Tibetan
མཚུངས་པའི་རྩོད་པ་སྤོང་། ཤུགས་ཀྱིས་དོན་གོ་བའི་རྩོད་པ་སྤོང་། མཐའ་གཞན་བཀག་ན་གོ་བའི་རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་སུ་གྲུབ་པ་ཞེས་བརྗོད་ན། ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན། མཐུན་པ་དཔེའི་ཆོས་ཅན། མི་མཐུན་པ་དཔེའི་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་ལ་འཁྲུལ་གཞི་ཡོད་པ་ལྟར། ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཞེས་བརྗོད་ན་ཡང་། ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་དང་། བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་དང་། ཚོགས་དོན་གྱི་ཆོས་གསུམ་ལ་འཁྲུལ་གཞི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཕྱོགས་ཀྱི་སྒྲ་དེ་དེ་གསུམ་ཀ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་སྙམ་ན། དགོས་པ་གཞན་ཡང་ཡོད་དེ། ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་དེ་ཕྱོགས་ཀྱི་མིང་གིས་གདགས་རུང་གི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པར་རྟོགས་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཅན་ཞེས་པའི་སྒྲ་དེ་ཆོས་ཅན་གསུམ་ཀ་ལ་དངོས་མིང་དུ་འཇུག་པས་འཁྲུལ་གཞི་ཡོད་ལ་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒྲ་དེ་ཚོགས་དོན་ལ་དངོས་མིང་དུ་འཇུག་ཀྱང་རྟགས་ཚུལ་དང་པོ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་སྐབས་སུ་དེར་མི་འཁྲུལ་ཏེ། སྐབས་དེར་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་ལ་ཕྱོགས་སུ་གྲགས་པ་ཡིན་གྱི་ཚོགས་དོན་ཆོས་ཅན་ལ་ཕྱོགས་སུ་མ་གྲགས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་སུ་གྲུབ་པ་ཞེས་པས་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་སུ་གྲུབ་པ་ལ་གོ་སྟེ། ཆོས་ཞེས་སྨོས་པས་དེའི་རྟེན་ཆོས་ཅན་ཡོད་པར་གྲུབ་ཅིང་། ཆོས་ཅན་ཞེས་སྨོས་པས་ཉེ་བའི་ཕྱིར་ན་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་ཡང་གོ་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མི་འཐད་དེ། དཔེའི་ཆོས་ཅན་ཡང་ཉེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་སུ་གྲུབ་པ་ཞེས་པས་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་སུ་གྲུབ་པ་ལ་གོ་སྟེ། མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་ཞེས་དང་། དེའི་ཆས་ཁྱབ་པ་ཞེས་པས་དཔེའི་ཆོས་ཅན་ལ་ཡོད་པ་བསྟན་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མི་འཐད་དེ། དེ་ལྟར་ན་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་སུ་གྲུབ་པ་རྟགས་ཚུལ་དང་པོ་ཡིན། ཆོས་ཅན་དེ་ཡང་མཐུན་པ་དཔེའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་མཐའ་གཞན་འགོག་པའི་རིགས་པ་མ་སྨོས་ན་གྲུབ་བཞིན་དུ་སླར་ཡང་བསྣན་པར་དོགས་པར་འགྱུར་ཞིང་། སྨོས་ན་རྩོད་པ་ཡུན་རིང་དུ་འགོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཕྱོགས་ཞེས་བརྗོད་ན་བཏགས་མིང་དུ་འགྱུར། ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་ཞེས་བརྗོད་ན་འཁྲུལ་གཞི་ཡོད་པས་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་སུ་གྲུབ་པ་རྟགས་ཚུལ་དང་པོ་ཡིན་ཞེས་སྨོས་རིགས་ཏེ། འཁྲུལ་གཞི་མེད་ཅིང་རྟོགས་སླ་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མི་འཐད་དེ། དེ་ལྟར་ན་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས། རྗེས་འགྲོ་ལྡོག་པ་ཞེས་ཚུལ་གསུམ་བརྗོད་པ་ཡི་གེ་མི་མཉམ་པ་དང
Chinese
遣除同等之诤论。遣除以势领会之诤论。若遮止他边则遣除领会之诤论。第一，若说“于有法之法上成立”，如同于所知有法、顺品例有法、违品例有法之法上有错乱之基础一样，若说“方之法”，则于所知有法、所立之法、聚义之法三者上将产生错乱之基础，因为方之声能用于彼三者之故，如是思者。然亦有其他必要，因为是为了了知所知有法是能以方之名安立之有法之故。有法之声于有法三者皆作为实名而用故有错乱之基础，然方之声虽于聚义作为实名而用，然于确定第一相之理时，于彼不生错乱，因为彼时于所知有法上称为方，而非于聚义有法上称为方之故。第二，若说“于有法之法上成立”则领会为于所知有法之法上成立，因为说“法”则成立彼之所依有法存在，且说“有法”则因为亲近之故亦领会所知有法之故，如是思者。不应理，因为例之有法亦亲近之故。第三，若说“于有法之法上成立”则领会为于所知有法之法上成立，因为说“于顺品方存在”及“彼之周遍”则已显示于例之有法上存在之故，如是思者。不应理，若如是，则“于有法之法上成立”是第一相之理，“彼有法亦是顺品例之有法也”，若不言说遮止他边之理则将成为于已成立上复加之嫌，若言说则诤论将长久拖延之故。第二，若说“方”则将成为假名，若说“有法之法”则有错乱之基础，故应说“于所知有法之法上成立是第一相之理”，因为无错乱之基础且易于了知之故，如是思者。不应理，若如是，则所知有法之法，后随退还，如是说三相之理，文字不相等与
English
Refuting the argument of equality. Refuting the argument of understanding the meaning by implication. Refuting the argument of understanding by negating the other extreme. First: If it is said, "established as a property of the subject," just as there is a basis for confusion in the properties of the subject to be known, the similar example, and the dissimilar example, if it is said, "property of the side," then there will be a basis for confusion arising in the three: the subject to be known, the property to be proven, and the property of the collection meaning, because the term "side" applies to all three. However, there is another necessity, which is to realize that the subject to be known is a subject that can be designated by the name "side." Since the term "subject" applies as a direct name to all three subjects, there is a basis for confusion, but although the term "side" applies as a direct name to the collection meaning, there is no confusion in establishing the first aspect of the sign, because at that time, it is known as the "side" of the subject to be known, but not known as the "side" of the collection meaning subject. Second: If it is said, "established as a property of the subject," it is understood as established as a property of the subject to be known, because saying "property" establishes that its basis, the subject, exists, and saying "subject" also implies the subject to be known because it is close. This is not reasonable, because the example subject is also close. Third: If it is said, "established as a property of the subject," it is understood as established as a property of the subject to be known, because saying "existing on the similar side" and "its pervasion" already shows that it exists on the example subject. This is not reasonable, because if so, then "established as a property of the subject" is the first aspect of the sign, and "that subject is also a similar example subject." If the reasoning of negating the other extreme is not stated, it will become suspected of adding to what is already established, and if it is stated, the argument will be prolonged. Second: If "side" is said, it will become a nominal designation. If "property of the subject" is said, there is a basis for confusion, so it should be said, "established as a property of the subject to be known is the first aspect of the sign," because there is no basis for confusion and it is easy to understand. This is not reasonable, because if so, then the property of the subject to be known, subsequent and reverse, saying the three aspects, the letters are unequal and
Tibetan
་། ཕྱོགས་ཆོས་མཐུན་ཕྱོགས་ཡོད་མེད་དང་། །ཞེས་པའི་སྡེབ་སྦྱོར་ཉམས་པར་འགྱུར་བས་དེ་སྤོང་བའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མདོར་ན་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་ལ་ཕྱོགས་ཀྱི་མིང་གིས་བཏགས་ནས་ཕྱོགས་ཆོས་ཞེས་པ་དེ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། འཁྲུལ་གཞི་མེད་ཅིང་སྡེབ་སྦྱོར་ཉམས་པ་སྤངས་ནས་རྟགས་ཚུལ་དང་པོ་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་བཏགས་པ་ལ་ཡང་མ་བཏགས་པ་དང་མཚུངས་པ་སྤོང་བ་ནི། གལ་ཏེ་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་ཞེས་བརྗོད་ན་འཁྲུལ་གཞི་ཡོད་པ་ལྟར། ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཞེས་བརྗོད་ན་ཡང་འཁྲུལ་གཞི་ཡོད་པར་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། མི་མཚུངས་ཏེ། ཕྱོགས་ཞེས་པའི་སྒྲ་དེ་སྤྱི་སྒྲ་ཡིན་ཀྱང་། ཆོས་ཞེས་པའི་ཚིག་དང་འབྲེལ་བའི་ཚེ་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང་། ཆོས་ཅན་ཞེས་པའི་སྒྲ་དེ་ཆོས་ཞེས་པའི་ཚིག་དང་འབྲེལ་བའི་ཚེ་ཡང་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་ཁོ་ན་ལ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ལག་པ་ཞེས་དང་། མགོ་ཞེས་པའི་སྒྲ་དེ་སྤྱི་སྒྲ་ཡིན་པར་མཚུངས་ཀྱང་ལྡན་པ་ཞེས་པའི་ཚིག་དང་འབྲེལ་པའི་ཚེ་གླང་ཆེན་ལ་འཇུག་མི་འཇུག་གི་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རང་འགྲེལ་སྟོང་ཕྲག་ཕྱེད་དང་བཞི་པ་ལས། ཕྱོགས་ནི་ཆོས་ཅན་ཏེ། ཡན་ལག་ལ་སྤྱི་ཉེ་བར་བཏགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་བཏགས་པར་མི་བྱའོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡིན་པར་དགག་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེར་ཉེ་བར་གདགས་སུ་རུང་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཡིད་དང་མིག་གིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཞེས་བརྗོད་པས་ཆོས་ཅན་ཡིན་པར། གཞི་མ་གྲུབ་ལ་ཆོས་ཅན་ཞེས་སྨོས་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་ཉེ་བའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པར་གཟུང་ངོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དཔེའི་ཆོས་ཅན་ཡང་ཉེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཆས་ཁྱབ་པ་ཞེས་པས་དཔེའི་ཆོས་ཅན་ལ་ཡོད་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཅན་ཞེས་སྨྲོས་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པར་གཟུང་ངོ་ཞེ་ན། གྲུབ་བཞིན་དུ་བསྣན་པའི་ཕྱིར་ཡང་སྨོས་པ་ཡིན་པར་དགོས་པར་གྱུར་ཏེ། མཐུན་པ་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་པ་ཞེས་པས་གཏན་ཚིགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ལྡོག་པར་གྲུབ་མོད་ཀྱི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་པ་ལ་མེད་པ་ཞེས་སྨོས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཤུགས་ཀྱིས་དོན་གོ་ཡང་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཡང་ཕྱོགས་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས
Chinese
因此，为了避免“有宗法同品，无宗法异品”等语句的组合出现问题。总之，将所知法称为“宗”，是因为“宗法”是法，这是有必要的。因为这样可以避免产生错误的根源，避免语句组合出现问题，从而能够轻松地理解第一个相状。第三，是为了避免已命名之物与未命名之物相同。如果像“法之法”那样说，就会像有错误根源一样；如果像“宗之法”那样说，也会同样有错误根源吗？并非如此。虽然“宗”这个词是总称，但当它与“法”这个词连用时，仅指所知法；而“法”这个词与“法”这个词连用时，并非仅指所知法。例如，“手”和“头”这两个词都是总称，但当它们与“具有”这个词连用时，就像是否指大象一样，存在差异。同样，在《自释·四千五百颂》中也说：“宗是法，因为对支分进行了总的近似命名。”如果说因为没有必要，所以不应该进行近似命名，那是不对的。因为要否定一切法都是法，因为它是其中的一部分，所以要理解它是可以近似命名的法。因此，要避免像“可以用意识和眼睛把握”等说法。如果说用“法”这个词就可以表示是法，而且在基础未成立的情况下，通过提到“法”这个词的暗示，就可以理解为是需要成立的法，那是不对的。因为例子的法也是近似的。因为通过“周遍于彼”可以成立例子法中存在。如果说提到“法”这个词就可以理解为是需要成立的法，那么就成了已经成立的基础上又添加，因此必须提到。就像通过“仅存在于相似者中”可以成立理由在不相似品中是反驳的，但就像对不存在的事物说不存在一样。因此，即使通过暗示可以理解意义，但为了完全避免难以理解的情况，所以才说“宗”。
English
Therefore, it is to avoid the combination of phrases such as "having the property of the subject in the similar class, and not having it in the dissimilar class" becoming problematic. In short, the reason for naming the object of knowledge as "subject" is that "property of the subject" is a property, and this is necessary. Because this avoids the source of error and the problem of phrase combination, so that the first characteristic can be easily understood. Third, it is to avoid the named being the same as the unnamed. If it is said like "property of the property," it would be like having a source of error; if it is said like "property of the subject," would it also have the same source of error? It is not the same. Although the word "subject" is a general term, when it is used with the word "property," it only refers to the object of knowledge; and when the word "property" is used with the word "property," it does not only refer to the object of knowledge. For example, the words "hand" and "head" are both general terms, but when they are used with the word "having," there is a difference, just like whether they refer to an elephant or not. Similarly, in the "Self-Commentary, Four Thousand Five Hundred Verses," it is also said: "The subject is the property, because a general approximate naming is given to the limb." If it is said that an approximate naming should not be given because it is not necessary, that is not correct. Because it is to negate that all properties are properties, because it is a part of it, so it should be understood that it is a property that can be approximately named. Therefore, it is to avoid statements such as "can be grasped by consciousness and eyes." If it is said that by saying "property," it can be expressed as a property, and that in the case where the basis is not established, by the implication of mentioning the word "property," it can be understood as the property that needs to be established, that is not correct. Because the property of the example is also approximate. Because it can be established that it exists in the example property through "pervading it." If it is said that mentioning the word "property" can be understood as the property that needs to be established, then it becomes adding on top of what is already established, so it becomes necessary to mention it. Just like through "only existing in the similar," it can be established that the reason is refuted in the dissimilar class, but it is like saying that something does not exist to something that does not exist. Therefore, even if the meaning can be understood through implication, it is said as "subject" in order to completely avoid difficult-to-understand situations.