Tibetan
ང་མེད་ནས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ནི། བུམ་པ་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་སྟེ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དང་། ངེས་རུང་ཡོད་ཀྱང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ནི་དུ་བ་དང་། རླངས་པ་གང་རུང་དུ་མ་ངེས་པའི་ཚེ། སྐྱ་རྫས་དང་ལྡན་པའི་ལ་ལ་ཆོས་ཅན། མེ་ཡོད་དེ། དུ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ལས། ངེས་རུང་མེད་ནས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ནི། སྔོན་གྱི་དགེ་བ་ཆོས་ཅན། ཡོད་དེ། ད་ལྟར་གྱི་བདེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དང་། ངེས་རུང་ཡོད་ཀྱང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ནི། རི་སུལ་གསུམ་གྱི་དབུས་མ་ན་ཆོས་ཅན། རྨ་བྱ་ཡོད་དེ། རྨ་བྱའི་སྒྲ་གྲག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་རྒོལ་བ་ལ་ལྟོས་པའི་མ་གྲུབ་པ་ལ། སྔར་རྒོལ་ལ་དང་། ཕྱིར་རྒོལ་ལ་མ་གྲུབ་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། གྲངས་ཅན་པས་བློ་བདེ་ཆོས་ཅན། སེམས་མེད་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་འཇིག་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་པ་ལྟ་བུའོ། །འདི་ལ་ཡང་གྲངས་ཅན་ལ་གྲགས་པའི་བློ་བདེ་ཆོས་ཅན་དུ་བཟུང་ན། ཆོས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པའི་ཁོངས་སུ་འདུས། བློ་བདེ་ཙམ་ཆོས་ཅན་དུ་འཛིན་ན་སྔར་རྒོལ་ལ་མ་གྲུབ་སྟེ། གྲངས་ཅན་པས་སྔར་ཡོད་གསལ་བ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་། སྔར་ཡོད་མི་གསལ་བ་ལ་འཇིག་པའི་དོན་དུ་འདོད་ཀྱི་སྔར་མེད་གསར་དུ་སྐྱེ་བ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་། རང་གྲུབ་དུས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་མི་སྡོད་པ་ལ་འཇིག་པར་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་གཅེར་བུ་པས། སངས་རྒྱས་པའི་ངོར་ཤིང་ཆོས་ཅན། སེམས་ལྡན་ཡིན་ཏེ། ཤུན་པ་བཤུས་ན་འཆི་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་སྟེ། འདི་ལ་ཡང་འཆི་བའི་དོན་ཚེ་དང་སྲོག་འདོར་བ་ལ་བྱེད་ན་རྟགས་ཀྱང་ངོ་བོ་མ་གྲུབ། གྲུབ་མཐའ་ལ་ལྟོས་ནས་ཕྱིར་རྒོལ་སངས་རྒྱས་པ་ལ་མ་གྲུབ་པའོ། །མདོར་ན་རྟགས་སུ་དགོད་བྱའི་དོན་རྩོད་གཞིའི་སྟེང་དུ་རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་གཉིས་ཀྱི་མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་ན་སྒྲ་མཐུན་སྣང་དུ་མ་གྲུབ་ཀྱང་ཕྱོགས་ཆོས་གྲུབ་སྟེ། དཔེར་ན་སངས་རྒྱས་པས་བྱེ་བྲག་པའི་ངོར་འབྱུང་བཞིའི་རྡུལ་ཕྲན་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་སྟེ། ལུས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་པའི་ཚེ། འབྱུང་བཞིའི་རྡུལ་ཕྲན་ལ་ལུས་ཅན་གྱི་སྒྲ་བྱེ་བྲག་པ་ལ་མ་གྲུབ་ཀྱང་ལུས་ཅན་གྱི་དོན་རེག་བྱ་ཅན་གྲུབ་པས་རྟགས་ཡང་དག་ཏུ་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་བྱེ་བྲག་པས་རྫས་ནི་གཉིས་ཏེ། ཕྱོགས་དང་། དུས་དང་། རྡུལ་ཕྲན་དང་། བདག་དང་། ཡིད་དང་། ནམ་མཁའ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་རྫས་ཡིན་ལ། ས་སོགས་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པའི་རྫས་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པའི་རྫས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་ལུས་ཅན་གྱི་མིང་ཁས་ལེན་ཅིང་། རྡུལ་ཕྲན་ལ་ལུས་ཅན་གྱི་མིང་ཁས་མི་ལེན་པས། མིང་མ་གྲུབ་ཀྱང་རྟགས་ཀྱི་དོན་རེག་བྱ་ཅན་འབྱུང་བཞིའི་རྡུལ་ཕྲན་ལ་ཁས་ལེན་པས་དོན་གྲུབ་པའོ། །རྟགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་ན། སྒྲ་གྲུབ་ཀྱང་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ཏུ་མི་འགྱུར་ཏེ། སྔར་བཤད་པའི་གྲངས་ཅན་པ་དང་། གཅེར་བུ་པས་སངས་རྒྱས་པའི་ངོར་འགོད་པའི་གཏན་ཚིགས་གཉིས་ལྟ་བུའོ། །མ་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་བསྡུ་ན། དོན་ལ་མ་གྲུབ་པ་ལ་གཉིས་ལས་ཕྱེ་བའི་དྲུག བློ་ངོར་མ་གྲུབ་པ་ལ་གསུམ་ལས་ཕྱེ་བའི་དྲུག་སྟེ། བཅུ་གཉིས་སུ་འདུས་ཏེ། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཕྱོགས་རེ་ལ་མ་གྲུབ་པ་ལ་སྐྱོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཆ་རྣམས་ནི་རྟགས་ཀྱི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པ་ལ་འདུས། གྲུབ་མཐའ་ལ་ལྟོས་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཆ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཅན་ན་མ་རྟགས་ཀྱི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པར་འདུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་མ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་ལ། མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། མཚན་གཞི་སོ་སོའི་དོན་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་གང་ཞིག རང་འབྲས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེད་བྱེད་དང་། ཁ་ཅིག་ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་གང་ཞིག དེ་སྐོར་གྱི་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེད་བྱེད་ཅེ་ན་མི་འཐད་དེ། མ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ན། རང་འབྲས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་གང་ཞིག དེ་སྐོར་གྱི་ཁྱབ་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་། རྣལ་མ་གང་རུང་དུ་མ་ངེས་པ་ཟེར་ན། མཉན་བྱ་སྒྲ་རྟག་པ་དང་། མི་རྟག་པ་གང་རུང་དུ་བསྒྲུབ་པའི་མ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །ཁ་ཅིག དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་གང་ཞིག དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་དུ་སོང་བའི་རྒོལ་བས་དེ་སྐོར་གྱི་ཁྱབ་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་རྣལ་མ་གང་རུང་དུ་མ་ངེས་པ་ཞེ་ན། བྱས་པ་ཆོས་ཅན། སྒྲ་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་མ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་སུ་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མ་ངེས་པ་རྟགས་མ་གྲུབ་ན། བྱས་པ་སྒྲ་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་དུ་སོང་བའི་རྒོལ་བ་ཆོས་ཅན། བྱས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཁྱབ་པ་རྣལ་མར་ངེས་པར་ཐལ། མ་གྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གསུམ་ངེས་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱོགས་ཆོས་ངེས་པ་གང་ཞིག དེ་སྐོར་གྱི་ཁྱབ་པ་རྣལ་མར་ངེས་པའི
Chinese
从无而生疑，例如：瓶子，是无常的，因为它是由无欲者所造。虽有可确定之因却仍生疑，例如：当不确定是烟还是蒸汽时，具有灰色物质的山坡，有火，因为有烟。第三种情况分两种：无确定之因却生疑，例如：过去的善业，是存在的，因为它是现在安乐的因。虽有确定之因却仍生疑，例如：三山之间的山谷中，有孔雀，因为听到孔雀的叫声。第三，对于论敌而言不成立的情况，分为对先前论敌不成立和对后来论敌不成立两种。第一种情况，例如：数论派认为，乐智，是没有心识的，因为它是生灭法。对于这种情况，如果将数论派所说的乐智作为所立宗，则归属于所立宗的自性不成立之列。如果仅以乐智作为所立宗，则对先前论敌不成立，因为数论派认为，先前存在的显现为生，先前存在的不显现为灭，而不是将先前没有的产生视为生，也不是将自身成立之时第二刹那不住留视为灭。第二种情况，例如：裸体派对佛教徒说，树木，是有心识的，因为剥皮后会死亡。对于这种情况，如果将死亡理解为舍弃生命，则作为理由的“剥皮后死亡”的自性也不成立。从宗派角度而言，对于后来的论敌佛教徒来说是不成立的。总之，如果作为理由的事物在辩论的双方（论敌和后来的论敌）的共同认知中成立，即使词语在共同认知中不成立，也能成立周遍。例如，佛教徒对胜论派说，四大微尘，是无常的，因为是有身体的。当胜论派不承认四大微尘具有身体的说法时，但有身体的含义（有触觉）成立，因此理由就成为正确的。此外，胜论派认为，物质有两种：方位、时间和微尘、我和意、虚空是普遍存在的物质，而地等不是普遍存在的物质。普遍存在的物质……
English
Doubt arising from absence of certainty, for example: A vase, is impermanent, because it is made by one free from desire. Doubt arising even when there is a cause for certainty, for example: When it is uncertain whether it is smoke or steam, a slope with gray matter, has fire, because there is smoke. The third case is divided into two: Doubt arising from the absence of a cause for certainty, for example: Past virtuous deeds, exist, because they are the cause of present happiness. Doubt arising even when there is a cause for certainty, for example: In the valley between three mountains, there are peacocks, because the sound of peacocks is heard. Third, the case of non-establishment in relation to the opponent, divided into non-establishment for the prior opponent and non-establishment for the subsequent opponent. The first case, for example: The Samkhya school asserts that Sukhabuddhi (Pleasure-Intellect), is without mind, because it is subject to arising and ceasing. In this case, if Sukhabuddhi, which is known to the Samkhyas, is taken as the subject, it falls into the category of the nature of the subject not being established. If only Sukhabuddhi is taken as the subject, then it is not established for the prior opponent, because the Samkhyas consider the manifestation of what previously existed as arising, and the non-manifestation of what previously existed as ceasing, and do not consider the arising of what did not previously exist as arising, nor the non-abiding in the second moment of its own establishment as ceasing. The second case, for example: The Jains say to the Buddhists, trees, are sentient, because they die when their bark is peeled. In this case, if death is understood as abandoning life, then the nature of the reason, "dying when the bark is peeled," is also not established. From the perspective of tenets, it is not established for the subsequent opponent, the Buddhists. In short, if the meaning to be stated as the reason is established in the common perception of both the opponent and the subsequent opponent on the subject of debate, then even if the words are not established in the common perception, pervasion is established. For example, when Buddhists say to the Vaisheshikas, the atoms of the four elements, are impermanent, because they have bodies. When the Vaisheshikas do not accept the statement that the atoms of the four elements have bodies, but the meaning of having a body (having tactile sensation) is established, then the reason becomes correct. Furthermore, the Vaisheshikas believe that there are two kinds of substances: direction, time, and atoms, self, mind, and space are universally existing substances, while earth and so on are not universally existing substances. Universally existing substances...
Chinese
对于非有色物质的定义，承认具有身体的名称，而对于原子，不承认具有身体的名称。因此，即使名称未成立，也承认作为标志意义的可触知四大种的原子，因此意义成立。如果标志的意义未成立，即使声音成立，也不会成为正确的理由，就像先前所说的数论派和裸体派在佛教徒面前提出的两种理由一样。如果收集所有未成立的理由，则在意义上未成立的理由有从二中分离出的六种，在意识上未成立的理由有从三中分离出的六种，总共归纳为十二种。对于法和有法各自一方未成立而成为过失的部分，都归属于标志的自性未成立。对于依赖于宗派而成为过失的部分，都归属于有法中非标志的自性未成立。第二，关于不决定的理由，有定义、分类和各自例子的意义这三点。首先是定义：有些人说，作为同品方的理由，凡是产生自身结果的犹豫的，有些人说，作为同品方的理由，凡是对其所要证明的事物产生犹豫的，这是不合理的。因为如果是不决定的理由，则不一定产生自身结果的犹豫。有些人说，作为同品方的理由，凡是对其周遍的颠倒和真实不确定的，那么，对于所听闻的声音是常还是无常的任何一方进行证明的不决定的理由，就不再是不决定的理由了。有些人说，作为同品方的理由，凡是成为同品方的辩论者对其周遍的颠倒和真实不确定的，那么，所作是法，声音被证明为常的不决定的理由就太过分了，因为具有该定义的缘故。如果对颠倒不确定，标志未成立，那么，所作是声音被证明为常的同品方的辩论者是法，以所作的标志证明声音是无常的周遍真实确定就太过分了，因为未成立的缘故。如果承认，那么，该法，你以声音是无常进行证明的三相确定就太过分了，你对其同品方确定，对其周遍真实确定的
English
Regarding the definition of non-colored matter, it admits the name of having a body, but for atoms, it does not admit the name of having a body. Therefore, even if the name is not established, it admits the tangible four elements' atoms as the meaning of the sign, so the meaning is established. If the meaning of the sign is not established, even if the sound is established, it will not become a correct reason, just like the two reasons presented by the Samkhya and the Naked Ascetics to the Buddhists as mentioned earlier. If all the unestablished reasons are collected, then the reasons that are unestablished in meaning are six divided from two, and the reasons that are unestablished in consciousness are six divided from three, totaling twelve. The parts that become faults due to the non-establishment of each side of the dharma and the subject are all included in the non-establishment of the nature of the sign. The parts that become faults depending on the tenets are all included in the non-establishment of the nature of the non-sign in the subject. Second, regarding the uncertain reason, there are three points: definition, classification, and the meaning of each example. First is the definition: Some say that as a reason of the homogeneous side, whatever generates doubt in its own result, and some say that as a reason of the homogeneous side, whatever generates doubt about what is to be proven, is unreasonable. Because if it is an uncertain reason, it is not necessarily generating doubt in its own result. Some say that as a reason of the homogeneous side, whatever is uncertain about its perverted and real pervasion, then the uncertain reason for proving whether the heard sound is permanent or impermanent will no longer be an uncertain reason. Some say that as a reason of the homogeneous side, whatever debater who has become the homogeneous side is uncertain about its perverted and real pervasion, then the reason that what is made is the dharma, and the sound is proven to be permanent, is too much, because it has that definition. If it is uncertain about the perverted, and the sign is not established, then the debater who has become the homogeneous side that what is made is the sound proven to be permanent is the dharma, and the pervasion that proves the sound is impermanent with the sign of what is made is too much to be determined as real, because it is not established. If you admit it, then that dharma, you are too much to determine the three aspects of proving that the sound is impermanent, you determine its homogeneous side, and determine its real pervasion.