Tibetan
རྗེས་དཔག་ཚད་མ་བཤད་པ། རྗེས་དཔག་ཚད་མ་བཤད་པ། གཉིས་པ་རྗེས་དཔག་ལ་གཉིས་ཏེ། རང་དོན་རྗེས་དཔག་དང་། གཞན་དོན་རྗེས་དཔག་གོ །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། མཚན་ཉིད་དང་། རང་བཞིན་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་ཁ་ཅིག ཚུལ་གསུམ་ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱི་ངེས་པའི་རྟགས་ལས་བསྒྲུབ་བྱ་རྟོགས་པའི་བློ་ཞེས་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། ཚུལ་གསུམ་ཉིད་ལ་ངེས་པ་དགོས་པས་ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱི་ངེས་པ་ལ་ཟློས་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་རྟགས་ལས་བསྒྲུབ་བྱ་རྟོགས་པའི་བློ་སྟེ། ཚད་མ་མདོར། རྗེས་དཔག་རྣམ་གཉིས་རང་དོན་ནི། །ཚུལ་གསུམ་རྟགས་ལས་དོན་མཐོང་ཡིན། །ཞེས་སོ། །རང་དོན་རྗེས་དཔག་དང་། རྗེས་དཔག་ཚད་མ་རྣམས་ནི་དེའི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་པས་མཚན་ཉིད་ལོགས་སུ་མི་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གང་གིས་རྟོགས་པའི་རྟགས་དང་། དེས་རྟོགས་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ལྟོས་བཞི་ཕྱོགས་གསུམ་བཤད་པ་དང་། དེ་ལ་ལྟོས་པའི་རྟགས་ཀྱི་རབ་དབྱེའོ། །དང་པོ་ལ་ཚུལ་དང་པོའི་ལྟོས་གཞི་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན། རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གི་ལྟོས་གཞི་ཕྱོགས་གཉིས། དེ་དག་ལྟོས་གཞིར་འཇོག་པའི་འཐད་པ་དང་གསུམ། དང་པོ་ལ་གཉིས་སྟེ། རྗེས་སུ་དཔག་བྱའི་སྒྲ་དོན་སྤྱིར་བསམ་པ། སྐབས་སུ་བབ་པའི་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་ངེས་པར་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ལ། གང་ལ་འཇུག་པའི་ཡུལ། གང་དུ་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ངེས་པ། ཇི་ལྟར་འཇུག་པའི་སྒྲའི་མཚན་ཉིད་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། རྟོགས་གེའི་བསྟན་བཅོས་ལས། ཕྱོགས་དང་རྗེས་སུ་དཔག་བྱ་དང་། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་ནི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་པས་དེ་དག་གང་དུ་འཇུག་པའི་ཡུལ་ཡང་གསུམ་སྟེ། ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་དང་། བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་དང་། ཚོགས་དོན་གསུམ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་ལ་འཇུག་པར་ཡང་ཕྱོགས་ནི་ཆོས་ཅན་ནོ་ཞེས་དང་། རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ནི་འདིར་ཤེས་པར་འདོད་པའི་བྱེ་བྲག་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཅན་ཏེ་ཞེས་དང་། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་ཆོས་མཐུན་པ་ལ་ཡོད་པ་ཞེས་སོ། །བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ལ་འཇུག་པར་ཡང་། གཏན་ཚིགས་སྒྲུབ་བྱའི་རྗེས་འགྲོ་བ། །བསྒྲུབ་བྱ་མེད་ན་མེད་པ་ཉིད། །ཅེས་སོ། །ཚོགས་དོན་ལ་འཇུག་པར་ཡང་། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བརྗོད་པ་ཡིས། །བརྒྱུད་པ་ཡིས་ཀྱང་ནུས་པ་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ཡང་དང་པོ་གཉིས་ལ་བཏགས་མིང་དུ་འཇུག ཚོགས་དོན་ལ་དངོས་མིང་དུ་འཇུག་ཅིང་། དེ་ལས་གཞན་པ་རྣམས་ལ་མི་འཇུག་སྟེ། དེ་
Chinese
释量论之量成立品之二，说比量。 说比量。 第二、比量分二：自利比量和，他利比量。第一分二：定义和，自性之决定。第一、某些人说：“由具足三相之量之力的决定之因，而了悟所立之识”，此不应理，因为三相本身需要决定，因此量之力的决定有重复之过失。因此，由具足三相之因，而了悟所立之识。如量论云：“比量二种自利者，由具三相之因见义。”自利比量和，比量，量等等是它的异名，因此不需要另外的定义。第二分二：以何而了悟之因和，由彼所了悟之所立之解说。第一分二：说四依三品和，依彼之因之差别。第一、第一品之所依，是知欲法。随行随遮之所依是二品。彼等作为所依之理和三者。第一分二：于总的方面思考应比度之语义。于个别方面，必须决定应时之义之差别。第一、分三：入于何处之境，入于何处之时位之决定，如何入之语之定义。第一是，于解脱经中云：“品和应比度和，应成立”，所说之彼等是名称之异名，因此彼等入于何处之境也有三：入于知欲法和，所立之法和，集合义三者之故。入于知欲法方面，也说“品是法”和，“应比度是此处具有知欲差别之法”，和“应成立与法相同者”。入于所立之法方面，也说“因随行于成立，成立若无则无”。入于集合义方面，也说“应成立之说，以间接也不能”。彼也，于最初二者，作为假名而入。于集合义，作为真名而入，于彼之外者，不入，彼
English
Explanation of Valid Cognition through Inference Explanation of Valid Cognition through Inference Secondly, inference is twofold: inference for oneself and inference for others. The first is twofold: definition and ascertainment of its nature. Firstly, some say, "The intellect that realizes the object to be proven from the sign that is certain due to the power of the three modes of valid cognition" is not reasonable, because the three modes themselves need certainty, so there is a fault of repetition in the certainty of the power of valid cognition. Therefore, the intellect that realizes the object to be proven from the sign that possesses the three modes. As it is said in the Pramāṇasūtra, "Inference, twofold, for oneself, is seeing the meaning from the sign with three modes." Inference for oneself, inference, valid cognition, etc., are its synonyms, so there is no need for a separate definition. Secondly, there are two: the sign by which one realizes, and the explanation of the object to be proven that is realized by it. The first is twofold: explaining the four reliances and three aspects, and the divisions of the sign based on that. Firstly, the basis of reliance for the first mode is the subject of knowledge desire. The basis of reliance for subsequent agreement and disagreement is the two aspects. And the reason for establishing them as the basis of reliance, and three. The first is twofold: generally considering the meaning of the word to be inferred, and specifically determining the difference in meaning that is relevant to the occasion. Firstly, there are three: the object to which it applies, the determination of the occasion to which it applies, and the definition of the word of how it applies. The first is, in the Treatise on Understanding, it is said, "Aspect and that which is to be inferred, and that which is to be proven," these are synonyms, so the object to which they apply is also threefold: because they apply to the subject of knowledge desire, the object to be proven, and the meaning of the collection. Regarding applying to the subject of knowledge desire, it is also said, "The aspect is the subject," and "That which is to be inferred is the subject here with the distinction of knowledge desire," and "That which is to be proven exists in accordance with the dharma." Regarding applying to the object to be proven, it is also said, "The reason follows the object to be proven, if the object to be proven does not exist, it does not exist." Regarding applying to the meaning of the collection, it is also said, "By stating that which is to be proven, even indirectly, it is not possible." That also applies as an imputed name to the first two. It applies as a real name to the meaning of the collection, and it does not apply to those other than that, that