Tibetan
་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཡིན་ན། སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཁྱབ་པ་རྣལ་མར་ངེས་པས་ཁྱབ་པར་ཐལ། འདོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཁྱབ་པ་རྣལ་མར་མ་ངེས་ཅིང་། བྱས་པ་སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱོགས་ཆོས་སུ་སོང་བའི་རྒོལ་བ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་ཁྱབ་པའི་ཚུལ་རྣལ་མ་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གང་རུང་དུ་མ་ངེས་པའི་ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས། གཉིས་པ་ལ། གཉིས་སུ་འགྱུར་བའི་ཚུལ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བ། དཔེ་དང་རྩོད་གཞིར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་གསུམ། དང་པོ་ལ། མ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་ལ། ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་ལས་གཞན་ལ་མི་འཇུག་པའི་ཚེ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གཏན་ཚིགས། གཞན་ལ་འཇུག་པའི་ཚེ་ཐུན་མོང་བའི་གཏན་ཚིགས། གཉིས་པ་ལ་ཁ་ཅིག ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་ལས་གཞན་པའི་དོན་གང་ལ་བྱེད། ལྡོག་པ་གཞན་ལ་བྱེད་དམ། རྫས་གཞན་ལ་བྱེད། དང་པོ་ལྟར་ན། གཉན་བྱ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གཏན་ཚིགས་མིན་པར་ཐལ། མཉན་བྱ་སྒྲ་ལས་ལྡོག་པ་གཞན་རྔ་སྒྲ་སོགས་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་ལྟར་ན། བྱས་སྟོང་དེ། སྐད་ཅིག་གིས་སྟོང་པ་དོན་བྱེད་ནུས་པས་སྟོང་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་སྐད་ཅིག་གིས་སྟོང་པ་ལས་རྫས་གཞན་ལ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་གཉིས་དེའི་དོན་མིན་ཏེ། རྟགས་སུ་གཟུང་བྱ་དེ་ཤེས་འདོད་ལས་གཞན་མཐུན་ཕྱོགས་དང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་གང་རུང་ལ་ངེས་པ་ནུས་པ་ལ་ཐུན་མོང་བ་དང་། མི་ནུས་པ་ལ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ། ངོ་བོ་ཐ་དད་ལ་དཔེ་དང་རྩོད་གཞིར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་དང་། ངོ་བོ་གཅིག་ལའང་གཞན་སེམས་གྱི་འཇུག་ཚུལ་གྱིས་དཔེ་དང་རྩོད་གཞིར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། མེ་དང་མི་རྟག་པ་བསྒྲུབ་པ་ན་ལ་དང་སྒྲ་རྩོད་གཞི་དང་། ཚང་མང་དང་བུམ་པ་དཔེར་འགྱུར་བ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ལ། ཐ་སྙད་གྲུབ་མ་གྲུབ་ཀྱི་འགྱུར་བ་དང་། སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གིས་འགྱུར་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བུམ་ལྡོག་ཆོས་ཅན། གཞན་སེལ་གྱི་ཐ་སྙད་བྱར་རུང་སྟེ། དངོས་འགལ་བཅད་ནས་འཇུག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མི་རྟག་པའི་ལྡོག་པ་བཞིན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ལས། ཁྱབ་ཆེ་ཆུང་ནི། ཤེས་བྱ་ཙམ་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་མེད་དེ། བདེན་པའི་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་དངོས་མེད་ཀྱི་ཤེས་བྱ་བཞིན་ནོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །གལ་ཏེ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་རྩོད་གཞི་དང་དཔེར་རུང་ན
Chinese
因此，如果承认，那么，该法，如果是你，则必然周遍于以声音是无常来成立的真实周遍。因为承认的缘故。如果承认，则对于没有真实确定以声音是无常来成立的周遍，并且已成为以所作性成立声音是常法的同品方的辩论者法，必然是这样。因为，自宗周遍的方式，对于不确定是真实还是颠倒的任何一种的同品方之法，是因。第二，成为二种的方式。其理由有，避免争论，成为譬喻和争论处三种。第一，对于不确定的因，如果不是除了所知法之外的其他，则是非共同的因。如果是其他的，则是共同的因。第二，有些人，对于除了所知法之外的其他意义作何解释？是对于反体其他作解释，还是对于实体其他作解释？如果按照前者，则听觉是成立声音是无常的非共同因是不合理的。因为听觉声音的反体，对于其他的鼓声等也适用的缘故。如果按照后者，则所作空性，是成立以刹那空性具有作用能力为空性的非共同因是合理的。因为，它不是除了刹那空性之外的其他实体适用的缘故。如果说，这二者不是那个意义，因为，作为因的所取对境，对于能够确定是除了所知之外的同品方和异品方的任何一方，则安立为共同，不能确定的则安立为非共同的缘故。第三，本体各异而成为譬喻和争论处的方式，以及，本体相同也以他心之适用的方式而成为譬喻和争论处的方式两种。第一种是，在成立火和无常时，山和声音是争论处，厨房和瓶子成为譬喻等。第二，有名称成立与不成立的改变，以及以总相和别相的改变两种。第一种是，瓶子的反体法，可以成为遣除他法的名称，因为是必须断除实相违品之后才能适用的缘故。如同无常的反体一样。第二种有两种，周遍大小是，仅仅所知法，无自性，因为远离真实的单一和众多之故。例如如同无实法的所知一样。如果总相和别相可以成为争论处和譬喻
English
Therefore, if admitted, then, that dharma, if it is you, then it must pervade the real pervasion established by sound being impermanent. Because of admitting it. If admitted, then, for the debater's dharma who has not truly ascertained the pervasion established by sound being impermanent, and who has become the homogeneous side of establishing sound as permanent by the made nature, it must be so. Because, the way of self-sect pervasion, for the reason that it is not certain whether it is real or inverted, the dharma of the homogeneous side is the reason. Secondly, the way of becoming two. The reasons for this are three: avoiding disputes, becoming examples and places of dispute. First, for uncertain reasons, if it does not apply to anything other than the object of knowledge, then it is a non-common reason. If it applies to others, then it is a common reason. Secondly, some people, what do they do for the meaning other than the object of knowledge? Is it interpreted for other than the opposite, or is it interpreted for other than the substance? According to the former, it is unreasonable for hearing to be a non-common reason for establishing sound as impermanent. Because the opposite of hearing sound applies to other drum sounds, etc. According to the latter, the emptiness of being made is reasonable as a non-common reason for establishing emptiness by the ability to function with momentary emptiness. Because it does not apply to other entities other than momentary emptiness. If you say that these two are not that meaning, because the object to be taken as a sign, for being able to determine any of the homogeneous and heterogeneous sides other than the object of knowledge, it is established as common, and what cannot be determined is established as non-common. Thirdly, there are two ways in which entities become examples and places of dispute, and ways in which entities are the same and become examples and places of dispute in the way that other minds apply. The first is that when establishing fire and impermanence, mountains and sounds are places of dispute, and kitchens and vases become examples, etc. Secondly, there are two types of changes in whether names are established or not, and changes in general and specific characteristics. The first is that the opposite of a vase can become the name of eliminating other dharmas, because it must be applied after cutting off the real opposite. Like the opposite of impermanence. The second has two types, the size of the pervasion is that only the object of knowledge is without self-nature, because it is separated from the real single and many. For example, like the object of knowledge of unreal dharma. If general and specific characteristics can become places of dispute and examples
Tibetan
། མཉན་བྱའི་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པ་ན། སྒྲ་ཙམ་རྩོད་གཞི་དང་། རྔ་སྒྲ་དཔེར་རུང་བར་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། མི་མཚུངས་ཏེ། དངོས་མེད་ཀྱི་ཤེས་བྱའི་སྟེང་དུ་སྔར་གྱི་ཁྱབ་འབྲེལ་ངེས་ནས་ཤེས་བྱ་ཙམ་གྱི་སྟེང་དུ་མ་ངེས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྔ་སྒྲའི་སྟེང་དུ་མཉན་བྱ་ལ་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པ་ངེས་ནས་སྒྲ་ཙམ་གྱི་སྟེང་དུ་མ་ངེས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཤེས་བྱ་ཙམ་འཛིན་པའི་ཚད་མས་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་མི་གྲུབ་ཅིང་། སྒྲ་ཙམ་འཛིན་པའི་ཚད་མས་མཉན་བྱ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་སྟེ། སྒྲའི་བྱས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་རྔ་སྒྲ་བཞིན་ཞེས་པ་ཡང་བྱེ་བྲག་དཔེར་འགྱུར་བའོ། །གཉིས་པ་ཁྱབ་མཉམ་པ་ནི། མངོན་སུམ་ཆོས་ཅན། ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། བེམ་པོ་ལས་ལོག་ནས་རིག་པའི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། རང་རིག་མངོན་སུམ་བཞིན་ཞེས་བཀོད་པ་ན། མངོན་སུམ་རྩོད་གཞི་དང་། རང་རིག་དཔེར་འགྱུར་བའོ། །མདོར་ན། གཞན་སེལ་གྱི་སྒོ་ནས་བློ་ངོར་གྲུབ་མ་གྲུབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་ན། རྫས་དང་ལྡོག་པའམ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གམ། མཚན་ཉིད་དང་མཚོན་བྱ་གང་ཡིན་ཡང་རུང་སྟེ་གང་བློ་ངོར་བསྒྲུབ་སླ་བ་དཔེར་བྱས་ཏེ། དཀའ་བ་རྩོད་གཞིར་འགྱུར་བ་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་མ་ངེས་པ་དང་། ཐུན་མོང་གི་མ་ངེས་པའོ། །དང་པོ་ལ་མཚན་ཉིད་ནི། མ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་གང་ཞིག གང་ལ་རྟགས་སུ་སོང་བའི་རྒོལ་བས་མཐུན་ཕྱོགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་གང་རུང་ལ་མ་མཐོང་བ། དབྱེ་ན། མཐུན་ཕྱོགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་གཉིས་ཀ་མེད་ནས་མ་མཐོང་བ། གཉིས་ཀ་ལ་ཡོད་ཀྱང་མ་མཐོང་བ། མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་ཀྱང་མ་མཐོང་བ། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་ཀྱང་མ་མཐོང་བ་བཞི་ནི་རིམ་པ་བཞིན། སྒྲ་ཆོས་ཅན་མི་རྟག་སྟེ། མཉན་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དང་། སྐྱེས་བུ་འདི་ཆོས་ཅན། ལྷ་ལས་ཚེ་འཕོས་ཏེ། མིག་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དང་། རིགས་སྒྲ་རྟག་པར་འདོད་པའི་རྒོལ་བའི་ངོར་སྒྲ་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་སྟེ། བྱས་པའི་ཕྱིར། རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་བཞིན་ཞེས་དང་། ནམ་མཁའ་ཆོས་ཅན། རྟག་སྟེ། མ་བྱས་པའི་ཕྱིར། རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་བཞིན་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ལ་མཚན་ཉིད་ནི། མ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་གང་ཞིག གང་ལ་རྟགས་སུ་སོང་བའི་རྒོལ་བས་མཐུན་ཕྱོགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་གང་རུང་ལ་མཐོང་བ། དབྱེ་ན་དངོས་ཀྱི་མ་ངེས་པ་དང་། ལྷག་ལྡན་གྱི་མ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་གཉིས། དང་པོའི་མཚན
Chinese
当以可听之相来成立声音是无常的时候，如果说声音仅仅是争论的基础，而鼓声可以作为例子是相同的，那么，这是不相同的。因为在非实在的所知之上，先前的周遍关系是确定的，但是在仅仅是所知之上是不确定的。并且在鼓声之上，可听与无常是周遍确定的，但是在仅仅是声音之上不确定是不可能的。因为，仅仅执持所知的量，不能成立一与多相离，并且，仅仅执持声音的量，能成立可听的缘故。同样，声音是法，是无常的，因为是声音所作的缘故，比如鼓声一样，这也是个别作为例子的转变。第二，周遍相等是，现量是法，是知识，因为从物质中返回而生为明觉的体性的缘故，如果安立为如自证现量一样，那么，现量是争论的基础，而自证转变为例子。总之，如果从异体排除的方面，在意念中存在成立与不成立的差别，那么，无论是事物和反体，或者总相和别相，或者自性和所诠释，任何一个在意念中容易成立的作为例子，对于困难转变为争论基础的一切，都应当如是了知。第三有二，不共不定和，共同的不定。第一的定义是：任何不定的理由，对于作为理由成立的辩论者，在同品异品任何一方没有见到。
English
When establishing that sound is impermanent by the sign of being audible, if it is said that sound alone is the basis of dispute, and that drum sound can be used as an example is the same, then it is not the same. Because on the non-existent knowable, the previous pervasion relationship is certain, but on merely the knowable, it is uncertain. And on the drum sound, the pervasion of audible with impermanence is certain, but on merely sound, it is impossible to be uncertain. Because, the valid cognition that only holds the knowable cannot establish one and many as separate, and the valid cognition that only holds sound can establish the audible. Similarly, sound is the subject, is impermanent, because it is made by sound, like the drum sound, which is also a transformation of a particular into an example. Second, equal pervasion is: direct perception is the subject, is knowledge, because it turns back from matter and arises as the nature of awareness. If it is established as like self-awareness direct perception, then direct perception is the basis of dispute, and self-awareness transforms into an example. In short, if there is a difference between establishment and non-establishment in the mind from the aspect of excluding others, then whether it is substance and opposite, or general and specific, or definition and defined, whichever is easier to establish in the mind is taken as an example, and all that is difficult and transforms into the basis of dispute should be understood in this way. Third, there are two: uncommon uncertain and common uncertain. The definition of the first is: any uncertain reason, for the debater who establishes it as a reason, is not seen in either the similar or dissimilar side. Classification: not seen because both the similar and dissimilar sides are absent, not seen even though both are present, not seen even though the similar side is present, not seen even though the dissimilar side is present, the four are in order: sound is the subject, is impermanent, because it is audible. And, this person is the subject, died and transmigrated from the heavens, because he has eyes. And, in front of the debater who asserts that sound is permanent, sound is the subject, is impermanent, because it is made, like the sound of the Vedas. And, space is the subject, is permanent, because it is not made, like the sound of the Vedas, and so on. The definition of the second is: any uncertain reason, for the debater who establishes it as a reason, is seen in either the similar or dissimilar side. Classified as uncertain of fact and uncertain of remainder, two reasons. The definition of the first