这时，厨房就被称为同例，同品的术语。”因此，辩论者通过成立烟与火的联系的这个厨房和山二者与火具有相同之处来成立，为了向反驳者展示，所以没有相违之处。这是所说的意义。第五，分为辩论和回答两部分。第一部分分为三点：在确定周遍时，会陷入所要成立的法已经成立的过失；不确定时，会陷入最初的相违；以及真正的辩论对象会陷入异品。第一点是：在确定周遍时，存在所要成立的法已经成立的过失。因为在确定周遍时，必须确定能立因只存在于同品中。要确定这一点，就必须确定同品。要确定同品，就必须确定想要了解的有法与所要成立的法的共性具有相同的意义。第二点是：所衡量的事物会陷入仅仅是成立声音是常的异品。因为声音和常法之间没有共同之处。如果承认，那么，这会陷入此处的相违因。第三点是：声音会陷入成立声音是无常的异品。声音和声音的无
English
It is said that the definition of homogeneity, and what is contrary to it, is the definition of heterogeneity in that context. A pot, as a subject, because of being produced, becomes a valid sign to prove that sound is impermanent, that debater must necessarily admit that you belong to the category of what is to be proven. Because you belong to the homogeneity of this valid sign. If you admit, then, as a subject, that debater must necessarily admit that you and sound both have the same meaning in the commonality of impermanence. Because of admitting this. If you admit, then, that debater must necessarily admit that sound is impermanent. Fourth, the definitions of homogeneity and heterogeneity in this context are respectively: through establishing the connection between this sign and the property as the basis, when inference arises, it is possible to determine that the subject to be known and the property to be proven have the same meaning in common; and through establishing this reverse pervasion as the basis, when inference arises, it is possible to determine that the subject to be known and the property to be proven do not have the same meaning in common. As it is said in the auto-commentary of the 'Treasury of Reasoning': 'Here, the real answer is that after determining the connection between smoke and fire in the kitchen, it is also possible to establish fire by smoke on the mountain, at this time, the kitchen is called the same example, the term of homogeneity.' Therefore, the debater establishes by establishing that this kitchen and the mountain, which have established the connection between smoke and fire, have the same thing as fire, in order to show the opponent, so there is no contradiction. This is the meaning of what is said. Fifth, it is divided into two parts: debate and answer. The first part is divided into three points: when determining the pervasion, one will fall into the fault that the property to be established has already been established; when uncertain, one will fall into the initial contradiction; and the real object of debate will fall into heterogeneity. The first point is: when determining the pervasion, there is a fault that the property to be established has already been established. Because when determining the pervasion, it must be determined that the sign only exists in homogeneity. To determine this, it is necessary to determine homogeneity. To determine homogeneity, it is necessary to determine that the subject to be known and the property to be established have the same meaning in common. The second point is: what is to be measured will fall into the heterogeneity of merely establishing that sound is permanent. Because there is no commonality between sound and permanence. If you admit, then, this will fall into the contradictory sign here. The third point is: sound will fall into the heterogeneity of establishing that sound is impermanent. Sound and sound's im