Tibetan
་དང་། རིགས་ཐིགས་ལས། དེ་ལྟར་ན་ཤུགས་ཀྱིས་དོན་གོ་ཡང་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཙམ་ཡི་གེ་མཉམ་པས་སྒྲུབ་པར་དཀའ་བ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་། དེ་དག་གི་དོན་བསྡུས་ནས། རིགས་གཏེར་ལས། ཆོས་ཅན་བརྗོད་ན་འཁྲུལ་གཞི་ཡོད། །མཐའ་རྣམས་བཀག་ན་ཡུན་རིང་འགོར། །དངོས་མིང་བརྗོད་ན་སྡེབ་སྦྱོར་ཉམས། །བདེ་བླག་རྟོགས་ཕྱིར་ཕྱོགས་ཞེས་སྨོས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་ནི། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གཉིས་ཕྱོགས་མཚན་ཉིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཅན་ནི་ཕྱོགས་ཆོས་གྲུབ་པའི་དུས་སུ་གྲུབ་ཟིན། ཆོས་ནི་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པའི་དུས་སུ་གྲུབ་ཟིན་པས་ངོ་བོའི་དོན་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་སྐབས་སུ་བབ་པའི་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་ངེས་པར་བྱ་བ་ནི། ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཆོས་ཅན་གང་གི་སྟེང་དུ་གྲུབ་བསལ་མེད་པའི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་དཔག་གཞིར་བཟུང་བ་སྟེ། བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཅན་དང་རྩོད་གཞིའི་ཆོས་ཅན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་དེ་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་རང་དོན་རྟགས་ཡང་དག་ལ་རྒོལ་བས་དཔག་གཞིར་བཟུང་བ་ཡིན་ལ། གཞན་དོན་རྟགས་ཡང་དག་ལ་ཕྱིར་རྒོལ་གྱིས་དཔག་གཞིར་བཟུང་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གི་ལྟོས་གཞི་ཕྱོགས་གཉིས་བཤད་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། གཞུང་ལས་བཤད་པའི་ཚུལ། མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཀྲལ་བའི་ཚུལ། མི་འཐད་པའི་ཆ་དགག་པ། འཐད་པའི་ཕྱོགས་ངོས་བཟུང་བ། རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། རྣམ་ངེས་དང་། རིགས་ཐིགས་ལས། མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་སྤྱིས་དོན་མཐུན་པའོ། །དེ་མེད་པ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ་ཞེས་དང་། དེ་དང་མཚུངས་པ་ཉིད་ལ་ཞེས་ངེས་པར་བཟུང་བའི་ཕྱིར། ཆོས་གཞན་ལ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དགག་པའི་དོན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཡོད་པར་གྲུབ་པ་སྡུད་པའི་ངེས་པར་བཟུང་བས་ན་གཞན་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན། དང་པོ་རང་ལ་བུ་གཉིས་སྐྱེས་གྱུར་ཏེ། །ན་ར་དང་ནི་སྲེད་མེད་བུ་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་གསུངས་པས་ནི་ཕྱོགས་གཉིས་དངོས་འགལ་མ་ཡིན་པ་ལྟ་བུར་བསྟན། ཡང་། ཕྱོགས་ཆོས་མཐུན་ཕྱོགས་ཡོད་མེད་དང་། །ཞེས་པར་གཞལ་བྱ་སྒྲ་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱོགས་གཉིས་ཀ་ལ་ཁྱབ་པར་བཤད་པ་དང་། གང་ལ་བསྒྲུབ་བྱའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལས་བཟློག་ན་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པར་གསུངས་པས་ནི་ཕྱོགས་གཉིས་དངོས་འགལ་ལྟ་བུར་བསྟན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། སྔོན་གྱི་མཁས་པ་རྣམས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཕྱོགས་གཉིས་སུ་
Chinese
以及《理滴论》中说，像这样，即使凭借力量能够理解意义，也仅仅是由于相近的指称和相同的文字，难以成立，所以完全避免了这种情况。这些意义归纳起来，《理藏论》中说：如果陈述有法，则有错乱之源；如果遮止一切边，则耗时漫长；如果陈述事物之名，则韵律受损；为了容易理解，所以称之为“方”。这样说的。第三，对事物造成损害的是：法和有法二者不是“方”的定义，因为有法在作为“方”的法成立之时就已经成立了，法在周遍成立之时就已经成立了，因此本体的意义不完整。第二，必须确定当下情境中意义的差别是：想要了解的有法的定义，是指在任何有法之上，都采取没有成立和排除的所立之法的衡量标准。所立之法和诤论之法的定义也是如此。这又是自利正因被反驳时所采取的衡量标准，而他利正因是被反驳者反驳时所采取的衡量标准。第二，关于随同和违背的所依，宣说两种“方”，共有五点：经论中所说的道理，智者们解释的道理，不合理的方面加以驳斥，合理的方面加以确定，以及消除争论。第一点是：《释量论》和《理滴论》中说：同品是与所要成立的事物在意义上一致的。没有它的就是异品。因为确定地把握了与此相同的事物。如果说会在其他法上不存在吗？不是的，因为是为了遮止其他的意义。因为它存在于其中的成立是包含的，因为确定地把握了，所以是区分其他的。例如：最初自己生了两个儿子，名为那拉和无欲。就像这样所说的那样，显示了两种“方”不是真实相违的。又，在“方之法同品有无”中，对于所量之声是常法，在成立的两种“方”上都周遍地宣说了。以及“凡是与所立之法不合的方”等等，如果从异品中返回，则在同品中存在，这样宣说了，因此显示了两种“方”是真实相违的。第二点是：以前的智者们将一切所知都归纳为两种“方”中。
English
and from the Nyāyabindu, it says, 'Thus, even if the meaning is understood by force, it is only due to the similarity of designation and the identity of letters, which is difficult to establish, so it is completely avoided.' Summarizing these meanings, the Rigs gter says: 'If a subject is stated, there is a basis for confusion; if all extremes are blocked, it takes a long time; if the name of the object is stated, the composition is impaired; for easy understanding, it is called "aspect."' This is what is said. Third, what harms the object is: dharma and dharmin are not the definition of aspect, because the dharmin is already established when the dharma of the aspect is established, and the dharma is already established when the pervasion is established, so the meaning of the essence is incomplete. Second, it is necessary to determine the difference in meaning in the present context: the definition of the dharmin that one wants to know is taken as the basis for measuring the dharma to be established, which is not established or excluded on any dharmin. The definition of the dharma to be established and the dharma of the dispute is also the same. This is also the basis for measurement taken when the self-benefit sign is refuted, and the other-benefit sign is the basis for measurement taken when the opponent refutes. Second, there are five points in explaining the two aspects that are the basis for following and reversing: the way it is explained in the texts, the way it is explained by the scholars, refuting the unreasonable aspects, identifying the reasonable aspects, and dispelling disputes. The first point is: In the Pramāṇavārttika and the Nyāyabindu, it says, 'The similar aspect is similar in meaning to the object to be established. That which does not have it is the dissimilar aspect.' And because it is definitely grasped as being the same as it. If it is said that it will not exist in other dharmas? No, because it is for the sake of negating others. Because the establishment of it existing there is inclusive, because it is definitely grasped, it is to distinguish others. For example: 'At first, two sons were born to oneself, named Nara and Sredmed.' As it is said, it shows that the two aspects are not truly contradictory. Also, in 'the dharma of the aspect is similar, the aspect exists or does not exist,' it is said that the sound to be measured is permanent, and it is pervaded on both aspects of establishment. And 'whatever aspect does not agree with the dharma to be established,' etc., if one returns from the dissimilar aspect, then it exists in the similar aspect, thus it is said, therefore it shows that the two aspects are truly contradictory. The second point is: the previous scholars classified all knowable things into two aspects.