Tibetan
། རྣམ་པར་དཔྱད་ནས་དགག་པ་དང་གཉིས། དང་པོ་ལ། རྫས་ལ་བརྟེན་པའི་ཆོས་སྒྲུབ་པའི་ཚེ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཕྱོགས་གཉིས་སུ་ཁ་ཚོན་ཆོད་ན་སྐྱ་རྫས་ཀྱི་རྟགས་ལས་སྐྱ་རྫས་དང་ལྡན་པའི་ལ་མེ་ཡོད་དུ་བསྒྲུབ་པ་ན་སྐྱ་རྫས་དེ་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་ནམ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་རླངས་པ་ཆོས་ཅན། མེ་ཡོད་དུ་ཐལ། སྐྱ་རྫས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ན་དུ་བ་ཆོས་ཅན། མེ་མེད་དུ་ཐལ། སྐྱ་རྫས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དེ་ཕྱོགས་གཉིས་གང་རུང་མིན་ན་ཕྱོགས་གཉིས་སུ་ཁ་ཚོན་ཆོད་པ་འགལ་ལོ། །ཡང་བྱས་རྟགས་ལས་དུང་སྒྲ་སྩོལ་བྱུང་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཚེ་བྱས་པ་དེ་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་ནམ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན། གློག་དང་། ནགས་ཀྱི་མེ་ཏོག་ཆོས་ཅན། རྩོལ་བྱུང་དུ་ཐལ། བྱས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ན། རྫ་བུམ་ཆོས་ཅན། རྩོལ་མ་བྱུང་དུ་ཐལ། བྱས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དེ་ཕྱོགས་གཉིས་གང་རུང་མ་ཡིན་ན། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཕྱོགས་གཉིས་སུ་ཁ་ཚོན་ཆོད་པ་འགལ་ལོ། །ཡང་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་རྟགས་ལས། བྱས་པ་རྟགས་ཡང་དག་གི་ཐ་སྙད་དུ་སྒྲུབ་པའི་ཚེ་ཤེས་བྱ་ཙམ་ལྡོག་དེ་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་ནམ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན། ཤེས་བྱ་དེ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཡང་དག་ཏུ་ཐལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན། ཤེས་བྱ་ཙམ་ལྡོག་དེས་གཏན་ཚིགས་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བ་ལ་ཁྱབ་བམ་མ་ཁྱབ། ཁྱབ་ན། དེ་སྐོར་གྱི་འགལ་རྟགས་སུ་ཐལ་ལོ། །མ་ཁྱབ་ན། ཚུལ་གསུམ་ཚང་བ་དེ་ཤེས་བྱ་མིན་པར་ཐལ་ལོ། །གལ་ཏེ་དེ་ཕྱོགས་གཉིས་གང་རུང་མིན་ན། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཕྱོགས་གཉིས་སུ་ཁ་ཚོན་ཆོད་པ་འགལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། བརྟགས་ན་མི་འཐད་པ། ཧ་ཅང་ཐལ་བ། དཔྱད་ན་རྣམ་བཞག་འཇིག་པ། སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྟགས་ཡང་དག་གིས་དགག་སྒྲུབ་དོན་ལ་བྱེད་དམ། བློ་ངོར་བྱེད། དང་པོ་ལྟར་ན་མི་འཐད་དེ། དེ་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་རྟེན་ཅན། །ཕྱི་རོལ་རྟེན་མིན་སྒྲ་དོན་ལ། །བརྟེན་ནས་འདིར་ནི་སྒྲུབ་པ་དང་། །དགག་པ་ཐམས་ཅད་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ན། ཤེས་བྱ་ཐབས་ཅད་སྦྱོར་བ་སྐོར་གཅིག་གི་ཕྱོགས་གཉིས་སུ་ཁ་ཚོན་མ་ཆོད་པར་ཐལ། དགག་སྒྲུབ་བློ་ངོར་བྱེད་པ་གང་ཞིག སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པ་སྐབས་སུ་བབས་པའི་ཕྱིར་རྒོལ་གྱི་བློ་ངོར་དེ་དེ་སྐོར་གྱི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱང་མ་ཡིན། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱང་མ་ཡིན་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཕྱོགས་ཆོས་ཀྱི་མཚན་
Chinese
进行辨析而破斥分二。第一，在以作为实体的法进行论证时，如果一切所知都能明确地划分为两个方面，那么从作为实体的标志来论证具有实体的火焰存在时，这个实体是顺同品还是异品？如果是前者，那么水蒸气，是应立宗的，应是具有火焰的，因为是实体。如果是后者，那么烟雾，是应立宗的，应是不具有火焰的，因为是实体。如果它不是这两个方面中的任何一个，那么就与一切所知都能明确地划分为两个方面相矛盾。又，从作为有为法的标志来论证海螺声是功用所生时，这个有为法是顺同品还是异品？如果是前者，那么闪电和森林之火，是应立宗的，应是功用所生的，因为是有为法。如果是后者，那么陶罐，是应立宗的，应不是功用所生的，因为是有为法。如果它不是这两个方面中的任何一个，那么就与一切所知都能明确地划分为两个方面相矛盾。又，从具备三相的标志来论证有为法是正确标志的名称时，仅仅是所知反体，它是顺同品还是异品？如果是前者，那么所知就是论证声音是无常的正确标志了。如果是后者，那么仅仅是所知反体，它遍及还是不遍及于具备三相的理由？如果遍及，那么它就成了该范畴的相违标志。如果不遍及，那么具备三相就成了非所知。如果它不是这两个方面中的任何一个，那么就与一切所知都能明确地划分为两个方面相矛盾。第二有四点：考察则不合理，太过分，分析则体系崩溃，不符合论师的意图。第一是：正确的标志是对破斥和论证的对象起作用，还是在意识中起作用？如果是前者，那就不合理，因此：‘因此无事物，有赖于所依，外境非所依，于声与意义，依赖于此而，论证与破斥，一切皆是许。’因为这样说过。如果是后者，那么一切所知就成了无法明确划分为一个周遍的两个方面。凡是在意识中进行破斥和论证，由于正值论证声音是无常的时候，所以在论敌的意识中，它既不是该范畴的顺同品，也不是异品。第二有三点：周遍法的特征
English
There are two parts to refuting through analysis. First, when establishing a dharma based on a substance, if all knowable things can be clearly divided into two categories, then when establishing the existence of fire with substance based on the sign of substance, is that substance a similar instance or a dissimilar instance? If it is the former, then steam is the subject, it should have fire because it is a substance. If it is the latter, then smoke is the subject, it should not have fire because it is a substance. If it is neither of these two, then it contradicts the clear division of all knowable things into two categories. Also, when establishing that the sound of a conch shell is produced by effort from the sign of being produced, is that produced thing a similar instance or a dissimilar instance? If it is the former, then lightning and forest fire are the subjects, they should be produced by effort because they are produced. If it is the latter, then a clay pot is the subject, it should not be produced by effort because it is produced. If it is neither of these two, then it contradicts the clear division of all knowable things into two categories. Also, when establishing that being produced is the name of a valid sign from the sign of possessing the three modes, is the mere exclusion of knowable things a similar instance or a dissimilar instance? If it is the former, then knowable things become a valid sign for establishing that sound is impermanent. If it is the latter, then does the mere exclusion of knowable things pervade or not pervade the possession of the three modes of a reason? If it pervades, then it becomes a contradictory sign of that category. If it does not pervade, then possessing the three modes becomes non-knowable. If it is neither of these two, then it contradicts the clear division of all knowable things into two categories. Second, there are four points: it is unreasonable upon examination, it is too extreme, the system collapses upon analysis, and it is not the intention of the teacher. The first is: does a valid sign act on the object of refutation and establishment, or does it act in the mind? If it is the former, then it is unreasonable, therefore: 'Therefore, things without substance depend on a basis, external objects do not depend on a basis, for sound and meaning, depending on this, establishment and refutation, all are asserted.' Because it is said so. If it is the latter, then all knowable things become unable to be clearly divided into two categories of one pervasion. Since refutation and establishment are done in the mind, and since it is the occasion for establishing that sound is impermanent, in the mind of the opponent, it is neither a similar instance nor a dissimilar instance of that category. The second has three points: the characteristics of the subject-property
Tibetan
ཉིད་བརྗོད་པར་དཀའ་བ། རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པར་དཀའ་བ། མ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་མི་འཐད་པར་ཐལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། མཐུན་ཕྱོགས་དང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་གང་དུ་ཡང་མ་གཏོགས་པའི་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་མེད་པར་ཐལ། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་སྦྱོར་བ་སྐོར་གཅིག་གི་ཕྱོགས་གཉིས་སུ་ཁ་ཚོན་ཆོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཕྱོགས་མེད་པས་ཕྱོགས་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་བཞག་ཏུ་མེད་ལ། ཡང་དག་གི་སྐབས་སུ་ཚུལ་དང་པོའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཤེས་འདོད་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་དགོད་བྱ་དང་མཐུན་པར་ངེས་པ་དང་། འགལ་རྟགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཤེས་འདོད་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་དགོད་བྱ་དང་མཐུན་པར་ངེས་པ་མཚན་ཉིད་དུ་འཇོག་རིགས་པར་ཐལ། ཕྱོགས་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མེད། ཚུལ་དང་པོའི་མཚན་ཉིད་བཞག་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། རྟགས་མཐུན་ཕྱོགས་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་པ་ལ་རྗེས་འགྲོ་ཞེས་མི་འཇོག་པར་ཐལ། ཡང་དག་གི་སྐབས་སུ་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་པས་དེ་ལ་ཡོད་པ་ཡང་རྗེས་འགྲོར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མེད་པ་ལ་ལྡོག་པ་ཞེས་མི་འཇོག་པར་འགལ་རྟགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་པས་དེ་ལ་ཡོད་པ་ཡང་ལྡོག་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་མཉན་བྱ་རྟགས་སུ་བཀོད་པའི་ཚེ་དེ་དེ་སྐོར་གྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་མ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་མིན་པར་ཐལ། དེ་དེ་སྐོར་གྱི་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་དང་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་ཐུན་མོང་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྒྲ་མི་རྟག་སྒྲུབ་ལ་གཞལ་བྱ་རྟགས་སུ་བཀོད་པའི་ཚེ་དེ་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱོགས་གཉིས་ཀ་ལ་འཇུག་པའི་ཐུན་མོང་པའི་མ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་མིན་པར་ཐལ། དེ་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱོགས་གཉིས་གང་རུང་གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་དཔྱད་ན་རྣམ་བཞག་འཇིག་པ་ལ། ཚུལ་གསུམ་གྱི་ལྟོས་གཞི་དེ་གཉིས་སུ་ངེས་པར་ཐལ། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་སྦྱོར་བ་སྐོར་གཅིག་གི་ཕྱོགས་གཉིས་སུ་ཁ་ཚོན་ཆོད་པའི་ཕྱིར། ཁོ་ན་རེ། འདོད་དེ། རྟགས་ཀྱི་ལྟོས་གཞི་ཕྱོགས་གཉིས་སུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཅེ་ན། འོ་ན་རྟགས་ཀྱི་ཚུལ་དེ་གཉིས་སུ་ངེས་པར་ཐལ། ཁས་བླངས་དེའི་ཕྱིར། བཞི་པ་སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པ་ནི། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་སྦྱོར་བ་སྐོར་གཅིག་གི་ཕྱོགས་གཉིས་སུ་ཁ་ཚོན་ཆོད་པ་མི་འཐད་དེ། སློབ་དཔོན་གྱིས། ཕྱོགས་ཆོས་མཐུན་ཕྱོགས་ཡོད་མེད་དང་། །ཞེས་ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་དགུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། གཉིས་ཀར་ཡང་སྲིད་པ་མི་འག
Chinese
自身难以言说，随后的周遍和相违的自性难以言说，不定因不合理应当成立。第一，作为所知的事物，不属于同品和异品中的任何一方，应当成立。因为一切所知的事物，都被断定为一个结合的两个方面。如果承认，因为没有品，所以不能安立为周遍的自性。在正因的情况下，作为第一相的自性，所知的事物与同品相符而确定，以及在相违因的情况下，所知的事物与异品相符而确定，应当可以安立为自性。因为没有周遍的自性，所以必须安立第一相的自性。第二，仅仅存在于同品中的因，不应安立为周遍，应当成立。因为在正因的情况下，作为所知的事物，是同品，所以存在于其中的也应当成为周遍的过失。不存在于异品中的因，不应安立为相违，在相违因的情况下，作为所知的事物，是异品，所以存在于其中的也应当成为相违的过失。第三，在成立声音是无常时，如果安立所听为因，那么它不应成为那一类的非共同不定因，应当成立。因为它与那一类的所知的事物和同品是共同的。在成立声音是无常时，如果安立所量为因，那么它不应成为那一类既属于双方又属于双方的共同不定因，应当成立。因为它仅仅是那一类双方中的任何一方。如果分析第三点，则立宗会崩溃，三相的所依只能确定为两者，应当成立。因为一切所知的事物，都被断定为一个结合的两个方面。对方说：承认，因为因的所依只能确定为两个方面。那么，因的相也只能确定为两个，应当成立。因为已经承诺了。第四，不是论师的观点，一切所知的事物，都被断定为一个结合的两个方面是不合理的。因为论师说：“周遍同品有和无”，这样解释了具有周遍的九种因，并且在两者中也可能不相违。
English
It is difficult to express oneself, and the nature of subsequent pervasion and contradiction is difficult to express, and the uncertain reason should be established as unreasonable. First, as a knowable thing, it should be established that it does not belong to either the similar or dissimilar category. Because all knowable things are determined to be two aspects of a combination. If admitted, because there is no category, it cannot be established as the nature of pervasion. In the case of a valid reason, as the nature of the first aspect, the knowable thing is consistent with the similar category and is determined, and in the case of a contradictory reason, the knowable thing is consistent with the dissimilar category and is determined, it should be possible to establish it as the nature. Because there is no nature of pervasion, the nature of the first aspect must be established. Second, the reason that exists only in the similar category should not be established as pervasion, it should be established. Because in the case of a valid reason, as a knowable thing, it is a similar category, so the existence in it should also become the fault of pervasion. The reason that does not exist in the dissimilar category should not be established as contradiction. In the case of a contradictory reason, as a knowable thing, it is a dissimilar category, so the existence in it should also become the fault of contradiction. Third, when establishing that sound is impermanent, if hearing is established as the reason, then it should not become the uncommon uncertain reason of that kind, it should be established. Because it is common to the knowable thing and the similar category of that kind. When establishing that sound is impermanent, if measurement is established as the reason, then it should not become the common uncertain reason of that kind that belongs to both sides and belongs to both sides, it should be established. Because it is only one of the two sides of that kind. If the third point is analyzed, then the establishment will collapse, and the basis of the three aspects can only be determined as two, it should be established. Because all knowable things are determined to be two aspects of a combination. The opponent says: Admit, because the basis of the reason can only be determined as two aspects. Then, the aspect of the reason can only be determined as two, it should be established. Because it has been promised. Fourth, it is not the view of the teacher, it is unreasonable to determine that all knowable things are two aspects of a combination. Because the teacher said: "Pervasion similar category exists and does not exist", thus explaining the nine reasons with pervasion, and it is also possible that there is no contradiction in both.